ตอนที่14 ปีกั กายาปีศาจะ
“ข้าสบายดีเพราะแค่บางอย่างในร่างได้ตื่นขึ้นเท่านั้น”เทียนถางกล่าวตอบออกมาด้วยรอยยิ้มเมื่อเห็นว่าโซยะและชุนจิกำลังจ้องมองมาที่มันด้วยทั้งสองถอนหายใจด้วยสีหน้าโล่งใจ เทียนถางหัวเราะออกมาเล็กน้อยแต่ตอนนี้มัน้าที่จะทดสอบพลังปราณัต่อเลย
เทียนถางกลับมานั่งสมาธิและเริ่มโคจรพลังปราณัในร่างกายไปตามทักษะปีกักวาดล้างโลก โดยบทที่หนึ่งคือการที่มันจะต้องสร้างปีกขึ้นจากปรากฏัเทียนถางจึงได้ส่งพลังปราณจำนวนมากไปที่หลังของมันไม่นานก็ปรากฏปราณพุ่งออกมาจากร่างกายของมันอย่างช้าๆจนสามารถที่จะมองเห็นได้
ปรากฏความรู้สึกร้อนๆที่หลังของมันอย่างช้าๆและนั้นทำให้มันสามารถที่จะแสดงออกถึงความเ็ปจากสีหน้าออกมาได้โซยะที่กลับไปสร้างโอสถอยู่จึงไม่เห็นแต่ชุนจิที่นั่งดูอยู่เต็มไปด้วยความประหลาดใจเทียนถางเ็ปอย่างมหาศาลที่หลังของมันแต่ไม่นานก็ปรากฏพลังจำนวนมากออกมาจากหลังของมันก่อตัวขึ้นเป็รูปร่าง
ไม่นานก็ปรากฏปีกคู่ใหญ่ด้านหลังของเทียนถางอีกทั้งยังทรงพลังมากอีกด้วยจนโซยะและชุนจิก็สะดุ้งจากพลังที่น่าเกรงขามเช่นนั้น ปรากฏรูปร่างที่ราวกับปีกสีขาวที่เป็กระดูกของัเริ่มเริ่มมีกล้ามเนื้อกับิัปรากฏขึ้นเข้ามาภายในปีกด้านหลังของเทียนถาง
“กรอบ กรุบ”ปรากฏคู่ัคู่ใหญ่สีดำสิ้นที่ด้านหลังของเทียนถางอีกทั้งยังเต็มไปด้วยแรงกดดันอันบ้าคลั่งเทียนถางเริ่มขยับมันอย่างช้าไม่นานก็ปรากฏเสียงดังสนั่นขึ้นเป็เสียงของกระดูกที่ราวกับร่างกายที่ไม่เคยขยับมาก่อนเลยตลอดชีวิต
“ปีกัหรือ”ชุนจิกล่าวออกมาด้วยสีหน้าตกตะลึงเมื่อได้เห็นปีกัด้านหลังของเทียนถางเช่นนี้โซยะเองก็อ้าปากค้างด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความตกตะลึงอย่างมากเทียนถางลืมตาขึ้นตอนนี้มันสามารถที่จะบรรลุบทที่หนึ่งแห่งทักษะปีกักวาดล้างโลก ได้แล้วและระดับพลังก็ใกล้จะเข้าสู่ระดับาขั้นที่หกแล้ว
เทียนถางไม่ได้สนใจแม้แต่น้อยตอนนี้มันได้ลืมตาขึ้นเพราะมันยังมีสิ่งที่ต้องทำในวันนี้ก่อนที่จะออกเดินทางในวันพรุ่งนี้มันมุ่งหน้าออกไปที่พระราชวังด้วยความเร็วสูงมาพับกับกงิอีกครั้งพร้อมกับที่มันได้พบกับกงิที่กำลังเตรียมตัวออกไปนอกนิกาย
“โอ้...เทียนถางข้ากำลังจะไปที่คฤหาสน์ั์ฟ้าพอดีเลย”กงิกล่าวออกมาเมื่อมันได้พบกับเทียนถางและเมื่อได้ยินเทียนถางเข้าใจทันทีว่าตอนนี้นิกายทั้งสามได้เข้าร่วมกับตระกุลสยบฟากฟ้าแล้วนั้นเอง เทียนถางยิ้มออกมาและสะบัดมือสร้างรูปแบบเคลื่อนย้ายขึ้นที่กลางพื้นห้องโถงด้วยความเร็วสูง
