พิธีกรประกาศเชิญเ้าบ่าวกับเ้าสาวขึ้นไปกล่าวขอบคุณแขก บนเวทีกลางแจ้งที่หลอดไฟหลากสีแยกออกเป็แฉกคล้ายดอกไม้มีลมพัดเย็นสบายเพราะอยู่ริมน้ำ สนามส่วนนี้อยู่ใน่โค้งของแม่น้ำทำให้ลมพัดตรงเข้ามาชนบริเวณจัดงานเลี้ยงเต็มที่
“พี่ดาวค่ะน้ำแข็งไม่พอแล้วค่ะ”
“อ้าว!ถังสำรองของเราล่ะ”
“ที่ครัวเขาลืมดูค่ะเลยไม่ได้สั่งเผื่อ” หน้าตาของบริกรหญิงเผือดลง เป็ความผิดของเธอด้วยเพราะเธอรับผิดชอบเื่เครื่องดื่มโดยตรง
“ไม่เป็ไรเดี๋ยวพี่โทร.ขอร้องให้เถ้าแก่หวังส่งน้ำแข็งให้” หมดเื่แรกแล้วก็ยังมีต่อ
“ดาวเ้าภาพอยากขอต่อเวลาเพราะเ้าบ่าวกับเ้าสาวอยากเลี้ยงเพื่อนต่อที่นี่ บอกว่าสนุกดีค่ะ” พี่ภา ผู้จัดการคนเก่งเดินยิ้มมา
“เขาจะสั่งอะไรเพิ่มบ้าง พี่ภาจัดการเลยค่ะ”
“เขาสั่งเมนูกุ้งกับปลาหมึกเยอะที่เราสต็อกไว้น่าจะไม่พอ”
“เอาอีกเยอะไหมคะ ดาวจะโทร.แจ้งคุณน้อยแล้วเราค่อยส่งเด็กไปเอา” เธอโชคดีที่พันธมิตรทางธุรกิจมีเยอะทำให้ขอความช่วยเหลือได้เสมออีกอย่างทุกคนชอบค้าขายกับเธอเพราะไม่มีปัญหาในการจ่าย ตรงเวลา และตรงสัญญาคำไหนคำนั้น
“น่าจะอย่างละ 30กิโลนะ เผื่อพรุ่งนี้เช้าด้วย”
พันดาวพยักหน้ารับแล้วยกโทรศัพท์ขึ้นกดเบอร์ สั่งงานเรียบร้อยก็รู้สึกเบาใจ งานเลี้ยงถือว่าจบลงด้วยดี ั้แ่เที่ยงวุ่นวายกับงานเลี้ยงจนเธอไม่ได้สนใจท้องที่ว่างของตัวเอง
ครืด.......! เสียงท้องครางเบาๆหญิงสาวตบมันสองสามทีคล้ายจะปลอบใจ สาวเท้าเข้าไปหาของกินในครัวแม่ครัวที่มองเห็นอาการและสีหน้าของเธอก็เข้าใจได้ทันที รีบทำข้าวผัดหมูใส่ไข่ร้อนๆมาวางตรงหน้า เธอพึมพำขอบคุณ
“พี่ดาวคะลูกค้าถอยรถชนท้ายกันที่ลานจอดรถค่ะ”พนักงานเสิร์ฟเข้ามาแจ้งข่าว
“เป็ไรมากไหมล่ะ”
“ก็ท้ายยุบเลยล่ะสงสัยจะเมาจัด”
“อ้าว!” มือที่ถือจานข้าวชะงัก
“ไม่เป็ไรค่ะพี่ภาดูแลอยู่”
พันดาวรีบยกน้ำเย็นขึ้นดื่มอย่างรีบร้อน “ไม่ได้หรอก ยังไงพี่ก็ต้องไปดู”
รถยุโรปสีดำคันหรู จอดขวางในแนวนอนเบียดชนท้ายไปอีกสองคัน แต่ตัวมันเอง มีรอยยุบเพียงเล็กน้อย
พี่ภากำลังกำกับพนักงานให้ถ่ายรูปไว้ทุกมุมจากนั้นก็ขอโทษขอโพยเ้าของรถสองคันที่ถูก ประตูรถยุโรปค่อยๆแง้มออกมามือสองข้างของเ้าของรถยื่นออกมาก่อน แล้วตัวเขาก็ฟุบหน้ากับขอบประตูรถ้า
พันดาวมองดูป้ายทะเบียนแล้วส่ายหน้า‘อีกแล้ว’
“ดาว เสี่ยมิ่งเมาหนักเลยนะนั่น”
“เอาเถอะค่ะเดี๋ยวดาวจัดการเอง พี่ภาจัดการคู่กรณีเลยนะคะ ฝากเรียกประกันรถเสี่ยมิ่งด้วยค่ะ”
ภาวิณีพยักหน้ารับพันดาวจึงก้าวเข้าไปเรียก “พี่มิ่งคะ พี่มิ่ง”
เสี่ยมิ่งเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย“น้องดาวนั่นเอง”
“ไม่เอาคนมาขับรถให้เหรอคะ”
“มาช่วยประคองเสี่ยหน่อย”หญิงสาวเรียกพนักงานชายสองคน
“พี่มิ่งไปนั่งพักก่อนนะคะเดี๋ยวให้พี่ภาจัดการเื่รถให้”
เสี่ยมิ่งควักกุญแจรถในกระเป๋ากางเกงส่งให้เธอรับไปส่งต่อภาวิณี “ฝากด้วยนะคะพี่ภา”ส่วนตัวเองก็เดินตามพนักงานที่ประคองเสี่ยมิ่งไป
จวนจะเที่ยงคืนบริเวณล็อบบี้มีเพียงพนักงานที่เฝ้าเคาน์เตอร์รอต้อนรับแขกเพียงสองคน
“พาเสี่ยไปนั่งตรงโซฟานั่นล่ะแล้วไปเอาน้ำอุ่นมาเสิร์ฟมาสักแก้ว”
“ครับ”
มิ่งเมืองเริ่มสร่างเมาเล็กน้อยเขาเงยหน้าขึ้นมองหญิงสาวที่ตัวเองตามจีบมาเนิ่นนาน “ดาวเป็ห่วงพี่เหรอ?”
