หลายๆ คนยังอึ้งไม่หาย ที่ทีมของอี้เฉินชนะการประลอง
จนกลายม้ามืดของการประลอง มีโอกาสชนะศิษย์พี่เฮ่าเทียนอยู่บ้าง
ไม่นานเฮ่าเทียนจึงเสนอกับเ้าสำนักั
"ข้าขอท้าสู้อี้เฉินตัวต่อตัวใครชนะได้ เป็ตัวแทนสำนักั"
เขาที่ดูการต่อสู้ระหว่าง อี้เฉินกับ ซงซง ทำให้เืในการต่อสู้ของเขาพลุ่งพล่าน
อี้เฉินเป็ ผู้ฝึกยุทธประเภทเดียวกับเขา เน้นฝึกฝนกายา
เฮ่าเทียนนั้นชอบการต่อสู้ เขาไม่สนการแพ้ชนะ เขาจึง"เสนอประลองนัดเดียวจบ"
เ้าสำนักหวังชง
"ท่านรองเ้าสำนักท่านคิดเห็นเช่นไร"
เ้าสำนักเยว่ฉาน เยว่ฉานพยักหน้ารับ
"งั้นเอาตามนี้เราจะประลองนัดเดียวจบรู้ผลภายในวันนี้"
เฮ่าเทียนขึ้นไปบนลานประลอง แล้วชี้นิ้วมาที่อี้เฉิน ทุกการก้าวเดินของห้าวเทียมแรงกดดันรอบทิศ หนุ่มสาวที่มองมาเหมือนถูกกดดันบางอย่าง
"ศิษย์น้องนั้นคือโอกาสของเ้า เ้าจะประลองกับข้าหรือไหม ถ้าเ้าชนะทีมของเ้าจะได้เป็ตัวแทนของสำนักั"
ลูกศิษย์หลายคนที่ได้ยินว่า ศิษย์พี่เฮ่าเทียนจะประลองตัดสินภายในวันนี้
พวกเขาต่างยินดีเป็อย่างยิ่งอยากเห็นฤทธิรณ ของศิษย์พี่เฮ่าเทียน
หลายๆ คนเองก็อยากดูการประลองที่ดุเดือดเืพล่านจึงไม่มีใครคัดค้านการต่อสู้นี้
อี้เฉินเขาหันหน้าไปหาซีเผิง ว่าซีเผิงจะเลือกแบบไหน
ซีเผิงยิ้ม "ถือเป็โอกาศที่ดี ถ้าให้เราไปสู้ แบบทีมอาจจะแพ้3ไม้รวดก็ได้"
อี้เฉิน พยักหน้า เดินขึ้นลานประลองรับคำท้าของศิษย์พี่เฮ่าเทียน
เฮ่าเทียนมั่นใจมากว่าอี้เฉิน ไม่ได้อ่อนด้อย แม้แต่แม่นางซงซงยังยอมรับความแข็งแกร่งของศิษย์น้องคนนี้
เฮ่าเทียนเองก็เป็ศิษย์ของเ้าสำนักัหวังชง เขาจึงมีวิชาหมัดั เขาสำแดง"หมัดมังก"รเข้าใส่อี้เฉินเืต่อสู้ในกายาของเฮ่าเทียนลุกโชนขึ้น
เพียงหนึ่งหมัดดั่งหมื่นัพุ่งทะยานเข้าใส่อี้เฉินด้วยปราณพลังที่บ้าคลั่ง
อี้เฉินเองก็ไม่กล้ารับหมัดันั้นตรงๆ อานุภาพของมันเหลือล้ำเกินพรรณนา เสียงอากาศแตกะเิด้วยหมัดเพียงหนึ่งหมั
"ตูม"
อี้เฉินสำแดงวิชา โซ่์พันธนาการ
เข้าใส่หมัดัที่พุ่งดิ่งเข้ามา หมายมั่นจะหยุดการโจมตี โซ่สีทองนับสิบสายพุ่งเข้าใส่หมัดั โซ่หลายเส้นถูกโจมตีจนแตกกระจาย ดวงตาของเขาคมกล้าหมายมั่นจะหยุดการโจมตีของหมัดมักร
อี้เฉินขับเคลื่อนโซ่เต็มกำลัง หมายมั่นทะลวงทุกสรรพสิ่ง โซ่สีทองนับร้อยนับพันสายพุ่งจู่โจม เฮ่าเทียน หมายจะตรึงร่างของเขาไว้ โซ่สีทองที่พุ่งเข้าไปนับร้อยพันสายกลับถูก
"วิชาดาบสะบั่นฟ้า"ของเฮ่าเทียน ตวัดดาบจนโซ่สีทองทั้งหมดขาดสิ้น
"มีอะไรใส่มาให้หมดศิษย์น้อง"
อี้เฉินไม่ลดละเขารวมโซ่สีทองเป็หนึ่ง ดั่งโซ่ใหญ่ั์ พุ่งทะลวง ใส่เฮ่าเทียน
จนาเ็ เืไหลซึมบริเวณแขน ผมเผ้ากระเซอะกระเซิง
