เสียงกระดิ่งทองของหอประกาศดังขึ้นสามครั้ง บรรยากาศโดยรอบสำนักชิงเหอในเช้าวันนี้
เต็มไปด้วยความตื่นตัวและการจับตามองจากศิษย์จำนวนมาก ทั้งศิษย์ภายนอกที่ยังฝึกปรืออยู่ตามห้องโถง
และศิษย์ภายในที่กำลังเตรียมตัวเข้าร่วมบทเรียนประจำวัน
บริเวณลานหินหน้าหอคัดเลือก มีศิษย์สายตาหลายคู่กำลังจ้องมองกลุ่มศิษย์ภายนอกห้าคนที่เดินเข้ามาด้วยอาการเหนื่อยล้าแต่สายตาแน่วแน่
เซียฉิน ไป๋อี้หาน ฉู่เหยียน หงเทียน และหลี่เหยิน — ทั้งห้าคนยืนเรียงหน้ากระดาน
ข้างในมือของเซียฉินถือยันต์คะแนนสะสมของสำนัก ที่ประทับตราภารกิจไว้แน่นหนา
"กลุ่มเซียฉิน ยื่นคำร้องเข้าสู่ระดับศิษย์ภายใน จากคะแนนภารกิจสะสมครบ 100" เสียงของผู้อาวุโสจากหอคัดเลือกประกาศอย่างชัดเจน
เสียงกระซิบเริ่มดังขึ้นในหมู่ศิษย์โดยรอบ
"กลุ่มพวกนี้น่ะเหรอ ที่ผ่านมาได้เร็วขนาดนี้?" "ข้าได้ยินว่าพวกเขาร่วมมือกับกลุ่มอื่นในการปราบวิญญาณในหุบเขาเมฆหม่น..."
ผู้อาวุโสตรวจยันต์อย่างละเอียด สายตานิ่งขรึม ก่อนจะพยักหน้าเบา ๆ
"รับรองความถูกต้อง พรุ่งนี้เข้าสู่ขั้นตอนเปลี่ยนตำแหน่งเป็นศิษย์ภายในได้"
เซียฉินโค้งศีรษะอย่างสุภาพ เช่นเดียวกับสหายร่วมกลุ่ม
อีกฟากหนึ่งของลานหิน กลุ่มศิษย์อีกกลุ่มหนึ่งก็กำลังยื่นยันต์สะสมคะแนนเช่นกัน
หลินซือเหยา จ้าวไป๋หลง เซวียนเหยียนจวิน ถงเหวินอวี่ และหานหมิงเจียว
กลุ่มศิษย์ที่ร่วมต่อสู้ในหมู่บ้านเมฆหม่นก่อนหน้านี้ พวกเขาได้คะแนนครบพอดีในวันเดียวกัน
สายตาของเซียฉินสบกับหลินซือเหยา ทั้งคู่พยักหน้าให้กันอย่างเข้าใจ
วันต่อมา — เขตฝึกของศิษย์ภายใน ชั้นล่างสุดของหอฝึกเต๋า
กลุ่มศิษย์ใหม่จำนวนยี่สิบกว่าคนยืนเรียงแถวรอการลงทะเบียนจากผู้อาวุโสผู้ดูแล
"ยินดีต้อนรับสู่เขตศิษย์ภายใน ท่านคือผู้ที่เริ่มต้นบนเส้นทางของ 'เต๋า' อย่างแท้จริงแล้ว"
เสียงของอาวุโสเมิ่งจิวเย็นชาแต่หนักแน่น "แต่ขอเตือน...พวกเจ้าคือกลุ่มลำดับท้ายที่สุดที่ถูกคัดเลือกเข้ามา
และข้าคาดหวังจากพวกเจ้าน้อยมาก"
เสียงกระซิบอีกระลอกดังขึ้นในหมู่ศิษย์ใหม่
ผู้อาวุโสกางม้วนผ้าบางที่มีอักษรพลังหมุนวนอยู่ด้านใน
"นี่คือป้ายวิชา ทุกคนจะได้รับสิทธิ์เลือกสายฝึก 1 สาย เพื่อเรียนหลักสูตรพื้นฐานภายใน 3 เดือนแรก
พวกเจ้าต้องเลือกให้เหมาะกับตนเอง"
เซียฉินพิจารณาตัวเลือกที่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า:
สายกระบี่ — ฝึกทักษะกระบี่ร่างกาย + เคลื่อนไหวขั้นกลาง
สายเวทธาตุ — ฝึกควบคุมพลังธาตุเฉพาะตัว และเวทพื้นฐาน
สายโอสถ — ฝึกแยกสมุนไพร โอสถรักษา และปรุงโอสถพื้นฐาน
