หลังจากมิซาเอะ ได้คทาใหม่มาจากเ้าของภัตตาคาร เธอก็เริ่มเอะใจ กับโอฮาโอ้ ของพี่ชาย เมื่อเ้าของภัตตาคาร ชม โอฮาโอ้ อันนี้ ว่าสวยงามขนาดไหน และบอกราคาประเมินของมัน ซึ่งมีราคาหลายหมื่นเหรียญทอง ยี่ห้อ ธัญญาวารี ซึ่งเป็ยี่ห้อที่ดังกว่าของ pozapu เสียอีก เพราะเป็ โอฮาโอ้ทำมือที่หายาก ตอนแรกซึจิมิ คิดว่ามันราคาเป็หมื่นเหรียญทอง หารุ้ไม่ว่ามันราคาสูงกว่านั้นมาก และเริ่มทำให้เกิดปัญหายุ่งยากตามมา เมื่อ มิซาเอะ น้องสาวสุดที่รักเริ่มสงสัย
" พี่ ซึจิมิ ค่ะ พี่ซื้อ โอฮาโอ้ ราคาแพงแบบนี้มาเหรอค่ะ " มิซาเอะกล่าว ด้วยความอยากรู้ เพราะเมื่อเช้า มิซาเอะยังเห็น ซึจิมิ ไม่มีโอฮาโอ้สะพายกลางหลังอยู่แบบนี้เลย
" เปล่านะ มีคนให้พี่มา พี่ไม่รุ้ว่ามันจะราคาแพงขนาดนี้ ถ้าพี่รู้ จะรีบรับไว้ให้ไวกว่านี้เลย " ซึจิมิ พูดขำๆ ติดตลก แต่ต้องเงียบเสียงลงเมื่อถูกออร่าอันเยียบเย็นจากน้องสาวเข้าปกคลุม
" ผู้หญิงหรือผู้ชายคะ? ที่ให้พี่มา " มิซาเอะ ทำสายตาสงสัย เพราะถ้าเป็ผู้หญิงเธอคงยอมไม่ได้ ถึงจะสวยแค่ไหนก็ตาม แต่ต้องผ่านการคัดกรองของมิซาเอะอีกที ถ้าคิดจะมาจีบซึจิมิ
" ผุ้หญิงจ๊ะน้องสาวสุดที่รัก " ซึจิมิ กล่าวออกมาอย่างยอมจำนนต่อสายตาของมิซาเอะ เขาไม่คิดว่า มิซาเอะจะหึงโหดขนาดนี้
มิซาเอะ กลับไม่โกรธ ซึจิมิ เธอทำสีหน้าน่ารักอย่างเด็กน้อยแล้วพูดอ้อน ซึจิมิ ออกมาว่า
" หนู อยากได้ โอฮาโอ้ สักอันนะค่ะ พี่ ซึจิมิ ถ้ายังไงพี่สอน หนูด้วยนะ " มิซาเอะ ทำหน้าตาน่ารักเหมือนเด็กน้อย และพูดอ้อน ซึจิมิ ให้ดูน่ารักที่สุดเท่าที่เธอจะทำได้
ตอนนี้ โรฮาน เมาแอ๋ หลับไปแล้ว เลยไม่ได้ยินเสียงพูดของ มิซาเอะ ไม่งั้นเขาคงควักตังค์ซื้อโอฮาโอ้ ให้มิซาเอะเป็ของขวัญแน่
สองพี่น้องเดินออกจากภัตตาคาร โดยมีเ้าของภัตตาคารออกไปส่ง
พวกเขาเดินออกจากห้าง เพื่อไปยังย่าน ขายโอฮาโอ้ ทำมือ
" แล้วน้องรุ้เหรอว่าเขาไปซื้อ โอฮาโอ้ กันแถวไหน " ซึจิมิ ถามอย่างเป็ห่วงน้องสาว
" น้องเคยเห็นผ่านๆ ที่ย่านการค้า ธัญญาวารี ที่น้องไปซื้อเกมส์ บ่อยๆ " มิซาเอะ กล่าวอย่างเขินๆ แล้วมองไปยังหน้าของซึจิมิ ก่อนจะพูดว่า
" พี่อยากเล่นเกมส์ ที่น้องซื้อมารึป่าว น้องยังสั่งซื้อทางออนไลน์ ด้วยนะ " มิซาเอะ เอาเกมส์ มือถือที่ตัวเอง เพิ่งดาวโหลดลงไปเมื่อเช้านี้ให้ ซึจิมิ เล่น มันเป็เกมส์ ชื่อว่า เดอะ เอเธอนอร์น ฮาร์ท เลิฟ ซึ่งตัวเอก จะมีน้องสาวทั้งหมด 48 คน เนื่องจากพ่อของพระเอก ไข่ทิ้งไว้หลายที่ และมีสาวๆไม่เลือกหน้า กว่าตัวเอกที่ชื่อ อากิระ จะรู้เื่ว่าตัวเองมีน้องสาวถึง 48 คนก็อายุ ปาเข้าไป 18 แล้ว และนี่ก็เป็ฉาก ตอนจบที่ รินนะ จังวิ่งออกมาต้อนรับพี่ที่จากไปนาน เนื่องจากเคยเล่นด้วยกันตอนเด็ก ทำให้ นางเอกอย่างรินนะจัง สนิทกับอากิระมากที่สุดในหมู่น้องสาว
