ลู่เซิ่งดึงหน้ากากลง กระดกยาต้มในขวดทดลองเข้าปากจนหมดเกลี้ยง
ยาต้มไหลลงสู่ลำคอ พุ่งตรงเข้าสู่กระเพาะอาหารอย่างรวดเร็ว
ลู่เซิ่งแทบไม่ได้ลิ้มรสชาติใดๆ ด้วยซ้ำ
เขายืนนิ่งอยู่กับที่ รอคอยการเปลี่ยนแปลงที่จะเกิดขึ้น
ไม่นานนัก พลังความร้อนระอุสายหนึ่งก็พลันก่อตัวขึ้นภายในร่าง ไหลวนเวียนแผ่ซ่านไปทั่วร่างในเวลาเพียงไม่กี่ลมหายใจ
ทุกอณูของกล้ามเนื้อ ทุกเซลล์ในร่างกายของลู่เซิ่งต่างกระหายโหยหาพลังงานจากความร้อนนั้น
เปรียบดั่งผืนดินแห้งผากที่ได้รับน้ำหล่อเลี้ยง เปรียบดั่งฟองน้ำที่ถูกทิ้งไว้กลางแดดจ้า แล้วหย่อนลงไปในน้ำ…
ไอร้อนสีขาวจางๆ เริ่มระเหยออกมาจากผิวของลู่เซิ่ง ค่าพลังชีวิตในร่างกายพลุ่งพล่านราวกับกระแสน้ำวน ความรู้สึกของการถูกเติมเต็มค่อยๆ ก่อตัวขึ้นทีละน้อย
สิบนาทีต่อมา ความรู้สึกนั้นค่อยๆ จางหายไปจนหมดสิ้น
ดวงตาของลู่เซิ่งเป็ประกายวาววับขณะจ้องมองขวดทดลองในมือ
เขารู้ว่าเขาประสบความสำเร็จแล้ว
ประสิทธิภาพของ “ยาต้มเสริมกล้ามเนื้อบำรุงเื” นั้นดีเกินกว่าที่เขาคาดการณ์ไว้ เกือบสิบเท่าของ “ยาบำรุงเื” ที่เขาเคยกินเข้าไป
แต่ต้นทุนการผลิตกลับน้อยกว่า “ยาบำรุงเื” ถึงสองเท่า
ลู่เซิ่งยังรู้สึกว่าิัของเขาตึงกระชับขึ้นเล็กน้อย
ซึ่งเป็สิ่งที่ระบุไว้ในตำรายา
เมื่อ “ยาต้มเสริมกล้ามเนื้อบำรุงเื” มีชื่อเช่นนี้ แน่นอนว่าไม่ได้มีสรรพคุณเพียงแค่บำรุงเืเท่านั้น
ในขณะที่บำรุงเื มันยังสามารถเพิ่มความหนาแน่นของมวลกล้ามเนื้อกระชับรูขุมขนให้เล็กลง ทำให้ผิวพรรณดีขึ้น และสรรพคุณอื่นๆ อีกมากมาย
“สุดยอดไปเลย ยาบำรุงจากอนาคต ผลึกแห่งภูมิปัญญาหมื่นปี เพียงแค่หยิบยกมาเล็กน้อย ก็สามารถทิ้งห่างของที่มีในยุคปัจจุบันไปไกลลิบ!”
ลู่เซิ่งอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ
สรรพคุณของ “ยาต้มเสริมกล้ามเนื้อบำรุงเื” ที่เขาเพิ่งดื่มเข้าไปยังไม่ถูกดูดซึมอย่างสมบูรณ์ ยังคงมีส่วนหนึ่งหลงเหลืออยู่ในร่างกาย รอคอยการกระตุ้นด้วยเคล็ดวิชา “วิชาฝึกร่างกายแห่งดาวฤกษ์”
แต่ไม่ใช่ตอนนี้ สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการปรุงยาที่เหลือทั้งหมดให้เสร็จสิ้นโดยเร็ว
เมื่อมีประสบการณ์ความสำเร็จครั้งแรก การปรุงยาในครั้งต่อๆ ไปก็เป็ไปอย่างราบรื่น
…
“ก๊อกๆๆ”
ลู่เซิ่งเปิดประตูออกมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย
“บอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าห้ามรบกวนระหว่างปรุงยา?”
“เถ้าแก่เนี้ยของเรากลับมาแล้ว รีบออกไปเร็วเข้า!”