สายยุทธแท่งผนึก — ฝึกสร้างค่ายกลเล็ก และการเสริมเวท
สายตาของเซียฉินตกลงที่ "สายโอสถ" แต่เขาไม่ได้เลือกทันที เขาหันไปมองพรรคพวกของตน:
ไป๋อี้หาน เลือกสายกระบี่ทันทีโดยไม่ลังเล ฉู่เหยียนกำลังพิจารณาระหว่างสายโอสถกับเวทธาตุ หงเทียนจับคางคิด ส่วนหลี่เหยินดูสนใจยุทธแท่งผนึก
ท้ายที่สุด เซียฉินเลือก สายกระบี่ เช่นเดียวกับไป๋อี้หาน — ด้วยเหตุผลสำคัญประการเดียว:
"โอสถ...ข้ายังไม่รู้พอจะหลอมมันให้กลายเป็นพลังได้ ข้าควรฝึกสิ่งที่ใช้ร่างกายตนเองเป็นฐานเสียก่อน"
สัปดาห์แรกของการฝึกศิษย์ภายใน เริ่มต้นด้วยบทเรียนภาคบังคับ
ผู้อาวุโสอี้หรง หนึ่งในผู้ฝึกสอนสายกระบี่ พูดกับศิษย์ใหม่เสียงเรียบแต่แฝงความดุ:
"ข้าไม่สนว่าพวกเจ้าผ่านอะไรมา หรือฝึกกระบี่มากี่ปี ที่นี่...เรานับกันตั้งแต่ก้าวแรก!"
เซียฉินและไป๋อี้หานยืนเรียงในแถวหน้าสุด สวมชุดฝึกสีคราม
การฝึกวันแรกประกอบด้วย:
การทรงตัวบนเสาไม้กลางน้ำ
ฟาดกระบี่ตามจังหวะเสียงกระดิ่งทอง (ห้ามผิดแม้แต่นิด)
วิ่งรอบหุบเขาตามเวลาที่กำหนด
เซียฉินเกือบล้มจากเสาไม้หลายครั้ง แต่กลับยืนอยู่ได้นานขึ้นเรื่อย ๆ จากความเข้าใจจังหวะของลม
ผู้อาวุโสมองเขานิ่ง ๆ
"เจ้าคือเด็กใหม่จากกลุ่มที่ทำภารกิจหุบเขาเมฆหม่นใช่หรือไม่?"
เซียฉินค้อมศีรษะ "ขอรับ"
"...สายตาดี ปรับตัวไว แต่กระบี่ของเจ้าเบาเกินไป เจ้าขาด...เสียงของกระบี่!"
เซียฉินขมวดคิ้วเล็กน้อย "เสียงของกระบี่?"
"เสียงที่ออกมาจาก 'จิต' ของเจ้า ไม่ใช่เพียงการฟาดผ่านอากาศ จำไว้ให้ดี"
วันนั้นเอง เซียฉินเริ่มฝึกฝนอย่างเข้มข้นโดยไม่พักแม้หลังเลิกเรียน
ยามค่ำ — ที่ลานฝึกของศิษย์ภายในล่าง
กลุ่มทั้งสองรวมตัวกันแลกเปลี่ยนข้อมูลจากแต่ละสายฝึก
เซวียนเหยียนจวินอธิบายโครงสร้างเวทธาตุลมให้กับฉู่เหยียน ถงเหวินอวี่พูดถึงรากสมุนไพรที่น่าสนใจกับหลี่เหยิน
หลินซือเหยาแนะนำวิธีวัดอุณหภูมิขณะปรุงโอสถให้หงเทียนฟังด้วยเสียงอ่อนโยน
เซียฉินเงียบ ฟังทุกคนพูด แล้วเขาก็พูดขึ้นเบา ๆ
"ข้าคิดว่า...หากเราเรียนรู้ร่วมกันทุกสาย ค่อย ๆ เสริมช่องว่างของกันและกัน...
เราจะไม่ใช่แค่กลุ่มธรรมดา แต่เป็นกำลังที่ไม่ว่าใครก็ประเมินไม่ได้"
ไม่มีใครเถียง มีเพียงแววตาที่เริ่มเปล่งแสงในความมืดของลานฝึกนั้น
ในอีกฟากหนึ่งของสำนัก
ศิษย์ภายในระดับสูงบางกลุ่มเริ่มได้รับข่าว
"กลุ่มใหม่จากศิษย์ภายนอกเหรอ? พวกนั้นไม่รู้หรอกว่าที่นี่คือโลกของคนที่เกิดมาเหนือกว่า"
เสียงหัวเราะแผ่ว ๆ ดังจากเงาใต้ต้นไม้ใหญ่ — แต่บางสิ่งในความมืด...ก็เริ่มจับตามองเซียฉินและพวกเขาอย่างเงียบเชียบ