เมื่อรินนะจังเข้ามาสวมกอดพี่อากิระของเธอ พร้อมกับคำพูด ในตำนานอย่าง [โอการินาไซ โอนิจัง] ( ขอต้อนรับกลับมาค่ะพี่ชาย ) ก็มีช้อยตัวเลือกขึ้นมา
1.ลูบหัว รินนะ จัง อย่างคิดถึง และร้องไห้สวมกอดเธอกลับ
2.เข้าไปจูจุ๊บข้างๆ ใบหูของเธอ พร้อมกับ พูดว่า พี่รักเธอนะ เด็กโง่
3. เตะ รินนะ ให้กระเด็นออกไปด้วยความโกรธ เนื่องจากอยู่ๆก็มากอด
ซึจิมิ เลือกกดข้อ 3 ในทันที แล้วฉากก็เลื่อนไปเป็ฉาก รินนะ จังกำลังร้องไห้ แล้วเนื้อเื่ก็ดำเนินต่อไป เป็ฉากจบแบบ bad ending มันจบลงตรงที่ รินนะ จังฆ่าพี่ชายของตน และกลืนกินเืเนื้อ อากิระจนหมด เป็ฉากจบแบบเืสาด เพราะ รินนะจังรักพี่ชายปานจะกลืนกิน แต่พี่ชายกลับเตะรินนะ ทุกครั้งที่ไปสวมกอด
" ทำไม พี่เลือกข้อ 3 ล่ะ สงสารรินนะ จังออก " มิซาเอะ กล่าวพร้อมกับ โหลดเซฟในทันที เพราะ ถ้าเป็เธอเล่นจะเลือกข้อ 2 ซึ่งฉากจบจะเป็ Happy ending ที่ อากิระ ทอดทิ้งทุกสิ่งทุกอย่าง และกลับมาเลือกแต่งงานกับ รินนะจัง พวกเขาจะอยู่กันอย่างมีความสุข และมีลูกด้วยกัน 2 คน และเป็ ฉากจบที่สวยงามที่สุดในฉากจบ ของน้องสาวทั้ง 48 คน
" พี่ว่า รินนะจัง โรคจิตที่สุดในบรรดาน้องสาวทั้ง 48 คนนะ แค่เตะออกไปด้วยความโกรธ ถึงกับต้องฆ่า อากิระเลยเรอะ " ซึจิมิ กล่าวอย่างติดตลก แต่มิซาเอะไม่ตลกด้วย
" พี่ค่ะ พี่ไม่รุ้เหรอไง เพราะรักมากเลยต้องฆ่าไงล่ะ เื่นี้น้องเข้าข้างรินนะจังเต็มที่ " มิซาเอะ กล่าวด้วยใบหน้าที่โกรธอยู่นิดหน่อย เพราะ ซึจิมิ ไม่เล่นตามบท เพราะเธอกะว่า ซึจิมิ พี่ชายของเธอเป็คน ฉลาดไม่เลือกข้อ 1 ก็ต้องข้อ 2 และจะเป็ฉากจบแบบHappy ending ซึ่งมิซาเอะ เตรียมจะจูจุ๊บ ซึจิมิ อยู่แล้ว เมื่อบรรยากาศให้ แต่นี่ ซึจิมิ ทำแกล้งโง่ เลือกข้อ 3 จึงเสียบรรยากาศหมด
" มันสนุกขนาดนั้นเลยเหรอ เอาไว้พี่ลองเล่น ให้ดีกว่านี้แล้วกัน " ซึจิมิ บอกกับ มิซาเอะที่กำลังหน้ามุ่ย แต่เธอก็เปลี่ยนสีหน้าในทันที เมื่อ ซึจิมิ กล่าวชม เกมส์ เอเธอนอร์น ฮาร์ท เลิฟ
" ต่อไปพี่ลองเล่น รูทของ อากาเนะจังนะค่ะ สนุกมาก เธอเป็น้องสาวที่ชอบทำหน้าตาบ้องแบ้ว เวลาพี่ชายเรียก และเธอยังซุ่มซ่ามมากค่ะ จนต้องมีพี่ชายคอยปกป้อง น้องเล่นแล้ว ยังติดบรรยากาศ สนุกๆ อยู่เลย " มิซาเอะ กล่าว และเธอบอกฉากจบแบบ Happy ending ของอากาเนะ จะเป็ฉากที่อากาเนะ จัง วิ่งเข้าไปหาพี่ชาย แล้วสะดุด หกล้มด้วยความซุ่มซ่ามน่ารัก น่าถนอม และพอลุกขึ้นมา พี่ชายก็ลูบหัวปลอบ พร้อมกับร่ายคาถารักษาอย่างอ่อนโยน จนอากาเนะ น้ำตาไหล มันเรียกเสียงเชียร์ ของ บรรดาสาวๆได้มากพอควรเลยทีเดียว
..................................... ติ้ง ท่านมียอดเงินเข้า 3.28 แสนเหรียญทองค่ะ ริเอะAI อัจฉริยะกล่าว มันเป็ส่วนแบ่งที่ บริษัทpozapu ขายเกมส์ใหม่ได้..........................
