แบบฟอร์มสั่งจองเล่ม 1 45 ตอน 279฿ (ั้แ่วันนี้ - 30 สิงหาคม 2563)
https://forms.gle/BPVPfNdrtyrdj7UZ6 ได้หนังสือ335 หน้า+ที่คั่น+โปสการ์ดค่ะ
.
.
.
.
13
โทษตัวเองเถอะเ้าค่ะคุณหนู
หลังจากไปพบซือเหลียนฮวาแล้ว ชิงปี้ก็ได้รับความเมตตาจากฮูหยินใหญ่สกุลซือให้คอยอยู่รับใช้ข้างกายคู่กับรั่วเหวิน ร่างบางดีใจมากรีบหมอบตัวลงแล้วคำนับสตรีตรงหน้าอยู่หลายครั้ง จนซือเหลียนฮวาต้องบอกให้หยุด
“ขอบพระคุณท่านฮูหยินอีกครั้งนะเ้าคะ… ที่เมตตากรุณาต่อบ่าว”
“เห็นคนตกทุกข์ได้ยากข้าก็ต้องช่วยอยู่แล้ว” ซือเหลียนฮวาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเมตตา จากนั้นก็หันมาเรียกบ่าวประจำตัว
“รั่วเหวิน”
“เ้าคะ”
“วานเ้าพาชิงปี้ไปเรียนรู้งานทั้งหมดทีว่าหากเป็บ่าวเรือนนี้ต้องรับผิดชอบอะไรบ้าง”
“เ้าค่ะ ไปกันเถอะชิงปี้” แล้วรั่วเหวินก็คว้าแขนชิงปี้ที่ลอบยิ้มสมใจออกไป
เหลือเพียงฮูหยินใหญ่ของจวนนั่งอยู่ตามลำพัง
“เซียวหลินหลิง... ข้ามิอยากจะเชื่อเลยว่าเ้าจะร้ายกาจได้ถึงเพียงนี้ หากเป็เื่จริง การที่ทิ้งชิงปี้ไว้ก็ดีเหมือนกัน นางจะได้หมดเคราะห์หมดโศกเสียที...”
กล่าวจบ นางก็หยิบไหมพรมขึ้นมาถักต่อ...
ไหนๆ เซียวหลินหลิงก็จากไปแล้ว การที่จะมานั่งคิดเื่ของอีกฝ่าย ก็หามีประโยชน์อันใดไม่ รอเวลาให้ซือหยวนซาเอาหนังสือหย่าไปแจ้งต่อทางการ นางและเซียวหลินหลิงก็จะไม่มีพันธะใดเกี่ยวข้องกันอีก…
-----------------------------------------------------------------
ถ้าจะถามว่านางรู้สึกผิดไหมกับสิ่งที่ทำลงไป...
ชิงปี้กล้าพูดได้เต็มปากเลยว่า...
ไม่!!
ไยนางต้องรู้สึกผิด ในเมื่อสิ่งที่ทำคือการสร้างความยุติธรรมให้กับชีวิตของตนเอง ก็ในเมื่อโชคชะตา้าเล่นตลก ไยนางต้องเป็คนที่ยอมก้มหน้ารับกรรม!?
