ราชันย์ราชบัลลังก์เลือด

    ตอนที่ 43 ซื้อคฤหาสน์

    ทุกคนต่างคิดว่าของที่นายน้อยลั่วเทียนนำออกมา คงมีเรื่องสนุกในวันจัดงานประมูลให้เห็นเป็นแน่ แต่ตอนนี้ชินเหยากับสงสัยเป็นอย่างมากหลังจากเขาหายจากอาการตกตะลึง เนื่องจากไม่กี่วันที่ผ่านมานี้ นายน้่อยลั่วเทียนยังมีการฝึกตนอยู่ที่ขอบเขตประสานดาราเท่านั้นเอง แต่ตอนนี้เขาสัมผัสถึงขอบเขตเซียนสวรรค์แล้ว ซึ่งมันเป็นอะไรที่แปลกมาก
    ชินเหยาถามลั่วเทียน "นายน้อยข้าไม่ได้เจอท่านไม่กี่วัน ความรวดเร็วในการบ่มเพาะของท่านชั่งผิดหูผิดตานัก อย่างกับท่านใช้สมบัติกาลเวลาไปฝึกตนหนึ่งวันข้างนอกเท่ากับหนึ่งพันปีข้างในเลย แต่ข้าก็ขอแสดงความยินดีกับท่านด้วยจากใจจริง
    ชินเหยาคิดว่าถึงแม้นายน้อยลั่วเทียนจะมีสมบัติกาลเวลาเพื่อมาช่วยเพิ่มระยะเวลาการฝึกก็คงไม่แปลกอะไร เนื่องจากเขาสามารถหยิบสมบัติออกมาได้ง่าย ๆ เช่นนี้ พร้อมกับตัวเขายังมีความลับที่ทางหอการค้าไม่อาจตรวจสอบได้อีกด้วย
    เสี่ยวเหมยหลังหายจากอาการตกตะลึง นางพึ่งนึกขึ้นได้จากสิ่งที่ผู้ดูแลชินเหยากล่าว เพราะตอนนี้นางไม่สามารถรู้ระดับการบ่มเพาะพลังงานของลั่วเทียนได้ นางอยากรู้เป็นอย่างมากว่านายน้อยลั่วเทียนทำได้ยังไง
    ลั่วเทียนกล่าวตัดบททั้งสอง "ผู้ดูแลข้าอยากจะได้คฤหาสน์ซักหลัง ท่านพอจะมีหรือไม่ ? "
    ชินเหยากำลังคิดว่าไม่นานมานี้มีคนมาติดต่อขายคฤหาสน์ให้กับทางหอการค้า เขาจึงบอกกับลั่วเทียนไปว่า "นายน้อยมันมีคฤหาสน์หลังหนึ่งที่อยู่ติดกับเขตเมือง มันเป็นที่เงียบสงบและกว้างขวางเป็นอย่างมาก ราคาของมันก็ไม่แพงอีกต่างหาก"
    "แต่ตัวเจ้าของคฤหาสน์ต้องการจะขายแบบให้ผู้ซื้อไปติดต่อด้วยตนเอง ถึงแม้ว่าตัวเจ้าของจะแทบไม่มีทรัพสินย์อะไรเหลืออยู่อีกแล้ว"
    ลั่วเทียนกล่าวกับชินเหยา "ชั่งน่าสนใจจริง ๆ ท่านช่วยบอกตำแหน่งทางไปคฤหาสน์แห่งนั้นให้กับข้าที ส่วนเรื่องค่าใช้จ่ายสินค้าการประมูลท่านสามารถจัดการได้เองเลย และเรื่องคฤหาสน์ถ้าเจ้าของตกลงขาย ข้าก็จะมาคิดเป็นสัดส่วนการฝากขายให้กับท่านอีกที " เมื่อจัดแจงทุกอย่างเสร็จเรียบแล้ว ทั้งสามก็นั่งรถม้าตรงไปยังจุดหมายคฤหาสน์ทันที
    ระหว่างที่รถม้ามุ่งสู่จุดหมายเย่หลันกล่าวถามลั่วเทียน "นายน้อยท่านจะไม่มาพักที่เดียวกับข้าอีกแล้วอย่างงั้นหรือ ? "
    ลั่วเทียนตอบกลับไปว่า "ข้าไม่อยากรบกวนเจ้าอีกแล้ว ส่วนเรื่องค่าใช้จ่ายส่วนต่าง ๆ ข้าจะจ่ายให้เจ้าหลังจากนี้แล้วกัน แต่เจ้่าก็สามารถแวะไปเยี่ยมเยือนข้าได้เสมอ"
