“ตรวนปรปักษ์”เ้าเหยี่ยวร่ายเวท ทว่าหลายอึดใจผ่านไปก็ไม่เกิดอะไรขึ้น
“อุ๊บ”ข้าแกล้งทำหน้างง “เมื่อกี้เ้าพูดว่าไรนะ ตรวจตอปฏัก? ตะกวดตุตะ?มันหมายความว่าไยหยอ” ข้าเหลือบมองบนหัว ภูตจิ๋วจับเวลาจำกัดการใช้เวทมนตร์ลอยอยู่มันทำให้ไดโน่ใช้เวทไม่ได้ชั่วคราว
“เ้าเล่นลูกไม้อะไร!” คราวนี้ไดโน่รักษาความเยือกเย็นไม่อยู่แล้วมันตวาดข้าพลังเงื้อดาบขึ้นเตรียมฟันลง ข้ายืนยิ้มรอให้พาสซีฟทำงานแต่ยังไม่ทันที่ดาบจะเข้ามาในระยะ ไดโน่ก็ชะงักกึก
ข้างงเล็กน้อยตอนนั้นเองที่นกฮัมมิงเบิร์ดตัวจิ๋วบินมาเกาะไหล่ไดโน่ในปากมันคาบเหรียญเงินที่มีสัญลักษณ์เขากวางประดับอยู่ติดมาด้วย
“แม่มดให้เข้าไปได้”เ้านกน้อยบอกหลังปล่อยเหรียญเงินลงในมือไดโน่ “แต่ก่อนอื่น...พาพวกเขาไปแต่งตัวก่อนเถอะล่อนจ้อนแบบนี้ไม่มีอารยธรรมเลย ทำข้าหิวหนอนดักแด้ด้วย”
“คิก!” ออซหลุดขำ ข้าหันไปมองก็สังเกตว่าครึ่งล่างของออซเป็กระต่ายอยู่มีแต่ข้าที่ร่างทั้งหมดเป็มนุษย์
อ้อ...หนอนดักแด้คือข้าเหรอ?
“ไม่ต้องพิธีมากหรอกรีบพาเราเข้าไป” ข้าบอก ก่อนจะเสกผ้าขนหนูขึ้นมา ปิด่ล่างไว้แบบลวก ๆ
ไดโน่กับเ้าฮัมมิงเบิร์ดมองข้าด้วยสายตาประหลาด“เ้าใช้เวทได้โดยไม่ต้องร่ายคาถา?” ไดโน่กล่าว
“ใช่พิเศษเกินกว่าจะถูกคุมตัวใช่มั้ยล่ะ” ข้ายิ้มยิงฟัน “ไปสิ พาเราเช้าไปข้าี้เีรอ”
เ้าฮัมมิงเบิร์ดร้องจิ๊บ ๆ น้ำเสียงขบขัน มันกระพือปีกลงจากหลังไดโน่ก่อนจะเปลี่ยนร่างเป็หญิงสาวในชุดกระโปรงยาวสีม่วงดอกบัวผมหยักศกสีดำสั้นประบ่าทำให้หน้าหวานสวยดูขี้เล่นน่าค้นหาท่อนแขนบอบบางมีกำไลทองเหลืองประดับไว้ข้างละสามเส้น ถ้าให้เดา น่าจะเป็อาวุธเวทมนตร์เหมือนเข็มขัดของไดโน่
“ท่านชิเอล่า”ออซโค้งทำความเคารพ “ท่านรู้ว่าเรามา ขอบคุณจริง ๆ” มันทำหน้าเหมือนจะร้องไห้พลางเหลือบมองไดโน่ที่หน้าบูดเล็กน้อย
ชิเอล่าหัวเราะเบาๆ “เราััได้ถึงเวทระดับสูงของกวางน้อยเมื่อครู่ ข้ายังไม่ทันหายใแม่มดก็มีคำสั่งให้พาพวกเ้าเข้าไปแล้วล่ะสหายหูยาวเปิดมิติพาไปที่ที่พักเก่าเ้าสิ แต่งตัวให้เรียบร้อยก่อนขึ้นวิหารศักดิ์สิทธิ์แม่มดรอเ้าอยู่” ชิเอล่าเดินเข้ามาโอบไหล่ออซอย่างไม่ถือตัวแววตาที่ไอ้กระต่ายมองอีกฝ่ายก็ดูมีพิรุธแปลก
