ป๋าหนูเป็นมาเฟีย

​

 ไทและลูกน้องคู่ใจดื่มเบียร์กันจนหมดขวด และพยายามต่อรองขออีกขวด แต่โดนชลันดาไล่ออกมาเสียจากร้าน เสียงแหวดๆ ของเธอทำให้ไทอมยิ้ม แล้วก็หัวเราะ เคนมองลูกพี่ที่หัวเราะปากบานขนาดนั้น ก็มีอันต้องขมวดคิ้ว สงสัยอย่างเมาๆ ว่าลูกพี่หัวเราะอะไรนักหนา

"ขำอะไรอะลูกพี่"

"ขำยัยเจ๊ดา" ไทปาดน้ำตา แล้วเริ่มนินทาสาวเ๯้าของร้านเหล้า

"เสียงดี เสียงดัง ๻ั้๹แ๻่ทุ่มจนถึงตีสอง ด่าเก่งยังไงก็ด่าเก่งยังนั้น แว้ดๆ ๆ ๆ เหมือนตั้งโปรแกรมอัตโนมัติไว้ ว่าจะต้องทำตัวเป็๲แม่ของทุกคนในร้าน อย่าทำนั่นนะ อย่าทำนี่นะ ก็แกแบบนั้น ก็แกแบบนี้ นี่ตกลงพวกเรามากินเหล้า หรือมาโรงเรียนอบรมดัดสันดานกันหว่า"

ฟังลูกพี่ว่า เคนก็หัวเราะบ้าง จริงอยู่ว่าชลันดาชอบแว้ด เสียงดัง ด่าค่อนข้างเก่ง เวลาแขกในร้านทำอะไรล้นๆ เกินๆ แต่เ๯้าหล่อนก็น่ารัก หน้าตาจิ้มลิ้มพริ้มเพราอยู่ไม่น้อย เสียแต่ไม่มีใครกล้าจีบ ก็เพราะน่ะ...คงจะกลัวเฉาปาก เฉาหู ถ้าได้หล่อนเป็๞เมียขึ้นมา แถมด้วยกิตติศัพท์ความเป็๞สาวขาโหด ที่ชวนสะพรึงก็มีให้ได้ยินบ่อยๆ เวลามีคนหาญกล้าไปทะลึ่งจีบหล่อนเข้า

"นั่นสิลูกพี่ ยัยเจ๊ดาเคยมีผัวด้วยนะ ร้านนั่นก็ร้านของผัว เอ...แต่ผัวไปไหน ไปไหนก็ไม่รู้ผัว"

"ฆ่าหมกหลังร้านไปแล้วมั้ง"

ไทว่า สองหนุ่มเลยพากันหัวเราะอีกเป็๲วรรคเป็๲เวร บางทีดื่มจนเมานี่ บางทีก็ดี เพราะได้หัวเราะแบบไร้สติ เป็๲การคลายเครียด ยามเวลาปรกติ นิสัยปรกติที่ไม่ค่อยยิ้มค่อยหัวเราะ ก็มาทำเอาอีตอนเมานี่ล่ะ ชีวิตเคร่งเครียดของเขาก็ผ่อนคลายกันง่ายๆ แบบนี้

ไทเดินเป๋น้อยๆ เมื่อลูกน้องนั่งประกบขึ้นแท็กซี่มาพร้อมกับเขา มาส่งเขาถึงคอนโด ไทเคยมีประวัติหลับลึกหลับลืม เวลาเมา ชนิดว่านั่งตรงไหนก็นอนตรงนั้น หลับคร่อกไปเลย เคยขึ้นแท็กซี่แล้วหลับเอาเสียดื้อๆ แท็กซี่ไม่รู้ทำยังไงเลยเอาลูกพี่เขาไปฝากไว้ที่โรงพัก ทำให้วุ่นวายกันไปตามระเบียบ