หลายคนที่ดูยังใจสั่นสะท้านที่ศิษย์พี่ใหญ่ของพวกเขาถูกโจมตีจนาเ็
เฮ่าเทียนเหมือนบ้าคลั่งเขาขับเคลื่อนปราณพลังทั้งหมด เข้าใส่ร่างกายปลดปล่อย"วิชากายาเทพ์ " เฮ่าเทียนอยู่ๆ ก็สลัวเลือนรางมองเห็นไม่ชัด เขาเหมือนหายไปกับอากาศ ความเร็วของเขาสูงขึ้นอย่างมาก ปราณพลังก็รุนแรงเท่าทวี
ไม่ทันไรก็ไปโผล่ข้างๆ อี้เฉิ้นแล้วปล่อยหมัดัเข้าเต็มหน้าอกอี้เฉิน
"ตูม"
หน้าอกของเขายุบตัวเป็แผลใหญ่ เืสาดกระเซ็นทั่วบริเวณ
หลายคนที่เห็นอี้เฉินถูกโจมตี หน้าชาถ้าเป็พวกเขาโดนร่างคงทะลุ กลับบ้านเก่าไปแล้ว
อี้เฉิน ร่างอาบนองไปด้วยเื อาภรณ์ฉีกขาดรุ่งริ่ง ผมสีขาวของเขากระเซอะกระเซิง ปลิวไสวอย่างบ้าคลั่ง
อี้เฉินสำแดงวิชาที่มี ไม่งั้นเขาได้ตายแน่ศิษย์พี่ใหญ่คนนี้โเี้อำมหิต เหลือเกิน
อี้เฉินสำแดงวิชากายาั
ร่างกายของอี้เฉินมีเกล็ดสีดำทมิฬทั่วร่างกลางหน้าอกมีหัวัขนาดใหญ่ทำให้คล้ายใส่ชุดเกราะาที่มีลวดลาย ศีรษะมีเขางอกยาวขึ้นมา2ข้าง บนหน้าผากมีอักขระสีดำทมิฬ พร้อมกับปราณพลังเพลิงสีดำโพยพุ่งทั่วกายา หมายจะเผาผลาญทุกสรรพสิ่ง
อี้เฉินสำแดงวิชา"วิชาอสูรคลั่ง"พลังกายาของเขาพุ่งสูงขึ้นเป็ 2 เท่าทำให้เขาเหมือน
อสุรกายไร้เทียมทาน แรงกดดันปราณพลังนั้นมหาศาล แม้แต่ผู้าุโ ภายนอกยังรับรู้ ขนาดพวกเขาอยู่ขั้น นภา ยังรู้สึกกดดัน
"นั่นมันปราณพลังอะไรกันถึงได้กดดันถึงเพียงนี้"
ศักยภาพของอี้เฉิน ตอนนี้ เขาสามารถตามความเร็วของเฮ่าเทียนได้อย่างเท่าเทียม
อี้เฉิน หมุนควงหมัดอัดปราณพลังเพลิงสีดำทมิฬเข้าใส่เฮ่าเทียน จนถอนล่นไปหลายก้าว
เฮ่าเทียนเดือดดาลสุดแสน ปลดปล่อยปราณพลังเข้าปะทะ อย่างบ้าคลั่ง เหมือนอสูรคลั่งสองตัวเข้าห้ำหั่น พวกเขาปะทะหมัดกันหลายกระบวนท่า
"ตูม" "ตูม" "ตูม"
กลิ่นอายของความตายและคาวเืคละคลุ้ง
เฮ่าเทียนแววตาเริ่มสั่นคลอน หมัดัของเขาเริ่มมีรอยแตกร้าว แขนของเขาเริ่มบิดเบี้ยว
กายาของอี้เฉินนั้นแข็งแกร่งเกินไป
ร่างทั้งร่างของเขาเริ่มสั่นเทิ้ม เสียงกระดูกหลายท่อนเริ่มแตกหัก ดังออกไปไกล
เือาบนองพื้น ไม่นานเฮ่าเทียนก็ต้านการโจมตีของอี้เฉินไม่ไหว
ถูกซัดลอยกระเด็น ตกลานประลองไป
เฮ่าเทียนกระอักเืคำใหญ่ ร่างทั้งร่างของเขาแหลกไม่มีชิ้นดี
ศิษย์พี่ใหญ่ซงซงที่เห็นอี้เฉินชนะเฮ่าเทียน นางยังแสยะยิ้ม ดีที่นางยอมแพ้ถ้าฝืนนางสู้นางได้มีสภาพแบบเดียวกับเฮ่าเทียนแน่ๆ
ฝูงชนที่มาชมการประลองต่าง เงียบงัน ไร้เสียงอยู่พัก พวกเขาไม่อยากจะเชื่อว่าศิษย์พี่ใหญ่เฮ่าเทียนจะแพ้
หลายๆ คนต่างยินดีกับพวกซีเผิง ซีเยว่ หารสิ้น หลินหลง
