ฝ่าวิกฤต วันสิ้นโลก

สายลมเเห่งการเปลี่ยนแปลงเริ่มพัดพาเข้ามาเเล้ว เเต่หากไม่มีใครรู้ถึงการมาของมัน
ยามบ่ายในวันที่ดูเเสนจะปกติวันหนึ่ง ณ โรงเรียนนานาชาติที่เพียงดูภายนอกก็รับรู้ได้ถึงความหรูหราของมัน โดยไม่ต้องสงสัยก็รู้ได้เลยว่าเป็นโรงเรียนระดับสูงที่คนปกติคงไม่มีสิทธิ์ได้เหยียบย่างเข้าไปภายในเเสงของดวงอาทิตย์เเละลมที่เย็นสบายพัดผ่านหน้าต่างของห้องเรียนห้องหนึ่ง เผยให้เห็นถึงชายหนุ่มผู้หนึ่งนอนหลับอยู่ที่โต๊ะเรียนติดหน้าต่างของข้างหลังห้อง ผมของเขาสียาวดำเเต่ก็ไม่ได้มีความเงางามให้อารมณ์คล้ายกับสีดำของถ่าน หน้าตาของชายหนุ่มเรียกได้ว่าหากมีคนในโรงเรียนพูดถึงชายหนุ่มที่หน้าตาดีในโรงเรียนก็คงจะมีชื่อของเขาปรากฏขึ้นมาในบทสนทนาเป็นเเน่ หากมองรวมๆเขาก็คือหนุ่มหน้าตาดีคนหนึ่ง เพียงเเต่สายตาเเละสีหน้าที่เขาเเสดงออกมาเผยให้เห็นความเกียจคร้านราวกับไม่มีสิ่งใดสำคัญกับตัวเขาเลยเด็กหนุ่มคนนี้มีชื่อว่า หลินเทียน เป็นลูกครึ่งไทยเเละจีน เขามีนิสัยที่ค่อนข้างชอบทำอะไรคนเดียว เเต่ก็ไม่ถึงกับหลีกหนีสังคม เเละยังชอบมองโลกในเเง่ร้าย ทำให้เขามีเพื่อนไม่ค่อยเยอะภายในโรงเรียนหากตามที่กล่าวในต้นเรื่อง หลายคนคงคิดว่าชายหนุ่มคนนี้คงมีฐานะทางบ้านที่ดีเป็นเเน่เพราะสามารถเรียนในโรงเรียนเเห่งนี้ได้เเต่กลับไม่ใช่เลย ฐานะทางบ้านของเขาไม่ได้ดีเลิศหรู คงเรียกได้เพียงว่าธรรมดา เเต่ที่เขาสามารถเข้าเรียนที่นี่ได้ล้วนมาจากการสอบชิงทุน ที่มีโควต้าเปิดให้ไม่กี่ที่เพียงเท่านั้น นี่เเสดงให้ถึงความฉลาดของชายหนุ่มตั้งเเต่เขาเข้าโรงเรียนนี่มาได้ก็ทำคะเเนนได้เป็นอันดับต้นๆมาตลอด เเละทำให้เด็กนักเรียนคนอื่นไม่พอใจในตัวเด็กหนุ่ม เพราะทุกคนล้วนมองว่าเขาไม่เหมาะสมที่จะมาเรียนที่นี่ เเละจากหน้าตาของเขาก็มีเด็กผู้ชายอีกหลายคนที่อิจฉาเด็กหนุ่มทำให้เขาล้วนโดนผู้คนในโรงเรียนกลั่นเเกล้ง เเต่เขาก็ได้เเต่ทนรับมันไว้เพราะไม่สามารถตอบโต้ได้ เด็กในโรงเรียนนี้ล้วนเเต่มีเบื้องหลังเป็นครอบครัวที่มีฐานะ มีอำนาจ การที่พวกนั้นจะมองเขาอย่างดูถูกก็ไม่ใช่เรื่องแปลกจากเด็กหนุ่มที่เคยอดทนยอมรับคำดูถูก โดนกลั่นเเกล้ง เเต่เขาก็ยังคงตั้งใจเรียนอย่างไม่ยอมเเพ้ เบื้องหลังความมานะอดทนนี้มาจากครอบครัวเพียงคนเดียวของเขา พ่อของเขาประสบอุบัติเหตุตั้งเเต่เขายังเด็กเเละเเม่ก็เลี้ยงดูเขามาด้วยตัวคนเดียว