    ตอนนี้รถม้ามาถึงหน้าคฤหาสน์แล้ว ลั่วเทียนเดินลงจากรถม้าไปยังทางด้านหน้าประตูแล้วกล่าวเรียกบุคคลด้านใน ระหว่างรอเจ้าของลั่วเทียนสังเกตุเห็นว่าคฤหาสน์หลังใหญ่โตเช่นนี้กลับไม่เห็นคนเดินด้านในเลย
    หลังจากผ่านไปสักพักก็มีหญิงชราเดินมาแล้วถามว่า "พวกท่านมาทำอะไร"
    ลั่วเทียนตอบ "ข้าต้องการมาซื้อคฤหาสน์ที่แห่งนี้"
    "ท่านโปรดรอสักครู่ ข้าจะไปรายงานเจ้าของคฤหาสน์ให้มาพบกับท่าน" หญิงชราที่มีการบ่มเพาะพลังงานอยู่ขอบเขตเซียนนภาก็รีบจากไปทันที
    เย่หลันแปลกใจทำไมเจ้าของที่นี่ถึงไม่ไปขายให้ทางหอการค้าทีเดียวเลย จะได้ไม่ต้องทำให้เรื่องมันยุ่งยากเช่นนี้
    หญิงชรากลับมาพร้อมกลับหญิงสาวผู้หนึ่งที่หน้าตางดงามเป็นอย่างมาก ไม่แพ้เย่หลันที่อยู่ด้านข้างลั่วเทียน นางกล่าวว่า "ข้ามีนามว่า ว่านหลิน พวกท่านต้องการซื้อคฤหาสน์หลังนี้นั้นง่ายมาก ถ้าหากสามารถจัดการของชิ้นหนึ่งที่เป็นสมบัติมรดกตกทอดจากตระกูลว่านของเราได้ ข้าจะตกลงขายให้กับพวกท่านทันที
    สาเหตุที่ตระกูลว่านเหลือกันเพียงแค่สองคน เนื่องจากพวกเขาต่างพากันแยกย้ายจากันไปตามสถานที่ของตัวเอง จึงเหลือแต่ครอบครัวของว่านหลินที่พยายามจะทำตามคำบอกเล่าสืบต่อมาจากตระกูลว่าน หากมีผู้ใดสามารถแก้ปัญหาสมบัติมรดกตกทอดของตระกูลว่านได้ ก็ให้ตระกูลว่านคอยติดตามคนผู้นั้น และเมื่อไม่นานมานี้พ่อและแม่ของว่านหลินก็มาเสียตามกันไปติด ๆ จึงเหลือกันเพียงสองคนเท่านั้น
    ว่านหลินเข้าใจว่านางจะต้องเป็นผู้ติดตามหากมีผู้ใดแก้ปัญหาสมบัติมรดกตกทอดได้ แต่ถึงอย่างงั้นนางก็เงียบเอาไว้ก่อน
    ลั่วเทียนทำการเปิดกล่องออก ก็พบกับดาบที่ด้ามจับยังสมบูรณ์อยู่แต่มีตัวดาบที่หักตรงส่วนปลาย และสมบัติชิ่นนี้มันดูธรรมดาเป็นอย่างมาก ลั่วเทียนยิ้มขึ้นมาเพราะเขาชอบสมบัติชิ้นนี้มาก เพราะดาบด้ามนี้มันคืออาวุธระดับเทพนั่นเอง ด้วยชิ้นส่วนปลายดาบที่หายไปจึงทำให้ออร่าของดาบหายตามไปด้วย มันจึงไม่สามารถแสดงพลังงานของดาบออกมา
    ลั่วเทียนกล่าวกับว่านหลินว่า "ข้าสามารถแก้ไขปัญหาสมบัติมรดกตกทอดจากตระกูลของเจ้าได้ แต่ข้าขอเวลาหนึ่งเดือนเท่านั้น ในระหว่างนี้ข้าจะขออาศัยอยู่ที่นี่ด้วย ส่วนเรื่องอาหารข้าจะเป็นคนออกค่าใช้จ่ายให้เองทั้งหมด รวมถึงส่วนของพวกเจ้าด้วย"
    ว่านหลินได้ยินข้อเสนอของลั่วเทียน นางก็เหมือนจะชั่งใจตัวเอง เพราะที่ผ่านมาต่างไม่มีใครแก้ปัญหานี้ได้ แต่ตอนนี้นางก็ยังมีปัญหาเรื่องการเงิน นางจึงเลือกเส้นทางประหยัดเพราะเห็นว่าเหมือนมีคนต้องการจะยื่นข้อเสนอให้ โดยที่นางไม่เสียหายอะไร








    คล้ายกับเรื่องราชันย์ราชบัลลังก์เลือด ที่คุณอ่าน