หนูคือของเล่นของเขา

    มื้อเที่ยงแสนอร่อย

    บรรยากาศในห้องเงียบ เงียบจนหนูได้ยินเสียงลมหายใจตัวเองชัดกว่าปกติ มือถูกมัดกับพนักเก้าอี้แน่น ข้อเท้าก็ขยับแทบไม่ได้ ไม้ของเก้าอี้มันแข็ง แถมตรงมุมยังมีเสี้ยนเล็ก ๆ ทิ่มต้นแขนหนูเป็นพัก ๆ จนหนูไม่กล้าดิ้นแรง แถมกลัวเชือกมันจะกินลงผิวมากกว่าเดิม กลัวม...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 7.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