“การเดินทางเช่นนั้นจะผิดสังเกตข้าเชื่อมต่อระหว่างคฤหาสน์ั์ฟ้ากับนิกายให้แล้วมีเพียงท่านและข้าเท่านั้นที่สามารถไปมาระหว่างสองที่ได้”เทียนถางกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มเมื่อได้ยินเช่นนั้นเหล่าผู้าุโและกงหยุนที่ยืนดูอยู่รอบๆเต็มไปด้วยความตกตะลึง
“เ้ามีความสามารถจนข้าที่เป็อาจารย์รู้สึกอ่อนแอเสียจริงๆ”กงิกล่าวออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความรู้สึกเสียใจเล็กน้อยแต่มันก็เปลี่ยนมาเป็ยิ้มและเดินเข้ามาที่รูปแบบเคลื่อนย้ายเพื่อที่จะเตรียมเครื่องย้ายไปที่คฤหาสน์ั์ฟ้า
“ท่านอาจารย์ฝากกล่าวกับพวกเขาด้วยว่าข้าสบายดี”เทียนถางรีบกล่าวออกมาด้วยสีหน้าจริงจังกงิพยักหน้าตอบก่อนที่จะหายไปด้วยความเร็วสูงเทียนถางเต็มไปความเศร้าเล็กน้อยแต่มันก็เริ่มเปลี่ยนแปลงกลับมาเป็สงบและมุ่งออกไปที่ห้องพักของโซยะอีกครั้งเพราะตอนแรกมันก็จะมาที่นี้เพื่อส่งกงิไปที่คฤหาสน์อยู่แล้ว
ณ คฤหาสน์ั์ฟ้า
“พวกท่านคงเป้นคนของคฤหาสน์ั์ฟ้าข้าคือกงิผู้นำนิกายจักรพรรดิา”เมื่อกงิมาถึงทุกคนเต็มไปด้วยความตกตะลึงใบหน้าที่ยินดีที่คิดว่าเทียนถางกลับมากับเป็การที่ชายไม่คุ้นหน้าปรากฏขึ้นกงิกล่าวแนะนำตัวด้วยรอยยิ้มอีกครั้ง
“ท่านมาทำสิ่งใดที่นี้”เทียนเซียร์กล่าวถามออกมาด้วยสีหน้าเ็าทุกคนเองก็เตรียมที่จะเข้าสู่ทันที กงิยิ้มออกมาด้วยสีหน้าเข้าใจก่อนที่จะกล่าวเล่าเื่ต่างๆให้กับเทียนเซียร์ฟังเกี่ยวกับที่มันคืออาจารย์ของเทียนถางและเกี่ยวกับาที่กำลังจะเกิดขึ้นเทียนเซียร์เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นทันทีและพยักหน้าตอบ
“ส่งคนออกไปตามคนจากทั้งสามคฤหาสน์พันธมิตรมาให้หมด”เทียนเซียร์รีบกระจาบคำสั่งออกไปทันทีกงิเต็มไปด้วยความยินดีและเริ่มเล่าเื่ต่างเกี่ยวกับเทียนถางให้กับทุกคนได้ฟังเมื่อทุกคนได้ฟังก็เต็มไปด้วยความตกตะลึงและความยินดี
ในเวลานี้เทียนถางได้กลับมาที่ห้องพักของมันนำอาหารกลับเข้ามาให้กับชุนจิและโซยะและเริ่มทานอาหารก่อนที่จะได้เริ่มฝึกต่อโดยที่มันได้ฝึกบทที่สองต่อคือการที่จะต้องหลอมรวมพลังของปราณัเข้าไปภายในร่างกายของมันทั้งหมดด้วยความสามารถที่จะสามารถเข้าใจได้ถึงพลังจากทั่วร่างกายมันก็สามารถที่จะส่งพลังปราณัไปทั่วร่างกายได้อย่างง่ายดาย
“อัก...”เทียนถางรับรู้ว่าร่างกายของมันกำลังเปลี่ยนแปลงเพราะปราณัแต่ตอนนี้กับปรากฏความรู้สึกเ็ปจากสามถึงหนึ่งหน้าผากสองกลางอกและสามที่ท้องน้อย พลังจำนวนมากกำลังทำให้มันแข็งแกร่งขึ้นลวดลายสีแดงปรากฏทั่วร่างกาย