ชายหนุ่มที่ยืนอยู่หน้าประตูมีสีหน้ากระวนกระวาย เร่งเร้าอย่างไม่หยุดหย่อน
สีหน้าของลู่เซิ่งเคร่งขรึมขึ้น เขาไม่พูดอะไรมาก รีบเก็บกวาดห้องปรุงยาให้เรียบร้อย นำยาที่ปรุงเสร็จแล้วติดตัวไปด้วย แล้วเดินออกจากห้องปรุงยาไป
แม้ว่าเวลาจะเร็วกว่าที่เขาคาดการณ์ไว้ แต่โชคดีที่ “ยาต้มเสริมกล้ามเนื้อบำรุงเื” ทั้งสิบสองชุดถูกปรุงเสร็จเรียบร้อยแล้ว นับว่าสำเร็จลุล่วงไปด้วยดี
ลู่เซิ่งจ่ายเงินให้ชายหนุ่มอีกสองร้อยหยวน แล้วเดินออกมาจากร้าน
ก่อนจากไปชายหนุ่มยังขอเบอร์โทรศัพท์ของลู่เซิ่งไว้ โดยบอกว่าหากมีอะไรให้ช่วยอีกในอนาคตจะติดต่อโดยตรง ดูท่าทางเหมือน้าสร้างธุรกิจระยะยาว
ลู่เซิ่งกอด “ยาต้มเสริมกล้ามเนื้อบำรุงเื” ทั้งสิบสองชุดไว้แนบอก ก้าวเท้าอย่างมั่นคงและรวดเร็ว
เมื่อได้ยาบำรุงเืแล้ว สิ่งที่เขา้าในตอนนี้คือการฝึกฝนพลัง
…
เหอหลิงซู่ลากร่างกายที่เหนื่อยล้าลงจากรถ
เหอหลิงซู่อายุยังไม่ถึงยี่สิบปี รูปร่างอรชรอ้อนแอ้น ใบหน้างดงามอ่อนหวาน สมควรเป็วัยที่ควรจะเพลิดเพลินกับการใช้ชีวิต แต่กลับต้องแบกรับภาระอันหนักอึ้งของตระกูลั้แ่ยังเด็ก
ตระกูลเหอประกอบอาชีพผลิตยามาหลายชั่วอายุคน บรรพบุรุษเคยมีนักปรุงยาระดับห้าดาวผู้โด่งดังในเมืองไป๋เหอ แต่เมื่อมาถึงรุ่นพ่อของเธอ ธุรกิจกลับซบเซา
ตระกูลเหอรุ่งเรืองถึงขีดสุดในรุ่นปู่ของเหอหลิงซู่ และร้านสิงซ่านมีสาขากระจายอยู่ทั่วหลายมณฑล จำนวนรวมกว่าหนึ่งร้อยแห่ง
แต่ในปัจจุบัน เหลือเพียงสองสาขาในเมืองไป๋เหอที่ยังคงดิ้นรนเพื่อความอยู่รอด
“ศิลปะการต่อสู้พัฒนาไปอย่างรวดเร็ว อุตสาหกรรมยาที่เกี่ยวเนื่องกับศิลปะการต่อสู้ก็มีการเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ สูตรยาที่ดีกว่าถูกวิจัยออกมาทุกวัน สูตรยาเก่าๆ ก็ถูกทำลายและกำจัดทิ้ง
เหตุผลที่ตระกูลเหอของเราเสื่อมถอยถึงเพียงนี้ ก็เพราะแิที่อนุรักษนิยมและล้าสมัยเกินไป ยึดติดกับกฎเกณฑ์เดิมๆ ไม่คิดจะพัฒนา...
