ราฟาเอลค่อย ๆ วางร่างงามของหญิงสาวลงอย่างช้า ๆ บนเตียงนุ่มขนาดใหญ่ ภายในห้องที่ตกแต่งออกโทนสีเทา ดํา ซึ่งเป็เอกลักษณ์ออกแบบมาเพื่อมาเฟียอย่างเขาโดยเฉพาะ ภายในห้องที่มีขนาดใหญ่ภายในตกแต่งออกมาอย่างหรูหรา ด้วยเฟอร์นิเจอร์มีราคาและของโบราณหายาก
เขานั่งลงข้าง ๆ หญิงสาวที่หลับสนิทอยู่ ดูภายนอกก็รู้ว่าเธอเพลียจากฤทธิ์ยาสลบอยู่ เขาจึงให้เซฟไปเตรียมผ้าชุบนํ้ามาเพื่อที่จะได้เช็ดตัวให้กับเธอ
“ ก๊อก ๆ ”
“ เข้ามา ”ราฟาเอ่ยบอกเซฟที่อยู่ด้านหน้าประตูเพื่อที่จะได้เอาของที่เขา้าเข้ามา
“ ได้แล้วครับนาย ” เซฟนําชามผ้าชุบนํ้ามาว่างไว้ให้เรียบร้อย
“ อืม ไม่มีอะไรแล้ว นายไปพักเถอะ ”
“ ครับนาย ผมขอตัว ” เซฟก้มศีรษะให้ผู้นายก่อนจะจากไป เพื่อไม่ให้เป็การรบกวนเวลาส่วนตัวระหว่างนายเขากับหญิงสาว
หลังจากเซฟออกไปแล้ว มือหนาจับผ้าชุบนํ้าหมาดๆ มาเช็ดตามดวงหน้าหวานที่ดูเพลีย ๆ ผลมาจากยาสลบของเขา เขาแทบไม่อยากเชื่อว่าตัวเองจะสามารถทําอะไรแบบนี้กับใครได้ เมื่อเช็ดเสร็จ เขามองดูเสื้อผ้าหญิงสาวที่ดูจะนอนไม่สบายแน่ ๆ และต้องเช็ดตามตัวอีกด้วยเพื่อให้หญิงสาวสบายตัว
เมื่อคิดได้เช่นนั้น ราฟาเอลจึงค่อยๆถอดชุดเดรสสีหวานออกช้า ๆ ในขณะที่ความเป็ชายของเขาก็ตื่นขึ้นด้วยเช่นกัน หัวใจเขาเต้นแรงขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อได้เห็นผิวกายขาวนวลเนียนสวยกระจ่างต่อสายตา เขาเริ่มจัดการถอดชุดชั้นในพร้อมกับกางเกงในตัวจิ๋วออกไม่ให้เหลื่ออะไรซักชิ้น
ไม่นานร่างบางก็ได้เปลือยเปล่า ต่อหน้าเขาแล้ว
ราฟาเอลถึงกับตะลึ่งกับความงามตรงหน้าเขาที่ไม่มีสิ่งได้บดบังอยู่อีกแล้วในตอนนี้
อกอวบอูมที่ใหญ่เกินตัวยอดปทุมถันชมพูระเรื่อน่าััเป็อย่างยิ่ง ลงมายังกุหลาบงาม กลีบกุหลาบขาวอมชมพูปิดสนิทเหมือนเด็กนวลเนียนไม่มีขนเลยซักเส้น ผิวที่ขาวราวหิมะ ส่วนเว้าส่วนโค้งที่ดูน่าหลงใหลของหญิงสาวทําให้ความเป็ชายของเขายิ่งแต่ขยายตัวขึ้น เธอสวยมาก สวยไปทั้งตัวเขาพบเจอผู้หญิงมาก็เยอะ เห็นอะไรมาก็มากแล้ว แต่ก็ไม่เคยเห็นใครที่จะสวยได้เท่าเธอ สวยไปทั้งตัวแบบนี้ เธอไม่มีที่ติเลยจริงๆ ทำให้แม้แต่เขาก็ไม่อาจจะละสายตาจากเธอคนนี้ไปได้ เธอเหมาะกับคำว่าสวยราวนางฟ้าจริงๆ นี่ั้แ่เขาเจอเธอจนมาถึงตอนนี้ เธอใช้คำว่าสวยได้เปลื่องเสียจริง
“ หรือฉันควรเรียกเธอว่าแม่นางฟ้ากันนะ ” ประโยคนี้หลุดออกมาจากปากเขา ในขนณะที่มองดูเธออย่างไม่ละสายตาดั่งตัวเขาต้องมนตร์สะกดทำให้มาเฟียผู้เ็าเสียอาการได้ขนาดนี้ เมื่อตั้งสติได้ เขารีบพยายามสลัดความ้าของตัวเขาออกไป เพื่อไม่ให้เผลอเอาเปรียบร่างบางตรงหน้าไป
รีบเช็ดตามร่างกายงามให้เร่วที่สุดโดยระงับความ้าไปด้วย เมื่อเสร็จแล้วจึงรีบตรงไปหยิบเสื้อเซิ้ตสีขาวของเขามาสวมใส่ให้เธอไปก่อนเพื่อหลบร่างกายเธอจากสายตาตัวเอง
เข้าถอนหายใจขึ้นมาทันทีเมื่อสวมใส่เสื้อปิดบังร่างกายของเ้าหล่อนไว้แล้ว จะได้ไม่ทําให้เขาเผลอลักหลับเธอไปอีกคราหนึ่งเหมื่อนตอนอยู่บนเครื่องบินนั้น
“ เฮ้อ เกิดมาฉันเคยทําอะไรที่ลําบากใจขนาดนี้ไหมเนี้ย ” เขาพึมพําขึ้นมากับตัวเอง พร้อมดึงผ้าห่มผืนหนาขึ้นมาห่มปกคลุมกายให้หญิงสาว
รู้สึกตัวอีกทีก็ดึกมากแล้ว เขาก็เริ่มง่วงขึ้นมาแล้วด้วย วันนี้เหนื่อยทั้งวันกับการประชุม ไหนจะลักพาตัวหญิงสาวมาอีก เขาเดินหยิบผ้าขนหนูเดินเข้าห้องนํ้าไปเพื่อชําระร่างกายให้สดชื่นสบายตัวก่อนที่จะออกมานอนพักผ่อน
ไม่นานราฟาเอลก็เสร็จจากการอาบนํ้าชำระร่างกาย มานอนลงยังเตียงนุ่มดึงร่างบางมากกกอดเช่นเดิมเหมื่อนตอนเมื่ออยู่บนเครื่องบิน เสียงหายใจรวยรินของร่างบางบ่งบอกได้ว่าเธอคงรู้สึกตัวตื่นอีกทีก็คงเช้าตรู่ของวัน ราฟาเอลเห็นเช่นนั้นก้มลงจุมพิตที่หน้าผากมนเสร็จ ก็เริ่มหลับตาเข้าสู่ห้วงนิทราทันที
75