“นี้สินะพลังของ กายาปีศาจะ”เทียนถางรู้ทันทีว่าตอนนี้มันสามารถที่จะบทที่ทักษะกายาปีศาจะแล้ว ร่างกายของมันพัฒนาขึ้นไปอีกขั้นตอนนี้เทียนถางได้เข้าสู่ระดับที่ร่างกายของมันเป็ะมีชีวิตไปชั่วชีวิตถ้าไม่ถูกสังหารและยังมีความสามารถในการฟื้นฟุที่ส่งอย่างมหาศาลอีกด้วยกระแสพลังของโลกหลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายของมันราวกับมันเป็หลุมดำเลย
และมันทำให้เทียนถางสามารถที่จะรับรู้ถึงพลังจากปราณัทั่วร่างกายไม่นานก็ปรากฏออร่าที่ร่างกายเกล็ดของัสีดำทั่วร่างกายของมันห่อหุ้มราวกับเกราะอ่อนเทพสมุทรเลยก็ว่าได้เทียนถางหัวเราะออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยยินดีตอนนี้ปรากฏปีกัด้านหลังของมันอีกครั้งและครั้งนี้เทียนถางยังสามารถที่จะดึกพลังจำนวนมหาศาลของปราณัไปที่ปีกได้ดั่งใจตอนนี้ปรากฏความยินดีอย่างแท้จริงภายในจิตใจของมัน
“พี่ถางตอนนี้เช้าแล้วได้เวลาออกเดินทางแล้วขอรับ”เสียงของโซยะดังขึ้นเทียนถางจึงได้ลืมตาขึ้นมันเก็บปีกัและลุกขึ้นยืนทั้งสามมุ่งหน้าออกจากนิกายด้วยความเร็วสูงโดยที่มีกลุ่มผู้าุโและกงหยุนเดินมาส่งทั้งสามกล่าวลาและจากไป
“เราจะไปที่ไหนหรือ”โซยะกล่าวถามออกมาด้วยสีหน้าจริงจังระหว่างที่มันกำลังพุ่งตามหลังของเทียนถางมาชุนจิเองก้อยากที่จะรู้เช่นกันเทียนถางยิ้มออมกามันสะบัดมือเรียกเข็มทิศจ้าวสมบัติออกมาและเข็มทั้งสามก็หมุนด้วยความเร็วสูงก่อนที่จะหยุด
“ทางเหนือมีสมบัติอยู่ใกล้ๆพวกเราไปที่นั้นกันเถอะ”เทียนถางเมื่อเฆ้นเข็มหยุดลงชี้ไปที่ทิศเหนือทั้งสามอันเลยมันจึงกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มพร้อมกับที่กล่าวออกมาทั้งสองพยักหน้าตอบและมุ่งหน้าออกไป
“ชุนจิโซยะพวกเ้าเข้าไปฝึกเถอะเดียวข้าจะออกเดินทางความเดียวเอง”เทียนถางกล่าวออกมาด้วยสีหน้าจริงจังทั้งสองกังวลเล็กน้อยแต่เทียนถางไม่ได้สนใจพร้อมกับที่ได้สะบัดมือส่งทั้งสองเข้าไปภายในรูปแบบพื้นที่ของมัน
“พวกเ้าช้าเกินไป”เทียนถางกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มก่อนที่จะปลดปล่อยปีกัออกมามันเร่งความเร็วจากเดินได้กว่าสิบเท่าความเร็วของเทียนถางตอนนี้ต่อให้เป็ระดับเทวะโลกก็ยากที่จะตามมันได้ทันเทียนถางเข้ามายังพื้นที่ของป่าสีเทาที่ต้นไม่ทั้งหมดได้ตายลงและไร้สึกััของสิ่งมีชีวิตมันขมวดคิ้วเข้าหากันด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความสับสน
“โฮกกก”เสียงคำรามดังสนั่นขึ้นเทียนถางใช้ดวงตาราชันย์ปีศาจจ้องมองออกไปด้วยความเร็วสูงปรากฏว่าตอนนี้สัตว์อสูรหมีตนหนึ่งกำลังต่อสู้กับเหล่าโครงกระดูกที่เต็มไปด้วยออร่าสีดำแห่งความเคียดแค้นเทียนถางเริ่มจ้องมองออกไปรอบๆด้วยความเร็วสูงทั้งท้องฟ้าทั้งพื้นพิภพปรากฏโครงกระดูกจำนวนมหาศาลอยู่ใต้พื้นดิน
ปรากฏฝูงของเหล่าอสูรหมีจำนวนมหาศาลพุ่งเข้าใส่กลุ่มของเหล่าโครงกระดูกและทำลายพวกมันทั้งหมดตอนนี้ท้องฟ้าเปลี่ยนไปเป็สีแดงปรากฏชายวัยกลางคนที่มีผิวซีดขาวและจ้องมองไปที่กลุ่มของเหล่าสัตว์อสูรหมีด้วยสีหน้าดูถูก
เทียนถางใช้เข็มจ้าวสมบัติตรวจสอบปรากฏว่าเข้มทั้งหมดชี้ไปที่ชายวัยกลางคนที่สวมใส่ชุดคลุมสีแดงนั้นเทียนถางยิ้มออกมาพร้อมกับที่ได้เรียกหอกดาราออกมาและส่งพลังปราณอสนีบาตและัเข้าไปพร้อมเหวี่ยงออกไปด้วยความเร็วสูงหอกดาราพุ่งผ่านอากาศเข้าใส่ที่หัวของชายวัยกลางคนจนะเิขึ้น
“ขอบคุณคุณชายที่ช่วยเหลือพวกเรา”เทียนถางพุ่งเข้ามาหาชายวัยกลางคนด้วยความเร็วสูงและเก็บถุงสมบัติของมันขึ้นมาตรวจสอบปรากฏว่ามันสมบัติจำนวนมหาศาลแต่มีเพียงแค่โอสถกับสมุนไพรกับศาสตราวุธเล็กน้อยเท่านั้นสัตว์อสูรหมีกล่าวออกมาด้วยสีหน้ายินดีเทียนถางจ้องมองไปที่พวกมันด้วยสีหน้าประหลาดใจและพวกมันทั้งหมดก็เปลี่ยนร่างกายกลับมาเป็ครึ่งมนุษย์
“เกิดสิ่งใดขึ้นกับพวกเ้า”เทียนถางเริ่มคิดแล้วว่าเข็มจ้าวสมบัติไม่สามารถที่จะนำมาใช้ภายในทวีปนี้ได้เพราะมันจะจับสมบัติทุกรูปแบบที่แข็งแกร่งซึ่งในถุงนี้อ่อนแอเกินกว่าที่เทียนถางจะใช้ได้มันครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนที่จะกล่าวถามขึ้นมา
“เราคือคนจากหมู่บ้านหมีเป็หนึ่งในหมู่บ้านทั้งเก้าจากตระกูลมณีแห่งชีวิตขอรับและคนเ่าั้คือคนจากตระกูลสังหารอำมหิตเป็หนึ่งในสี่ตระกูลหลังของทวีปเช่นเดียวกับตระกุลของพวกเราตระกูลมณีแห่งชีวิตมัน้าที่จะทำลายวันเรานะขอรับ”หัวหน้ากลุ่มมนุษย์ครึ่งหมีกล่าวออกมาด้วยสีหน้าจริงจังและเต็มไปด้วยความโกรธแค้น
“เหตุใดตระกูลที่ยิ่งใหญ่จึงได้มาอยู่ในสภาพเช่นนี้”เทียนถางกล่าวถามออกมาด้วยสีหน้าจริงจังเพราะมันไม่เข้าใจทั้งที่เป็ตระกูลหลักเช่นกันแต่กับอ่อนแอถึงเพียงนี้
“ผู้นำ รองผู้นำและเหล่าผู้าุโทั้งสิบได้ถูกผนึกโดยจ้าวแห่งรูปแบบพลังขอรับ”คนตระกูลมณีแห่งชีวิตกล่าวออกมาอีกครั้งเมื่อได้ยินคำกล่าวของเทียนถางเมื่อเทียนถางได้ยินมันก็เข้าใจทันทีและพยักหน้าตอบก่อนที่จะสะบัดมือเรียกรูปแบบพลังที่แข็งแกร่งออกมาและสร้างมันขนาดใหญ่เหนือท้องฟ้าก่อนที่จะดึงเหล่าโครงกระดุกออกมาจากพื้นพิภพทั้งหมด