ออซถอนหายใจโล่งอกในขณะที่ข้ารู้สึกปลื้มปริ่มขึ้นมาที่ตัวเองทรงพลังจนััได้จากระยะไกลเ้ากระต่ายเปิดโพรงบนผิวกำแพง ก่อนจะโอบไหล่ข้าพาเดินนำเข้าไป
“เ้า-ผิด-สัญ-ญา”กระต่ายกระซิบลอดไรฟัน
“สัญญาอะไรข้าไม่ได้จะทำร้ายใครนี่ แค่จะพังกำแพงให้ดู แล้วก็จะร่ายเวทให้มันกลับเป็เหมือนเดิมทีหลัง”ข้ายักไหล่เบา ๆ ขณะเดินข้ามมิติไปโผล่ในห้องแห่งหนึ่ง มันเป็อาคารไม้ตกแต่งแบบบ้านเรือนเขตร้อนพื้นที่กว่าครึ่งโล่งเป็ระเบียบ แต่มุมห้องมีเตียง ตู้ ข้าวของเครื่องใช้ต่าง ๆที่ถูกดันไปชิดกำแพงแล้วใช้ผ้าขาวบางคลุมกันฝุ่นไว้ ข้าได้กลิ่นแบบเดียวกับในโพรงกระต่ายน่าจะเป็ที่อยู่เก่าของออซตามที่ชิเอล่าว่า
นางนกน้อยตามเข้ามาหลังสุดมันผายมือไปยังตู้ไม้ที่อยู่รวมกับของอื่น ๆ
“นั่นตู้เสื้อผ้าเก่าเ้าของข้างในเราก็ไม่ได้เอาไปทิ้งที่ไหน แบ่งให้กวางน้อยด้วยนะออซ” ชิเอล่าบอก ก่อนจะน้อมตัวเล็กน้อยเพื่อคุยกับข้าได้ถนัด“เ้าชื่ออะไรเหรอ สหายกวางน้อย”
“ลิมุน”ข้าตอบห้วน ๆ แล้วก็โดนออซหยิกจนหน้าเหยเก “ข...ขอรับ” ข้ายอมมีคำลงท้ายชิเอล่าเป็ชื่อที่ออซบอกว่าคือผู้อารักษ์ระดับสูง นอบน้อมไว้น่าจะดี
“ชื่อน่ารักจัง”ชิเอล่าผละห่างจากข้า สายตายังมีแววเอ็นดู “จัดการแต่งตัวซะออซ ข้าจะรอด้านนอกเสร็จแล้วบอกนะ เ้าน่าจะพอรู้ว่าแม่มดไม่ชอบรอ”
“ขอรับท่านชิเอล่า” ออซส่งสายตาหยดย้อยตามนางนกน้อยที่เดินออกไป และพอเราอยู่กันลำพังมันก็หันมาคาดโทษข้า “ไม่รู้จักอ่อนน้อมกับผู้ใหญ่เลยใช่มั้ย”
“ก็รู้นี่”ข้ายักคิ้ว “รีบเอาเสื้อผ้ามาได้แล้วไอ้กระต่ายบ้ากาม อยากไปกุ๊กกิ๊กกับสาวจนตัวสั่นแล้วนี่”
“ดูออกเลยเหรอ?”
“อ้าปากก็เห็นแครอตแล้วเ้าน่ะ”ข้าส่ายหัวเอือม ๆ ออซมองแรงใส่ ก่อนจะหันไปเปิดตู้เสื้อผ้าข้างในใส่เครื่องแต่งกายที่ดูคล้ายกับของไดโน่ไว้ เ้ากระต่ายหยิบเลือกให้ตัวเองได้ไวมากแต่พอเป็ของข้ากลับช้าเป็เต่า
ชุดของพวกอารักษ์มีไม่กี่แบบส่วนใหญ่เป็ชุดยาวสวมหัว ของผู้ชายจะค่อนข้างเรียบง่าย แขนกุดเน้นเล่นสีพื้นอย่างขาว ดำ เบจ น้ำตาล สวมเข็มขัดไว้กลางลำตัวเพื่อความเรียบร้อย ส่วนผู้หญิงเท่าที่เห็นจะมีการเติมลวดลายลงไปบ้างท่อนล่างตัดแต่งให้เป็กระโปรงพลิ้ว และเพิ่มสีมานิดหน่อยน่าแปลกที่ในตู้ออซมีชุดผู้หญิงด้วย...
