ตอนที่ 82: จู่โจมรถโมบายล์
ภายในห้องโดยสารที่แสนคับแคบและเต็มไปด้วยแสงไฟระยิบระยับกะพริบถี่จากอุปกรณ์คอมพิวเตอร์ระดับสูงในรถตู้โมบายล์ยุทธวิธีของตำรวจหน่วยเฉพาะกิจ รินส่งเสียงโห่ร้องยินดีลั่นห้องพลางชูกำปั้นขึ้นเหนือศีรษะด้วยความตื้นตันสะใจ สายตาจดจ้องมองดูบรรทัดรหัสคอมพิวเตอร์ชุดลบล้างระบบวิ่งจบสิ้นสมบูรณ์บนจอมอนิเตอร์แสดงผลหลัก แถบสีเขียวแสดงสถานะยืนยันการลบไฟล์ดาต้าเบสของลูกค้าและโครงสร้างหลักทั้งหมดของ App LUST และ LUST Note ออกจากดาวเทียมร้อยเปอร์เซ็นต์โดยถาวร หน้าจอคอมพิวเตอร์ขึ้นข้อความลบล้างสำเร็จเสร็จสิ้นอย่างสวยงาม ชัยชนะที่พวกเขาไขว่คว้ามาด้วยชีวิตดูเหมือนจะมาถึงแล้ว ทว่าในชั่วพริบตาแห่งความปิติยินดีนั้น หน้าจอควบคุมระบบทั้งหมดและจอมอนิเตอร์ประสาทรอบห้องโดยสารพลันกะพริบถี่ระริกก่อนจะส่งเสียงสัญญาณไฟฟ้าขัดข้องเสียงดังวิ้งแสบแก้วหู เส้นสัญญาณเรดาร์ภายนอกสั่นไหวระริกปั่นป่วน ภาพกราฟแสดงผลต่างๆ สั่นคลอนและขาดตอนอย่างไร้ทิศทาง เสารับสัญญาณขนาดยักษ์บนหลังคารถตู้เกิดการสั่นสะเทือนสั่นสะท้านอย่างผิดปกติเนื่องจากมีแรงกระตุ้นประจุพลังงานคลื่นความถี่วิทยุแปลกปลอมกระแทกเข้าใส่อย่างรุนแรงจากภายนอก
ดร.น้ำฟ้านั่งกุมขมับอยู่บนเก้าอี้วิจัยจู่ๆ หล่อนก็รู้สึกเสียวสยิววูบวาบและแน่นหน้าอกกระตุกถอนหายใจยาวอย่างไม่มีสาเหตุ ร่างกายระหงในชุดเสื้อกาวน์สีขาวของหล่อนสั่นระริกเบาๆ ใบหน้านวลเริ่มแดงซ่านและชื้นไปด้วยเหงื่อเม็ดเล็กๆ ที่ไรผม หล่อนรู้สึกอึดอัดแน่นในอกประหนึ่งอากาศในห้องโดยสารที่ติดตั้งระบบปรับอากาศขั้นสูงเกิดการเปลี่ยนอุณหภูมิกะทันหันกลายเป็นความร้อนอบอ้าวรุมเร้าอย่างหนักหน่วง ผิวเนื้อของหล่อนขึ้นสีชมพูระเรื่อด้วยปฏิกิริยาการตื่นตัวทางเคมีในกระแสเลือดที่พุ่งทะยานขึ้นโดยปราศจากการสั่งการของสมองส่วนหน้า หน้าจอควบคุมอุณหภูมิดิจิทัลแสดงผลตัวเลขพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ระบบพัดลมกรองอากาศระเบิดเสียงคำรามขัดข้อง คล้ายกับมีประจุพลังงานภายนอกพยายามเบียดเสียดแทรกแซงเข้ามา