“ดาวก็ห่วงทุกคนที่น่าห่วงล่ะค่ะเดี๋ยวโทร.ตามคนที่บ้านมารับก็แล้วกันนะคะ ส่วนรถทิ้งไว้นี่ก็ได้ ดาวจะดูแลให้ต้องรอประกันอีกนาน”
ชายหนุ่มเริ่มคอพับลงไปอีกเขาเอนตัวลงพิงพนักโซฟาเต็มแรง “พี่มาตั้งนาน ก็ไม่เห็นดาว”
“ดาวทำงานค่ะต้องดูแลทุกอย่างให้งานเรียบร้อย” จะบอกได้ยังไงล่ะว่าพยายามเดินหลบอีกฝ่ายตลอดเวลา
ชายหนุ่มที่เดินออกจากห้องน้ำด้านหลังล็อบบี้หยุดเท้าเมื่อเห็นเสี้ยวหน้าหญิงสาวที่ชะโงกคุยกับชายหนุ่มที่แทบจะนอนหงายหน้าบนโซฟาเดี่ยวตัวฝั่งตรงข้าม
เขามารอรับพฤกษ์กลับและอยากจะมาคุยธุระส่วนตัวกับเธอด้วย มาถึงได้สักพัก พยายามมองหาก็ไม่เจอพฤกษ์เองก็กำลังสังสรรค์กับเพื่อนเก่าสมัยมัธยมอย่างสนุกสนาน เขาไม่ได้สนิทสนมกับคนกลุ่มนั้นนัก จึงปลีกออกตัวออกมาเข้าห้องน้ำ และถือโอกาสตามหาคนคนนั้น
“พี่มิ่งดื่มน้ำอุ่นก่อนนะคะจะได้หายมึน” เธอเลื่อนแก้วน้ำไปข้างหน้า มิ่งเมืองลืมตาขึ้น ยื่นมือมาข้างหน้าแต่ไม่ยอมเปลี่ยนท่า พันดาวหยิบแก้วส่งให้อย่างเสียไม่ได้ เธอเบ้ปากเล็กน้อย
“พี่ชอบให้ดาว....เอาใจพี่”อีกฝ่ายรับไปดื่มโดยไม่ลืมตา คำพูดเยิ่นและยานเพราะปากทำงานช้าลง
“ช่วยได้ตามสมควรค่ะ”
เสี่ยมิ่งดื่มน้ำอุ่นครึ่งแก้วจนหมดแล้วยื่นแก้วกลับมา หญิงสาวรับแก้วคืนแล้ววางบนโต๊ะกระจกตัวเตี้ยตรงกลาง
“พี่มิ่งนอนรอตรงนี้ไปก่อนนะคะเดี๋ยวดาวไปดูรถให้ว่า เรียบร้อยไหม?” เธอกำลังจะลุก คู่สนทนากลับลืมตาแล้วพุ่งเข้ามาโถมตัวทับเธอจนร่างเธอหงายไปบนโซฟา
“โอ๊ะ! โอ๊ย!”