ผู้ใดล่ะจะคิดว่าบ่าวต่ำศักดิ์เช่นนาง จะเคยเป็ถึงคุณหนูตระกูลฟุผู้มั่งคั่ง ประกอบกิจการทำรองเท้าแพรขายมาหลายชั่วอายุคน ซ้ำยังเป็ญาติห่างๆ กับฟุซูเฟยที่ฮ่องเต้ตงเหอเฉิงทรงโปรดปรานเป็อย่างมาก ชีวิตของนางมีความสุขมาได้ห้าปีนับั้แ่วันที่ลืมตาดูโลก
กระทั่ง... บิดามารดาถูกมิตรสหายที่ร่วมทำธุรกิจกันมานานโกงเงินที่ไป ทั้งยังแอบสับเปลี่ยนวัตถุดิบในการทำรองเท้าแพรให้มีคุณภาพต่ำลง เมื่อถูกจับได้ก็โยนความผิดมาให้ทางฝั่งของนาง ทำให้บิดามารดาของนางถูกฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายจำนวนมหาศาล
ท้ายที่สุดทั้งคู่ก็ทนรับภาระหนี้สินไม่ไหวจึงพากันฆ่าตัวตาย ทิ้งนางไว้ให้เผชิญโลกตามลำพัง
ดรุณีน้อยฟุชิงปี้ที่เคยสุขสบายมาทั้งชีวิต ทำอะไรก็ไม่เป็
อยู่ๆ บิดามารดาก็พากันหนีไปปรโลก บ่าวที่เคยเลี้ยงกันมาต่างทอดทิ้งนางไปเพราะไม่มีเบี้ยหวัดจ่าย มองไปทางไหนก็ไม่มีที่พึ่ง ด้วยซูเฟยผู้เป็ป้าก็ถูกส่งไปอยู่ตำหนักเย็น สุดท้ายนางจึงต้องยอมละทิ้งแซ่แล้วขายตัวเองเป็ทาส กดราคาตัวเองให้ต่ำๆ เพื่อจะได้มีคนยอมจ่ายเงินซื้อเด็กวัยห้าหนาวที่ดูแล้วทำประโยชน์อะไรมิได้ไป
เพื่อให้มีที่ซุกหัวนอน... เพื่อให้มีอาหารกิน...
เ้านายคนแรก... เป็ถึงคุณหนูลูกสาวเสนาบดีกรมคลัง มีหน้าตาสะสวยแต่กลับเ้าอารมณ์ยิ่ง อะไรไม่ได้ดั่งใจก็จะใช้แส้ฟาดหลังนาง...
มีคราหนึ่งนางถูกฟาดจนสลบ แทนที่จะหยุดมือ กลับใช้ให้คนเอาน้ำเกลือมาราดให้นางฟื้นเพื่อเฆี่ยนต่อจนกว่าโทสะจะหายไป รสชาติของแส้ หนัง... ชิงปี้ในวัยห้าหนาวยังจำได้ดีมาจนถึงทุกวันนี้... อยู่กับเ้านายคนแรกได้ไม่กี่เดือน นางก็ถูกขับออกไปเพราะคุณหนูผู้นั้นกำลังจะได้เข้าพิธีแต่งงานและย้ายไปอยู่จวนของผู้เป็สามี
เ้านายคนที่สอง... เป็สตรีที่อายุมากกว่านางสองหนาว และชอบฝึกฝนวรยุทธ์ ซึ่งมักจะใช้ร่างของชิงปี้แทนหุ่นฟาง เพื่อทดสอบฝีมือของตนเอง หลายครั้งที่นางกระอักเืออกมา แต่อีกฝ่ายก็ไม่เคยสนใจ อยู่ได้ปีหนึ่งนางก็ถูกขับออก เพราะอีกฝ่ายบอกว่านางอ่อนแอเกินและหาหุ่นฟางใหม่มาแทนนางได้แล้ว
เ้านายคนที่สาม… เป็เ้านายแต่เพียงในนาม เพราะความจริงแล้วบิดาของคุณหนูผู้นั้นซื้อตัวชิงปี้ในวัยหกหนาวมาไว้เป็นางบำเรอ นางต้องทนทุกข์ทรมานราวกับตกนรกทุกวัน จนหาทางหนีออกมาได้!
ทั้งหมดทั้งมวลที่เผชิญมา...
ชิงปี้ไม่รู้ว่านางรอดมาจนถึงตอนนี้ได้อย่างไร ทั้งที่ความจริงนางควรจะตายตามพ่อแม่ของนางไปนานแล้วด้วยซ้ำ!
บางทีอาจจะเป็ความชิงชังของเบื้องบนที่้าให้นางอยู่เจอเื่พวกนี้ต่อไปกระมัง!
แล้วชีวิตของนางก็วนเวียนอยู่เช่นนี้มาเรื่อยๆ จนอายุได้เก้าหนาวจึงได้เจอกับเซียวหลินหลิง ที่อีกฝ่ายได้อ้อนพ่อของตนให้ซื้อชิงปี้มาอยู่ข้างกาย
“ข้าไม่รู้ว่าที่ผ่านมาเ้าเจออะไรบ้าง แต่ต่อไปนี้ไม่ต้องกลัวนะ มันจะไม่เกิดขึ้นอีกแล้วล่ะ”
วินาทีนั้นชิงปี้รู้สึกว่ามีคนยื่นมือมาดึงตัวของนางขึ้นจากหุบเหว...
