Demon Lord

 เร็กซ์ยอมที่จะเป็๲ผู้สืบทอดตำแหน่งจอมปิศาจทำให้เขากลายเป็๲ปิศาจ และได้รู้ว่าหญิงสาวที่มาช่วยเขาเอาไว้ก็คือโซเฟีย เธอเป็๲ข้ารับใช้ของจอมปิศาจซึ่งตอนนี้ก็คือเร็กซ์ เธอจะทำตามที่เร็กซ์สั่งทุกอย่างเร็กซ์จึงจะให้เธอบอกเ๱ื่๵๹สกืลมาร

" ถ้างั้นเรียนรู้จากสถานการณ์จริงเลยมั้ยคะ? " โซเฟียพูด เธอพาเร็กซ์ขึ้นไปบนหน้าผาที่เขาตกลงมาและให้มองลงมาที่ป่าด้านล่าง" ท่านเร็กซ์ลองใช้ตาคู่นั้นมองดูสิคะว่าเห็นอะไรบ้าง? " โซเฟียพูด เร็กซลองจ้องมองลงไปในป่าข้างล่างที่อยู่ไกลออกไป เขาเห็นคน 6 คนกำลังไล่ตามปิศาจตัวหนึ่งอยู่" ไกลขนาดนี้ทำไมชั้นยังมองเห็นได้ล่ะ? " เร็กซ์ถาม" นี่คือความสามารถของท่านค่ะชื่อว่า Long sense ท่านจะสามารถมองที่ไกลๆได้ชัดเจนเหมือนกับท่านยืนอยู่ตรงนั้นเลยล่ะค่ะ ข้ารู้สึกได้ถึงความกลัวท่านเห็นอะไรบ้างคะ? "" ก็มนุษย์ที่แต่งตัวเหมือนกับพวกอํศวิน 6 คนกำลังไล่ตามปิศาจตัวนึงอยู่น่ะ "" พวกอัศวินของอาณาจักรสินะคะ ข้าแนะนำให้ท่านสังหารคนพวกนั้นซะ "" หา? จะให้จัดการคนพวกนั้นเนี่ยนะ? จะทำได้ยังไงกัน พวกนั้นมีอาวุธนะแถมมีเกราะด้วย "" สำหรับท่านที่กลายเป็นปิศาจแล้ว ของแค่นั้นไม่คณามือท่านหรอกค่ะ "
ที่ป่าด้านล่าง ปิศาจตัวสีเขียวตัวหนึ่งกำลังวิ่งหนีพวกอัศวินที่ตามไล่ล่าในสภาพบาดเจ็บ มันเริ่มวิ่งช้าลง
" เหนื่อยแล้วนะเฟ้ย!! " อัศวินคนหนึ่งใช้ธนูยิงปักไปที่ไหล่ขวาของปิศาจตัวนั้นจนมันล้มกลิ้งไป" ทำไมไม่ยิงตั้งแต่แรก? "" ก็อยากให้มันลองหนีดูว่าจะไปได้ไกลแค่ไหน แต่สภาพแบบนั้นยังหนีมาได้ไกลขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย แกรู้มั้ยว่าพวกเราเหนื่อยแค่ไหนน่ะ หา!! " พวกอัศวินรุมทำร้ายปิศาจตัวนั้นจนบาดเจ็บสาหัส" เฮ่อ แบบนี้จัดการมั้นเลยดีกว่าชั้นขี้เกียจแบกมันกลับไปด้วย " อัศวินคนหนึ่งดึงดาบออกมาหวังจะสังหารปิศาจตัวนั้นทว่าก็มีก้อนหินก้อนเล็กพุ่งมาที่หน้าผากของเขาและกระแทกจนปลิวออกไป" ฮ...เฮ้ย เป็นอะไรรึเปล่า!? เกิดอะไรขึ้นน่ะ!? " พวกอัศวินต่างพากันแตกตื่น" แค่ก้อนหินก้อนเล็กๆปลิวไปซะไกลเลยเหรอ? " เสียงชายคนหนึ่งดังขึ้น เร็กซ์เดินออกมาจากหลังต้นไม้" ก....