ลองคิดดูสิ ยาบำรุงศิลปะการต่อสู้ที่ได้รับความนิยมเมื่อร้อยปีก่อน จะยังขายดีได้ในยุคปัจจุบันหรือ ในตอนนั้นคนจำนวนมากมีรายได้ต่อเดือนไม่พอซื้อ ‘ยาบำรุงเื’ สักชุดด้วยซ้ำ
มีเพียงการคิดค้นสิ่งใหม่ๆ เท่านั้น ที่จะเป็ยาวิเศษสำหรับแก้ไขสถานการณ์ที่ยากลำบากของตระกูลเหอได้ในตอนนี้”
เหอหลิงซู่ทำเช่นนั้นมาโดยตลอด
่นี้เธอพยายามเสาะหายาบำรุงศิลปะการต่อสู้ชนิดใหม่ เพื่อเป็จุดขายดึงดูดลูกค้า ช่วยกอบกู้ธุรกิจของตระกูล
แต่ตลอดครึ่งปีที่ผ่านมากลับแทบไม่เห็นผล
เมื่อวานเธอเพิ่งได้ข่าวว่านักปรุงยาาุโท่านหนึ่งในเมืองข้างเคียงได้คิดค้นยาบำรุงสูตรใหม่ เหอหลิงซู่จึงรีบรุดเดินทางไปทันที
แต่ระหว่างทางกลับได้รับโทรศัพท์จากอีกฝ่าย แจ้งว่าไม่ต้องมาแล้ว เพราะได้เลือกผู้ร่วมงานสำหรับยาใหม่เรียบร้อยแล้ว
เหอหลิงซู่ต้องกลับบ้านมือเปล่า
“คุณเหอ กลับมาแล้วเหรอครับ...”
ทันทีที่ก้าวเท้าเข้าไปในร้าน ชายหนุ่มในชุดกาวน์สีขาวก็รีบเข้ามาทักทายเธออย่างกระตือรือร้น
เหอหลิงซู่อารมณ์ขุ่นมัว ไม่อยากเสียเวลาพูดคุยกับอีกฝ่าย เพียงแค่พยักหน้าอย่างเ็า
เธอเข้ามาดูแลร้านยาของตระกูลนานขนาดนี้ ย่อมรู้ดีถึงพฤติกรรมของพนักงานในร้านทั้งสองแห่งดี
พนักงานที่ชื่อ “หม่าเฟย” คนนี้เป็คนเกียจคร้าน ชอบอู้งาน บางครั้งยังแอบนำยาบำรุงในร้านไปขาย เธอเตือนไปหลายครั้งก็ยังไม่ยอมปรับปรุง
หากยังหาคนที่เหมาะสมมาแทนที่ไม่ได้ เธอคงไล่อีกฝ่ายออกไปนานแล้ว
“สวยจริงๆ ถ้าได้เป็แฟนกับเธอก็คงดี...”
หม่าเฟยจ้องมองตามแผ่นหลังของเหอหลิงซู่จนลับสายตาไปอย่างอาลัยอาวรณ์
เหอหลิงซู่เป็ดั่งเทพธิดาในฝันของหม่าเฟยมาโดยตลอด
เหตุผลที่หม่าเฟยยังคงทำงานอยู่ที่ร้านสิงซ่านไม่ยอมไปไหน ก็เพราะหวังว่าสักวันเหอหลิงซู่จะหันมามองเขาบ้าง
ถึงแม้ว่าธุรกิจของร้านสิงซ่านในตอนนี้จะไม่ค่อยดีนัก อย่างไรเสียอูฐผอมตายก็ยังตัวใหญ่กว่าม้าอยู่ดี (หมายถึง ถึงแม้ว่าจะพบเจอปัญหาทำให้สะดุด แต่สภาพความเป็อยู่ของเขาก็ยังดีกว่าใครหลายคน) เขาก็ถือว่าประสบความสำเร็จทั้งด้านความรักและหน้าที่การงาน ก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของชีวิตไปเลย
ถึงแม้ว่าความเป็ไปได้นั้นจะน้อยกว่าถูกรางวัลที่หนึ่งก็ตาม แต่ใครจะรู้
รสนิยมของคุณหนูตระกูลร่ำรวยนั้นยากจะคาดเดา
นิยาย yy ในเมืองใหญ่ก็เขียนไว้แบบนี้ทั้งนั้นแหละ ชายหนุ่มธรรมดาๆ คนหนึ่ง…
ในขณะที่หม่าเฟยกำลังนอนคว่ำหน้าอยู่บนเคาน์เตอร์ ปล่อยจินตนาการให้โลดแล่นอย่างเต็มที่ จู่ๆ เงาร่างของเหอหลิงซู่ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขาอีกครั้ง
“คะ...คุณเหอ!”
หม่าเฟยสะดุ้งเฮือก ลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว พร้อมกับใช้แขนเสื้อเช็ดน้ำลายที่มุมปาก
ในขณะนี้ใบหน้าสวยของเหอหลิงซู่แข็งทื่อ ดวงตาก็เ็าอย่างยิ่ง
“นายแอบพาคนเข้าไปในห้องปรุงยาของฉันใช่ไหม?!”
7K
![ฝืนชะตาท้าสามภพ [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1721906142_38669137.webp)
