' ที่รักค่ะหยิบผ้าเช็ดตัวให้หน่อยสพอดีฉันลืมหยิบมาด้วยนะ ช่วยไปหยิบมาทีน่ะ'
" ได้เลยจ๊ะที่รักแต่ว่าผ้าเช็ดตัวเธออยู่ไหนหรอ"
' ในตู้เสื้อผ้าชั้นบนที่แขวนลองเปิดตู้หาดู'
" อ๊ะ เจอละเดี๋ยวเอาไปให้น่ะรอแปปหนึ่ง"
' เฮ้อมีแต่เื่่หน้าปวดหัวบ่นโน่นบ่นนี้อย่างกับคนแก่แนะ'
" เอ๋ ที่รักผมเป็อะไรไปเนี่ยพูดถึงใครอยู่หรอจ๊ะที่รัก"
' ก็หัวหน้าที่ทำงานนะสิคะชอบบ่นนี้บ่นนั้นฉันปวดหัวจริงๆชอบให้ทำงานเลยเวลาอยู่เรื่อยเงินเดือนก็ไม่เคยขึ้นให้ โอ๊ยยยย'
" โอ๋ๆ ที่รักของผมอย่าเครียดสิยิ้มเข้าไว้เดี๋ยวปีหน้าเราก็จะแต่งงานกันแล้วจะได้มีเ้าตัวเล็กด้วยไง ป่ะแต่งตัวไปทำงานกันเถอะ"
' โอเคค่ะที่รักมาจุ๊บฉันทีสิ'
" แฟนใครเนี่ยอ้อนตั่งแต่เช้าเลย จุ๊บดีไหมนะหรือไม่ดี"
' นั้นสิน่ะแฟนใคร ฮุฮุฮุ'
" เลิกเล่นแล้วไปทำงานกันได้แล้วนะที่รัก"
' จ้าๆ ตอนเย็นที่รักจะมารับหรือให้ฉันกลับบ้านเองอ่ะ'
" ต้องดูงานที่แล็บปก่อนอ่ะ ยังวิจัยเื่ทฤษฎีควอนตัมไม่เสร็จเลยอ่ะไม่รู้ว่าจะกลับดึกหรือคืนนี้"
' เอ๋~~เื่นี้อีกแล้วหรอ ก็เค้าบอกไปแล้วการย้อนเวลาไปแก้ไขอดีตมันทำไม่ได้หรอกเลิกวิจัยเรื่อนี้เถอะถ้าทำได้การย้อนเวลาไปซื้อหวยทุกคนคงรวยไปแล้วแหละ'
" แต่มันก็ไม่ใช่ว่าจะเป็ไปไม่ได้นะการย้อนเวลาน่ะ ต้องลองศึกษาดูถ้าผมทำได้จะเปลี่ยนแปลงวงการวิทยาศาสตร์เลยนะ"
' จ้าๆพ่อคุณ ไปทำงานกันเถอะเดี๋ยวจะสายเอา'