หนังสือเปลี่ยนชะตา

“ร้านเปิดแล้วครับ” ใช่แล้ว มันเป็นเช้าวันใหม่ที่แสนจะสงบสุข สินคิดว่าการได้ใช้ชีวิตแบบนี้มันดีแล้ว สินทำการค้าขายเหมือนเดิมเช่นทุกวัน เหล่าลูกค้าบางคนก็มายืนรอที่จะชื้อข้าวกล่องตั้งแต่เช้าด้วยแถวที่ยาวขึ้นเรื่อยๆ จนสินเปิดร้าน เมื่อถึงกลางๆแถว เขาไม่ค่อยได้สังเกตลูกค้าที่มาชื้อมากเท่าไหร่นัก เพราะที่ทำอยู่ในตอนนี้มันก็วุ่นวายมากพอแล้ว จนมีคนๆหนึ่งเอยทักสิน “หวัดลีๆ อาสิน ลื้อนี้ขายดีเป็นเทน้ำเทท่าเชียว” เฮียเฮ้งกล่าวทักทาย “สวัสดีครับเฮีย รับอะไรดีครับ เอ้านั่นน้องหมวยก็มาด้วยหรอ ไม่เจอกันตั้งนาน เป็นยังไงบ้าง สบายดีนะ” สินเอ่ยทักกับลูกสาวคนเดียวของเฮียเฮ้ง ที่ชื่อหมวย หมวยรูปร่างหน้าตาดีเธอมีดีกรีเป็นถึงดาวคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ หน้าตาออกไปแนวอาหมวย สาวจีน หน้าอกหน้าใจ และรูปร่างที่สมส่วน ปากนิดจมูกหน่อย เรียกได้ว่าขาวสวยหมวยอึ๋มเลยทีเดียว “สบายดีค่ะพี่สิน พี่สินหนูเห็นในเฟซที่เพื่อนแชร์กันมา ว่าร้านพี่กับข้าวอร่อย หนูตั้งใจมาอุดหนุนเลยนะ งั้นหนูขอทั้งหมดอย่างละ 1 ชุดได้ไหมคะ” หมวยกล่าว “ได้สิหมวย ยังไงเอาไปสักสองชุดเลยก็ได้นะ เผื่อพวกพี่ๆที่โกดังด้วย” สินกล่าวออกมา เพราะเขายังคงไม่เคยหลงลืมผู้คนที่เขาเคยสนิทสนมด้วย ชีวิตที่ผ่านมาของเขา ถ้าไม่มีพวกพี่ๆเหล่านั้น สินเองก็เป็นไปเพียงแค่เด็กอมมือที่ทำอะไรไม่เป็นเพียงเท่านั้น ดังคำที่ว่าประสบการณ์ชีวิตไม่สามารถแลกมาด้วยเงินทอง การที่มีน้ำใจแบ่งอาหารฝีมือตัวเอง ให้กับคนที่คอยช่วยเหลือนับว่าถูกต้องแล้ว ให้มันเหมือนกับที่พวกพี่เขาแบ่งปัน และสั่งสอนในเรื่องของประสบการณ์ชีวิตให้กับเขา แม้ว่าเฮียเฮ้งกับหมวยยินดีที่จะจ่ายเงิน แต่เขาจะไปเก็บเงินผู้มีพระคุณได้ยังไงล่ะจริงไหม แต่เฮียแกเองก็พูดขึ้นมา ทำให้สินจำใจรับเงินในจำนวนครึ่งหนึ่งของราคาทั้งหมด ด้วยประโยคที่ว่าของชื้อของขายจะมาแจกฟรีได้ยังไง “ว่าแต่ลื้อแต่งงานมีลูกตั้งแต่เมื่อไหร่ อั้วไม่เห็นรู้เรื่องเลย” เฮียแกถามด้วยความสงสัย “เปล่าหรอกครับเฮีย นี่อรเป็นลูกจ้างน่ะครับ” สินกล่าวตอบ แต่อีกด้านหนึ่งกล่าวออกมาอย่างเต็มปากเลยว่า “ค่อยยังชั่ว” หมวยที่ตอนแรกจากหน้าบอกบุญไม่รับ ก็มีสีหน้าที่ผ่อนคลายลงอย่างชัดเจน เพราะหมวยเองก็เป็นคนหนึ่งที่หลงรักสินมาตั้งแต่ยังเรียนม.