ท้องฟ้ายามราตรีมีสีดำดุจหมึก
ภายนอกบ้านมีเพียงแสงสลัวรางเลือนของดวงดาวบนท้องฟ้าเท่านั้น ชนบทแห่งนี้ ณ ตอนนี้ ไฟฟ้ายังเข้ามาไม่ถึงในบ้านจึงมีเพียงตะเกียงที่ให้แสงสว่างสีนวลตา แต่ไม่สามารถมองเห็นอะไรได้ชัดเจนนัก
หลังจากทำความสะอาดบ้านแล้วอากาศก็เริ่มเย็นลงอย่างเห็นได้ชัดเธอสังเกตุเห็นบางบ้านเริ่มจุดตะเกียงทดแทนแสงสว่างจากดวงอาทิตย์ รวมถึงได้กลิ่นควันไฟเพื่อประกอบอาหารจากบางบ้านแล้วมองไกลๆออกไปอีกเธอไม่แน่ใจนักว่าแสงระยิบระยับที่เห็นแต่ไกลๆนั่นจะใช่แสงสว่างจากหลอดไฟหรือไม่นี่เธอมาอยู่ปีไหนกันแน่นะความรู้ติดตัวทางด้านนี้นั้นก็ติดลบแต่ยังดีตอนซื้อหนังสือยังกวาดมาบ้างค่อยไปศึกษาเพิ่มเติมทีหลังเอาแล้วกัน แต่ยังไงตอนนี้เธอก็ยังไม่สามารถอาบน้ำทำธุระส่วนตัวได้อยู่ดีเธอต้องพาเด็กๆออกมาจากมิติก่อน ต้องปลุกให้กินข้าวเธอเตรียมปลาหิมะนึ่งซีอิ้วคลุกข้าวและซูชิชิ้นเล็กๆให้เรียบร้อยแล้ว
"เด็กๆตื่นกันได้แล้วลูก เสี่ยวซี เสี่ยวชิงตื่นลูก"
"เสี่ยวซี เสี่ยวชิง มา เดี่ยวแม่พาไปล้างหน้าล้างตาเสร็จแล้วมากินข้าวกันนะลูกแม่มีของอร่อยๆให้กินด้วยนะคะ"
"ครับแม่"เสี่ยวซีลุกขึ้นจูงมือน้องสาวที่ยังไม่ตื่นดีนัก เดินตามหลังเธอมา
เมื่อมาถึงห้องน้ำเธอก็อยากตายอีกรอบกับห้องน้ำสมัยนี้อยากพาเด็กๆเข้าไปในมิติจังเลย แต่เด็กๆยังเล็กเกินกว่าที่จะเก็บความลับได้เธอจึงได้แต่ทำใจและจัดการล้างหน้าเด็กๆด้วยน้ำที่เธอนำออกมาจากมิติ
"อร่อยมั้ยลูก อันนี้คือปลาหิมะนึ่งซีอิ้วนะคะถ้าอร่อยวันหลังแม่ทำให้กินอีก"
"อร่อยครับ เสี่ยงซีชอบ"
"อย่อยย ชิงชิงจะเอาอีก"
"อะ อร่อยก็กินเยอะๆนะคะลูก"
เธอป้อนไปหอมแก้มไปและป้อนซูชิต่ออีกหน่อยหลังจากข้าวกินเสร็จแล้วก็บอกเด็กๆนั่งเล่นรอ เธอจะเข้าไปเตรียมน้ำสำหรับอาบน้ำให้พวกเขาเพราะดูจากแสงนวลของตะเกียงที่ลอดผ่านรอยแยกเข้ามารางๆบ่งบอกให้เธอรู้ว่า นี่เข้าสู่่เวลากลางคืนแล้ว
"เสี่ยวซี ดูน้องรอแม่ก่อนนะลูกเดี่ยวแม่ไปเตรียมเสื้อผ้าสำหรับอาบน้ำ เราค่อยมาอาบน้ำกัน"