อี้เฉินตอนนี้สภาพย่ำแย่มากเขาจวนจะหมดสติอยู่แล้ว หลังจากสำแดงวิชาอสูรคลั่งนานเกินไปทำให้เขา กระอักเืคำใหญ่ไหลนองพื้น ตัวเขาอาจจะาเ็หนักกว่า เฮ่าเทียนเสียอีก หน้าอกของเขายุบเป็แผลใหญ่เืไหลไม่หยุด
อี้เฉินค่อยๆ ร่วงหล่นหมดสติ
เยว่ฉานที่เห็นอี้เฉินกำลังจะหมดสติ นางจึงพุ่งไปคว้าตัวอี้เฉินไว้ แล้วนำตัวอี้เฉินไปรักษา
หลายคนที่เห็นเยว่ฉาน มารับตัวของอี้เฉินต่างแปลกใจ มีศิษย์พี่บางคนที่ปิดแต่ขั้นพลัง
ไม่รู้ว่าอี้เฉินเป็ศิษย์ ของเยว่ฉานพวกเขาต่างอิจฉาตาร้อนผ่าว
"ไม่แปลกที่อี้เฉินจะชนะอี้เฉินเป็ถึงศิษย์ของเยว่ฉาน"
ไม่นานการประลองจึงยุติลง
ผู้าุโหลายๆ คนที่ประชุมกันพวกเขาอยากคืนคำ ไม่อยากให้พวกอี้เฉินเป็
ตัวแทนสำนักั เพราะพวกเขามองว่า หลายๆ คนในทีมของอี้เฉินนั้นยังไม่แข็งแกร่งขนาดนั้น
แต่พวกเขาก็ทำอะไรไม่ได้ถ้าเยว่ฉาน โกรธขึ้นมาพวกเขารับมือไม่ได้
อี้เฉินหลับไปถึง3วันเต็มๆ ร่างกายของเขาเ็ปไปหมด แทบจะขยับไม่ได้
หลังจากที่เขาลืมตาเขารู้สึก แปลกๆ กับสถานที่ที่เขาอยู่
มันไม่เหมือนห้องที่กระท่อมริมแม่น้ำ
อี้เฉินพยายามสำรวจรอบๆ ห้องจนเห็นหญิงสาวคนหนึ่งหันหลังให้เขานางนั่งปิดขั้นพลังอยู่
ตัวเขาพยายามสะกิดนางให้ช่วยพยุงตัวเขาลุกขึ้น
แต่สิ่งที่ตอบกลับมาเป็เสียงที่คุ้นเคย
"เ้านอนอยู่นิ่งๆ เถอะ อย่าขยับมาก"
นี่มันห้องส่วนตัวของอาจารย์ "แล้วข้ามาอยู่ที่นี้ได้อย่างไร"
"ข้าหมดสมุนไพรกับเ้าไปหลายต้นกว่าจะทำให้เ้าฟื้นได้ไวขนาดนี้เ้าพักไปก่อน"
"แต่ข้าว่ามันคงไม่ดีมั้ง ที่มาอยู่ห้องส่วนตัวท่านแบบนี้"
"ข้าไม่ถือสา เ้ายังเป็แค่เด็ก"
"แต่ข้าจะอายุ17อยู่แล้วนะท่านอาจารย์"
"แต่ในสายตาข้า เ้าคือเด็ก เลิกงอแงแล้วนอนไปซะ"
"แล้วท่านจะโกรธทำไม"
"ข้าไม่ได้โกรธแต่ข้ารำคาญเ้าพูด"
อี้เฉินใจเต้นแรงมาก เขาไม่เคยเข้ามาในห้องนอนผู้หญิงมาก่อนตัวเขาแทบหลับไม่ลง
เยว่ฉานก็เป็อาการเดียวกัน นางปิดขั้นพลังแต่จิตใจไม่อยู่กับตัว นางรู้สึกคิดผิดมากที่เอา
อี้เฉินมาดูแลใกล้ตัวแบบนี้ ยิ่งนางอยู่ใกล้อี้เฉินนางยิ่งไม่มีใจปิดขั้นพลังถ้าฝืนยังเป็แบบนี้ต่อไปนางอาจจะเสียความเป็ตัวของตัวเองไป
สิ่งที่นางหวังเมื่อออกเดินทางมาอยู่ดินแดนแห่งนี้ เพื่อสงบจิตใจ
ทะลวงขั้นพลัง กษัตริย์ แต่นางติดอยู่ขั้นพลังวีรชน ระดับปลาย มาถึง6ปีแล้ว
ก็ไม่สามารถข้ามขั้นพลังไปได้ แต่เวลานี้จิตใจของนางเหมือนเปลี่ยนผัน
เพียงเพราะเด็กหนุ่มเพียงคนเดียวนางไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับใครมาก่อนในชีวิตนี้ของนาง
อี้เฉินใช้เวลา นั่งบำเพ็ญเพียรฟื้นฟูร่างกายที่าเ็ อยู่ในห้องส่วนตัวของเยว่ฉานอยู่แบบนั้น