พราว*นี่คุณริว คุณก็ไม่รู้เหมือนกันใช่มั้ย ว่าเราต้องแต่งานกัน ฉั้นว่าต้องใช่แน่ๆๆ ไม่งั้นคุณคงไม่ทิ้งคุณ พีทมาแต่งงานกับฉั้น คุณโดนหลอกมาใช่มั้ย พราวพูดไม่หยุด ริวไม่มีโอกาศอ้าปาก เอางี้คุณทำตามไปก่อน เอาไปสักพักเราค่อยหย่ากัน ฉั้นรับรองได้ว่าฉั้นไม่ทำให้ความรักคุณพังแน่นอน
ริว*ผมไม่ได้เป็อะไรกับคุณพีท
พราวอึ้งกับสิ่งที่ได้ยิน แต่ก็พูด เอาน่าคุณไม่ต้องปิดังฉั้นเราเป็เพื่อนที่ดีต่อกันได้ แต่อย่างน้อยฉั้นก็ดีใจนะที่คนที่ฉั้นต้องแต่งงานด้วยเป็คุณ ริวได้ยินคำนี้ก็แอบอมยิ้ม แต่พราวไม่เห็น
ริว*ทำไมคุณต้องดีใจที่เป็ผม
พราว*อ้าวอย่างน้อยฉั้นก็ปลอดภัย ไม่เสียความบริสุทธิ์ ก่อนที่จะเจอคนรัก
ริว*คุณแน่ใจได้ไง
พราวเริ่มเลิกลักๆๆๆ
ผู้ใหญ่ทั้ง 2 ฝ่ายเดินเข้ามาถึงเวลาส่งตัวเข้าหอแล้ว ทุกคนอวยพร นาราอดน้ำตาไหลไม่ได้ที่ลูกเป็ฝั่งเป็ฝา หลังจากเสร็จพิธีส่งตัว ทุกคนแยกย้าย เหลือริวกับพราว 2 คน
ริวทิ้งตัวลงบนเตียง
พราว*เอะนี่คุณนั่นมันเตียงฉั้น
ริว*แต่เราต่งงานกันแล้ว ของๆๆคุณก็เหมือนของๆๆ ผม ตัวของคุณก็เป็ของผม
พราว*พูดอะไร คุณเป็ไบเหรอไง ได้ทั้งผู้หญิง ผู้ชายนี่
ริว*ผมจะบอกเป็ครั้งสุดท้าย ผมไม่ได้อะไรทั้งนั้น ตื่นนี้ไม่แน่อาจได้ก็ได้
พราวหน้าชา เมื่อโดนริวแกล้ง ฉั้นไปอาบน้ำก่อนนะ ริวอดขำในควมเลิกลักของพราว
หลังจากทั้งคู่อาบน้าเสร็จ พราวก็หอบที่นอนให้ริวนอนข้างล่าง
ริว*ผมเป็เ้านายคุณนะ
พราว*เออใช่ งั้นฉั้นนอนข้างล่างเอง พราวรีบลุกสลับที่กับริวอย่างไว นี่คุณ คุณจะไม่บอกใครใช่มั้ยเื่ของเรา
ริว*ทำไม คุณกลัวที่โรงงานรู้เหรอ
พราว*ก็ใช่นะซิ ถ้าทุกคนรู้นะว่าคุณแต่งงานกับฉั้นสาวๆ ที่แอบกรี๊ดคุณ เหยียบฉั้นตาย ไหนจะคุณพีทอีก ไม่อยากคิด แล้วคุณคิดดูนะทุกคนต้องคิดว่าฉั้นเป็สายลับให้คุณอีก
ริว*พีทรู้เื่ นี้
พราว*ห๊ะ แล้วเขาไม่ว่าคุณเหรอ
ริว*ถ้าคุณพูดว่าผมเป็เกย์ อีกครั้งผมอาจจะทนไม่ได้
พราว* ไม่พูดล่ะๆๆ เอาเป็ว่าคุณตกลงนะ กู๊ดไนท์
ช้าววันต่อมาเมื่อพราวกับริวต้องกับมาทำงาน
นารา*เมื่อคืนคงเหนื่อยกันมากแม่เตรียมของบำรุงไว้รีบกินเข้านะ พราวถึงกับสำลักพูดอะไรไม่ออก ริวยิ้วขำ อ่อ พราว แกเก็บของย้ายไปอยู่กับริวแล้วใช่มั้ย
พราว*แม่ทำไมต้องอยู่ด้วยกันล่ะไหนว่าแต่งกันเฉยๆๆ
นารา* ไม่ได้แต่งก็ต้องอยู่ด้วยกัน
ริว*ได้คับคุณแม่กลับ ไปครั้งนี้ พราวจะอยู่กับผม ผมจะดูแลพราวให้ดีที่สุดคับ
พราว*หันมาทางริว ตาขาวง แสดงได้เน่ามาก
ริวกุมมือเพื่อแกล้งพราว
นารา*แม่ฝากน้องด้วยนะริว
พราว*นู๋อยู่คนเดียวมาสามชาติแล้วแม่ทำไมต้องมีคนดูแล
นารา*หุบปากไปเลย
ริวบอกไม่ต้องห่วงคับผมสัญญา
เราสองคนไปด้วยกันน๊ะ รถพราวเดี๋ยวแม่ให้มี่ๆ เก้บไปให้เดี๋ยวแม่คืนห้องแกไปแล้วเดี๋ยวให้มีมี่ขนของไม่จำเป็กลับมาบ้านให้
พราวตาโต ไม่คิดว่าแม่จะบีบเธอแบบนี้
ที่คอนโดของริว ประตูห้องถูกเปิดออก ทั้ง 2 คนเดินถือกระเป๋าเข้ามา
พราว*โล่งออกไปทีฉั้นคิดว่าต้องอยู่บ้านคุณลุง คุณป้าซะอีก
ริว*ฉั้นชอบความเป็ส่วนตัว ฉั้นเลยอยู่คนเดี๋ยว
พราว*ว๊าวบ้านคุณเรียบรอยจัง เปะยิ่งกว่าห้องของผู้หญิงอย่างฉั้นอีก
ริวเดินเข้ามาใกล้จนหน้าจะชนกัน คุณคิดว่าผมเป็อะไรอีกล่ะ
พราว* รีบผลักริวออก ฉั้นนอนห้องไหนอ่ะคุณ
ริว*โน่น
พราว*ขอตัวนะบายยยยย
พราวเดินลอยหน้าลอยตาจากไป ตกดึกริวนั่งทำงานอยู่ได้ยินเสียงดังก๊อกๆๆแก๊กๆๆ ก็ออกมาดู
ริว*คุณทำอะไรอ่ะ
พราว*ฉั้นหิว อ่ะคุณ ปรกติคุณกินข้าวที่ไหน
ริว*บางทีผมก็กินข้างล่างของ คอนโด แต่ตอนนี้น่าจะปิดแล้ว ผมพาคุณไป 7 น่ะ
พราว* อ่อ ได้
ริวกับพรวา ไป7 พราวมองซ้ายมองขวา กลัวมีคนเห็น
คุณไม่ต้องกลัวหรอรับรองได้แถวนี้ไม่มีพนักงาน โรงงานเราแน่นอนเพราะคอนโดนี้แพงมากคงไม่มีใครมาซื้อ อ้อลืมไปคุณรวยนี่เนอะ