ขณะที่เจคพาพ่อของเขาเดินกลับห้องพักฟื้นเขาก็ครุ่นคิดเื่ของหญิงสาวที่คุยกับพ่อของเขา (เธอเป็ใคร? เราต้องรู้ให้ได้ไม่ใช่ใครก็ได้ที่ทำให้พ่อของเราชื่นชอบ และพูดคุยเป็กันเองได้ขนาดนี้)
ขณะที่ไอรดากำลังคุยกับชายสูงวัยก่อนหน้าที่ลูกชายของเขาจะเข้ามาตามตัวกลับไปยังห้องพักฟื้น มันเป็เวลา บ่าย 4โมงนิด ๆ
ในขณะที่ลีออง กำลังจะมาตามตัวอัยยะกลับห้องพักฟื้นเช่นกันเขาทันได้เห็นการพูดคุยของหญิงสาวกับชายสูงอายุ
เขาไม่รู้ว่าทั้งคู่กำลังคุยอะไรกันแต่ที่เขาเห็น คือท่าทางที่หญิงสาวแสดงออกมามันดูมีความสุข เธอยิ้มแบบเด็กขี้อ้อนที่กำลังอ้อนญาติผู้ใหญ่แถมมีท่าทางการต่อล้อต่อเถียงแบบที่เขามองว่ามันน่ารัก เขาจึงหยุด และไม่เดินต่อเพื่อดูว่าหญิงสาวกำลังจะทำอะไร
(อะ นี้ฉันกำลังคิดว่ายัยนั้นน่ารักมันจะเป็ไปได้อย่างไร?)ลีอองมีความคิดที่กำลังตีกันเองเกี่ยวกับหญิงสาวที่เขาคิดว่าเขารู้จักเธอดีในระดับหนึ่ง
ตลอดระยะเวลาที่อยู่ด้วยกันมาเกือบจะ 2ปีนี้ ถึงแม้จะแต่งงานกันเพียงแค่ในนามก็เถอะนะ เขาก็คิดว่าเขารู้จักเธอดี ว่าเธอเป็คนยังไง
(มันต้องเกิดจากอุบัติเหตุในครั้งนี้แน่นอน!!)
แต่่ที่ลีอองกำลังจะเข้าไปหาเธอหลังจากที่เขาเห็นอัยยะพูดคุยอย่างออกรสออกชาติกับชายสูงวัยคนนั้นเขาก็เห็นชายหนุ่มที่เข้าไปตามตัวชายสูงอายุ ลีอองจึงหยุดเดินอีกครั้งเพื่อดูสถานการณ์ จากนั้นเขาก็เห็นชายทั้งคู่เดินออกมา
และเขาหลบโดยอัตโนมัติ(แล้วนี่เราจะหลบทำไมกัน?)
ลีอองคิดว่าการกระทำของเขาไม่สมเหตุสมผลเอาซะเลยถึงแม้เขาจะเลิกการหลบซ่อนเพราะเขาไม่ได้ทำอะไรผิดแต่เขาก็เลือกจะยืนอยู่มุมหนึ่งของสวนไม่ได้เดินต่อ รอให้ทั้งคู่เดินออกไปก่อนเขาถึงจะเดินเข้าไปหาหญิงสาวที่เขาต้องตามตัวกลับห้องพักฟื้นเพื่อตรวจร่างกาย
ระหว่างทางเดินที่คนทั้งคู่กำลังเดินออกมาเพื่อกลับห้องพัก เขาได้ยินทั้งคู่คุยกันทำให้เขารู้ว่าทั้งคู่คือพ่อลูกกัน ประโยคที่ทั้งคู่คุยกันคือ
"พ่อครับ นั้นใคร? ดูพ่อสนิทกับเธอจังนะครับ"
"คนไข้ที่นี่นะไม่ได้สนิทอะไรเพราะฉันก็เพิ่งรู้จักเด็กคนนั้น อือ ... เป็เด็กที่ช่างพูดจริง ๆฉลาดอีกต่างหาก ฉันชอบ"
"หา!!! .....พ่อว่าไงนะครับ พ่อชอบเด็กคนนั้น!!!"