แกเป็นใครน่ะ!? " อัศวินคนหนึ่งถาม ทันใดนั้นเร็กซ์ก็พุ่งเข้าไปโจมตีอัศวินคนนั้น เขาชกใส่จนเกราะยุบทำให้อัศวินคนนั้นถึงกับกระอักเลือดออกมา" เฮ้ย!! แกทำอะไรน่ะรู้รึเปล่าว่าพวกเราเป็นใคร!? "" เดี๋ยวดูนั่นสิ เจ้านั่นชกเกราะยุบลงไปเลย!? " พวกอัศวินตกใจเมื่อเห็นเร็กซ์ชกเกราะด้วยมือเปล่าจนยุบลงไป" นี่มันเหล็กจริงๆเหรอเนี่ย " เร็กซ์แปลกใจที่ชกเกราะเหล็กยุบได้ง่าย" พละกำลังแบบนั้นมันไม่ใช่คนแล้ว!! " อัศวินอีกคนพูด แล้วเขาก็โดนเร็กซ์พุ่งเข้าไปใช้มือขวาจับที่ศรีษะของเขา" ดูสิว่าจะบีบได้มั้ยนะ " เร็กซ์ออกแรงบีบจนหมวกที่อัศวินคนนั้นใส่เริ่มยุบ อัศวินคนนั้นเริ่มร้องตะโกนด้วยความเจ็บปวด" น...หนอย แก แกมันไม่ใช่มนุษย์!! " อัศวินอีกคนฟันใส่เร็กซ์จากด้านหลังแต่เร็กซ์ใช้มือซ้ายจับดาบเอาไว้ " อา ชั้นก็เป็นมนุษย์จนถึงเมื่อ 10 นาทีที่แล้วนี้ล่ะมั้ง " อัศวินที่โดนเร็กซ์บีบศรีษะก็โดนบีบจนศรีษะบิดเบี้ยวและมีเลือดไหลทะลักออกมา จากนั้นเขาก็หักดาบแล้วใช้ส่วนปลายที่หักแทงเข้าไปที่คางของอัศวิน" พ....พลังแบบนี้มันไม่ใช่มนุษย์แล้ว ก....แกมันปิศาจ!! " อัศวินที่เหลือพูด" อ้าว พึ่งรู้เหรอ? " เร็กซ์จัดการพวกอัศวินที่เหลืออย่างง่ายดาย" ดูเหมือนว่าจะหมดแล้วนะ " เร็กซ์พูด" เหมือนที่ข้าพูด อัศวินพวกนั้นไม่คณามือท่านหรอกค่ะ " โซเฟียลงมาจากฟ้า เธอดูเหตุการณ์ทั้งหมดจากด้านบน" ขนาดใช้มือเปล่าจับดาบก็ยังไม่มีแผลเลยสักนิด ร่างกายของปิศาจมันแข็งแกร่งขนาดนี้เลยเหรอ? "" แค่ปิศาจบางตัวเท่านั้นแหล่ะค่ะ แต่สำหรับท่านที่เป็นจอมปิศาจอาวุธธรรมดาของมนุษย์ทำอะไรท่านไม่ได้หรอกนะคะ "" งั้นเหรอ แล้วปิศาจตัวนั้นเป็นยังไงบ้าง? " เร็กซ์เดินเข้าไปดูปิศาจที่บาดเจ็บ ร่างกายของมันเต็มไปด้วยบาดแผลสาหัส" คิดว่าสภาพแบบนี้คงไม่รอดแล้วล่ะค่ะ "" เฮ้ มีอะไรจะสั่งเสียมั้ย? "" ช...ช่วย....