วิถีกระบี่บรรลุเทพ : ตำนานยอดเซียนแห่งหอศาสตรา

บทที่ 40 ขุนพลเทพเฟยเผิงกับกระบี่สยบมาร (รีไรต์)

เมิ่งฝานไม่พูดอะไร

แม้ไม่ได้ปฏิเสธแต่ความเงียบนั้นกลับสื่อถึงการไม่ยอมรับ

“รอข้าประเดี๋ยว!” ร่างของผู้อาวุโสหลินวูบไหวแล้วหายตัวไปจากชั้นสองของหอคอยกระบี่

หลังจากผ่านไปประมาณหนึ่งก้านธูป เขาก็กลับมายังชั้นสองของหอคอยกระบี่อีกครั้ง

และในมือของเขาก็มีกระบี่เล่มหนึ่งเพิ่มขึ้นมา

มันดูเป็นเพียงกระบี่ธรรมดาทว่าเพียงแค่เห็นก็สัมผัสได้ถึงอานุภาพเทพอันไร้สิ้นสุดที่แผ่ซ่านออกมา

“ข้าให้เวลาเจ้าหนึ่งก้านธูป จงสัมผัสถึงกระบี่เล่มนี้ เพื่อให้เจ้าได้เห็นว่าการปราบปีศาจที่แท้จริงเป็นอย่างไร!” ผู้อาวุโสหลินโยนกระบี่ให้เมิ่งฝาน

เมิ่งฝานรับกระบี่ไว้!

ทันทีที่สัมผัสกระบี่สีหน้าของเมิ่งฝานก็เปลี่ยนไปอย่างรุนแรง

เพราะในห้วงความคิดของเขา ปรากฏข้อมูลของกระบี่เล่มนี้ขึ้นมา

'กระบี่สยบมารที่ถูกผนึก'

'กระบี่สยบมาร นามเดิมคือ 'กระบี่จ้าวต่าน' หลอมขึ้นจากดวงวิญญาณของน้ำพุเทพจ้าวต่านโดยจักรพรรดิเทพฝูซี ผสานกับเหล็กเทพดาวตก จากนั้นจึงประทานให้แก่ขุนพลเฟยเผิงแห่งแดนเทพ'

'เนื่องจากเฟยเผิงพ่ายแพ้ในการต่อสู้กับฉงโหลวในแดนเซียนใหม่ จึงตกลงมายังโลกมนุษย์ กระบี่สยบมารมีพลังเทพที่ข่มขวัญเหล่าปีศาจ จึงได้รับการยกย่องให้เป็นสมบัติประจำสำนักของสำนักกระบี่สู่ซาน'

...

เมื่อเห็นข้อมูลเหล่านี้ปรากฏขึ้นในหัว เมิ่งฝานถึงกับตกตะลึง

นี่คือกระบี่เทวะที่แท้จริง!

ครั้งหนึ่งเคยเป็นกระบี่ประจำกายของขุนพลเทพแห่งแดนเทพและเป็นกระบี่เทวะประจำสำนักสู่ซาน

ในฐานะศิษย์สู่ซาน เมิ่งฝานย่อมเคยได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับกระบี่สยบมารมาบ้าง

เขาไม่เคยฝันเลยว่า ในยามที่ตนเองยังอ่อนแอเช่นนี้กลับมีวาสนาได้เห็นกระบี่สยบมาร

ผู้อาวุโสหลินผู้นี้ แท้จริงแล้วมีฐานะอย่างไรในสำนักกระบี่สู่ซานกันแน่

ถึงขั้นสามารถนำกระบี่สยบมารออกมาได้อย่างง่ายดายเช่นนี้

เหลือเชื่อเกินไปแล้ว

อย่างไรก็ตาม บนกระบี่สยบมารเล่มนี้ไม่มีจิตอาฆาตกระบี่ปรากฏขึ้น เมิ่งฝานจึงไม่สามารถมองเห็นความทรงจำใด ๆ ได้

เขานึกถึงคำแนะนำของกระบี่สยบมาร

'กระบี่สยบมารที่ถูกผนึก'