“ไอ้ตัวเล็กเอ๊ย”ออซบ่นขณะหยิบเสื้อออกมาหนึ่งตัว หันมามองข้า แล้วก็หยิบกลับไปแขวนดังเดิม “ข้าลืมไปเลยว่าผู้อารักษ์ทำเครื่องแต่งกายด้วยเวทมนตร์มันจะย่อขยายไปตามขนาดตัวเ้าของ ตอนนี้ชุดเก่า ๆ เลยพอดีตัวข้าตอนนี้ถ้าเ้าเอาไปใส่คงยาวลากพื้น หน้าคว่ำหัวแตกตายแน่”
“เพ้อเจ้อแค่ล้มไม่ถึงตายหรอก เอามานี่” ข้ากระชากชุดสีเบจมาทาบที่ตัว เนื้อผ้านุ่มลื่นแทบจะละลายเป็เนื้อเดียวกับมือแถมยังหอมฟุ้งจนไม่น่าเชื่อว่าถูกเก็บในตู้เสื้อผ้าั้แ่ออซจากที่นี่ไปข้ากะขนาดชุดให้พอดี ก่อนจะแก้ไขพลังเวทที่ครอบคลุมอยู่เพื่อให้ชุดหดลงจนไม่ลากพื้นพอลองสวมก็ปรากฏว่าใช้ได้แล้ว
“ลืมไปเ้ามันเก่ง” ออซเบ้ปาก ก่อนจะยัดเข็มขัดใส่มือข้าแล้วหันไปแต่งตัวบ้างวันนี้เ้ากระต่ายเปลี่ยนครึ่งล่างให้เป็มนุษย์ด้วย พอสวมชุดแบบผู้อารักษ์เก็บทรงผมรุงรังให้เข้าที่ก็ดูดีแปลกตาพิกล
ข้าเพลินกับการได้ใส่เสื้อผ้าครั้งแรกจนออซต้องดีดหน้าผากให้เลิกหยิบเครื่องประดับในลิ้นชักมาใส่ได้แล้วเราถึงได้ฤกษ์ออกจากที่พัก เ้ากระต่ายเดินนำไปที่ประตู แต่ยังไม่ทันจะได้ผลักออกเราทั้งคู่ก็รู้ได้ถึงสิ่งผิดปกติ
“เราถูกล้อม”ข้าเอ่ยเบา ๆ “ให้ตาย ว่าแล้วเขียว”
“ว่าแล้วแล้วทำไมไม่รีบบอกกันล่ะให้ฉลาดเอ๊ย” ออซมองค้อนใส่ และเมื่อเปิดประตูออกไปดูด้านนอกเราก็พบครึ่งมนุษย์นับสิบยืนเรียงแถวหน้ากระดานล้อมบ้านนี้ไว้แม้ไร้อาวุธในมือ แต่พลังมานาที่แผ่ออกมาก็ทำให้รู้ได้ว่าหากทำให้พวกมันไม่พอใจได้มีศึกเวทมนตร์เกิดขึ้นแน่
“พวกเ้าถูกกักบริเวณขอโทษนะสหายหูยาวที่ต้องกักเ้าด้วย แต่แม่มดเพิ่งสั่งลงมาว่าให้กวางน้อยเข้าไปใกล้วิหารไม่ได้เพราะงั้นนางจะเข้ามาคุยด้วยตัวเอง” ชิเอล่าเดินแหวกฝูงชนออกมา
“ไหนว่าแม่มดไม่ชอบรอทำไมมาบังคับให้แขกต้องรอแทนล่ะ แล้วบอกกันดี ๆ ไม่ได้หรือไงจะพาพวกมารุมทำไมเยอะแยะ” ข้าะโถามซึ่งคราวนี้แม้แต่ออซก็ไม่ได้ห้ามข้าทำตัวสามหาวอีก
“มันค่อนข้างชัดเจนว่าเ้าเอาแต่ใจและทรงพลังมากหากบอกว่ายังไม่พร้อมคุยธุระอีกสามวันก็กลัวเ้าจะอาละวาดน่ะ”นางนกน้อยตอบหน้ายิ้มเช่นเคย แต่กลับทำข้าคิ้วกระตุกด้วยความไม่สบอารมณ์...สามวันเลยเหรอ“ให้มันจบแค่การกักบริเวณโดยมียามเฝ้าเถอะนะ ผู้อารักษ์ไม่ชอบความรุนแรงแต่ถ้า้าก็จัดให้ได้”
ออซยกมือ“เฮ้ แล้วข้าล่ะท่านชิเอล่า ผู้พิทักษ์จะจากป่านาน ๆไม่ได้นะ...อย่างน้อยก็ไม่ควรทำสองรอบ”
“สามวันนี้ป่าเ้าจะสงบสุขดีแม่มดตรวจดวงชะตาให้แล้ว” ชิเอล่าโบกมือ “เอาล่ะ กลับเข้าไปในบ้านซะจัดห้องทำความสะอาดเองล่ะ ส่วนเื่อาหารกับน้ำดื่มก็ไม่ต้องกังวลจะนำเข้าไปให้ไม่ขาดตกบกพร่องเลย”
นั่นคือสิ่งสุดท้ายที่เราได้ยินอึดใจเดียวแรงที่มองไม่เห็นก็กระชากร่างข้ากับออซกลับเข้าไปในบ้านพักพร้อมกับปิดประตูเสียงดังสนั่นหวั่นไหว ข้าจุกเล็กน้อยและเมื่อยันตัวขึ้นก็รู้ได้ทันทีว่าประตูหน้าต่างถูกลงคาถาแ่ารัดกุมถ้าไม่ใช้มหาเวทดาวตกหรือบิ๊กแบงก็ไม่มีทางออกไปได้
“เสียมารยาทจริงบอกให้เดินเข้ามาดี ๆ ก็ได้” ข้าบ่นอุบพลางลุกขึ้นยืน “มาจัดห้องกันออซได้เปลี่ยนที่นอนบ้างก็ดี ข้าจองเตียงนะ ส่วนเ้านอนพื้นไป ตกลงมั้ย”
1K
