ตอนที่หนึ่ง Beyond thejourney end
Beyond the journey end
หลังจากที่นิยายสิ้นสุดลง
“อ๊าก”
ผมได้เกิดใหม่มาเป็
เย่ชิว
บุตรชายคนโตของสกุลเย่ผู้หล่อเหลางามสง่าของตระกูลกว๋อกง...ซึ่งอย่างที่เดานั่นล่ะครับ
ตอนนี้ผมอยู่ในสภาพหลังจากโดนโบยตีและโดนตบหน้าจนใบหน้าบวมเสียโฉม
“โยนมันออกไปอย่าให้มันมากวนใจพระสนมอวิ๋นได้อีก”
ในฉากจบของเื่ราวหลังจากนางเอกได้กลับชาติมาเกิดกลายเป็จอมนางแห่งวังหลวงได้สำเร็จ
เย่ชิวตัวร้ายของเื่ที่ชิงรักหักสวาทมาตลอดเื่ก็ได้มาก่อกวนเธออีกครั้ง
แต่ด้วยความเข้มแข็งของเธอที่ผ่านเื่ราวมามากมายก็ใช้ทหารองครักษ์ตีเย่ชิวและทำร้ายจนขาหักพร้อมกับโยนออกไป
แสดงถึงชัยชนะอย่างสิ้นเชิงที่คนเราชนะอย่างเดียวไม่พอยังต้องทำลายศักดิ์ศรีและหยามิ่คนที่ตนเองชนะด้วย
ไม่อย่างนั้นจะไม่สะใจกินข้าวไม่อร่อยนอนไม่หลับตามแนวจอมนางแห่งวังหลวง
พระเ้าที่ส่งผมมาเกิดก็ส่งมาจังหวะดีเหลือเกินส่งผมมาตอนที่กำลังเข้าห้องน้ำหลบนิยายเสียงเอไอที่ดังอยู่ในบ้านในตอนที่นิยายจบลงเสียได้
แน่นอน ผมไม่ได้ว่าอะไรเท่าไรนัก
คนทั่วไปที่อาจจะรักศักดิ์ศรีคิดว่า
ควรจะฆ่าข้าเสียอย่าได้หยามิ่ข้าเช่นนี้
แต่ผมไม่ใช่คนอย่างนั้นเพราะผมยังไม่อยากตุย
่ที่ผมพอจะแก้ไขได้คือการพยายามให้โดนตีในที่กระดูกหักไม่มากหรือาเ็น้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้โดยการกลิ้งไปมา
และทำท่ากระอักเืให้ดูาเ็มากที่สุดมากกว่าที่เป็อยู่จริงๆเท่าที่จะทำได้
แหงล่ะตอนนี้คุณนางเอกคือจอมนางแห่งวังหลวงและสามีของคุณเธอคือฮ่องเต้
หากผมยังไม่อยากตายก็ต้องทำท่าเจ็บให้มากที่สุดเอาไว้ก่อน
“ไยฟ้าถึงทอดทิ้งข้า”
ผมทำท่าะโสู่ท้องฟ้าและพ่นเืออกมาในอากาศฟูฟ่องอย่างสวยงาม
เรียกว่าหากเป็ฉากในหนังต้องให้คะแนนความสมบทบาทของผมอย่างแน่นอน
อั๊ก
และแกล้งล้มรอคอยให้ไอ้คนรับใช้ของผมมันมาอุ้มผมกลับไป
ปัดโธ่มาเร็วๆสิฟะ
ผมไม่อยากจะหน้าคลุกดินอยู่อย่างนี้นานๆนะเว้ย
หลังจากสาปแช่งไอ้พวกคนรับใช้อยู่สองสามอึดใจที่ผมทำท่าพ่นฟองออกมาจากปาก
ทำท่าแขนขาขยับชักไปมา
คนรับใช้ของผมก็มาอุ้มผมกลับไปรักษาที่จวนผมในที่สุด
ผมทำท่าขัดขืนเล็กน้อยเพื่อความสมจริงก่อนที่จะขึ้นไปในรถม้าได้
เฮ้อ รอดมาได้อย่างหวุดหวิด
เอาล่ะ
เรามาสู่ฉากจบของเื่แล้ว
เราจะทำอะไรต่อดีนะ
อะไรที่อยู่หลังจากจุดจบของเื่ราวของจอมนางแห่งวังหลวง?
Beyond the journey end