ร้านขายของชำของผมที่ต่างโลก

เจ้าเมืองมอรัสซัส และหัวหน้าสาขาสมาคมการค้า นาทาร์ เดินตามฌอนเข้าไปยังร้าน แล้วอ่านกฎของร้านที่แปลกกว่าที่อื่นๆ“ซื้อได้เพียงสองชิ้นเองรึ...แต่ละอย่างของดีๆทั้งนั้น”มอรัสซัสกล่าวบ่นออกมา พวกเขาอ่านที่ป้ายที่ถูกเขียนขึ้นโดยฌอนเมื่อเช้านี้ มันประกอบไปด้วย ป้ายกฎของร้าน ราคาสินค้า วิธีการทานหรือดื่มพร้อมรูปภาพ คุณสมบัติแฝงของสินค้า และประโยชน์ทางด้านอื่นๆ วิธีการจ่ายเงิน และอื่นอีกนิดหน่อย เช่นป้ายยินดีต้อนรับ ป้ายขอบคุณ ซึ่งของพวกนี้ฌอนได้ร้องขอกับระบบเมื่อเช้า มีทั้งที่เสียเงิน และได้ฟรีมา เจ้าเมืองให้ความสนใจกับอาหารแห้งที่มันสามารถเป็นเสบียงยามฉุกเฉินของเมืองได้ แต่ก็แอบให้ความสนใจกับเครื่องดื่มชูกำลังอยู่ไม่น้อย ซึ่งนาทาร์เองก็เช่นกัน แต่มันติดปัญหาที่พวกเขาซื้อได้คนละแค่ 2 ชิ้นเพียงเท่านั้น แต่ก็เป็นนาทาร์ที่มีหัวพ่อค้ามากกว่าเจ้าเมืองดำเนินการไปก่อน นาทาร์หันไปทางผู้ช่วยของเขาก่อนจะเอ่ยบอก“เจ้ารีบไปเกณฑ์คนของสมาคมการค้ามาให้มากที่สุด แล้วซื้อของพวกนี้ในอัตรา มาม่า 60 เปอร์เซ็นต์ และเครื่องดื่มชูกำลัง 40 เปอร์เซ็นต์” นาทาร์กล่าวแบบกระชิบเบาๆ“ได้เจ้าค่ะ ท่านหัวหน้าสาขา” เธอพูดเสร็จก็เดินออกไป แต่การกระทำเหล่านี้มันก็ไม่พ้นสายตาของเจ้าเมืองไปได้ “เจ้ารีบดำเนินการสั่งให้ทหารของเราทั้งหมด ข้าราชการทุกตำแหน่งมาซื้อของที่นี่คนล่ะสองชิ้น ในอัตรา มาม่า 70 เปอร์เซ็นต์ เครื่องดื่มชูกำลัง 30 เปอร์เซ็นต์เป็นระยะเวลา 3 วันติด แล้วนำของทั้งหมดเข้าท้องพระคลังของเมือง แน่นอนว่าเราจะเป็นคนออกค่าใช้จ่ายให้กับพวกเขาทั้งหมด” เจ้าเมืองกล่าวกับผู้ช่วยทหารคนสนิท ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมน้อยหน้า พวกเขาต่างกลัวว่าสินค้าพวกนี้จะมีอย่างจำกัด จึงต้องรีบดำเนินการ ส่วนฌอนไม่ได้รู้สึกอะไรเลย นอกจากจะดีใจอย่างสุดๆที่ได้ยินทั้งสองพูด และอยากจะตะโกนออกมาดังๆ แต่ตอนนี้ก็ต้องเก็บอาการเอาไว้ก่อน ไม่นานร้านของฌอนก็เต็มไปด้วยผู้คนที่ซื้อมาม่าไปมากถึง 1,548 ซอง