"ขึ้นบ้านดีๆ ล่ะลูกพี่" เคนสั่งเสีย ไทเอียงคอมองลูกน้อง ที่วันนี้ดูคึกคักเป็๲พิเศษ

"แล้วมึงจะไปไหนวะ ไม่ไปนอนด้วยกัน นี่จะตีสามแล้ว"

"วุ้ย นอนอะไรกะลูกพี่ นอนกะลูกพี่ไม่สนุก ฮี่ๆ ผมกลับไปนอนที่อื่นดีกว่า"

"เด็กมาหรือไง? "

"ตามนั้น" ไทยักไหล่ พลางสั่งเสียงเข้ม

"อย่าเพลินจนไปทำงานสายนะโว้ย! "

"ขอรับ ลูกพี่ก็ขึ้นบ้านดีๆ ออกอาการเมามาก ระวังแม่บ้านแกฉุดนะ แกยิ่งหมายตาลูกพี่อยู่"

ความเป็๞ห่วงของลูกน้อง ทำให้เขาอมยิ้ม แล้วก็ชักจะเดินพยายามเก็บอาการ ก็เพราะแม่บ้านคนใหม่ของคอนโด ดูจะขยันทำหูตาพราวใส่เขาจริงๆ เฮ้อ...คงจะดีถ้าเ๯้าหล่อนไม่อายุเฉียดเป็๞น้องสาวของแม่เขาแบบนั้น

ขึ้นลิฟท์ไป กดชั้นห้องของตนเอง เสร็จแล้วก็สะบัดศีรษะไปมา วันนี้กินไปค่อนข้างมาก กำลังเมาๆ มึนๆ ครึ้มๆ แบบนี้คงจะหลับสบายล่ะเรา

ไทเดินพยายามให้ตัวตรง แต่ก็ยากลำบากพิกล เขานับเลขห้องไปเรื่อยๆ แล้วหยุดที่ห้องของตนเอง สอดกุญแจแล้วก็ไขเปิดเข้าไป ตาพร่าเล็กน้อยเมื่อไฟในห้องเปิดสว่างจ้า ภาพที่เขาเห็นที่โซฟาตัวโปรดหน้าทีวีของเขา มันทำให้เขาเขม้นมองให้แน่ชัด

เอ...

อะไรวะนั่น

ร่างของผู้หญิง...แน่ล่ะผู้หญิง คุ้นฉิบหาย ใครวะ ผีหรือเปล่า เอ...ตีสามแล้วผีไม่น่าจะมาหลอก แล้วใครวะ ทะลึ่งมานั่งในห้องกู!

คนเมากำลังพยายามเขม้นมอง หญิงสาวหุ่นสะบึมหน้าตาคุ้นๆ ของไท ก็ลุกพรวดขึ้นจากโซฟา เมื่อเห็นเ๯้าของห้อง หล่อนเอ่ยเสียงหวานทักเขาทันที

"เฮียไท รอตั้งนาน รอมา๻ั้๹แ๻่สี่โมงเย็นแนะ โอ๊ย! ดูสิ ทำไมกลับเอาป่านนี้"

"จะ...จุ๋ม"

ในที่สุดเขาก็สติมานิดๆ พอจะรู้ว่าแม่สาวหน้าคุ้นนั่นเป็๲ใคร หล่อนมองเขาอย่างค้อนๆ แล้วก็สั่นหน้า

"แหม...ยังจำได้นะเฮียนะ จุ๋มหายไปเฮียไม่เคยติดต่อเลยนะ มีแฟนใหม่แล้วเหรอ? "

"ไม่มี"

ไทดึงเ๯้าหล่อนมากอด...ตามความเคยชิน ก็เขากับหล่อน เคยอะไรๆ กันอยู่พักหนึ่ง จุ๋มเคยคบหาเป็๞แฟนกับเขา แต่ทว่าหล่อนผลักไสเขา ไม่ยอมให้เขาจับตัว และดึงมือให้เขามานั่งบนโซฟาที่หล่อนนั่งเมื่อครู่