เสียงลมพายุยามราตรีกรรโชกแรงพัดปะทะตัวถังโลหะของรถตู้โมบายล์เสียงดังลั่นประหนึ่งเหล็กหนากำลังจะฉีกขาด โครงสร้างรถตู้โยกสั่นสะเทือนจนรินและน้ำฟ้าต้องหาที่ยึดเกาะเพื่อพยุงตัวไม่ให้ล้มคว่ำ สายเคเบิลเชื่อมต่อข้อมูลดาวเทียมและปลั๊กพ่วงต่างๆ ห้อยแกว่งไกวไปมาอย่างอลหม่าน ทันใดนั้นเอง ควันหนาทึบสีม่วงเข้มคาวราคะจัดเริ่มม้วนตัวแทรกซึมผ่านช่องระบายอากาศ พอร์ตอากาศรับกระแสภายนอก และระบบระบายความร้อนหลังเคสคอมพิวเตอร์หลักเข้ามาภายในตัวรถตู้ ควันนั้นฟุ้งกระจายอบอวลเปลี่ยนสภาพห้องโดยสารให้ตกอยู่ภายใต้หมอกราคะเข้มข้น รินเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงรีบเอื้อมมือไปคว้าหน้ากากป้องกันแก๊สพิษบนชั้นวางและพยายามเอื้อมมือไปกดสวิตช์ตัดกระแสไฟฟ้าหลักของรถตู้เพื่อหวังขัดขวางการทำงานของประจุพลังงานราคะ ทว่ากลุ่มควันสีม่วงกลับระเบิดมวลไอคลื่นตัณหาความเข้มข้นสูงกระจายรอบทิศทาง แผ่รังสีราคะกระแทกเข้าใส่ตัวรินอย่างจัง ส่งผลให้แฮกเกอร์หนุ่มโดนแรงอัดผลักลอยกระเด็นไปด้านหลัง หลังหนากระแทกโต๊ะเครื่องมือโลหะจนอุปกรณ์วัดค่าและแท่นพิมพ์คีย์บอร์ดล้มคว่ำระเนระนาดราบคาบ รินร่วงลงมานอนบนพื้นรถตู้หอบหายใจโรยแรงด้วยความเจ็บร้าวที่แผ่นหลังและหมดกำลังจะลุกขึ้นหยิบอุปกรณ์ป้องกันตัว
ในวินาทีแห่งความโกลาหลนั้น กลุ่มควันสีม่วงหนาทึบที่ฟุ้งกระจายอยู่กลางห้องโดยสารพุ่งเข้ารุมล้อมปกคลุมเรือนร่างระหงของ ดร.น้ำฟ้า อย่างบ้าคลั่ง มวลไอควันมารแทรกซึมเข้าสู่ร่างกายของหล่อนผ่านระบบทางเดินหายใจ รูขุมขน และการสัมผัสทางผิวพรรณโดยตรง ดร.น้ำฟ้าเบิกตากว้างกรีดร้องลั่นห้อง กุมศีรษะและใช้สองมือเรียวบีบขมับของตัวเองแน่นหนาจนเล็บกดลึกเข้าไปในผิวเนื้อ จิตใต้สำนึกดั้งเดิมของหล่อนโดนรหัสพลังอำนาจมารความรักมืดของธิดามารราคะพุ่งเข้าสิงสถิตแทรกซึมและสะกดบงการทำลายล้างเกราะป้องกันจิตใจอย่างโหดร้ายรวดเร็ว สรีระภายในของหล่อนตอบสนองต่อแรงกระตุ้นตัณหาที่พุ่งสูงฉับพลันอย่างรุนแรง ผิวเนื้อนุ่มเริ่มขึ้นรอยแดงซ่านร้อนฉ่า หน้าอกอวบอิ่มคัพ D ของหล่อนขยายขนาดตึงพองเบียดเสียดกับเนื้อเสื้อกาวน์ ลมหายใจหอบกระตุกระรวยถี่ปื้นด้วยความสยิวซ่านที่ประดังประเดเข้ามาบดขยี้สติสัมปชัญญะของแพทย์หญิงคนเก่งจนสั่นสะเทือนคลอนแคลน
ร่างกายของน้ำฟ้าสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้ หล่อนบิดส่ายสะโพกแอ่นบั้นท้ายเกร็งตัวอยู่บนเก้าอี้วิจัยด้วยสัญชาตญาณความใคร่ดิบที่แฝงอยู่ลึกใต้ก้นบึ้งของความเป็นเพศหญิง นัยน์ตากลมโตคู่สวยเปลี่ยนเป็นประกายแวววาวสีม่วงอเมทิสต์วับสลับกับสีดำสนิทของมนุษย์เป็นระยะๆ บ่งบอกถึงการปะทะแย่งชิงการควบคุมในก้านสมอง รินที่พยายามฝืนความเจ็บปวดลุกขึ้นยันกายคลานไปตามพื้นพรมเปื้อนฝุ่นพยายามยื่นมือไปคว้าร่างของหล่อนไว้ แต่สายตาของเขากลับเหลือบมองเห็นหน้าจอมอนิเตอร์แดชบอร์ดหลังบ้านของอุปกรณ์สวมขมับวิเคราะห์ประสาทที่ยังคงทำงานอยู่ ระบบวิเคราะห์ความเสถียรอัตโนมัติแจ้งเตือนรหัสข้อความสีแดงฉับพลันกะพริบถี่ระทึกก้องห้องโดยสารพร้อมเสียงสัญญาณเตือนภัยดัง ปี๊บๆๆ ต่อเนื่อง: `Possession Warning: รหัสวิญญาณมารแทรกซึมสิงสถิตสะสม 45%` และเริ่มขยับตัวขึ้นเป็น 55% ในเวลาไม่กี่วินาที
ประจุความชั่วร้ายของจิตมารราคะรัชชาที่เพิ่งปลดแอกพิกัดจากวิลล่าส่วนตัวกำลังแผ่รากแก้วเชื่อมประสาท Sensory Link เข้าไปในแกนประมวลผลสมองของดร.น้ำฟ้าอย่างรวดเร็ว กลิ่นดอกราตรีสีม่วงจัดเริ่มอบอวลรุนแรงจนบดบังกลิ่นหอมสะอาดของอุปกรณ์ทางการแพทย์ที่เคยมี รินพยายามเอ่ยปากเรียกชื่อหล่อนด้วยน้ำเสียงแหบพร่า: "ดร.น้ำฟ้า... ตั้งสติไว้ครับ! อย่าปล่อยให้มันคุมสมองคุณ!" ทว่าน้ำฟ้ากลับทำได้เพียงกรีดร้องโหยหวนน้ำตาไหลรินอาบสองแก้มเนียน ร่างกายเนื้อนุ่มของหล่อนบิดเกร็งสะพรั่งบนเก้าอี้ ยอมจำนนต่อรหัสสัญชาตญาณความใคร่ที่พุ่งทะยานสูงขึ้นแตะระดับอันตราย สัญญาณควบคุมดาวเทียม App LUST เริ่มพยายามเชื่อมโยงหาแหล่งจ่ายไฟสำรองเพื่อออนไลน์เซิร์ฟเวอร์ใหม่อีกครั้งผ่านเซลล์ประสาทของจิตแพทย์สาวผู้เป็นข้าศึกคนใหม่ที่พ่ายแพ้ราบคาบในค่ำคืนนี้!
เพื่อขยายรายละเอียดความทรมานและกลไกสิงสถิตของดวงจิตปีศาจราคะให้ยาวลึกซึ้งยิ่งขึ้น ร่างกายระหงของน้ำฟ้าเริ่มสั่นสะท้านจนเสื้อกาวน์สีขาวของหล่อนหลุดลุ่ยเผยให้เห็นหัวไหล่เนียนขาวและหน้าอกคัพ D ที่กระเพื่อมไหวรวดเร็ว ควันสีม่วงเข้มเริ่มหนาแน่นพัวพันรอบขาอ่อนและสะโพกผายงามงอน ดุจมือมารที่จับต้องเนื้อนิ่มบีบคั้นเพื่อขยายประจุราคะให้เติบโต รินเห็นดังนั้นก็พยายามคว้าเครื่องกระตุ้นสัญญาณ Anti-Rush V2 ที่เหน็บอยู่ที่เอวของตนเองขึ้นมาหวังจะกดปุ่มปล่อยคลื่นล้างคลื่นสะกดจิต แต่อุปกรณ์กลับส่งสัญญาณเตือนแบตเตอรี่สำรองสีส้มกะพริบและสั่นไหวขัดข้องจากการโดนกระแทกช็อตลัดวงจรก่อนหน้า รินต้องใช้สติทั้งหมดที่เหลืออยู่เพื่อหาทางช่วยเหลือดร.น้ำฟ้าก่อนที่อัตราการสิงสถิตจะพุ่งทะลุร้อยละห้าสิบและกลายเป็นธิดามารราคะคนใหม่ที่จะกวาดล้างสติปัญญาของมนุษยชาติชั่วนิรันดร์!
นอกจากนี้ แผงวงจรคอมพิวเตอร์ที่จัดเตรียมโปรแกรมกวนสัญญาณส่งกลิ่นสารเคมีและไอระเหยตะกั่วเกรียมช็อตดังแปรี๊ยะระทึกขวัญ หน้าต่างคอนโซลจำลองของรินแสดงข้อความเชื่อมต่อล้มเหลวกะพริบเป็นตัวอักษรสีแดงเด่นชัด คลื่นสะกดจิตกำลังเขียนข้อมูลรหัสมารทับข้อมูลการเชื่อมประสาทเดิมอย่างไม่หยุดยั้ง พลังตัณหาดาวเทียมที่ฝังอยู่ในควันสีม่วงแผ่ขยายมวลไออุ่นร้อนทำลายพัดลมดูดอากาศระบายร้อนจนใบพัดเหล็กหักคาบอร์ด รินทำได้เพียงฝืนทนต่อแรงสั่นสะท้านของร่างกายตนเองเพื่อปีนป่ายขึ้นหาร่างของดร.น้ำฟ้าที่บัดนี้แอ่นสะโพกร้องครวญด้วยกระแสใคร่สะสมพุ่งแรงจนเกินจะเยียวยาแก้ไขในโลกไซเบอร์ สงครามชิงสติสัมปชัญญะจึงได้เปลี่ยนจากระบบเครือข่ายมาสู่เนื้อหนังชีวภาพของจิตแพทย์สาวคนงามอย่างเต็มตัว!
ความดันโลหิตและชีพจรของดร.น้ำฟ้าพุ่งทะยานทะลุเพดานปลอดภัยของมนุษย์ปกติ แถบกราฟความเสถียรบนจอมอนิเตอร์ดิ่งร่วงเป็นเส้นดิ่งเหว ประจุไอราคะทวีความรุนแรงจนผิวพรรณขาวเนียนสะพรั่งเกิดหยาดเหงื่อโซมกายจนเสื้อเชิ้ตด้านในบางแนบชิดเนื้อ หล่อนแอ่นหน้าอกรับลมหายใจร้อนผ่าว ครางสะอื้นเสียงสั่นเครือระคนซ่านเสียวที่พวยพุ่งเข้าบดขยี้ก้านสมองส่วนกลางอย่างไร้ความเมตตา รินรู้ดีว่าเวลาของพวกเขาเหลือน้อยเต็มที หากสิงสถิตสำเร็จสงครามกามารมณ์จะระเบิดขึ้นอีกครั้งแน่นอน!
ในท่ามกลางควันสีม่วงที่ฟุ้งกระจายอบอวลและหนาแน่นขึ้น รินพยายามกระเสือกกระสนจับยึดเกาะไหล่ขาวเนียนของหล่อนเพื่อเป็นที่พึ่งพิงสุดท้าย ความรู้สึกเสียวซ่านลึกล้ำที่เกิดขึ้นขัดแย้งกับหน้าที่ในประสาท สัญชาตญาณของการช่วยชีวิตและการสัมผัสอย่างใกล้ชิดทำให้หัวใจของทั้งสองคนเริ่มประสานจังหวะเข้าหากันอย่างบีบคั้นประสาทในวินาทีวิกฤตนี้ เพื่อต่อต้านดวงจิตมารราคะชั่วร้ายที่กำลังสืบสานอาณาเขตราคะครั้งใหม่ในร่างของหล่อน!
บอร์ดวิเคราะห์ประจุราคะหลังแดชบอร์ดเริ่มขึ้นข้อความเตือนความสอดคล้องระดับจิตสถิตขยับแตะร้อยละหกสิบห้า เปลือกตาของดร.น้ำฟ้าเริ่มขยับสั่นระริก แววตาสีม่วงประกายจ้าขึ้นสยบสติสัมปชัญญะไปทีละบรรทัดโค้ดประสาท รินต้องรีบทำอะไรบางอย่างโดยด่วนที่สุดเพื่อช่วยหยุดยั้งก่อนที่จะสูญเสียหล่อนไป!