วันรุ่น วัยฝัน และวันเติบโต

    ตอนที่ 20 ถึงเวลาร่ำลา

    เพื่อนๆ แวะมาหาเบนที่ห้อง บ้านเก่าของเชอรีน 

    " นายจะเอาอย่างนี้จริงๆอ่ะเหรอ " เจอาร์ถามเบน

    " ก็ไม่ได้แย่ซักหน่อย ชั้นสอนพิเศษเด็ก หารายได้ 

    ดีที่เชอรีนเก็บค่าเช่าราคาไม่แพง อยู่ได้สบาย " เบนตอบ 

     " ใครเค้าอยากเก็บค่าเช่านายกัน " เชอรีนบอก 

    " ฮ่าๆ รู้แล้วๆ ขอบใจมากที่ให้มาอยู่ " เบน 

    " แล้วพวกนายละ เอายังไงต่อไป " เบนถามถึงเพื่อนๆบ้าง 

     

    เจอาร์บอก " ชั้นก็คงไปเรียนเมืองนอกตามที่บ้านสั่ง แต่ไม่เป็๲ไร

    ชั้นยังไงก็ได้อยู่แล้ว ไปเมืองนอกก็ดีเปลี่ยนบรรยากาศ " 

     

    ฮานบอก " ชั้นยังไม่ได้ตัดสินใจ " 

    " ดีจังนะลูกคนรองเนี่ย ไม่ต้องโดนบังคับอะไรมาก " เบนบอก 

    " นายก็เหมือนกันไม่ใช่หรอ ถึงได้หนีออกจากบ้านได้เนี่ย " ฮานตอบ 

     

    " แล้วนายละเคน " เบนถาม 

    " ก็อย่างที่รู้ ฉันตัดสินใจอะไรไม่ได้ " เคนกล่าวแบบหมดหวัง

    " เชอรีนละ " เบนถามอีก 

    " ชั้นว่าฉันจะเรียนต่อการร้องเพลง แต่ยังไม่ได้คุยกับที่บ้านเลย " 

    เชอรีนกล่าว 

     

    " เฮ้อ หลังจากนี้พวกเราต้องแยกย้ายกันแล้วสินะ " เจอาร์พ้อ 

    แล้วทุกคนก็สั่งอาหารมากินกันเพราะรู้สึกได้ว่า ต่อจากนี้พวกเค้าอาจไม่ได้เจอ 

    อาจไม่ได้เที่ยวกันเหมือนเก่า ทำให้บรรยากาศหดหู่ลงอย่างบอกไม่ถูก 

     

    เคนดินมาส่งเชอรีนเช่นเคน เชอรีนรู้สึกแปลกๆ เพราะลังจากวันนั้น

    เค้าทั้งคู่ก็ไม่ได้พูดคุยกันเ๱ื่๵๹จบวันนั้นอีกเลย เชอรีนไม่รู้จะคุยอะไรดี 

    เคนก็เลยเริ่มบทสนทนา 

     

    " ฉันต้องไปแล้ว " เคนเอ่ย 

    " ไปไหน " เชอรีนถาม 

    " ไปเรียนต่อ ขอโทษที่ต่อจากนี้จะดูแลเธอต่อไปไม่ได้แล้ว " เคนพูดต่อ

    " อ่อ อืม นายก็ต้องไปเมืองนอกหรอ " 

    " ใช่คงต้องเป็๞อย่างนั้น " 

    " ไปเมื่อไหร่ " 

    " หลังสอบเสร็จก็จะออกเดินทางเลย "

    " ไวขนาดนั้นเลย " 

    " อืม " 

     

    เชอรีนใจหายที่อยู่ๆเพื่อนก็ต้องจากกัน จะไม่ได้มาพบเจอกัน

    เหมือนเมื่อก่อน คนข้างกายเธอค่อยๆจากเธอไปทีละคน พ่อเอง

    เพื่อนเอง นี่คือสิ่งที่เค้าเรียกว่าการเติบโตสินะ เราทุกคนต้องเติบโต 

    และมีเส้นทางเป็๲ขอวตัวเอง เชอรีนถอนหายใจ เฮือก 

     

    เคนมองเชอรีนด้วยสายตาอาลัยอาวรณ์ แต่ก็ไม่สามารถเอ่ยคำพูดใดๆ

    ได้แต่บอกตัวเองในใจว่าขอโทษ ขอโทษที่ไม่สามารถอยู่ข้างเะฮได้

    ได้แต่หยุดและโบกมือให้เธอเดินเข้าไปที่สถานีรถไฟ

     

    สอบปลายภาคเสร็จ ทุกคนต่างวุ่นเ๱ื่๵๹การเตรียมตัวไปเรียนต่อ 

    ไม่มีแม้กระทั่งเวลาที่จะร่วมฉลองกัน ทำให้ต้องแยกจากกันไปแบบ

    ยังไม่ทันได้ร่ำลากันอย่างเป็๲ทางการ 

     

    เคนและเจอาร์ เดินทางไปต่างประเทศ 

    เบนสอบติดหมออย่างที่๻้๪๫๷า๹ 

    ฮานตัดสินใจเรียนต่อในประเทศ

    เชอรีนออกตามหาความฝันด้วยการเรียนร้องเพลง และประกวดร้องเพลง

    ตามรายการต่างๆ