"ได้ครับ เสี่ยวซีจะอยู่กับน้องรอครับ"
"แม่มีของเล่นมาให้ด้วย มาดูสิ"ต้องเอาของมาล่อ
"อันนี้เรียกว่า เลโก้ นะคะมาแม่จะสอนวิธีเล่นให้"
"เลโก้ หรือครับ ชิงชิง มันคือเลโก้มันคือเลโก้"
"อื้อ อื้อ ชิงชิงจะเล่น"
หลังจากปล่อยให้พวกเขาเล่นกันบนพรมสีสวยๆพื้นหนาๆให้ความรู้สึกนุ่มสบายที่เธอเลือกซื้อมาจากห้างสรรพสินค้าชั้นนำเอาออกมาปูบนพื้น ก็เข้ามาเตรียมน้ำ อุปกรณ์และเสื้อผ้า ส่วนของตัวเองค่อยแอบเข้ามาอาบในมิติอีกครั้ง
"เด็กๆมาอาบน้ำกันลูก แม่เตรียมน้ำเสร็จแล้ว"
"ผมยังอยากเล่นต่อครับแม่"
"อื้อ ชิงชิงจะเล่นเลโก้"
"มาอาบน้ำกันก่อนลูกเดี่ยวค่อยมาเล่นกันใหม่นะคะ"
"ครับ" ไม่มีเสียงตอบรับจากชิงชิง
"ชิงชิง ไม่อยากเห็นลูกเป็ดเล่นน้ำหรือคะลูก ว้าาาาามีแต่ลูกเป็ดน่ารักๆตั้งหลายตัว งั้นแม่ให้พี่ใหญ่เล่น.... "
"เป็ด เป็ด"...ก็แค่นี้
หลังจากจับเ้าสองแฝดอาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว เธอก็อยากจะอาบน้ำสำรวจตัวเองอย่างจริงๆจังบ้าง จึงให้เด็กๆเล่นเลโก้ที่พื้นพรมกันต่อ
"เด็กๆ เล่นต่อเลโก้กันไปก่อนแม่ขอไปอาบน้ำก่อนนะลูก เสี่ยวซี ดูน้องให้แม่ด้วยนะ"
"ครับแม่"
"ถ้ามีอะไรก็เรียกแม่ดังๆนะคะ เข้าใจมั้ย"
"เข้าใจแล้วครับ"
หลังจากจัดการต้อนเด็กๆให้อยู่กับที่และมั่นใจว่าจะไม่หายไปไหนเรียบร้อยแล้วเธอก็เข้ามิติเพื่ออาบน้ำจัดการตัวเองสักทีถึงตอนนี้เธอเริ่มเข้าใจมนุษย์แม่ขึ้นมาบ้างแล้ว กว่าจะมีเวลาทำอะไรส่วนตัวนี่แทบจะลากเืเอาจริงๆ
พราวตะวันหรือตอนนี้เธอยอมรับอย่างไม่เต็มใจแล้วว่าตัวเองคือหลี่เซียงเซียง เธอเคลื่อนกายเข้ามาอยู่หน้ากระจกในห้องน้ำสายตาเริ่มสำรวจร่างกายที่ตัวเองเข้ามาอาศัยได้เกือบจะครบหนึ่งวันแล้ว ใบหน้าเรียวงามรูปไข่ คิ้วเรียวโค้งคล้ายใบหลิวขนคิ้วเรียงได้รูปโดยไม่ต้องอาศัยเทคโนโลยีเหมือนยุคสมัยที่เธอจากมาขนตายาวงอนรับกับดวงตากลมโตใสดุจคริสตัลเปล่งประกายระยิบระยับราวหยดน้ำค้างต้องแสง สันจมูกโด่งรั้นริมฝีปากอิ่มบางเชิดน้อยๆ ดูมีน้ำมีนวล พวงแก้มขาวนวลน่าจะเป็เพราะตัวของหลี่เซียงเซียงเองที่นำเงินส่วนใหญ่ซื้อครีมบำรุงตัวเองใบหน้าจึงยังขาวสมวัยปีนี้เธอก็อายุเพียงแค่ 17 ปีเท่านั้น