จริงๆ แล้ว ซึจิมิ มองดู ยอดเงินจากหน้าจอมือถือได้ แต่ริเอะมาเตือนเสียก่อน เป็การส่งข้อความขัดจังหวะเื่ที่มิซาเอะ กำลังพูด ทำให้ มิซาเอะ ไม่พอใจ เสียงเรียกเข้าของข้อความในมือถือของ ซึจิมินัก
" พี่ค่ะ เราแวะตรงนู้นกันก่อนเถอะค่ะ " มิซาเอะ ชี้ไปยังร้านเกมส์ ร้านหนึ่งในย่าน ธัญญาวารี ที่นี่มันเหมือนกับ ย่าน อากิฮาบาระ ก็ไม่ปาน มีเกมส์ หลายเกมส์ แถมยังมี ฟิคเกอร์ อนิเมะ ขายกัน อย่างเกลื่อนกลาด ไม่ต้องพูดถึงแผ่นก็อป เพราะร้านนี้เป็แผ่นแท้ 100 เปอเซ็น เพราะราคาสูงมาก
มิซาเอะ รีบลากซึจิมิ พี่ชายไปยังมุม ที่เขียนว่า เกมส์ อนิเมะ ฟิคเกอร์ น้องสาวจากเื่ดัง ในทันที แล้วมิซาเอะ เธอก็ซื้อไม่ยั้ง ทั้งเกมส์ที่มีชื่อยาวเหยียด อย่าง [วันนี้ไม่คิดถึงน้องสาวเหรอคะ?] หรือ [วันๆของสองเรา คือน้องสาวแสนสวย] แถมยัง อนิเมะ อย่าง [โปโปรุ น้องสาวมหัศจรรย์] ที่ตัวเอกที่เป็พี่ชาย โรคจิตไปรักกับน้องสาว
ซึจิมิ ต้องรับบทหนัก ด้วยการหอบหิ้ว ถุงใส่เกมส์ อนิเมะ และ ฟิคเกอร์มากมาย ที่ มิซาเอะซื้อมา
" เธอเอาเงินจากไหนตั้งมากมายมาซื้อเกมส์ พวกนี้ล่ะ มิซาเอะ " ซึจิมิ ถามอย่างสงสัย
" ก็เงินจากที่ฉันไปถ่ายแบบให้กับ นิตยาสาร วัยรุ่น นะพี่ น้องเป็ไอดอลชื่อดังหน้าตาดีเลยได้ เงินโบนัสมาเยอะ และมีแฟนคลับมากมาย คอยติดตามด้วยนะ " มิซาเอะ กล่าวแบบกึ่งโม้ กึ่งจริง แต่ที่แน่ๆ เธอมีตังค์เยอะไม่เบาเลย ถึงจะรูดด้วยบัตรเงินสด ละก็นะ ยังมีตังค์เหลือๆอยู่เลย
หลังจากนั้นทั้งสองพี่น้องก็ออกจากร้านขายเกมส์ ตรงไปที่ร้านขายโอฮาโอ้ทันที โดยนำเกมส์ อนิเมะ และ ฟิคเกอร์ ต่างๆ เข้าสู่บริการจัดส่งพัสดุแบบรวดเร็วทันใจ โดยระบบของ pozapu ems ที่ร้านขายเกมส์มีให้
ใน่เวลาเดียวกัน…
วิ้ว ตูมมมมมมม!!!
