“ไม่คืบหน้าเลยหรอวะ!”
เสียงตะคอกรุนแรงพ่นออกมาพร้อมกับเอกสารมากมายที่ค่อยๆโปรยลงมาบนพื้น หนุ่มใหญ่วัย 45 ทำหน้าเครียดพร้อมกับลมหายใจฟึดฟัดเหมือนกับกระทิงป่าโกรธจัด ร่างสูงใหญ่กำยำถูกชุดตำรวจสีกากีรัดแน่นจนเห็นมัดกล้ามทุกสัดส่วน ใบหน้าคมเข้มเต็มไปด้วยตอหนวดตามคาง ริมฝีปากหนาดิบด้านและแววตาคมคายยังคงร้อนระอุเหมือนมีไฟโชด่อยู่ด้านใน
พลตำรวจตรีภูผา สบถคำหยาบออกมามากมายหลังจากนั้น...
เนื่องจากลูกน้องสายสืบคนสนิททั้งสองคนห่างหายจากภารกิจไปนานถึงหกเดือนแล้ว!
“อยู่หน่วยสืบสวนแท้ๆ พวกมึงมีปัญญากันแค่นี้หรอ!”
“พวกผมจะพยายามมากกว่านี้ครับท่าน”
“หกเดือนหาไม่ได้แม้แต่รอยตีน แบบนี้มึงเรียกพยายามแล้วหรอ!!!”
ลูกน้องตำรวจหน่วยสืบสวนนับสิบคนก้มหน้ารู้สึกผิด...
ภูผาเป็ตำรวจสายสิบมือฉกาจที่ทำงานกวาดล้างองค์กรดำมืดต่างๆมานับร้อย ศัตรูของเขาถูกส่งไปนอนในคุกจนเต็มเรือนจำ และผลงานตลอดหลายปีที่ผ่านมานั้นก็ทำให้เขาได้เลื่อนยศและตำแหน่งจนใหญ่โต แต่ถึงอย่างนั้นชายร่างใหญ่ก็ไม่ได้เอาตำแหน่งมานั่งอยู่ในห้องแอร์เฉยๆ เขายังคงควบคุมหน่วยสืบสวนด้วยตนเอง และยังคงทำหน้าที่นั้นได้ดีเสมอมา
จนกระทั่งลูกน้องคนสนิททั้งสองได้หายตัวไปอย่างปริศนาระหว่างการทำภารกิจ!
“แก๊งนี้แก๊งใหญ่ครับท่าน พวกเราแทบจะไม่มีข้อมูลของพวกมันเลย”
“ไม่มีมึงก็หาสิวะ ไม่งั้นจะเรียกว่าหน่วยสืบสวนได้ยังไง!”
“พวกผมจะทำงานให้หนักกว่านี้ครับ”
“ไสหัวออกไปจากห้องได้แล้ว!”
สิ้นเสียงคำสั่ง เหล่าสายสืบมือดีนับสิบคนก็ก้มหัวคำนับพร้อมกับเดินออกไปจากห้องประชุม ชายวัยกลางคนก้มหน้าใช้มือหนวดขมับของตัวเอง เส้นเืปูดปูนตามใบหน้าบ่งบอกได้ถึงความเครียดที่เขากำลังเผชิญ อีกความรู้สึกหนึ่งก็รู้สึกผิดที่ส่งมือดีไปเผชิญกับแก๊งมาเฟียใหญ่ที่ยังไม่มีข้อมูลอะไรมาก่อน
“เป็ไปได้ยังไงวะ”
ภูผาพึมพำ...
สายสืบสองคนนั้นเก่งทั้งการพรางตัวและการต่อสู้ เป็ไปได้ยากมากที่ทั้งคู่จะหายหน้าหายตาไปอย่างไร้ร่องรอยแบบนี้ ดูเหมือนท่านนายพลจะประเมินแก๊งโจรเหล่านี้ต่ำไป เพราะไม่ว่าจะใหญ่โตแค่ไหน ภูผาก็ลากเข้าไปนอนในคุกมาแล้วนับร้อยนับพัน
ชายวัยกลางคนลุกขึ้นพร้อมกับปลดกระดุมเสื้อออก ทุกครั้งที่เขาเครียด จะมีอยู่อยู่สองอย่างเท่านั้นที่จะช่วยผ่อนคลายได้ หนึ่งคือออกกำลังกาย สองคือผู้หญิงนั่นเอง!