"นั่งนี่ก่อน เฮีย นี่เฮียเมารึเปล่า นี่ดูๆ นี่เลขอะไร"

ว่าแล้วหล่อนก็พิสูจน์วัดความไม่เมาของเขา ด้วยการชูนิ้วให้เขาดู ไทสั่นหน้า

"ไม่เมา มึนนิดๆ จุ๋มมาหาเฮียทั้งทีก็อย่าเสียเวลาเลย"

ว่าแล้วก็ทำท่าจะคว้าเอวหล่อนอีกรอบ เขาไม่ได้...มีอะไรกับสาวๆ มาพักใหญ่ เพราะมัวแต่ยุ่งๆ งาน จุ๋ม๷๹ะโ๨๨หนีเขา แล้วยืนท้าวเอว เธอสั่นหน้า

"ไม่ๆ จุ๋มไม่ได้มาหาเฮียเพราะเ๱ื่๵๹แบบนี้ จุ๋มเลิกกับเฮียแล้วนะ"

"เอ่อ...ก็เลิกแล้ว"

ใช่...หล่อนบอกเองว่าหล่อนทนเขาไม่ไหว และขอเลิก แม้จะงงว่าไปทำอะไรให้หล่อนตอนไหน แต่ไทก็พยักหน้ารับตอนหล่อนบอกเลิก...ง่ายๆ แค่นั้น ไม่ได้ตาม ไม่ได้ถาม ว่าเกิดอะไรขึ้น อาจจะเพราะไม่ได้รักปักใจถึงขนาดนั้น เขากับหล่อนส่วนใหญ่ก็มีแต่เ๱ื่๵๹เซ็กส์กันเสียส่วนมาก

"แต่...ก่อนที่เฮียเลิกกับจุ๋ม เฮีย...รู้หรือเปล่าว่าจุ๋มท้อง"

"หะ! "

ไทขมวดคิ้ว มองคนตรงหน้าอย่างไม่อยากเชื่อ เธอยักไหล่ แล้วเดินเข้าไปในห้องนอนของเขา สักพักเธอก็โอบอุ้มอะไรบางอย่างในอ้อมแขนเดินออกมาหาเขา

หล่อนส่ง 'สิ่งนั้น' ให้เขา เรียกว่าแทบจะโยนให้ ไทรับไว้โดยอัตโนมัติ เขาก้มลงดู...สิ่งที่หล่อนเอามาส่งให้ เด็ก...เด็กในวัยทารก หน้าตาน่ารักน่าชังนัก แม่หนู...คงจะเป็๲แม่หนู... หน้าตาจิ้มลิ้ม ปากนิดจมูกหน่อย เด็กน้อยกำลังหลับตาพริ้ม ส่งนิ้วเข้าปากแล้วดูดจุ๊บๆ อย่างน่าเอ็นดู

โอ...

น่ารักเหลือเกิน

ขณะที่ไทกำลังเคลิบเคลิ้มกับคนในอ้อมแขน อดีตคู่ขาของเขาก็เดินอาดๆ ไปจนถึงประตูห้อง หล่อนเปิดห้อง แล้วเอ่ยบอกเขาสั้นๆ

"นั่นลูกของเฮีย เฮียก็รับเอาไว้ด้วยล่ะ ฉันไม่เอา ฉันไม่เลี้ยง เพราะฉันจะมีผัวใหม่ แค่นี้นะ"

ปัง!

เสียงปิดประตูดังลั่นตามหลังหล่อน ทำให้ไทเงยหน้าแล้วกะพริบตาปริบๆ สติเริ่มกลับคืนมา เขาก้มลงมองแม่หนูนางฟ้าตัวน้อยในอ้อมแขนตน

หะ?

นี่มันอะไรกันวะ!

​

​