อาจเป็นเพราะกระบี่เล่มนี้ถูกผนึกไว้ เขาจึงไม่สามารถสัมผัสถึงจิตอาฆาตกระบี่และไม่เห็นความทรงจำได้

แต่คิดดูอีกที หากเป็นกระบี่สยบมารในสภาพปกติ ผู้อาวุโสหลินคงไม่กล้านำมาให้เขาดูแน่นอน

หากเป็นกระบี่สยบมารที่ไม่ได้ถูกผนึก เพียงแค่สัมผัสเขาอาจถูกบดขยี้จนสลายเป็นเถ้าถ่านไปแล้ว!

“ผู้อาวุโสหลิน นี่คือกระบี่สยบมารหรือ?” เมิ่งฝานกล่าวกับผู้อาวุโสหลินด้วยความตกใจอย่างยิ่ง

“เจ้าจำกระบี่สยบมารได้ด้วยหรือ?” ผู้อาวุโสหลินเผยสีหน้าประหลาดใจเล็กน้อยพลางมองเมิ่งฝานด้วยความสงสัย

“กระบี่สยบมาร นี่คือสมบัติล้ำค่าของสำนักกระบี่สู่ซาน ท่านนำออกมาอย่างง่ายดายเช่นนี้ได้อย่างไร?” เมิ่งฝานกล่าวด้วยความตกตะลึง

“คนอื่นนำออกมาไม่ได้ แต่ข้าผู้เป็นอาจารย์ของเจ้าคือผู้อาวุโสคุมกระบี่รุ่นปัจจุบันของสำนักกระบี่สู่ซาน กระบี่สยบมารเล่มนี้เดิมทีอยู่ในความดูแลของข้าอยู่แล้ว” ผู้อาวุโสหลินตอบด้วยท่าทางไม่ใส่ใจ

ช่างมั่นใจเสียจริง!

ใบหน้าของเมิ่งฝานปรากฏความจนใจเล็กน้อย

แต่นี่นับเป็นเรื่องดีเพราะเขาย่อมได้รับผลประโยชน์ไปด้วย

หากผู้อาวุโสหลินไม่ใช่ผู้อาวุโสคุมกระบี่ เขาก็คงไม่มีโอกาสได้ชื่นชมความสง่างามของกระบี่สยบมาร

ถึงแม้จะเป็นกระบี่สยบมารที่ถูกผนึกก็เถอะ

ว่าแต่ ผู้อาวุโสคุมกระบี่คือตำแหน่งแบบไหนกัน

ฟังดูน่าเกรงขามยิ่งนัก เห็นได้ชัดว่าเก่งกว่าผู้อาวุโสทั่วไป

ผู้อาวุโสหลินกล่าวต่อว่า “กระบี่สยบมารเล่มนี้ถูกผนึกไว้แล้ว ดังนั้นเจ้าสามารถพิจารณาได้ตามสบาย ไม่ต้องกลัวว่าจะมีอันตรายใด ๆ ”

“แม้กระบี่สยบมารจะถูกผนึก แต่เจตจำนงกระบี่ยังหลงเหลืออยู่ย่อมเพียงพอให้เจ้าทำความเข้าใจแล้ว”

“หากเป็นกระบี่สยบมารที่ไม่ได้ผนึก ข้าไม่มีทางนำออกมาให้เจ้าดูเด็ดขาดเพราะนั่นเท่ากับเป็นการทำร้ายเจ้า หรืออาจทำให้เจ้าถึงแก่ความตายในทันที!”

เมิ่งฝานพยักหน้า เขาเข้าใจเหตุผลนี้ดี

แต่ถึงจะเป็นกระบี่สยบมารที่ถูกผนึก มันก็เพียงพอให้เขาศึกษาแล้ว

“ท่านอาจารย์ กระบี่เล่มนี้ข้าชักออกได้หรือไม่?” เมิ่งฝานถามอย่างระมัดระวัง

แม้จะอยากลอง แต่ในใจก็ยังหวั่นเกรง

เพราะชื่อเสียงของกระบี่สยบมารนั้นโด่งดังเกินไป!