“ข้าอยากที่จะรูปจริงๆว่ารูปแบบผนึกที่เ้าว่ามันแข็งแกร่งเพียงใด”เทียนถางกล่าวออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความดุร้ายก่อนที่จะสะบัดมือบีบรูปแบบเข้าหากันด้วยรูปแบบแรงดึงดูดนี้ทำให้ตอนนี้เทียนถางสามารถที่จะทำลายเหล่าโครงกระดูกทั้งหมดได้รวมทั้งมันยังสามารถที่จะดูดพลังชีวิตจากโครงกระดูกทั้งหมดและส่งลงไปที่พื้นพิภพ
“อีกสองสามเดือนป่าก็จะสามารถปลูกสิ่งต่างๆได้แต่ถ้าจะให้ฟื้นฟุจนกลับมาสมบูรณ์ก็คงสักสิบปี”เทียนถางกล่าวออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มมันหันมาหากลุ่มคนแห่งตระกูลมณีแห่งชีวิตพวกมันทั้งหมดอ้าปากค้างด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความตกตะลึงอย่างแท้จริงเพราะตอนนี้พวกมันััได้ว่าพลังชีวิตเ่าั้กำลังฟื้นฟูทั่วทั้งป่าอยู่
“นายท่านโปรดช่วยเหลือผู้นำและคนอื่นที่ถูกผนึกด้วยเถอะขอรับ”กลุ่มคนแห่งตระกูลมณีแห่งชีวิตกล่าวออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยน้ำตาพวกมันทั้งหมดต่างคุกเข่าลงไปที่พื้นพร้อมโขกหัวลงไปที่พื้นเทียนถางครุ่นคิดก่อนที่จะสะบัดมือดึงทุกคนขึ้นมาจากพื้น
“เอาเป็ว่าพาข้าไปหาพวกเข้าก่อน”เทียนถางกล่าวออกมาคนแห่งตระกูลมณีแห่งชีวิตเตต้มไปด้วยความยินดีรีบนำทางเทียนถางไปด้วยความเร็วสูงตอนนี้เทียนถางเข้ามาภายในหมู่บ้านหมีปรากฏกลุ่มคนจำนวนมากที่กำลังกังวลอยู่เมื่อปรากฏกลุ่มคนแห่งตระกูลมณีแห่งชีวิตที่ออกไปสู้กับเหล่าโครงกระดูกกลับมาพวกมันก็โฮร้องออกมาอย่างมีความสุข
“เ้าเป็ผู้ใด”ในระหว่างความยินดีชายร่างใหญ่สังเกตเห็นเทียนถางพร้อมเดินเข้ามาหาและตวาดเข้าใส่อย่างดุร้ายพริบตาต่อมาเหล่าคนแห่งตระกูลมณีแห่งชีวิตที่เห็นความสามารถของเทียนถางก็พุ่งเข้ามาจับหัวของชายร่างใหญ่กระแทกลงไปที่พื้นสุดแรงพวกมันทั้งหมดเต็มไปด้วยความโกรธแค้นอย่างมาก
“เ้าโง่เ้าคิดว่าเ้ากำลังกล่าวกับผู้ใดอยู่ท่านผู้นี้คือผู้มีพระคุณที่ช่วยเหลือเราจากคนตระกูลสังหารอำมหิตและยังช่วยฟื้นฟูป่าทั้งหมดให้กับพวกเรา”ชายผู้หนึ่งคำรามออกมาอย่างดุร้ายและดึงร่างของชายร่างใหญ่ขึ้นมาพร้อมต่อยเข้าใส่หน้าของมันอย่างรุนแรงจนร่างกายของมันลอยขึ้นไปบนอากาศตกลงที่พื้นอย่างรุนแรรง
“ข้าต้องขออภัยแทนลูกชายของข้าด้วยนะขอรับ”ชายผู้นั้นหันมากล่าวกับเทียนถางด้วยรอยยิ้มเมื่อเทียนถางได้ยินว่าชายผู้นั้นกล่าวว่าคนที่มันต่อยจนปลิวออกไปคือบุตรของมันเองมันก็ประหลาดใจมากพร้อมโบกมือตอบเล็กน้อย
“ท่านพ่อมันจะเป็ไปได้เช่นใดเขาอยู่ในระดับาขั้นที่ห้าเท่านั้น”หนึ่งในหญิงสาวที่เข้ามาดูร่างกายใหญ่โตก็กล่าวออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความไม่เชื่อชายผู้นั้นเดินเข้ามาด้วยความโกรธเพื่อที่จะตบหน้าของนางแต่เทียนถางเข้ามาห้ามได้ในพริบตา