ต้น เรียกว่าเป็นรักแรกเลยก็ว่าได้ แต่ตอนนี้เธอกับเห็นผู้หญิงคนหนึ่งที่ได้ใช้ชีวิตร่วมใต้หลังคาเดียวกับสิน เธอสืบทราบมานานแล้ว ว่าเธอชื่ออร และยังเป็นแค่ลูกจ้าง แต่ก็มีหลายคนที่เห็น และนำเรื่องราวต่างๆมาบอกเธอ พี่สินเอาสาวที่ไหนซ้อนท้ายรถบ้างละ พาสาวไปกินไอติมบ้างละ และในวันนี้สิ่งที่เธอได้เห็น และได้ยินคำยืนยันจากปากพี่สินสุดที่รักของเธอ เธอก็มั่นใจพอสมควรว่าเธอก็ยังสามารถแข่งขันกับอรได้อยู่ ถึงแม้ว่าอีกฝ่ายจะแต้มนำไปก่อนก็เถอะ ‘คอยดูเถอะ ฉันจะมาที่นี่ให้บ่อยๆเลย’ หมวยกล่าวขึ้นในจิตใจ “เฮียครับ ผมมีเรื่องจะปรึกษาอีกสักเรื่องสองเรื่อง พอดีนึกได้เมื่อกี้นะครับ พอจะสะดวกไหมครับเฮีย” สินเอ่ยถาม “ได้สิ อั้วว่างตลอดนั่นแหละ ลื้อก็รู้ๆอยู่ ว่าไงล่ะ อั้วยินดีรับฟัง และช่วยเหลือลื้อ ถ้ามันไม่มากจนเกินไป” เฮียตอบกลับ “แปปหนึ่งนะครับเฮีย” ก่อนที่เขาจะหันไปหาอรแล้วกล่าว “อรครับ สินฝากหน้าร้านหน่อยนะครับ สินขอคุยธุระกับเฮียเขาหน่อย” “ได้ค่ะสิน ป่ะ หนูไอซ์มาช่วยคุณแม่เก็บเงินเร็ว” หนูไอซ์ก็หันมาตอบอย่างร่าเริงเหมือนเคย “ได้ค้า..คุณแม่” สิน เฮียเฮ้ง และน้องหมวยเดินมานั่งที่โต๊ะสาธารณะที่อยู่ไม่ไกลมากนัก ก่อนที่สินจะเอยเพื่อเปิดการสนทนา “เป็นเรื่องของพวกเมียๆของพี่ๆที่โกดังน่ะครับ ผมอยากจะขอให้เฮียช่วยประชาสัมพันธ์ให้ผมหน่อย ผมอยากให้พวกพี่เขามาทำงานที่ร้านของผมครับ ตอนนี้ต้องการคนอีกประมาณ 5-6 คนครับเฮีย” “น่าจะพอได้อยู่ เดียวอั้วช่วยกระจายข่าวให้ ว่าแต่ลื้อจะเอาคนไปทำไมเยอะแยะขนาดนั้น” “ผมก็ไม่ได้จะเปิดร้านเพิ่มหรืออะไรหรอกครับเฮีย พอดีมีคนมาสอบถาม อยากรับชื้อไปขายต่อที่ร้านเขาน่ะครับเฮีย ผมเลยต้องใช้คนเยอะเลยล่ะครับ” “โอ้ว เจริญรุ่งเรือง ดีๆอั้วจะช่วยลื้อก็แล้วกัน ว่าแต่ลื้อจะจ้างวันละเท่าไหร่ ทำงานกี่โมงถึงกี่โมง อั้วจะได้ไปบอกพวกเขาถูก” “เอาเป็น วันละ 500 บาท ทำงานตี2 ถึงบ่าย2 เฮียคิดว่าไงครับ” “12 