“ชักออกเถอะ ไม่มีปัญหาอะไร อีกอย่างอาจารย์ยังอยู่ที่นี่เพื่อคุ้มครองเจ้าด้วย” ผู้อาวุโสหลินกล่าวพร้อมรอยยิ้ม

การรับเป็นอาจารย์ครั้งนี้ช่างคุ้มค่ายิ่งนัก!

เมิ่งฝานวางมือลงบนด้ามกระบี่สยบมารด้วยความตื่นเต้น

จากนั้นก็ออกแรงดึงอย่างแรง!

วินาทีต่อมา…

มันไม่ขยับเลยแม้แต่นิดเดียว

เมิ่งฝานหน้าเจื่อนลงทันที สถานการณ์ตอนนี้ช่างน่ากระอักกระอ่วนยิ่งนัก

ช่วยไม่ได้จริง ๆ มันชักไม่ออก!

ผู้อาวุโสหลินยิ้มบาง ๆ เขากุมมือลงบนฝักกระบี่สยบมาร แล้วออกแรงเพียงเล็กน้อย

“เคร้ง!~~~”

เสียงกระบี่กังวาน กระบี่สยบมารหลุดออกจากฝัก

ผู้อาวุโสหลินเป็นผู้ดึงฝักกระบี่ออก ส่งผลให้ตัวกระบี่สยบมารหลุดมาอยู่ในมือของเมิ่งฝาน

สีหน้าของเมิ่งฝานเปลี่ยนไป ใบหน้าแดงระเรื่อ

ในขณะเดียวกัน ต้นกำเนิดกระบี่สายหนึ่งก็หลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายของเมิ่งฝาน

ใช่แล้ว ไม่ใช่แค่ไหลเข้าแต่เป็นการทะลักเข้าสู่ร่างกาย!

ครั้งนี้ปริมาณของต้นกำเนิดกระบี่นั้นมากมายจนน่าตกใจ

ทว่ายามนี้เมิ่งฝานไม่มีกะจิตกะใจจะสนใจต้นกำเนิดกระบี่ สายตาและสติสัมปชัญญะทั้งหมดของเขาจดจ่ออยู่ที่กระบี่สยบมาร

เมื่อกระบี่ถูกชักออก แม้กระบี่สยบมารจะถูกผนึกไว้แต่บนคมกระบี่ยังคงมีกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ออกมา

พรสวรรค์วิถีกระบี่หยั่งรู้เทพของเมิ่งฝานเริ่มทำงานโดยทันที มันทำงานอย่างบ้าคลั่งเพื่อดูดซับกลิ่นอายนี้!

ผ่านไปครึ่งก้านธูป กลิ่นอายบนกระบี่จึงเริ่มสงบลง

และดวงตาของเมิ่งฝานก็เปล่งประกายขึ้น!

ผู้อาวุโสหลินเผยรอยยิ้มบาง ๆ แล้วกล่าวว่า “ดูท่าว่า จะได้รับอะไรบางอย่าง?”

“ได้รับขอรับ!” เมิ่งฝานพยักหน้า

“ข้าขอขอดูหน่อยว่าได้รับอะไรมา” ผู้อาวุโสหลินกล่าว

เมิ่งฝานกุมกระบี่สยบมารแล้วฟันลงมาหนึ่งกระบี่

'วิชากระบี่ปราบมาร'

ทว่าตัววิชากระบี่ไม่ใช่ประเด็นสำคัญ สิ่งที่สำคัญคือ......

เจตจำนงกระบี่สายหนึ่งปรากฏขึ้นกลางอากาศ

'เจตจำนงกระบี่สยบมาร'

แม้จะกล่าวว่าเจตจำนงกระบี่สยบมาร เป็นเจตจำนงกระบี่ที่ฝึกสำเร็จได้ง่ายที่สุดในบรรดาวิชากระบี่ทั้งหมดของสำนักกระบี่สู่ซาน แต่เมิ่งฝานเพิ่งสัมผัสวิชากระบี่ทราบมารได้เพียงสองวัน กลับสามารถฝึกเจตจำนงกระบี่จนสำเร็จได้ นี่มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว!

