บทที่7. อยากปลูก
เช้าวันต่อมาท่านพ่อบ้านหวังฉีก็เตรียมตัวเตรียมของเข้าเมืองโดยมีร่างกลมป้อมของจิ่วจิวน้อยคอยเดินวนไปเวียนมารอบๆ กาย
“ท่านตาพ่อบ้านให้ฉิบฉี่ไปด้วยไม่ได้หยือเ้าคะ หยักไปด้วย”เอ่ยถามพร้อมเงยหน้ากลมๆ ขึ้นมามองจนคอตั้งบ่าดวงตายาวเรียวแต่กลับกลมโตวาวกระจ่างใสคอยจ้องมองคนตรงหน้าด้วยแววตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความคาดหวังหวังว่าจะได้ไปเที่ยวด้วย ฉิบฉี่หยักเที่ยว
“เอ่อ คุณหนูสิบสี่ขอรับบ่าวเองก็อยากจะพาไปด้วยแต่เกรงว่านายท่านผู้เฒ่าคงไม่อนุญาตนะขอรับ”พ่อบ้านหวังฉีที่มองดูท่าทางน่ารักนั้นก็อดรู้สึกเอ็นดูเ้านายตัวน้อยไม่ได้
“เช่นนั้นฉิบฉี่ไปขอท่านปู่ก่อน ท่านปู่ววววว”พูดจบก็รีบวิ่งจรู๊ดดหายไปอย่างรวดเร็วเลยทีเดียว
“ปู่อยู่นี่ ๆ เ้าสิบสี่เหตุใดวิ่งเช่นนั้นแล้วไม่ไปเล่นปลูกต้นไม้อย่างที่ชอบแล้วหรือ”ท่านผู้เฒ่าไป๋ที่กำลังจัดการสมุนไพรตากแห้งอยู่เอ่ยถามขึ้นเมื่อเ้าตัวน้อยวิ่งเข้ามาหา
“ไปเล่นมาแล้วเ้าค่ะ แต่ฉิบฉี่หยักไปกับท่านตาพ่อบ้านหวัง ท่านปู่วววท่านปู่ให้ฉิบฉี่ไปได้หยือไม่เ้าคะ” ตัวเล็กสั้นที่ยืนอยู่ข้างเก้าอี้นั่งยื่นมือมาจับที่เข่าของท่านปู่พร้อมเขย่าเบาๆ ไปด้วยอย่างออดอ้อน
“ไว้รอคราวหน้าเถิดวันนี้ให้หวังฉีรีบไปรีบกลับจะได้มาเตรียมของเพื่อเข้าป่ากันอย่างไรเล่าครั้งหน้าหากเข้าเมืองอีกปู่จะพาเ้าไปเองนะ”
“เช่นนั้นก็ได้เ้าค่ะ ท่านปู่ต้องพาฉิบฉี่ไปจริงๆ นะเ้าคะ”
“ได้ๆ ปู่สัญญา”
“เช่นนั้นฉิบฉี่ไปฝากท่านต่พ่อบ้านซื้อของจินก่อนนะเ้าคะ ฮิ ฮิ”พูดแล้วก็หัวเราะก่อนวิ่งกลับไปที่หน้าบ้านอย่างรวดเร็วสำหรับสิบสี่แล้วเื่เที่ยวเื่ใหญ่ แต่เื่กินนับเป็เื่ใหญ่ยิ่งกว่า
“ท่านตาพ่อบ้านนนนน ท่านตาพ่อบ้านหวังเ้าค้าาาฉิบฉี่มาแย้วว”เสียงดังสดใสพร้อมเสียงวิ่งตุ้บตั้บมาแต่ไกล
“ขอรับคุณหนู ได้ไปหรือไม่ขอรับ”หวังฉียืนสะพายตะกร้าใส่ของไว้บนหลังรอคุณหนูของตนอยู่ที่หน้าบ้านเมื่อได้ยินเสียงเรียกก็หันกลับมามองก่อนละนั่งย่อกายลงเพื่อพูดคุยกับเ้านายตัวน้อยทันทีที่ร่างเล็กวิ่งเข้ามาหา
“ท่านปู่ไม่ให้ไปเ้าค่าฉิบฉี่เลยจะมาบอกให้ท่านตาพ่อบ้านซื้อของจินมาฝากด้วย”มือน้อยจับกุมกันไว้ตรงพุงน้อยๆที่เริ่มเหี่ยวเพราะยังไม่ได้กินข้าวเช้าเลยนั้งเอง
“ได้เลยขอรับ คุณหนูอยากกินอันใดเป็พิเศษหรือขอรับ”
“ฉิบฉี่หนักจินถุงหูหู่”
“ถังหูลู่นะขอรับ”
“อื้มมม ใช่ๆ ถังลูลู่ อืมม ถังหูหู่ กิ กิ ฉิบฉี่พูดไม่ได้”พูดไม่ชัดเองแล้วก็ตลกตัวเองเองจนต้องหัวเราะออกมา
“ไม่เป็ไรขอรับบ่าวฟังคุณหนูสิบสี่เข้าใจเช่นนั้นจะซื้อมาให้สองไม้เลยนะขอรับ” ท่านพ่อบ้านหวังก็ยิ้มรับแม้คุณหนูของเขาจะพูดไม่ชัดแต่ก็ยังฟังเข้าใจได้
"ขอฉามไม้ได้ยึเป่า"นิ้วมือน้อยแสนป้อมสั้นยื่นออกมาสามนิ้วพร้อมเอ่ยปากขอเพิ่มจำนวน
"ได้ขอรับสามไม้นะขอรับ"
“ฮิ ฮิ ขอบคุณเ้าค่า”
เมื่อได้รับคำสั่งซื้อของฝากเรียบร้อยท่านพ่อบ้านหวังก็เร่งออกเดินทางจากหมู่บ้านเร้นลับทันทีระหว่างทางมีชาวบ้านในหมู่บ้านไม่กี่คนที่ร่วมเดินทางออกนอกหมู่บ้านด้วยเช่นกันทางเข้าออกของหมู่บ้านค่อนข้างซับซ้อนหาไม่ง่ายนักและอยู่อย่างสันโดษในหมู่บ้านไม่มีเกวียนรับจ้างจะมีก็แต่เกวียนที่วิ่งเท่านั้นซึ่งมาจากหมู่บ้านข้างเคียงซึ่งมีคนนั่งจนเต็มอยู่ตลอดชาวบ้านในหมู่บ้านเร้นลับส่วนใหญ่มีพลังปราณอยู่แล้วร่างกายจึงแข็งแรงมากกว่าคนปกติเดินเข้าเมืองเพียงไม่กี่ลี้จึงไม่ทำให้เหนื่อยได้…
ทางบ้านหลังน้อยที่สิบสี่อาศัยอยู่...
'พี่ต้นหญ้าๆ ฉิบฉี่จะได้จินถังหูลู่แล้วนะเ้าคะ ต้องอร่อยมากแน่ๆ เยย' เมื่อหัดพูดชื่อของกินที่อยากกินไปเรื่อย ๆจิ่วจิวน้อยก็พูดคำว่าถังหูลู่ชัดขึ้นมา
'ดีใจด้วยนะเด็กน้อย' ต้นหญ้าสมุนไพรหยกกิเลนเอ่ยตอบพร้อมไหวเอนตัวน้อยๆไปมาอย่างแสดงความยินดีด้วยจริงๆ
'ฉิบฉี่หยักจินมาก'
'ถ้าเ้าชอบถึงเพียงนั้นเหตุใดไม่ปลูกกินเองเล่า เ้าสื่อสารกับพวกข้าได้ก็ย่อมต้องปลูกพืชพันธุ์ต้นไม้ต่างๆ ได้แน่นอน'
'ถังหูลู่ปลูกได้หยือเ้าคะ' แก้มกลมแดงเรื่ออย่างเด็กชอบออกกำลังกายเอียงแปะเข้ากับหัวเข่าของตนเองที่นั่งย่องๆอยู่ข้างต้นไม้
'ข้าก็ไม่รู้หรอกแต่หากเ้าถังหูลู่ที่เ้าว่าเป็ผักหรือผลไม้เ้าก็น่าจะลองปลูกดูนะอยากกินสิ่งใดก็ปลูกกินเองเลย อยากกินเยอะเพียงใดก็ได้'
“โฮ๊ะ!! จริงโด้ยยยยเช่นนั้นฉิบฉี่จะไปถามท่านปู่ก่อนขอบคุณพี่ต้นหญ้าเ้าค่าา ท่านปู่วววววท่านปู่เ้าค้าาา” เสียงใสเรียกหาท่านปู่พร้อมวิ่งตามหาอย่างรวดเร็วอีกครั้ง
“ว่าอย่างไรเ้าสิบสี่ วิ่งทั้งวันไม่เหนื่อยรึ”
“ฮิ ฮิ ไม่เหนื่อยเ้าค่า ท่านปู่ฉิบฉี่หยักปลูกหยักปลูกถงหูหู่เ้าค่ะท่านปู่”เสียงหอบหายใจเล็กน้อยเพราะวิ่งมาพร้อมกับที่พูดชื่อของกินไม่ชัดอีกแล้ว
“ปลูกถังหูลู่หรือ แต่ว่าถังหูลู่เป็ของกินนะเ้าสิบสี่มันทำมาจากผลซานจาแต่หากเ้าอยากปลูกของกินจริงๆ ลองเอาพวกผลไม้ป่ามาปลูกดูก่อนดีหรือไม่เช่นเฉ่าเหมยป่า ผูเถาป่า หรือไม่ก็ซีกวา
“อย่อยหยือไม่เ้าคะ”
“อร่อยซี่ เดี๋ยวเข้าป่ากันปู่จะลองหาดูว่ามีเฉ่าเหมยป่า ผูเถาป่าหรือไม่หากมีปู่จะเก็บให้เ้าลองกินดูก่อนนะ ส่วนซีกวาซื้อเมล็ดพันธุ์มาปลูกได้หรือจะซื้อเมล็ดพันธุ์อย่างอื่นมาปลูกด้วยก็ได้ ทีนี้เ้าก็จะมีผลไม้กินเยอะๆดีหรือไม่”เมื่อท่านผู้เฒ่าไป๋เริ่มคิดว่าหลานสาวอาจจะมีพลังเกี่ยวกับการปลูกพืชต่างๆหรือพลังพฤกษา จึงคิดจะให้หลานสาวหัดปลูกผักผลไม้ดูก่อน เพื่อรอจนอายุ5หนาวที่พลังจะตื่น
“ฮิ ฮิ ดียิ่งเ้าค่า”
มองดูหลานสาวที่ดีใจเป็หนักหนาแล้วก็คิดถึงของวิเศษที่นอนนิ่งอยู่ในมิติที่ติดตัวมาแต่ไม่เคยได้ใช้ประโยชน์เลย'ถุงมิติเพาะปลูก' สิ่งนี้อาจจะเหมาะกับหลานสาวตัวน้อยก็ได้
![The Gray Theory ทฤษฎีสีเทา [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1767024365_30705027.webp)
323