ชั่วโมง 500 บาทหรือก็พอจะได้อยู่นะ แต่อั้วว่าลื้อแบ่งคนเป็นกะจะดีกว่า เช่นมาตีสอง ถึง สิบเอ็ดโมง แล้วอีกชุด ตีห้า ถึง บ่ายสอง ลื้อคิดว่าไง” “แบ่งเป็นสองกะก็ดีครับเฮีย พวกเขาจะได้ไม่เหนื่อยกันมาก เอาตามที่เฮียว่าก็ได้ครับ ถ้าใครสนใจให้มาผมตอนเย็นๆเลยก็ได้ครับเฮีย” “ได้ๆ แล้วลื้อมีเรื่องอะไรอีกไหม” “มีครับเฮีย จะสอบถามเรื่องบ้านเช่าของป้าจิตที่ติดๆกันอยู่น่ะครับเฮีย มีคนเช่าต่อหรือยังครับ” เขาวางแผนที่จะเช่าตึกของเฮียทั้ง 3 หลังที่ติดกันนี้ มันเป็นพื้นที่ๆเป็นบ้านเช่าเล็กๆเหมือนกันทั้งหมด ถ้าดัดแปลงดีๆ มันสามารถทำร้านอาหารที่ดูดีได้อย่างไม่ยากเย็น เพราะตอนนี้ลูกค้าที่มาชื้อข้าวกล่องในตอนกลางวันเริ่มที่จะถามหาที่นั่งกินที่ร้านแล้ว และในตอนนั้นเขาก็ได้ข่าวว่าบ้านข้างๆนี้คือป้าจิต แกกำลังจะย้ายออกไปอยู่กับลูกสาวที่กทม. เขาจะต้องรีบจองไว้ก่อนมีคนมาแย่ง “ลื้อจะเช่าหรือ ได้สิอาสิน ยังไม่มีคนมาสอบถามเหมือนกัน อาจิตอาจจะออกวันพรุ่งนี้ช่วงเย็นๆนะ ยังไงเดี๋ยวอั้วบอกอีกที” “ได้ครับ ไม่รบกวนแล้วครับเฮียเฮ้ง ยังไงก็โชคดีนะครับเฮีย แล้วบะบายน้องหมวยด้วยนะ ผมต้องรีบไปช่วยที่ร้านต่อแล้ว” สินกล่าวลายกมือไหว้เฮียแล้วลูบหัวหมวยเหมือนอย่างเคยๆ แต่ในใจของน้องหมวยมันเต็มไปด้วยความสุข สินทำการค้าขายของตัวเองต่อไป ไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้นหลังจากนั้น ในวันนี้ทุกอย่างในชีวิตของเขาก็เหมือนเดิมไม่ได้มีสิ่งใดพิเศษ แตกต่างกันอยู่ตรงที่เหล่าแม่บ้านของพี่ที่โกดังมาสมัครมากถึง 8 คน สินเองก็รับไว้ทั้งหมด เพราะถึงยังไงก็ช่วยตอบแทนพี่ๆที่เคยช่วยเหลือเขาไว้ ตอนนี้เขาไม่ได้ขัดสนเรื่องรายได้ ในวันหนึ่งในตอนนี้กำไรที่เขาได้รับต่อวัน สูงจนจะถึงหมื่นบาทต่อวันอยู่แล้ว
error loaded

ดีนะที่ไรต์กินข้าวแล้วอะ ฮ่าๆ ฝากติดตามอีกเรื่องของไรต์ด้วยนะ บะบายทุกคน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 12

นิยายแนะนำ

หนังสือเปลี่ยนชะตา

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 12

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้