ผู้อาวุโสหลินเองก็มองภาพนี้ด้วยความตกตะลึง

ปีศาจเฒ่าอย่างเขาผ่านโลกมามาก เห็นเหตุการณ์มาทุกรูปแบบ แต่ในขณะนี้เขาก็ยังถูกเมิ่งฝานทำให้ตกใจได้

ความจริงแล้วที่เขานำกระบี่สยบมารออกมาก็เพื่อให้เมิ่งฝานบรรลุเจตจำนงกระบี่สยบมารนั่นเอง

เพราะกระบี่สยบมารเป็นกระบี่เทวะประจำสำนักของสำนักกระบี่สู่ซาน เคยสังหารเผ่าอสูรมานับไม่ถ้วน แม้แต่ระดับราชาปีศาจหรือจักรพรรดิปีศาจก็มี!

เจตจำนงกระบี่สยบมารที่บรรจุอยู่ในกระบี่สยบมารเล่มนี้ เรียกได้ว่ากองพะเนินเป็นภูเขา

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า หลายคนสามารถบรรลุเจตจำนงกระบี่สยบมารได้ผ่านกระบี่สยบมาร

แต่การบรรลุเจตจำนงกระบี่สยบมารภายในเวลาเพียงหนึ่งก้านธูปนั้น เป็นสิ่งที่เกินกว่าจินตนาการของผู้อาวุโสหลินไปมาก!

เขารู้ว่าความสามารถในการทำความเข้าใจของเมิ่งฝานนั้นเข้าขั้นปีศาจ ดังนั้นแผนการเดิมของเขาคือ ให้เมิ่งฝานบรรลุเจตจำนงกระบี่สยบมารภายในสิบวัน

ซึ่งนั่นก็ถือว่าเกินจริงมากแล้ว!

แต่เมิ่งฝานกลับเหนือความคาดหมายยิ่งกว่า โดยใช้เวลาเพียงหนึ่งก้านธูปเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม ผู้อาวุโสหลินเริ่มชินกับการถูกเมิ่งฝานทำให้ตกตะลึง เขาสามารถเก็บงำความตกตะลึงไว้ภายใต้ใบหน้าที่เรียบเฉย ไร้อารมณ์ และสงบนิ่งได้อย่างสมบูรณ์

“ไม่เลว ข้าให้กระบี่สยบมารแก่เจ้าก็เพื่อให้เจ้าบรรลุเจตจำนงกระบี่สยบมาร เจ้าไม่ทำให้อาจารย์ผิดหวังจริง ๆ ” ผู้อาวุโสหลินกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

ดูเหมือนว่าผลลัพธ์ของเมิ่งฝานจะเป็นไปตามที่เขาคาดการณ์ไว้

ทว่าหางตาที่สั่นระริก กลับทรยศความรู้สึกภายในใจของเขา

“ขอบพระคุณท่านอาจารย์ที่ให้โอกาสศิษย์ได้พิจารณากระบี่” เมิ่งฝานส่งกระบี่สยบมารคืนให้ผู้อาวุโสหลินด้วยความอาลัยอาวรณ์ยิ่ง

ผู้อาวุโสหลินเก็บกระบี่สยบมารเข้าฝัก

กระบี่สยบมารย่อมไม่สามารถให้เมิ่งฝานสัมผัสได้เป็นเวลานาน

“ตอนนี้หลังจากบรรลุเจตจำนงกระบี่สยบมารแล้ว เจ้ามีความเข้าใจใหม่ ๆ ต่อวิชากระบี่ปราบมารหรือไม่?” ผู้อาวุโสหลินกล่าวด้วยท่าทางลึกลับ

“ใช่ขอรับ!” เมิ่งฝานพยักหน้า

“เอาละ เจ้าลงไปได้ ตอนนี้การไปสั่งสอนแม่หนูหลิ่วนั่นคงจะง่ายขึ้นมากแล้ว” ผู้อาวุโสหลินกล่าวกับเมิ่งฝาน