คุณหนูเซียวหลินหลิงมีอายุห่างกับนางเพียงหนึ่งปีเศษ
เป็คนที่มีอารมณ์หลากหลาย
บางมุมก็ดูเป็เด็กขี้เล่น...
บางมุมก็ทำตัวเป็คนที่อายุเกินวัย...
มีพร์ด้านการทำอาหาร แถมยังเ้าแผนการอีกต่างหาก
กระนั้นก็เป็เ้านายที่ดีที่สุด
แต่ก็ชอบเก็บความรู้สึกแย่ๆ ไว้คนเดียว ถึงถามด้วยความเป็ห่วงก็จะไม่พูด นอกจากเ้าตัวจะปริปากเล่าเอง ซึ่งคนที่เซียวหลินหลิงจะยอมเล่าให้ฟังก็มีแค่นางเท่านั้น!
และคุณหนูก็เป็ที่รักของบ่าวไพร่ทุกคนในจวนสกุลเซียว ดีกับทุกคน โดยเฉพาะนาง
ทว่ามิรู้ว่าั้แ่ชิงปี้เกิดความรู้สึกชิงชังในตัวอีกฝ่ายขึ้นมา...
ความชิงชังที่มีแต่จะเพิ่มขึ้นทุกวัน...
ไม่เคยลดลงเลยแม้แต่น้อย…
เกลียด...
นางเกลียดทุกอย่างในตัวอีกฝ่ายนัก!
เกลียดคำพูดของอีกฝ่ายที่พูดคุยกับนางอย่างสนิทสนม!
เกลียดรอยยิ้มของอีกฝ่ายที่ส่งมาให้!
เกลียดความดีทุกสิ่งที่มอบให้นาง!
เกลียดทุกครั้งเวลาอีกฝ่ายมาเล่าถึงคุณชายสามให้ฟังด้วยท่าทางที่เปี่ยมสุข!
เกลียดทุกอย่างที่เป็ความสุขของเซียวหลินหลิง!
ความสุขของคุณหนู สักวันข้าจะเป็คนพรากมันไปเองเ้าค่ะ ก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าตอนที่คุณหนูต้องมานั่งร้องห่มร้องไห้น้ำตาเช็ดหัวเข่า มันเป็อย่างไร!
กระนั้นชิงปี้ก็ยังอยู่กับเซียวหลินหลิงมาเรื่อยๆ กระทั่งคุณหนูก่อเื่วางยาคุณชายสามจนได้แต่งเข้าจวนสกุลซือ แล้วนางผู้เป็บ่าวคนสนิทต้องตามไปคอยรับใช้ ชิงปี้จึงมีโอกาสได้เริ่มแผนการของตนเอง
ั้แ่วันแรกที่เซียวหลินหลิงฝากขนมไปให้บ่าวสกุลซือเพื่อผูกมิตร...
อยากรู้หรือไม่ ทำไมพวกบ่าวไพร่ถึงบอกว่าขนมของคุณหนูไม่อร่อย!?
เพราะตอนขนมกำลังอบแล้วนางอาสาเฝ้าเตาให้นั้น ชิงปี้ได้แอบเอาขนมออกมาเติมเกลือบ้าง น้ำตาลบ้าง จากนั้นใส่กลับเข้าไปใหม่ รอจนขนมได้ที่ ตอนถือไปให้พวกนั้นก็แค่ใส่ยาถ่ายลงไปก็เป็อันเรียบร้อย
ด้วยความที่คุณหนูเชื่อใจนางมาก ที่ผ่านมาจึงไม่เคยตรวจสอบดูเลย ทั้งพอนางบอกว่าดูพวกนั้นจะไม่ค่อยชอบหน้าเซียวหลินหลิง ่นี้ให้คุณหนูอยู่ห่างๆ ไว้ก่อน ร่างบางก็เชื่อและไม่ไปถามไถ่ใดๆ
กระทั่งพวกบ่าวไพร่เริ่มระแคะระคาย ชิงปี้ก็แค่ทำเป็เล่นละครบีบน้ำตาโยนความผิดทุกอย่างไปให้เซียวหลินหลิง อ้างว่าคุณหนูบังคับให้ทำ แม้ตอนแรกทุกคนจะไม่ใคร่เชื่อนัก แต่เพราะชื่อเสียที่นางทำให้ซือหยวนซาเกลียด ทุกคนจึงคล้อยตาม...
นี่ยังไม่รวมที่นางลงทุนทุบตีตนเองจนช้ำหรือตบหน้าตัวเองจนแดง เพื่อจะเอาไปเล่าให้คนอื่นฟังว่าเซียวหลินหลิงนั้นร้ายกาจขนาดไหน ทำอะไรไม่ได้ดั่งใจก็ทำร้ายนาง
อา...
ไม่สินางไม่ได้เล่า นางแค่เผลอหลุดปากเท่านั้นเอง
ผู้ที่รู้เื่ก็เอาไปเล่ากันปากต่อปากจนเป็ที่เลื่องลือไปทั่ว...
หาใช่ฝีมือนางเสียหน่อย!
ส่วนเ้านายของบ้านสกุลซือ เมื่อเห็นเช่นนี้ก็รับไม่ได้ ยิ่งรังเกียจเซียวหลินหลิงเข้าไปใหญ่ โดยเฉพาะคุณชายซือหยวนซา!
อา...
พูดถึงนางก็คิดถึงละครฉากนั้น...
ช่างได้ผลดีๆ จริงๆ สายตาที่คุณชายสามมองคุณหนูเนี่ย ดูไม่จืดเลยนะเ้าคะ
หากจะโทษ... คุณหนูก็จงโทษตัวเองเถิดเ้าค่ะ ที่โง่เชื่อใจข้ามาตั้งนานและหลงรักเขาจนหน้ามืดตามัวถึงขั้นใช้แผนต่ำช้า ทำให้คุณชายสามกับมารดาของเขารังเกียจแบบไม่ลืมหูลืมตา ข้าจึงทำอะไรได้สะดวกหน่อย
แต่ก็มีเื่หนึ่งที่ชิงปี้มิอาจโกหกใจของตนเองได้ว่านางนั้นได้หลงรักความอ่อนโยนของคุณชายสามเข้าไปเต็มๆ ทว่าจะให้เข้าหาแบบเซียวหลินหลิง
ผลที่ได้รับก็มีแต่เสียกับเสีย...
จนในที่สุด คุณหนูเซียวหลินหลิงก็ได้ตัดสินใจหย่า และ้าแสดงความสามารถในการทำอาหารให้คุณชายสามเห็น ชิงปี้ก็คิดแผนการขึ้นมาได้!
จังหวะที่คุณหนูและคุณชายสามกำลังทานมื้อค่ำกันอยู่นั้น นางได้แอบวางยาถ่ายใส่ในอาหารของจุ้นเผิง ทำให้ตอนที่ยกจานไปเก็บในครัว เขาก็ปวดท้องจนต้องวิ่งแจ้นออกไปข้างนอก เมื่อคนที่เกะกะแผนการออกไปแล้ว
นางจึงเอาหิมะโปรยปรายชิ้นที่ทำเลียนแบบคุณหนูและเป็ชิ้นที่นางใส่ผงยาปลุกกำหนัดไว้ออกมา ก่อนจะทำทีบริการจัดใส่จานถือออกมาให้เซียวหลินหลิง
อันที่จริงนางก็มิอยากเสียเวลาทำใหม่หรอก แต่เพราะผงยานี่ต้องใส่ั้แ่ตอนผสมแป้ง ซึ่งของคุณหนูทำเสร็จไปแล้ว ครั้นนางจะแหวกออกแล้ววางยา ก็ต้องถูกจับได้แน่นอน
คราแรกชิงปี้วางแผนไว้ว่าจะให้ซือหยวนซากินไปสักพักค่อยหาเหตุผลให้เซียวหลินหลิงออกไปข้างนอกเรือน ส่วนนางก็จะไปยืนอยู่ใกล้ๆ คุณชายสาม รอจนยาออกฤทธิ์ ชิงปี้ก็จะสมหวัง โดยที่มิต้องกลัวเขาจับได้ว่าเป็ฝีมือนาง เพราะแค่โบ้ยไปให้เซียวหลินหลิงที่มีความผิดติดตัวก็เรียบร้อย...