“ช่างเถอะ”เทียนถางกล่าวออกมาด้วยสีหน้าเ็ามันเกลียดการทำร้ายผู้หญิงเอามากๆจิตสังหารที่รุนแรงผู้เข้าใส่ชายผู้นั้นจนมันต้องคุกเข่าลงไปโขกหัวที่พื้นอย่างรุนแรงทุกคนเต็มไปด้วยความตกตะลึงเทียนถางไม่ได้แสดงความเห็นอกเห็นใจแม้แต่น้อยมันสะบัดมือเรียกรูปแบบพลังออกมาส่งพลังชีวิตเล็กน้อยลงไปที่พื้นทำให้ทั่วหมู่บ้านเริ่มกลับมาอยู่ในสภาพฟื้นฟู
“ผู้ใช้รูปแบบพลัง”เมื่อทุกคนเห็นความสามารถของเทียนถางพวกมันก็คุกเข่าลงพร้อมกล่าวออกมาราวกับว่าพวกมันได้พบกับพระเ้าเทียนถางขมวดคิ้วเข้าหากันมันเริ่มคิดแล้ว่าการทุกผู้นำและเหล่าคนสำคัญของตระกูลมณีแห่งชีวิตที่อยู่ในสภาพนี้เพราะไม่มีผู้ในที่ใช้พลังจากรูปแบบพลังได้เลยแม้แต่น้อย
“หยุดได้แล้วตอนนี้รีบพาข้าไปหาคนที่ถูผนึกสักที”เทียนถางเริ่มหงุดหงิดมันกล่าวออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความดุร้ายเหล่าคนจากหมู่บ้านหมีเริ่มสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัวเทียนถางถอนหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่าย
“นายท่านโปรดใจเย็นก่อนตอนนี้พวกเราไม่สามารถที่จะไปได้รูปแบบเคลื่อนย้ายของพวกเราถูกทำลายขอรับ”หัวหน้าหมู่บ้านตระกุลหมีเงยหัวขึ้นหน้าผากของมันเต็มไปด้วยโลหิตพร้อมกับที่มันได้กล่าวออกมาด้วยสีหน้าหวาดกลัวทั้งที่มันอยู่ในระดับครึ่งเทวะโลกขั้นสองแต่กับหวาดกลัวต่อระดับาขั้นห้าเท่านั้น
“ข้าคงต้องใช้เวลาสร้างมันขึ้นใหม่จากเดิมสักห้านาทีเตรียมตัวเอาไว้ให้พร้อม”เทียนถางจ้องมองออกไปตรวจสอบด้วยความเร็วสูงก่อนที่จะกล่าวออกมาด้วยสีหน้าเบื่อหน่ายมันหาวออกมาเล็กน้อยก่อนที่จะสร้างมือสร้างรูปแบบเคลื่อนย้ายขึ้นมาด้วยความเร็วสูง
“ท่านพ่อเขาเป็ใครขอรับ”ชายร่างใหญ่ที่ฟื้นจากอาการาเ็รีบถามออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวทุกคนเองก็จ้องมองมาหัวหน้าหมู่บ้านและคนอื่นๆที่พาเทียนถางเข้ามาที่นี้หัวหน้าหมู่บ้านจ้องมองไปที่ชายร่างใหญ่ด้วยสีหน้าดุร้าย
“ข้าไม่รู้ว่าเขาเป็ใครแต่ด้วยความสามารถระดับนี้เขาต้องสามารถที่จะช่วยผู้นำตระกูลและคนอื่นๆได้อย่างแน่นอน”หัวหน้าหมู่บ้านกล่าวออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความจริงจังเมื่อทุกคนได้ยินก็แสดงออกด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความตกตะลึงก่อนที่จะแสดงออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความยินดี
369