และเครื่องดื่มชูกำลังมากถึง 782 ขวด มันทำให้ฌอนยิ้มไม่หุบเลยทีเดียว ก่อนเจ้าเมืองจะกลับเขาก็ได้คุยกับฌอนเล็กน้อย ก่อนที่จะเออออตามน้ำไปทั้งๆที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย นาทาร์เองก็เช่นกัน เขาได้มอบบัตรสมาชิกที่สามารถทำการค้ากับสมาคมได้ทุกเมืองโดยป้ายพ่อค้าระดับ 3 (มี5ระดับ 1สูงสุดไล่ลงมาจนถึง 5ต่ำสุด) และยังมอบใบรับรองร้านค้าให้อีกด้วยก่อนจะกลับไป ฌอนก็รับไว้ และติดใบรับรองนี้ไว้ด้านหน้าเคาท์เตอร์ของร้าน ส่วนบัตรสมาชิกฌอนเก็บไว้ในกระเป๋าของตัวเอง “ไหนๆดูซิวันนี้ฟาดกำไรไปเท่าไหร่…ระบบ” ฌอนเรียกระบบออกมาดูผลตอบแทนของวันนี้
error loaded

พิมพ์คำอธิบายที่นี่(1000 เหรียญทองแดง เท่ากับ 1 เหรียญเงิน, 100 เหรียญเงิน เท่ากับ 1 เหรียญทอง)
“ผลสรุปการขายค่อนข้างดีเลย ฮ่าๆ ซิตังเม โป้งรวยๆๆๆ (เขาเลิกเล่นแล้วนะมุกนี้อะฌอน จากไรต์)” ฌอนหัวเราะออกมาอย่างบ้าๆ เพียงแค่เช้านี้เขาก็ทำกำไรได้มากขนาดนี้แล้ว แล้วถ้ามันมั่นคงประมานนี้เขาแทบจะไม่ต้องทำอะไรแล้ว เพียงแค่อยู่ร้านแล้วใช้ชีวิตไปวันๆเพียงเท่านั้นก็เกินพอ “ระบบขอแจ้งเตือนภารกิจสะสม[1] ขายสินค้าให้ลูกค้า 10 คน โดยไม่ซ้ำกับคนเดิม ภายในเวลา 3 วัน : 10/10…ยินดีด้วยผู้ดูแล คุณทำภารกิจสะสม[1] สำเร็จแล้ว”“ระบบขอแจ้งเตือนภารกิจสะสม[2] ขายสินค้าเฉพาะ ‘มาม่า’ ให้ลูกค้า 20 คน โดยไม่ซ้ำกับคนเดิม ภายในเวลา 3 วัน : 20/20…ยินดีด้วยผู้ดูแล คุณทำภารกิจสะสม[2] สำเร็จแล้ว”“ระบบขอแจ้งเตือนภารกิจสะสม[3] ขายสินค้าเฉพาะ ‘เครื่องดื่มชูกำลัง ม้าคึก ฮึก ถึก ทน [เสริมพลังเวทย์]’ ให้ลูกค้า 20 คน โดยไม่ซ้ำกับคนเดิม ภายในเวลา 3 วัน : 20/20…ยินดีด้วยผู้ดูแล คุณทำภารกิจสะสม[3] สำเร็จแล้ว”“ระบบขอแจ้งเตือนภารกิจสะสมเพื่อขอเลื่อนระดับเลเวลของร้านค้า หาลูกค้าโดยไม่ซ้ำหน้าจำนวน 50 คน….. ภารกิจสะสม[1] ผ่าน, ภารกิจสะสม[2] ผ่าน, ภารกิจสะสม[3] ผ่าน....