"โอ้โห นี่ถ้าหล่อนรู้จักแต่งตัวด้วยนี่ไปประกวดมิสไชน่าได้เลยนะ"
ขาว สวย หมวย เอ็กซ์ อึ๋ม
สมัยนี้มีจัดตั้งกองประกวดแล้วหรือยังนะแล้วเขารับผู้หญิงที่ผ่านการมีลูกมั้ยหรือเธอจะลองตั้งกองประกวดขึ้นมา
สายตาสำรวจต่ำลงมาอีกนิดถึงกับตาโตจนแทบจะอดไม่ไหวผิวปากหวืออออกมาเลยทีเดียว นี่เธอถูกรางวัลหรือยังไง กะดูด้วยสายตาคร่าวๆน่าจะประมาณสามสิบสี่สามสิบห้านิ้วแน่นอน ว้าวววววว นี่ชดเชยให้เธอเลยรวมมาให้ทั้งสองชาติเลยใช่มั้ย ชาติที่แล้วตอนเธอเป็พราวตะวันหรือ บอกได้คำเดียวว่า หน้า-หลังไม่ต่างกัน!
หลังจากสำรวจตัวเองเรียบร้อยแล้ว เธอก็จัดการพาตัวเองลงนอนแช่น้ำผ่อนคลายทันทีด้วยอ่างน้ำเรียบหรูดูดีมีสไตล์จากกุซซี่ อืมมมม รู้สึกดีจัง เอาออกไปใช้ที่บ้านด้วยจะได้มั้ยนะ ก็แบรนด์เค้ามีสโลแกนที่ว่าดีไซน์ทันสมัยลงตัวในทุกพื้นที่นี่นะอีกหน่อยเธอจะลองดู! หลังจากอ่างอาบน้ำทำหน้าที่ของตัวเองเรียบร้อยแล้วเธอก็เดินออกมาไดร์ผมให้แห้ง ปะแป้ง แต่งตัวด้วยชุดนอนผ้าซาตินสัญชาติอิตาลีที่โปรดปรานแล้วก็เตรียมนมสองที่สำหรับเ้าแฝดก่อนออกจากมิติ
"เป็ยังไงบ้างลูก ฮึ้มม สนุกกันมั้ยคะ "
"สนุกมากเลยครับแม่ แม่ดูซี แม่ดูซี ซีเก่ง"
"ชิงชิงเก่ง"
"ไหนๆแม่ดูซิ อื้อหืออออ ต่อได้เยอะเลยยลูกใครเนี่ยเก่งจัง"
"ลูกแม่ครับ/แม่ค่ะ"
"ไหนคนเก่งของแม่ ให้แม่หอมแก้มหน่อยเร้ววว"
"เป็คนเก่ง ก็ต้องมีรางวัล แม่มีนมให้ลูกกินละคนแก้วนะคะมาค่ะ"
"อร่อยมั้ยคะ"
"อร่อยครับ”
“อย่อยยย"
"เอาล่ะ ถึงเวลาเข้านอนกันนะคะเด็กๆคืนนี้นอนกับแม่กันมั้ยคะ เดี่ยวแม่เล่านิทานให้ฟัง"
หลังจากหลอกล่อเด็กๆเข้าห้องนอนที่ปรับเปลี่ยนทุกอย่างใหม่ไล่กลิ่นเหม็นอับออกไปได้บ้างแล้วก็ตามด้วยการเล่านิทานพร้อมกับการตบก้นสลับเกาตูดให้เบาๆ ไม่นานสองแฝดก็หลับ เอาล่ะและนี่คือเวลาของเธอที่จะทบทวนความทรงจำที่ผ่านเข้ามาในหัวเมื่อยามที่เธอตื่นนอนของวันนี้
5K