พรรคพวกข้าด้วย " ปิศาจตัวนั้นพูดทิ้งท้ายไว้ก่อนที่จะสิ้นใจ" อยากให้ช่วยพวกพ้องงั้นเหรอ? ยังมีปิศาจอยู่แถวนี้อีกหรือเปล่าโซเฟีย " เร็กซ์ถาม" ไม่มีแล้วค่ะ ข้าไม่รู้สึกถึงความหวาดกลัวใกล้ๆนี้เลย " โซเฟียพูด" แล้วเจ้านี่เป็นปิศาจแบบไหนเหรอ? "" ปิศาจตัวนี้เป็นพวกก๊อบลินค่ะ พวกนี้มีความสามารถในการฝึกสัตว์ คิดว่าพวกมนุษย์คงใช้ให้พวกนี้ฝึกสัตว์ให้น่ะค่ะ "" มนุษย์ใช้ปิศาจให้ทำงานให้งั้นเหรอ? "" ปิศาจหลายประเภทที่ถูกมนุษย์จับไปใช้งาน อย่างพวกออเกอร์ถูกจับไปใช้เรื่องแบกหามค่ะ แล้วแต่ลักษณะของแต่ละประเภท "" .....ผู้แพ้ต้องตกเป็นทาสสินะ "" ค่ะ ถ้าย้อนกลับไปตามทางที่มันหนีมาก็น่าจะเจอพรรคพวกที่ก๊อบลินตัวนี้พูดถึงค่ะ "" แล้วมีปิศาจมากแค่ไหนที่โดนจับไป? "" ไม่ทราบเหมือนกันค่ะ แต่พวกที่หนีได้ก็จะพากันหลบซ่อนไม่ยอมออกมาให้มนุษย์พบเห็นเพราะแบบนั้นพวกปิศาจถึงต้องการท่านไงล่ะคะ " เร็กซ์เริ่มเข้าใจสถานการณ์ของพวกปิศาจในปัจจุบันขึ้นมาอีกหน่อย เขาคิดว่าคงจะพอช่วยได้บ้างแต่พลังของเขาในตอนนี้ยังไม่เพียงพอ" ......โซเฟีย ทำยังไงถึงจะมีสกิลมารงั้นเหรอ? " เร็กซ์ถาม จากนั้นโซเฟียก็นั่งลง" ถ้าจะอธิบายต่อก็เชิญมานอนตรงนี้สิคะ " โซเฟียตบที่ต้นขา" จะให้นอนฟังรึไง!? "" ถ้าไม่ทำแบบนั้นก็อธิบายต่อไม่ได้นะคะ " " ......เอ้อ เข้าใจแล้วแค่นอนก็พอใช่มั้ย!! " เร็กซ์นอนหนุนตักโซเฟีย จากนั้นเธอก็ใช้มือทั้งสองจับที่ศรีษะของเร็กซ์แล้วเขาก็หลับตาลง เร็กซ์ลืมตาขึ้นมาอีกครั้งภายในห้องที่ว่างเปล่า แต่ที่กลางห้องนั้นมีผลึกแห่งราชาอยู่" ที่นี่มันที่ไหนน่ะ? " เร็กซ์ถาม" ที่นั่นคือห้องแห่งการประเมิณค่ะ ท่านสามารถสร้างสกืลมารได้ที่นี่ค่ะ " เสียงของโซเฟียดังขึ้น" แล้วเธออยู่ไหนน่ะโซเฟีย? "" ข้ายังอยู่ข้างนอกค่ะ "" แล้วไม่เข้ามางั้นเหรอ? "" ห้องนั่นมีเพียงท่านที่เป็นจอมปิศาจเท่านั้นที่เข้าไปได้ค่ะ ท่านสามารถสร้างสกิลมารแบบไหนก็ได้ตามที่ท่านต้องการแต่ขอเตือนไว้ก่อนนะคะว่าหากสกิลนั้นรุนแรงเท่าไหร่ก็จะยิ่งใช้พลังกายของท่านมากเท่านั้น หากใช้มากเกินไปท่านก็จะขยับไม่ได้ค่ะ "" พลังกาย? คล้ายๆกับ MP สินะแล้วมันฟื้นฟูได้รึเปล่า? "" หากพักผ่อนก็จะฟื้นฟูค่ะ " " ยิ่งฟังยิ่งเหมือนเกมแฮะ แล้วจะสร้างกี่สกิลก็ได้เหรอ? "" ลองเอามือแตะผลึกแห่งราชาดูสิคะ " เร็กซ์ลองเดินเข้าไปแตะผลึกในตอนนั้นก็มีเลือดไหลเข้าไปในในผลึก" ล   เลือดเหรอ ชั้นก็ไม่ได้บาดเจ็บนี่? "" เลือดนั่นคือเลือดของอัศวินที่ท่านสังหารไปเมื่อครู่นี้ค่ะ การสร้างสกิลมารนั้นจำเป็นต้องใช้เลือดของสิ่งมีชีวิตอื่นค่ะไม่จำเป็นต้องเป็นมนุษย์ก็ได้ พูดง่ายๆก็คือถ้าหากอยากแข็งแกร่งก็ต้องสังหารค่ะ "" นี่มันเหมือนกับเล่นเกมอยู่เลยจริงนะเนี่ย อ๊ะ เลือดหยุดแล้ว แล้วยังไงต่อล่ะ? "" รอสักครู่นะคะ " ในตอนนั้นผลึกก็มีออร่าสีดำพวยพุ่งออกมา แล้วออร่านั่นก็ลอยขึ้นมาเหนือผลึกแล้วรวมตัวกันกลายเป็นลูกแก้วสีดำ" นั่นคือลูกแก้วมารค่ะ หนึ่งลูกจะสร้างสกิลมารได้หนึ่งอย่างท่านสามารถกำหนดรูปแบบและผลของสกิลได้ค่ะ อย่าลืมว่าผลยิ่งเป็นสกิลที่ร้ายแรงก้ยิ่งทำให้ท่านอ่อนแอหลังใช้ คำแนะนำทั้งหมดก็มีเท่านี้ค่ะมีคำถามอะไรอีกมั้ยคะ? "" ไม่ล่ะพอเข้าใจขึ้นมาบ้างแล้ว ขอเวลาสักแปบนึงก็แล้วกัน " เร็กซ์ใช้เวลาอยู่สักพักในการสร้างสกิลมาร เขายังไม่รู้ว่าจะพบกับศัตรูแบบไหนหรือแข็งแกร่งแค่ไหนเขาจึงคิดสร้างสกิลแบบเป็นกลางก่อน เมื่อสร้างเสร็จเขาก็บอกกับโซเฟียแล้วเธอก็พาเขาออกมา" เท่านี้ก็เรียบร้อยแล้วสินะ จากนี้จะเอายังไงต่อดีล่ะ? " เร็กซ์ถาม" แล้วแต่ท่านต้องการเลยค่ะท่านเร็กซ์ " โซเฟียพูด" งั้นลองไปตามทางที่เจ้าก๊อบลินนั่นหนีมากันเถอะ "
 จากนั้นทั้งสองก็เดินย้อนไปตามทางที่ก๊อบลินกับพวกอัศวินนั้นมา เส้นทางส่วนใหญ่เป็นป่าจึงทำให้ตามรอยได้ไม่ยากเพราะพวกอัศวินฟันกิ่งไม้และหญ้าจนเป็นทาง เมื่อเดินทางมาได้สักระยะหนึ่งโซเฟียก็รู้สึกได้ถึงความกลัวทำให้เธอระบุทิศทางได้ ค่ายของพวกมนุษย์อยู่บนที่ราบกลางทุ่งหญ้ามันเป็นค่ายสำหรับฝึกสัตว์เพื่อใช้ในงานของอาณาจักร พวกเขาขึ้นไปบนเนินเขาที่ห่างจากตัวค่ายมากแล้วเร็กซ์ก็ใช้ Long sense มองสำรวจดูในค่าย ข้างในมีพวกอัศวินราว 30 คน และมีก๊อบลินอยู่ 7 ตัว ซึ่งพวกมันกำลังโดนทำร้ายอยู่เพราะก๊อบลินที่หนีไป