คุณทำภารกิจสะสมเพื่อขอเลื่อนระดับร้านค้า สำเร็จแล้ว”“ร้านค้าของผู้ดูแล ได้เลื่อนระดับเป็นระดับ 2 ผู้ดูแลได้รับรางวัลในการสุ่มสินค้า 1 ครั้ง”“ระบบสั่งอาหารของผู้ดูแล เลื่อนเป็นระดับ 2”“ระบบทำการยกเลิกกฎการจำกัดการซื้อสินค้า วันละ 2 ชิ้นต่อคน (ไม่มีกฎนี้แล้ว)” “ระบบขอแจ้งเตือนภารกิจลับ ผูกมิตรกับเจ้าเมืองมาลีน…ยินดีด้วยผู้ดูแล คุณทำภารกิจลับ ผูกมิตรกับเจ้าเมืองมาลีน สำเร็จแล้ว”“ผู้ดูแลได้รับรางวัลในการสุ่มสินค้า 1 ครั้ง , ได้รับระบบสมาชิกร้านค้า , ได้รับโบนัสเป็นจำนวน 1,000 เหรียญทองแดง”“ระบบขอแจ้งเตือนภารกิจลับ ผูกมิตรกับสมาคมการค้า…ยินดีด้วยผู้ดูแล คุณทำภารกิจลับ ผูกมิตรกับสมาคมการค้าสำเร็จแล้ว”“ผู้ดูแลได้รับรางวัลในการสุ่มสินค้า 1 ครั้ง , ได้รับระบบการแลกแต้มกับสินค้าพิเศษ , ได้รับโบนัสเป็นจำนวน 1,000 เหรียญทองแดง” “เดี๋ยวๆอะไรเยอะแยะวะเห้ย....อื้ม..สรุปได้โบนัสมา 2,000 ทองแดง, สุ่มสินค้าอีก 3 ครั้ง , ระบบบัตรสมาชิก , ระบบแลกแต้มกับสินค้าพิเศษ , ร้านค้ากับระบบสั่งอาหารเลื่อนเป็นเลเวล 2 แล้วก็ยกเลิกกฏที่ซื้อสินค้าแค่วันละ 2 ชิ้นซินะ” ฌอนนั่งวิเคราะห์ และวางแผนว่าเขาควรจะทำอะไรก่อนหลัง “ก่อนอื่นสั่งข้าวก่อน เอาเป็น ก๋วยเตี๋ยวเรือน้ำตกชามยักษ์ พร้อมกับเกี๊ยวทอด 2 ถุง” อาหารจำเป็นต้องรอประมาณสิบห้านาที ฌอนเลยมานั่งคิดวางแผนต่อ“ที่ไม่เข้าใจจริงๆคงจะเป็นระบบสมาชิก กับ ระบบแลกแต้ม .... ระบบ..ระบบสมาชิกกับระบบแลกแต้มคือยังไง” เขาเอ่ยถามกับระบบ“ผู้ดูแล สามารถขายบัตรสมาชิกของร้านค้าออกไปให้ลูกค้าที่สนใจได้ โดยที่บัตรสมาชิกจะมีเงื่อนไขดังต่อไปนี้” error loaded

พิมพ์คำอธิบายที่นี่
“ลูกค้าของผู้ดูแล สามารถนำแต้มจากบัตรสมาชิกมาแลกของรางวัลพิเศษจากระบบแลกแต้มกับสินค้าพิเศษได้ ตามเงื่อนไขดังต่อไปนี้”
error loaded

พิมพ์คำอธิบายที่นี่ “สรุปก็คือเหมือนระบบของร้านสะดวกซื้อชื่อดัง...เข้าใจล่ะ ต้องชื่อบัตรสมาชิกก่อน...น่าจะไม่ยาก เดี๋ยวลองทำป้ายอธิบายไว้ก่อนก็แล้วกัน” ฌอนนั่งทำป้ายพร้อมกับทานก๋วยเตี๋ยวที่เขาสั่งไป และปิดร้านช่วงที่เขาทานอาหาร เมื่อทานเสร็จถ้วยอะไรต่างก็หายไปอย่างไร้ร่องรอยอีกเช่นเคย “ต่อไปก็สุ่มสินค้ากันเลย....3 ครั้งรวด...ไปๆๆ”