ห้องไอซียูโรงพยาบาลM หญิงสาวมองดูร่างกายของตัวที่มีสายระโยงระยางอีกทั้งเครื่องช่วยหายใจ
"นี้เราตายไปแล้วเหรอ"
จากนั้นจึงนึกย้อนไปก่อนหน้านี้เพียงสองชั่วโมง ลู่ฉิงเกอขณะอยู่ในร้านสะดวกซื้อก็ประสบเหตุการณ์โจรปล้นร้าน ตัวเองที่มีอาชีพเป็ตำรวจจึงจำเป็ต้องแสดงฝีมือ แจ้งไปยังสายตรวจที่อยู่ใกล้เคียง เพื่อให้รีบมาช่วยจับคนร้าย
"คนร้ายมือปืนคาดว่าะุเต็มแม็กกาซีน"
ในจังหวะที่กำลังบอกข้อมูลของคนร้ายไปนั้นไม่ได้ระวังตัว จึงทำให้คนร้ายรู้ตัวและตรงเข้ามาเพื่อจะทำร้ายเธอ
ลู่ฉิงเกอพยายามต่อสู้กับโจรปล้นร้านสะดวกซื้อ ด้วยทักษะการต่อสู้ที่ได้ร่ำเรียนมา และประสบการณ์ที่เป็ตำรวจมาหลายปี ฝีมือเธอจึงไม่ได้ด้อยไปกว่าผู้ชายเลย
แต่ครั้งนี้ที่เธอเสียท่า คนร้ายเป็เพราะว่ามีเด็กผู้ชายคนหนึ่งวิ่งเข้ามา ในจังหวะที่เธอกำลังจะจับตัวคนร้ายได้อยู่แล้ว
คนร้ายเห็นท่าไม่ดีจึงชักอาวุธปืนออกมา เพื่อจะยิงข่มขู่แต่ะุพุ่งตรงไปหาเด็กน้อยคนนั้น ตามสัญชาตญาณของผู้พิทักษ์สันติราษฎร์ เธอจึงใช้ตัวเองเป็โล่กำบังเพื่อปกป้องเด็กน้อยคนนั้น "ปัง" เสียงปืนดังพร้อมกับเสียงกรี๊ดของคนที่อยู่ข้างในร้านสะดวกซื้อด้วยความใ
เธอถูกะุเข้าที่จุดสำคัญจึงทำให้ล้มลง "ตุ๊บ" เืสีแดงสดไหลนองเต็มพื้นไปหมด คนร้ายจึงใช้โอกาสนั้นหลบหนีออกไปนอกร้านสะดวกซื้อ แต่ตำรวจสายตรวจมาทันจึงจับตัวไว้ได้และรีบเข้าไปดูอาการของลู่ฉิงเกอ
"ผู้กอง เป็ยังไงบ้าง" ????หูเธอได้ยินเสียงคนเรียก แต่ดวงตานั้นกลับพร่ามัวมืดมิดไม่เห็นอะไรเลย ก่อนที่จะหลับตาไปเธอยังได้ยินเสียงคนโวยวาย บอกกับเธอว่าให้ทำใจดีๆเอาไว้
"ฉิงเกอ อย่าเพิ่งหลับนะ รถพยาบาลกำลังจะมาแล้ว" เสียงนี้เธอคุ้นเคยดีเขาเป็เพื่อนร่วมงานที่สถานีตำรวจ m ชื่อว่า ต้าหยาง ใช้ฝ่ามือตบแก้มเบาๆเพื่อเรียกสติ "ฉิงเกอ ได้ยินไหมห้ามหลับ"
แต่ทำไมเสียงของเ้าหมอนี่ ไม่ฟังแล้วหดหู่หัวใจยังไงชอบกล ไม่ห่างเท่าไหร่มีเสียงเด็กผู้ชายร้องไห้ดังมากจนเข้ามาในโสดประสาทหูของลู่ฉิงเกอ
คงจะเป็เด็กคนนั้นที่เธอช่วยชีวิตเขาเอาไว้ที่ร้องไห้เพราะคงใกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น หรือหากเป็เพราะเห็นเธอนอนจมกองเือยู่ก็ได้
ลู่ฉิงเกออยากจะลุกขึ้นไปปลอบเ้าเด็กคนนั้น แต่ก็ทำไม่ได้ ตอนนี้ที่ทำได้ก็แค่นอนอยู่เฉยๆและหายใจรวยริน รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะตาย
สมองที่ว่างเปล่าของลู่ฉิงเกอ คิดถึงแต่หน้าพ่อแม่ ถ้าหากว่าตายไปตอนนี้ พ่อแม่ของเธอจะอยู่ยังไง? จะเสียใจมากไหม?เพราะที่ผ่านมาพ่อและแม่มักจะบ่นเสมอว่าไม่อยากให้เธอทำงานนี้
เมื่อคิดถึงหน้าพ่อกับแม่แล้วน้ำตาก็ไหลออกมาอย่างไม่รู้ตัวเธอเป็ห่วงพวกท่านจริงๆ แต่เธอก็ยังไม่สนใจและยังคงทำต่อไปเพราะเป็งานที่รัก ั้แ่เด็กเธอรักความยุติธรรม เวลาที่เห็นคนอื่นทุกครั้งแต่ก็มักจะเข้าไปช่วยเสมอ