ลีอองเห็นท่าทางของคนทั้งคู่ที่ผู้เป็พ่ออมยิ้ม ส่วนลูกชายดูทำหน้าสงสัย
จากการที่ลีอองเห็นใบหน้าของคนทั้งคู่ชัดเจนเขาก็รู้ว่าทั้งคู่คือใคร "อะ นั้นราฟาเอล กับเจคอบ เอ็ดการ์ กิ๊ฟฟอร์ด เธอรู้จักตระกูลเอ็ดการ์กิ๊ฟฟอร์ดด้วยเหรอ?"ความสงสัยวิ่งเขามาในสมองของเขาทันที
"แล้วที่คุณราฟาเอลพูดมันหมายความว่ายังไงกันอัยยะฉลาด? จะเป็ไปได้ไง?" ความสงสัยเพิ่มเขามาในสองของลีอองอีกครั้ง
ถึงแม้ว่าคนทั้งคู่จะไม่ค่อยแสดงตัวในสื่อสังคมสักเท่าไหร่น้อยคนนักที่จะเคยเห็นตัวจริงของพวกเขาทั้งคู่แต่ลีอองเป็คนที่ทำธุรกิจเกี่ยวกับการขนส่งสินค้า และตระกูลนี้ยังเคยให้บริษัทของเขาส่งภาพวาดและวัตถุโบราณหลายชิ้นมายังพิพิธภัณฑ์พอกหรือ POG ที่ย่อมาจาก เดอะพิกเจอร์เรสค์ออฟกิ๊ฟฟาร์ด (ThePicturesque of Giffard) ซึ่งเป็พิพิธภัณฑ์ของตระกูลกิ๊ฟฟาร์ดและถือเป็ตระกูลผู้ดีเก่าที่ย้ายมาจากยุโรป แล้วมาตั้งรกราก และทำธุรกิจที่ประเทศT
หลังจากที่ชายทั้งคู่เดินผ่านไปจนหลับสายตา ลีอองจึงเดินเข้าไปหาอัยยะ
"คุณอัยย์" เสียงลีอองดังมาจากด้านหลังของอัยยะใบหน้าของอัยยะ ค่อย ๆ หันมาทางเ้าของเสีย จากที่เธอยิ้มอย่างอารมณ์ดีเมื่อสักครู่นี้เธอหุบยิ้มทันที ลีอองทันได้เห็นรอยยิ้มของเธอแวบหนึ่ง แต่มันก็หายไปอย่างรวดเร็ว "ได้เวลาตรวจเซ็คสุขภาพแล้ว"
เธอตอบกับเขาแบบสั้นๆ "อือ ... ไปกันค่ะ"
อัยยะยืนขึ้น และเดินออกหน้าลีอองทันทีท่วงท่าที่เดินของผู้หญิงที่อยู่ข้างหน้าเขา ทำให้ลีอองจ้องมองอย่างไม่วางตามันเป็ท่าทางที่เดินอย่างสบาย ๆเธอเอามือไพล่หลัง มือหนึ่งจับข้อมือของอีกข้างเขาไม่เคยเห็นอัยยะเดินในท่าทางแบบนี้มาก่อนเลย
พฤติกรรมแปลก ๆที่อัยยะทำหลังจากฟื้นขึ้นมา ลีอองสังเกตเห็นทุกครั้ง
(จะบอกว่าฉันสนใจผู้หญิงคนนี้นะหรือ เฮอเฮอ เฮอ เปล่าเลย ไม่สักหน่อย ใครจะสนใจผู้หญิงอย่างเธอได้!!) ความคิดของเขาผุดขึ้นมาอีกครั้งจากนั้นลีอองก็เดินตามอัยยะไปยังห้องพักฟื้นของเธอ
6K
![อภินิหาร ทายาทมังกรจอมราชันย์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738726513_62701158.webp)