“ไม่ต้องไป อยู่กับพี่ดีกว่า” เสียงนั้นยังฟังอ้อแอ้อยู่
“ออกไปเดี๋ยวนี้! ออกไปนะ!” พันดาวตกตะลึงเธอรีบใช้สองมือผลักหน้าออกอีกฝ่าย ส่วนขาก็แกว่งไปมาเกี่ยวอีกฝ่ายเพื่อจะรั้งตัวเองให้ลุกขึ้นได้
“อย่าดิ้นน่าพี่ให้ยืมเงินเป็สิบล้านน๊า......เมื่อไหร่จะยอมซะที?” มิ่งเมืองดิ้นจะทับเธอไว้ให้อยู่มือของเขาพยายามกอดเธอให้อยู่นิ่งๆ
“ไอ้บ้า! ลุกเดี๋ยวนี้”อารามใพันดาวกางนิ้วข่วนแขนคนเมาอย่างแรง
“อ๊ากๆๆ เจ็บนะ”นิสัยดิบของมิ่งเมืองถูกปลุกเร้าด้วยแอลกอฮอล์ แม้ที่ผ่านมาเื่ผู้หญิงจะไม่ใช่ปัญหา เพราะมีสาวน้อยสาวใหญ่มากหน้าหลายตาล้วนแต่อาสาเดินขึ้นเตียงให้เชยชม แต่ผู้หญิงคนนี้ ที่เขาชมชอบั้แ่มัธยมปลายทุ่มเทเท่าไหร่กลับไม่เคยได้ความรักตอบกลับคืน “กล้าข่วนเหรอ?”เขากดต้นแขนของเธอสองข้าง
“โอ๊ย! ปล่อยนะ”
จังหวะนั้น สายฟ้าที่หยุดยืนดูถลาเข้ามากระชากไหล่สองข้างของเสี่ยมิ่งอย่างแรง จนร่างนั้นลอยหวือตกลงพื้นคนเมาหลังกระแทกกระเบื้องดัง ปั่ก!
“โอ๊ย!”
“โอ๊ะ!”คนโดนกดไว้เมื่อครู่ เด้งตัวลุกขึ้น เธอมองมิ่งเมืองที่นอนหงายอยู่พื้นแต่ไม่คิดจะเข้าไปใกล้ เพราะเมื่อสักครู่ยังใไม่หาย “พี่ฟ้า”น้ำเสียงเธอยังสั่น
“เจ็บตรงไหนไหม?”หนุ่มผิวขาวจัดใช้สองมือประคองใบหน้าพันดาว แล้วเอียงตรวจซ้ายตรวจขวาจากนั้นจับเธอหมุนไปอีกหนึ่งรอบ เมื่อเห็นว่า เธอส่ายหน้าก็ถอนหายใจเบาๆ“นึกว่าจะไม่ทันซะแล้ว”
พันดาวหันไปมองเคาน์เตอร์ เมื่อกี้ไม่มีใครเข้ามาช่วยที่แท้พนักงานสองคนออกไปข้างนอกห้อง “เกือบไปแล้วค่ะ”เธอยังตัวสั่นทั้งใและโมโห
“ไอ้ชั่วเอ๊ย!”เธอดึงแขนสายฟ้าให้หลบ แล้วเดินไปเตะเสี่ยมิ่ง ปึ๊ก!
“โอ๊ย!” หน้าตายังสะลึมสะลือ เพราะเมาและมึน แถมยังมาโดนเตะอีก
“ดาว น้องดาว......ช่วยพี่หน่อย”สองมือของมิ่งเมืองวาดไปในอากาศสะเปะสะปะ
พันดาวโมโห ‘ไอ้คนชั่วดีด้วยหน่อยไม่ได้เลย’ แม้จะแค้นนัก แต่เพราะสถานะลูกหนี้ค้ำคอ “ไอ้บ้าเอ๊ย! กลับบ้านแกไปได้แล้วไม่งั้นฉันจะเรียกตำรวจ”
ภาวิณีจัดการเื่รถเสร็จแล้วเดินกลับมาล็อบบี้พอดี เมื่อเห็นภาพพันดาวเตะเสี่ยมิ่งที่นอนอยู่บนพื้นเธอกวาดสายตามองทั้งสามคน
“ดาว เกิดอะไรขึ้น?”
“ก็ไอ้ชั่วนี่น่ะสิ!มันกระโจนใส่ดาว อึ๋ย! ขยะแขยง” คนโดนรังแกทำหน้าไม่อยากเล่าสายตารังเกียจนั้น ทำให้ภาวิณีคาดเดาเหตุการณ์ได้ไม่ยาก
“พี่ภาโทร.เรียกคนมารับมันไปที ก่อนที่ดาวจะทนไม่ไหว”
“เดี๋ยวพี่จัดการให้”
เมื่อเห็นภาวิณียกโทรศัพท์มือถือขึ้นมาจัดการแล้วสายฟ้าเห็นพันดาวยังมือสั่นอยู่ จึงอยากชวนเธอออกไปสงบสติอารมณ์ข้างนอก
“คุณภาครับเดี๋ยวผมพาดาวไปนั่งที่ระเบียงก่อนนะครับ”
“ค่ะ ฝากด้วยนะคะ”
ชายหนุ่มแตะข้อศอกเธอเบาๆกระตุ้นให้เธอออกจากห้องไป พนักงานอีกสองคนเดินสวนเข้ามาอย่างแตกตื่นภาวิณีรีบสั่งงาน
“หิ้วเสี่ยมิ่งไปยืนรอคนมารับที่หน้ารีสอร์ตนะ”
***********************
494
