อีกด้านหนึ่งของคนที่กำลังตกเป็หัวข้อสนทนา เหมราชออกจากบ้านั้แ่ยังไม่สว่าง เมื่อคืนเขาได้รับข้อความด่วนจากครูสพ่อของเขาให้ไปจัดการคนคนหนึ่งที่มาขัดผลประโยชน์กับธุรกิจค้าอาวุธของตระกูลบิลอฟ...มันเอาอาวุธเข้ามาขายในถิ่นของบิลอฟทำให้ครูสโกรธมาก เขาเลยสั่งให้เหมราชมาจัดการเก็บกวาดมันซะ
แต่จากที่ชายหนุ่มรู้มาคือชายคนนี้ก็มีฝีมือไม่เบาเช่นกัน เพราะฉะนั้นครั้งนี้คงไม่ง่ายนัก เขาต้องระวังตัวให้มากเพราะหาได้ตัวคนเดียวอย่างเช่นเมื่อก่อนไม่...หากเขาเป็อะไรไปเธอคงได้เป็ม่ายั้แ่วันแรกทั้งที่ยังไม่ทันจะเข้าหอกันด้วยซ้ำ เหมราชขับรถไปยังจุดหมายด้วยความเร็วเขาอยากไปถึงก่อนพระอาทิตย์ขึ้นเพราะมันจะทำให้เขาทำงาน’ง่าย’
จุดหมายปลายทางคือโรงแรมหรูใจกลางเมืองแห่งหนึ่งในมอสโกซึ่งเวลานี้คนยังไม่พลุกพล่าน เขาไม่อยากเป็จุดสนใจจึงพยายามทำตัวให้กลมกลืนมากที่สุด เครื่องแต่งกายสีดำบวกกับผ้าคลุมหน้าที่เผยให้เห็นแค่ดวงตาคมคู่สวยช่วยบดบังตัวตนเขาได้ดีทีเดียว ชายหนุ่มลงจากรถพร้อมกล่องใส่ปืนสไนเปอร์สีดำมะเมื่อม Chey Tac M 200เป็ไรเฟิลที่ได้ชื่อว่าใช้ยิงเป้าหมายแม่นยำมากที่สุดบวกกัยฝีมือการยิงระดับพระกาฬของเขาคงไม่ต้องเดาให้ยากว่าคนที่ตกเป็เป้าหมายจะมีสภาพอย่างไร
ชายหนุ่มเดินเข้าไปในตัวอาคารร้างฝั่งตรงข้ามของโรงแรมที่อีกฝ่ายพักอยู่ ตึกแห่งนี้อยู่อีกฝั่งของแม่น้ำมัสกวา แม่น้ำที่ไหลผ่านเมืองมอสโก เขาเดินขึ้นบันไดไปที่ดาดฟ้าของตึก เตรียมปืนเพื่อล็อกไปยังห้องเป้าหมาย หลังจากที่วางตำแหน่งเรียบร้อย...และรอเวลา
เหมราชจับตาดูมันอย่างใจเย็น...ก่อนที่พระอาทิตย์จะโผล่พ้นขอบฟ้าเป้าหมายก็ปรากฏตัวตรงหน้าต่างตรงตำแหน่งที่เขารอมันอยู่พอดี...พอดีเสียจนเหมราชรู้สึกแปลกใจ แต่ก็ไม่ทันระวังตัว เขาตั้งปืนไว้บนไหล่และส่องลั่นไกออกไปทันที...’หนึ่งนัดต้องปลิดชีวิต’ ชายหนุ่มนึกถึงคำนี้ทุกครั้งที่ทำภารกิจเพราะถ้าพลาดอาจไม่มีโอกาสลั่นไกนัดที่สองหรือสาม ะุออกจากรังเพลิงเข้าสู่หน้าผากศัตรูอย่างแม่นยำราวกับจับวาง ความเร็วของมันทำให้อีกฝ่ายไม่ทันตั้งตัว ชายร่างสูงใหญ่ล้มลงทันที...ภารกิจของเขากำลังจะสำเร็จหากเขาไม่สังเกตเห็นลำแสงสีแดงที่ส่องมาทางเขาจากดาดฟ้าของโรงแรม ไม่ทันได้คิดอะไรไปมากกว่านั้น...เหมราชเบี่ยงตัวหลบจากจุดที่ตัวเองอยู่ทันทีแต่ดูเหมือนว่าจะเร็วไม่พอเมื่อเทียบกับความเร็วของลูกะุที่ปล่อยออกมา
“อ๊ะ!!” เหมราชยกมือขึ้นกุมสีข้าง...ดูเหมือนว่าโชคยังเข้าข้างเขาอยู่บ้างเมื่อคมะุแค่ถากสีข้างเขาไปเท่านั้น แต่มันก็สร้างความเ็ปให้แก่เขาไม่น้อย เหมราชรวบรวมสติลุกขึ้นแล้วรีบพุ่งตัวลงในแม่น้ำทันที หากเขาอยู่ในตึกนี้ต่อพยามัจจุราชคงได้มารับตัวเขาไปแน่...ดีที่ตึกไม่สูงมากและยังมีแม่น้ำไหลผ่านเลยทำให้ยังพอมีทางรอด
เหมราชปวดแสบปวดร้อนแต่ในเวลานี้เขาต้องว่ายน้ำออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด ไม่อย่างนั้นคงจะไม่โดนแค่ถากๆแต่อาจโดนะเิสมองก็เป็ได้...