โตขึ้นจึงอยากทำงานเป็ตำรวจ เพื่อจะช่วยคนอ่อนแอที่ถูกคนชั่วรังแก และตั้งใจจะจับคนที่ไม่ดีให้หมดไปจากเมืองที่เธออยู่ เมืองนี้จะได้น่าอยู่ขึ้นเพราะไม่มีคนชั่วช้าเลวทรามอีก
เสียงรถพยาบาลดังเข้ามาใกล้เรื่อยๆ นั่นคือเสียงสุดท้ายที่เธอได้ยินก่อนที่จะหมดสติไป
ทุกคนกำลังวุ่นวายช่วยกันพาร่างของลู่ฉิงเกอขึ้นรถพยาบาล อย่างเร่งด่วน แล้วรีบไปยังโรงพยาบาลทันทีก่อนที่จะไม่ทันกาลเนื่องจากเธอเสียเืไปมากจึงต้องรีบส่งตัวให้ถึงมือหมอให้เร็วที่สุดก่อนที่เธอจะช็อคแล้วหมดสติไป
ิญญาของลู่ฉิงเกอ พอจำเหตุการณ์ได้ทุกอย่างแล้ว ก็ไม่ได้เสียใจแต่กลับมีรอยยิ้มที่อย่างน้อย เธอก็ได้ช่วยชีวิตคนเอาไว้ถึงแม้ว่าตัวเองจะเป็แบบนี้ ก็ไม่ได้โทษเ้าเด็กคนนั้นเลย
แต่ที่เสียใจก็คือถ้าหากว่าตัวเองตายไปจริงๆ อยากจะพูดร่ำไรพ่อกับแม่ก็ไม่มีโอกาสเสียแล้ว ในขณะที่เธอกำลังยืนคิดอยู่นั้นก็รู้สึกว่าตัวเอง เหมือนถูกแรงมหาศาลบางอย่างดึงจากทางด้านหลัง ิญญาของเธอกำลังขยับอย่างช้าๆ
หญิงสาวก็ไม่ยอมพยายามต่อสู้และขัดขืนไม่ไปตามแรงดึงนั้น แต่สุดท้ายก็พ่ายแพ้ให้กับแรงมหาศาลจึงทำให้เธอถูกดึงออกมาจากห้องไอซียู
ลู่ฉิงเกอมองดูสิ่งรอบๆตัวก็ต้องใ เพราะมีแต่ความมืดมิดดำสนิทร่างของเธอเบาหวิวล่องลอยอยู่นิ่งๆ สองมือพยายามไขว่คว้าหาสิ่งของยึดเกาะ แต่ก็ไม่พบวัตถุอะไรเลยที่สามารถจะจับได้ มีแต่ความว่างเปล่าและความมืดสนิทเท่านั้น
สุดท้ายจึงหยุดขยับแล้วอยู่นิ่งๆหลับตาลง ตอนนี้เธอพร้อมรับชะตากรรมที่จะพบเจอแล้วไม่ว่าจะขึ้น์หรือลงนรกก็เต็มใจอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
เมื่อได้ยินเสียงของคนเอ๊ะอะโวยวายเสียงที่ได้ยินนั้นดูวุ่นวายมาก เธอลืมตาขึ้นมาถ้าพบว่าตัวเองผูกผ้าคลุมศีรษะไว้ จึงได้ปัดขึ้นเพื่อมองดูรอบๆว่าที่นี่คือที่ไหน
ก็ต้องใอย่างสุดขีด เพราะไม่ใช่ที่เธอคุ้นเคยเลย อีกครั้งภายในห้องนี้ยังถูกประดับประดาไปด้วยของสีแดงทั้งหมด
"นี่มันที่ไหนกันเนี่ยแล้วฉันจะอยู่ที่นี่ได้ยังไง” ลู่ฉิงเกอดึงผ้าที่คลุมศีรษะออกและลุกขึ้นยืนเดินสำรวจอย่างช้าๆไปรอบห้อง การตกแต่งภายในห้องจากที่ดูแล้ว หญิงสาวก็ได้คำตอบ ทำให้ดวงตาเบิกกว้างใยิ่งกว่าเห็นผีซะอีก และพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่อยากจะเชื่อ
"ที่นี่มันห้องหอนี่นา" รีบวิ่งไปดูที่กระจกมองดูใบหน้านี่ก็ใบหน้าของเธอ แถมตัวเองยังใส่ชุดแต่งงานด้วยเป็ชุดแต่งงานโบราณเต็มยศ ไม่นานก็มีเสียงเปิดประตูเข้ามาพร้อมกับเสียงฝีเท้าที่ดูร้อนรนเอามากๆเดินตรงมาหาเธอ แม่สื่อรีบบอกให้กลับไปนั่งที่เตียงพร้อมกับใช้มือดึงตัวของเธอให้ตามไป
"คุณหนูลู่ฉิงเกอ ลุกขึ้นมาทำไมรีบกลับไปนั่งที่เดิมเร็วเข้า"
ลู่ฉิงเกอที่เพิ่งทะลุมิติมายังมึนงงสับสนอยู่จึงได้ทำตาม แต่เมื่อตั้งสติได้ก็รีบถาม "เดี๋ยวขอถามอะไรหน่อยจะได้ไหมคุณป้าที่นี่ที่ไหนเหรอ"