เพลิงบนเอลีเซีย
ท้องฟ้ากลางคืนเหนือเกาะเอลีเซียถูกฉีกขาดด้วยเสียงะเิหุ่นสังเคราะห์รุ่น ไททัน-Ω หลายสิบตัวะโลงจากยานแม่ราวกับฝนเหล็กมันเดินตะปบพื้นด้วยฝีเท้าหนักหน่วง แต่ละก้าวก้องะเืเหมือนแผ่นดินไหวกล้องตาเดี่ยวสีแดงกวาดมองหาศัตรู และทันทีที่จับความร้อนของมนุษย์ได้มันก็ปล่อยลำแสงเลเซอร์ออกมาแผดเผาหินจนแตกเป็เสี่ยง
“หลบ!”เดวิดะโสุดเสียง เขากระชากแขนลูซี่ให้พุ่งลงไปหลังแท่งหินใหญ่เสียงไฟฟ้าช็อตดังเปรี๊ยะเมื่อแสงเลเซอร์เฉียดผ่านเกือบขาดใจ
มาร์คอสแยกตัวไปอีกฝั่งช่วยดึงแมรี่ที่สะดุดล้มให้ลุกขึ้นทันขณะที่ลูกะุจากปืนกลอัตโนมัติของหุ่นสาดกระจายใส่ผืนทรายจนมันกระจายเป็ฝุ่นควัน
“พวกมันไม่คิดจะจับเป็เลยสักนิด!”มาร์คอสสบถอย่างโกรธแค้นก่อนชักมีดออกมาอีกเล่มขว้างใส่ข้อพับหุ่นหนึ่งจนมันเสียจังหวะ
เดวิดกัดฟันกรอด“ก็เพราะรัฐบาล้าลบพวกเราจากโลกใบนี้จริง ๆ ไง”
เสียงโห่ร้องของผู้รอดชีวิตที่เหลือน้อยนิดดังก้องพวกเขาลุกขึ้นสู้ด้วยอาวุธกระจอกงอกง่อยที่ยึดมาได้ ะุพกเก่า มีดสนิมแต่ดวงตาเต็มไปด้วยไฟแห่งความดื้อดึง — ศึกเืเพื่อศักดิ์ศรีของมนุษย์ได้เปิดฉากขึ้นแล้ว
แสงแดดยามเช้าส่องลอดช่องระบายอากาศเข้ามาในห้องพยาบาลใต้ดินเคนขยับเปลือกตาช้า ๆเสียงเครื่องช่วยหายใจที่ดังมาตลอดหลายวันถูกแทนด้วยเสียงลมหายใจหนัก ๆ ของเขาเองลูซี่ที่นั่งเฝ้ามาเกือบทั้งคืนสะดุ้งเงยหน้าขึ้นทันที
“เคน!นายฟื้นแล้ว…” เธอรีบจับมือเขาแน่น ดวงตาเอ่อคลอด้วยน้ำตา
เคนพยายามฝืนยกตัวขึ้นนั่งแม้ยังเจ็บแปลบที่สีข้างแต่ก็ฝืนยิ้ม “ฉัน…ยังไม่ตายง่าย ๆ หรอกลูซี่ เกมบ้า ๆของพวกมันยังไม่จบ…ฉันต้องช่วยพวกนาย”
เดวิดที่ยืนอยู่ใกล้ๆ เดินเข้ามากอดไหล่เขาไว้แน่น “พักให้พอเถอะ เคนตอนนี้เรา้าสมองของนายมากกว่ากำลังแขนขา”
เคนหัวเราะเบาๆ ทั้งที่ยังหอบ “อดีตทหารอย่างฉัน ถึงร่างกายพัง แต่หัวสมองยังใช้ได้…ฉันจะวางแผนรับมือกับไอ้หุ่นบ้าพวกนั้นเอง”
ลูซี่ก้มลงซบไหล่เขาอย่างโล่งอกขณะที่แมรี่กับเดวิดสบตากันด้วยความหวังเป็ครั้งแรกในรอบหลายวัน—การกลับมาของเคนเหมือนแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์มืดมิด
เสียงะเิก้องสะท้อนในยามค่ำคืนแสงไฟสว่างวาบขึ้นตามแนวชายแดนด้านตะวันตกของอัสฟาลิส เมืองเล็ก ๆหลายแห่งตกอยู่ในความโกลาหล ชาวบ้านแตกตื่นกรีดร้องขณะที่กองกำลังทหารรีบเคลื่อนพลเข้าระงับเหตุ
“รายงาน!เราถูกโจมตีพร้อมกันสามจุด—ฝั่งเหนือ, ตะวันตก และท่าเรือตะวันออก!”เสียงเ้าหน้าที่ทหาระโลั่นในศูนย์บัญชาการ
ผู้บังคับบัญชาโมโหจนเืขึ้นหน้า“ไอ้พวกฏมันแผ่ขยายไปทั่วแล้ว! กระจายกำลังออกไป อย่าให้มันเผาเมืองเพิ่ม!”
ภายในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงกองทัพรัฐบาลถูกบีบให้ต้องกระจายกำลังออกจากเมืองหลวงเอเธอร์นัสและเขตเรือนจำคอรัสบางส่วนก็เหลือกำลังคุ้มกันน้อยลงโดยไม่รู้ตัว
ท่ามกลางความวุ่นวายมีเงาลึกลับเคลื่อนไหวไปตามท่อระบายน้ำใต้ดิน ใกล้กำแพงสูงตระหง่านของเรือนจำคอรัสแผนการที่ถูกซ่อนเร้นมานานกำลังเริ่มขึ้น—การปลดปล่อยชายผู้ที่อาจเปลี่ยนทิศทางของประวัติศาสตร์อัสฟาลิสไปตลอดกาล…
เงามืดในคุกคอรัส
ในเวลาเดียวกันที่เรือนจำคอรัส อันเป็คุกใต้ดินระดับสูงสุดของอัสฟาลิส ออกุสโต อิวาโน อดีตประธานาธิบดี นั่งอยู่ในห้องขังมืดสลัวเสียงกุญแจคล้องเหล็กกระทบกันดังขึ้นตรงทางเดิน
ชายชุดเกราะดำก้าวเข้ามาดวงตาออกุสโตหรี่ลง “วันนี้มาอีกแล้วเหรอ? จะมาซักไซ้อะไรอีกล่ะ”
ทว่าคนคนนั้นไม่ตอบเขาเพียงกดรหัสลับที่แผงควบคุม ประตูเหล็กหนา ๆ ที่ไม่เคยเปิดออกตลอดหลายปี ค่อย ๆส่งเสียงดัง ครืดดด… แสงสว่างเล็ดลอดเข้ามาในห้อง
“ใครกัน?” ออกุสโตเอ่ยด้วยน้ำเสียงแปลกใจ
มือปริศนายื่นเสื้อคลุมสีดำมาให้“เวลาของท่านมาถึงแล้ว ประชาชนยัง้าท่าน”
ก่อนที่อดีตประธานาธิบดีจะทันถามชื่อชายชุดดำก็พยักหน้าเร่งเร้าเขากับผู้คุมบางคนที่ถูกซื้อตัวไว้แล้วช่วยกันนำทางออกุสโตฝ่าคุกมืดพวกเขาเคลื่อนตัวไปตามอุโมงค์ลับที่ซ่อนอยู่ใต้พื้นเรือนจำ—เส้นทางที่ถูกเก็บเป็ความลับของผู้ควบคุมCordis Core เท่านั้น
เสียงไซเรนเงียบสงัดผิดปกติไม่มีสัญญาณเตือนการหลบหนีราวกับว่ามีใครบางคนจัดการระบบเฝ้าระวังทั้งหมดให้ดับไปแล้ว
ออกุสโตหันมองเงาปริศนาความสงสัยเต็มหัวใจ แต่เขาเลือกเงียบไว้ ตอนนี้สิ่งเดียวที่สำคัญคือ “อิสรภาพ” และ“โอกาสกลับมาเปลี่ยนโลก”
ไฟาลุกโชน
บนเกาะเอลีเซียศึกทวีความรุนแรง หุ่น ไททัน-Ω เริ่มใช้โหมด “กลืนพลัง” มันดูดซับพลังงานจาก Cordis Coreระยะไกลส่งผลให้ฟ้าเหนือเกาะเต็มไปด้วยสายฟ้าสีม่วงพาดผ่าน ราวกับโลกกำลังถูกฉีกออก
แมรี่กรีดร้องเมื่อเห็นผู้รอดชีวิตคู่หนึ่งถูกจับขาแล้วฉีกออกเป็สองท่อนเืสาดกลางอากาศ หล่อนกัดฟันพุ่งเข้าแทงหุ่นอีกตัวด้วยเสาเหล็กสนิมจนมันเซไปแต่แรงสะท้อนเกือบหักแขนเธอ
“เราจะต้องตายที่นี่จริงๆ เหรอ!” ใครบางคนะโด้วยน้ำเสียงสิ้นหวัง
เดวิดยกปืนขึ้นอีกครั้งแม้ะุเหลือน้อยเต็มทีเขาะโก้องกลางเสียงะเิ “ไม่! พวกมันอาจสร้างเราเป็แค่สินค้าแต่เราจะพิสูจน์ให้โลกเห็นว่ามนุษย์ธรรมดายังมีค่า!”
เสียงะโก้องนั้นกลายเป็สัญญาณผู้รอดชีวิตที่เหลือรวมพลังบุกเข้าหาหุ่นั์ แม้เืจะสาด แม้ร่างจะล้มแต่ไฟแห่งศักดิ์ศรีก็ยังลุกโชน
ตัดภาพไปที่กลางทะเล— เรือดำน้ำสีดำลำหนึ่งกำลังโผล่ขึ้นจากผิวน้ำ คลื่นกระจายเป็วงกว้างบนเรือมีร่างหนึ่งยืนสง่า สวมเสื้อคลุมสีดำ ดวงตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น
ออกุสโต อิวาโน กำลังมุ่งหน้าไปยังเกาะเอลีเซีย…
จบตอนที่ 10
( 27 ส.ค. 68 )
365