“ ไปตายซะนังโง่ ” “ เอานี่ไปแดกซะ นังบ้า” เสียงร้องของโดราจังที่กำลังทำการต่อสู้อย่างดุเดือดกับฮิโรมิ ดังกระจายอยู่ที่สนามทรายใกล้ห้าง ซึ่งมันเป็การต่อสู้ที่หาดูได้ยาก
ฮิโรมิ ในตอนนี้ เสื้อผ้าขาดวิ่นจนเกือบจะเห็น นม ไหลทะลักออก กำลังทำหน้าตาโกรธ เคืองโดราจังอย่างมาก
“ ทำไม มึงเก่งจังวะ ” ฮิโรมิ สบถด้วยความโกรธ
“ ของมันแน่อยู่แล้ว ก็ชั้นนะ นัมเบอร์วันของโลกใบนี้เชียวนะ ” โดราจังกล่าวแล้วเตรียมเสก เมเทโอ สโตรม ซึ่งเป็คาถาที่แรงที่สุดบทหนึ่งของเธอ
แต่ในตอนนั้นเอง
ฟ้าววววว!!!
เสียงของอาวุธลับสองเล่มก็พุ่งเข้ามาขัดจังหวะการดวลของทั้งคู่ ซึ่งโดราจังใช้ไม้เท้าจอมเวทย์ คู่งามปัดกระเด็นในทันที แล้วสบถออกมา
“ แกมีเพื่อนมาด้วยรึ? ”
ฮิโรมิ แย้มยิ้มออกมา แล้วกล่าวกับไอกะที่กำลังเดินออกมาจากเงามืดในสนามทราย
“ ไอกะ นึกว่าจะไม่ออกมาช่วยเสียแล้ว ถ้าชั้นแพ้แหละก็ จะกลับไปฟ้องมาสเตอร์ ให้หักเงินเดือนของเธอเยอะๆเลย ”
ไอกะไม่ทันพูดอะไร ก็มีลุกไฟพุ่งมาใส่ตรงจุดที่เธอยืนอยู่เมื่อกี้
“ จะรุมเหรอ ชั้นชอบอยู่แล้ว ไอ้รุมๆเนี่ย ” โดราจัง กล่าว อย่างสาวห้าวๆ ดูโรคจิต
ไอกะเลียปากแล้วหยิบเอากาต้าขึ้นมาใส่
“ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น วันนี้ ชั้นต้องเอาเธอกลับไปให้ได้ ” ไอกะกล่าว
แต่ในขณะที่กำลังจะวิ่งออกไปพร้อมฮิโรมิ
“ ดิโอกร้า กราวิด้อน ” เสียงโดราจังร่ายเวทย์ใหญ่ด้วยความรวดเร็วก็ปรากฏออกมา กลายเป็สนามพลังแรงโน้มถ่วงกดทับทั้งสองคนไว้
“ ยัยนี่มันปีศาจ ชัดๆ ” ฮิโรมิ สบถ
“ เราเอามันไม่ไว้หรอก ไว้ตอนมันเผลอค่อยจัดการมันอีกที วันนี้ถอยกันก่อนเถอะ ” ไอกะ กล่าวอย่างรีบร้อน เพราะกำลังแย่ เนื่องจาก ดดราจัง เร่งพลังเวทย์มากขึ้น
“ คิดจะหนีเหรอ เ้าพวกบ้า ที่บังอาจมาท้าทาย พลังเวทย์ของข้า ” โดราจังกล่าวด้วยความพิโรธ เพราะอดตามซึจิมิ ไป ป่านนี้ไม่รู้ กำลังจูจี๋ กับ มิซาเอะ อยู่รึป่าว
ตูมมมมม!!! เสียงควันดังกระตาย และเพียงพริบตา ทั้งไอกะ และ ฮิโรมิ ก็หายไปจากคลองสายตาของ โดราจัง
“ ฮิ ไม่ว่าจะมาอีกกี่ครั้งก็เหมือนเดิน นะแหละ เอาแหละ ต้องรีบซะแล้ว ” โดราจัง พูดออกมาเบาๆกับตัวเอง และรีบเดินกลับไปที่ห้าง แต่นึกเอะใจว่า พวกซึจิมิ คงจะออกจากห้างมาแล้ว จึงเรียกผีเสื้อที่ติดตามซึจิมิ มารายงานว่า ตอนนี้ซึจิมิ กำลังอยู่ที่ไหน
“ เข้าใจแล้ว ขอบใจนะ คุณผีเสื้อน้อย ” โดราจังกล่าว แล้วรีบใช้เวทย์เหาะ ลอยตัวตามซึจิมิ ไปหยั่งย่านธัญญาวารี
“ ซึจิมิ รอเค้าก่อนนะ ฮิ ฮิ ฮี่ ชิ ชี ชี่ ”
************************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป