
คุณหนูเ้าคะ ฮูหญิงเฒ่าบอกว่าคุณหนูแต่งตัวให้สวยๆอย่าให้แพ้คุณหนูจวนอื่นเ้าค่ะ
ทำไมหรออาปิง ฮูหญิงเฒ่าบอกว่ามีงานเลี้ยงตระกูลดังร่ำรวยเ้าค่ะเหมือนว่างานนี้ให้คนหนุ่มสาวเจอกันด้วยนะเ้าคะคุณชายคุณหนูจวนอื่นก็ไปด้วยนะเ้าคะแล้วท่านย่าท่านแม่ท่านพ่อละไปกันหมดเ้าค่ะงั้นหรือ งั้นอาปิงเ้ารีบช่วยข้าแต่งตัวเร็ว ชึดนี้ดีไหมเ้าค่ะ
ไม่ดีกว่า ข้าเป็เพียงลูกบุญธรรมจะทำตัวโดเด่นกว่าพี่ใหญ่พี่รองไม่ได้ ชุดนั้นมาสิ แม้จะดูเรียบแต่ก็ดูสบายตา ดูมีรสนิยมอยู่บ้าง
เอาละข้าแต่งตัวเองก็ได้เ้าไปหาของขวัญเพื่อไปงานเลี้ยงเราเป็แขกต้องพบอะไรไปฝากบ้าง เ้าค่ะ หลังจากแต่งตัวกันเสร็จทุกคนก็ออกเดินทางจากจวนตระกูลลั่วเหลียงไปตระกูลฉู่ มีระยะทางไม่ไกลนัก หลังจากไปถึงผู้ใหญ่ก็เข้าจวนกันหมด ส่วนวัยหนึ่มสาวก็ออกมาเดินเล่น ชมดูบรรยากาศงานเลี้ยง
สักพักก็มีทหารสองนาย เดินไปมาหน้าตาหล่อเหลาจนสาวๆต่างก็หมายปองอีกคนใส่แว่นเป็คุณชายของนายอำเภอซึ่งชื่นชอบการทหารจึงไปเรียนทำงานรับใช้ชาติส่วนอีกคนเป็สหายที่มาทำงานเลยชวนกันมางานเลี้ยง ลี่เหลียงไป๋ กับอาปิง เดินชมบรรยากาศรอบๆจวน พื้นที่กว้างกว่าจวนของตัวเอง ดอกไม้ ถูกตกแต่งสวยงาม
ต้นไม้ถูกตัดแต่งอย่างประณีตเป็รูปเป็ร่างเป็อะไรที่ยิ่งดูยิ่งมีเสน่ห์จากเป็เพียงต้นไม้ต้นหนึ่งแต่ตัดแต่งเป็รูปทรงต่างๆดูเพลินตาและสวยงาม ทั้งสองเดินชมสวนสักพักก็มีสตรีนางหนึ่งมากับบุรุษรูปหล่อ เสื้อผ้าใส่ดูภูมิฐาน ผิวขาว แต่งตัวสะอาดสะอ้าน ส่วนหญิงสาวที่มาด้วย ก็ใส่เสื้อผ้าหรูหราสีสันสวยงาม ทรงผมไม่เคยเห็นมาก่อน เหมือนจะเป็คนในเมืองหลวง หรือผู้ดีมีตระกูล สักพักทั้งสองก็พูดคุยกันจนมายืนอยู่ตรงหน้า ลี่เหลียงไป๋ ชายคนนั้นจึงพูดขึ้นมาว่า แม่นาง เ้าเป็คนถิ่นนี้หรือไม่ทำไมข้าไม่เคยเห็นเ้า และเ้าชื่ออะไรมาจากตระกูลไหน สตรีที่มาด้วยนั้นพูดขึ้นมาว่า พี่ใหญ่ข้ถามเ้าอยู่ พี่ใหญ่ข้านะไม่สะดุดตาใครไม่สนใจใครไม่คุยไม่มองหรอกนับว่าเ้ามีบุญวาสนา ที่แท้ทั้งสองเป็พี่น้องกันนี่เอง
หลังจากสตรีนางนั้นพูดจบ ลี่เหลียงไป๋ก็พูดขึ้นมาว่า ข้าน้อยชื่อ ลี่เหลียงไป๋ ลูกบุญธรรมตระกูลลั่วเหลียงเ้าค่ะ ว่าแต่คุณชายคุณหนูหรอคะชื่อแซ่อะไรหรอเ้าคะ
เอาเป็ว่า งานเลี้ยงวันนี้ ครอบครัวข้าจัดขึ้นหากแม่นางไม่ถือสาอะไรอีกสักพักงานเลี้ยงจะเริ่มขอเชิญแม่นางมาร่วมดื่มกินในจวน อ๋อ ที่แท้คุณชาย เป็คุณชายตระกูลฉู่นี่เอง ยินดีที่ได้รู้จักนะเ้าคะ
พอคุยกันเสร็จ ทั้งสองก็เดินจากไป คุณหนูเ้าคะคุณหนูยังไม่รู้จักชื่อเลย เอาละ อาปิงเ้านะเ้ามางานเขาเดี๋ยวก็รู้เองแหละ ว่าแต่จวนใหญ่ขนาดนี้ คงเดินไม่ทั่วแน่เลยขนาดจวนเรายังเดินทั้งวัน คุณหนูตระกูลนี้ร่ำรวยมากหากคุณหนูได้คุณชายฉู่เป็สามีคงนับว่าโชคดีนะเ้าคะ นี่นี่เ้าอาปิง คิดอะไรของเ้าเนี่ย ไปเราไปได้แล้ว ทั้งสองเดินกลับไปในจวนไปร่วมกินงานเลี้ยง สักพัก ฮูหญิงตระกูลฉู่จึงได้เปิดตัวลูกชายคนเดียวของตระกูล ซึ่งงานเลี้ยงนี้จัดขึ้นเพื่อลูกชายของตนเองพึ่งได้รับตำแหน่งนายปลัดด้วยวัยหนุ่ม จึงทำให้ตระกูลฉู่ภูมิใจอย่างมากจึงเรียกเหล่าตระกูลดังมาร่วมฉลอง ซึ่งคุณชายฉู่ชางเฟิง อายุเพียง 27 ปี เท่านั้น
หน้าตาหล่อเหลา สูงยาวเข่าดีแต่งตัวสะอาดสะอ้านพูดจาไพเราะ ซึ่งเป็ที่หมายปองของสาวๆที่มางานเลี้ยง โดยเฉพาะ พี่ใหญ่ พี่รองของตัวเอง ต่างมองหน้าคุณชายไม่กระพริบหลังจากงานเลี้ยงเสร็จทุกคนก็กำลังจะกลับ คุณชายฉู่ชางเฟิงก็เดินเข้ามาช้าก่อนแม่นาง หากข้าอยากพบเ้าต้องทำเช่นไร ในตอนนั้น ท่านย่าได้ยินเข้าก็เดินเข้ามา ขอบคุณงานเลี้ยงที่ฮูหญิงเชิญมาถ้าไม่มีอะไรแล้วพวกเรากลับกันเถอะลี่เหลียงไป๋
ทั้งสองเพียงมองหน้ากัน ลี่เหลียงไป๋ก็ขึ้นรถม้าออกจากตระกูลฉู่ไป ลี่เหลียงเอ๋ยย่าเห็นสายตาเขามองมาที่เ้า เ้าระวังด้วยละพี่ใหญ่พี่รองเ้า ในงานมองตาไม่กระพริบเลยทางที่ดีอย่างไปยุ่งดีกว่า เ้าค่ะท่านย่า