ทว่า... ทุกอย่างก็ไม่เป็ไปตามที่หวัง...
ด้วยซือเหลียนฮวาดันให้คนมาตามนางไปพบเสียก่อน อย่างไรแผนการของนางยังถือว่าประสบความสำเร็จ เพราะชิงปี้เชื่อว่าเซียวหลินหลิงจะไม่ยอมเสียทีให้ซือหยวนซาและออกแรงขัดขืนอย่างเต็มที่แน่นอน แต่คุณชายสามคงไม่เชื่อ คิดว่าคุณหนูเป็คนวางยา สุดท้ายคนทั้งสองก็จะเกลียดกันมากขึ้น!
จะว่าไปชิงปี้มิรู้แน่ชัดหรอกว่าเมื่อวานเกิดอะไรขึ้น แต่ก็ดีที่สุดท้ายเซียวหลินหลิงก็เลือกจะไปจากที่นี่...
ดังนั้นคุณชายสามจะต้องเป็ของนางอย่างแน่นอน! แม้ตนจะเป็ได้เพียงอนุก็ตาม…
ไว้เขาแต่งฮูหยินใหม่เข้าจวน... นางค่อยคิดอีกทีละกันว่าจะทำอย่างไร…
ส่วนเื่ของเซียวหลินหลิงช่างประไร
ตอนนี้คุณหนูสุดที่รักของนางก็จากไปแล้ว…
และจะจากไปตลอดกาล...
Writer: ขอบคุณสำหรับ 1 หมื่นวิวนะคะ
และตอนนี้ก็เป็คำตอบที่หลายๆ คนคาใจนะคะว่าทำไมบ่าวแบบยัยชิงถึงมีความคิดกล้าที่จะทำแบบนี้ เพราะบ่าวสมัยก่อนคือเขารักนายของเขามาก (ถึงขั้นที่ว่าแม้โดนเ้านายอารมณ์ร้อนตบตียังไม่โกรธอ่ะ ส่วนใครเจอเ้านายดีๆ ก็ยอมมอบกายถวายหัวให้) ต่อให้เกลียดก็น้อยคนที่จะกล้าลุกขึ้นมาทำขนาดชิงปี้
กับที่มาของออร่าผู้ดีในตัวนาง 'w' แต่แบบ... เฮ้อ.. ยัยชิงปี้ ถึงชีวิตที่ผ่านมาเธอจะเคยต่ำตมยังไง ก็ไม่มีสิทธิ์ไปทำร้ายคนอื่นนะเว้ย! โดยเฉพาะกับหลินหลิงที่นางดีกับเธอมากขนาดนี้อ่ะ
และนี่ก็เป็เฉลยนะคะว่าชิงปี้จะได้อะไรจากการวางยาครั้งนี้.. น่าเสียดายที่ซือเหลียนฮวาทำให้นางผิดแผน..
สำหรับคนชอบอ่านเื่สั้นๆ ปมไม่ซับซ้อนนะคะ
[สามพี่น้องตระกูลหาน] แต่งกับเ้าแล้วไง! ข้าก็ไม่ได้รักเ้าเสียหน่อย!
คู่นี้สปาร์คกันไวมาก 6 ตอนแต่งเลย ตอนนี้เปิดให้อ่านตอนไฮไลท์ฟรีด้วยน้า ถึงวันที่ 15//ขายตรง55555555
ร่วมพูดคุยกันได้ที่ Han Yu หานยวี่ น้า ระหว่างนี้ขอฝากนิยายแนวกำลังภายในไว้ให้ไปอ่านเล่นกันพลางๆ เน้อ ยุทธภพไร้ใจ แต่ตัวข้าไม่ไร้รัก (ตอนนี้ก็กำลังเพิ่มเติมเนื้อหาอยู่)