" วันนี้พวกแกจะไม่ได้กินอะไรเลย!! " อัศวินที่เอาแส้ฟาดพวกก๊อบลินอยู่พูด การที่มีก๊อบลินหนีไปได้ทำให้เขาหัวเสีย" ต...แต่พวกข้าไม่ได้กินอะไรมา 3 วันแล้วนะ " ก๊อบลินตัวหนึ่งพูด" งั้นพวกแกก็กินหญ้าที่ใช้เลี้ยงพวกสัตว์ไปก็แล้วกัน ยังไงก็เป็นคนฝึกก็น่าจะกินร่วมกับพวกมันได้นะ "" ย....อย่ามาล้อเล่นน่า!! " ก๊อบลินตัวนั้นวิ่งเข้าใส่อัศวินแต่ก็โดนเตะเข้าที่ท้องจนกลิ้งไปหาพรรคพวกจากนั้นพวกมันก็โดนแส้ฟาดใส่รัวๆจนเกิดบาดแผลเต็มตัวไปหมด พวกอัศวินคนอื่นๆต่างหัวเราะพวกก๊อบลิน" ได้ยินได้เห็นเรื่องที่โหดร้ายเข้าให้แล้วสิ " เร็กซ์ได้ยินและได้เห็นทุกสิ่งและมันทำให้เขาไม่พอใจเอามากๆ" ด้วยพลังของท่านในตอนนี้สามารถจัดการพวกมันได้สบายค่ะ ข้ารับรองได้ " โซเฟียพูด" เรื่องนั้นชั้นรู้แต่การบุกเข้าไปตอนนี้มันยังไม่ควรหรอกนะ เพราะพวกก๊อบลินไม่ได้ทนต่ออาวุธของมนุษย์ได้เหมือนชั้น เวลาคับขันพวกนั้นอาจจะใช้ก๊อบลินเป็นตัวประกันก็ได้ คำสั่งเสียของเจ้านั่นคือขอให้ช่วยพรรคพวกของมันจะปล่อยให้ตายได้ยังไงกันเล่า "" แล้วท่านจะทำยังไงคะ? "" เดี๋ยวพอช่วงเย็นพวกก๊อบลินนั่นน่าจะโดนจับไปขังรวมกัน แล้วถ้าโจมตีตอนมืดๆพวกอัศวินนั่นต้องวุ่นวายกันใหญ่แน่เพราะงั้นรอให้มืดค่อยลงมือก็แล้วกัน " เร็กซ์นั่งลงแล้วดูสิ่งที่เกิดขึ้นต่อไป ถึงแม้จะไม่รู้จักกับก๊อบลินพวกนั้นแต่เร็กซ์ก็รู้สึกคับแค้นในใจราวกับรู้จักกันมานาน เขากำหมัดไว้แน่น" จะนั่งทนดูอยู่แบบนี้จริงๆเหรอคะ? " โซเฟียเห็นท่าทางของเร็กซ์จึงถาม" อา ก็มันไม่ได้มีอะไรให้ดูมากนักนี่นา " สายตาของเร็กซ์ที่โซเฟียเห็นต่างจากตอนที่เจอเขาครั้งแรกโดยสิ้นเชิง สายตาของเร็กซ์ในตอนนี้เต็มเปี่ยมไปด้วยความเกลียดชัง" ผู้ชายคนนี้.....มีความแค้นและชิงชังพวกมนุษย์อยู่เต็มเปี่ยม ความเกลียดชังของท่านจอมปิศาจคนก่อนยังไม่มากขนาดนี้เลยความเกลียดชังที่เค้ามีทำให้เรามองเห็นเป็นออร่าอยู่บนแผ่นหลังของเขา.....ไม่แน่ว่าเค้าอาจจะเป็นจอมปิศาจที่แข็งแกร่ง.....ที่สุดก็ได้ " โซเฟียคิด
To be continued...