เสาหลักที่ทำให้เด็กหนุ่มยังคงอดทนล้วนมีที่มาเพราะทำเพื่อความสุขของเเม่ทั้งสิ้นเเต่! เหตุการณ์ที่เขาไม่มีวันอยากให้เกิดก็เกิดขึ้น เเม่ของเขาโดนรถชนทำให้บาดเจ็บสาหัสเเละต้องเข้าโรงพยาบาล โดยที่คู่กรณีเป็นชายหนุ่มที่เมาเเล้วขับ เด็กหนุ่มพอได้ข่าวนี้ก็ทำอะไรไม่ถูกในขณะนั้น เขาเพียงได้เเต่ไปเยี่ยมเเม่ที่โรงพยาบาล เเละเขาก็ได้ไปสอบถามตำรวจเพื่อเอาผิดกับชายหนุ่มที่เมาเเล้วขับ เพียงเเต่ผ่านมาก็นานเเล้วตำรวจก็ไม่สามารถจับคนชนได้ เเละเขาได้รู้ว่าคนที่ชนเป็นลูกชายของคนมีชื่อเสียงภายในเมืองจากตำรวจที่สงสารเด็กหนุ่ม เเต่ตำรวจคนนั้นก็บอกว่าไม่มีคนกล้าเอาผิดเขาเพราะอิทธิพลของจากพ่อของเขา สิ่งนั้นได้เเต่ทำให้ชายหนุ่มฝืนกลั้นความโกรธเก็บไว้เเละเเม่ของเขาได้เสียชีวิตที่โรงพยาบาล การรู้ข่าวนี้ทำให้เด็กหนุ่มรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบของเขาพังทลายลง หลากหลายความรู้สึกปะปนกันไปหมด เขาโกรธเเละเกลียดชายหนุ่มที่ชนเเม่ของเขา เกลียดอำนาจที่กดดันคนที่ต่ำกว่า เกลียดความถูกต้องจอมปลอมที่จับคนทำผิดไม่ได้ ความโกรธเเละความเกลียดปะทุขึ้นภายในจิตใจของเด็กหนุ่ม เเต่เขาก็ไม่สามารถทำอะไรได้ สิ่งสุดท้ายที่เเม่เขาพูดฝากให้เขาไว้คืออยากให้เขาเติบโตอย่างมีความสุขตัดกลับมาที่เด็กหนุ่มหน้าตาเกียจคร้านในโรงเรียน จากเหตุการณ์นี้ทำให้เขาเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิงจากที่เคยตั้งใจเรียน ก็กลายเป็นขี้เกียจเเละไม่สนใจสิ่งรอบตัว“ หลินเทียน คราวนี้เกรดเธอตกลงไปเยอะนะ ครูเสียใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเเต่เธอไม่ควรละความพยายามนะ ” เสียงของคุณครูที่ยืนอยู่หน้าห้องพูดขึ้นมา“ หึ สุดท้ายเเล้วเเกก็ไม่เหลืออะไร ”“ น่าสงสารจัง ”“ ไงหละจากจอมฉลาดกลับกลายเป็นเพียงเด็กขี้เกียจ ”มีเสียงกระซิบกระซาบกันของเด็กในห้องเรียนเต็มไปหมด “ ทุกคน เงียบ! ” คุณครูพูดขึ้นมาหลังจากนักเรียนในห้องคุยกันหลินเทียนฟังที่ครูพูดก็ไม่ได้สนใจอะไรคำเหล่านั้น เเม้เเต่คำพูดของเด็กในห้องก็เป็นเพียงสายลมที่ผ่านหูเขาไปเท่านั้น“ จะพยายามไปเพื่ออะไรหละ ” หลินเทียนพูดด้วยเสียงเบาๆกับตัวเอง“ ถ้าเรามีพลัง เรื่องคงไม่ต้องเป็นเเบบนี้ ” หลังจากพูดคำนี้เขาก็กำมือเเน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว ถึงเรื่องจะผ่านไปเเล้วเเต่ความโกรธที่มีต่อคนที่ทำให้เเม่เขาต้องตายก็ยังไม่เคยลบหายไป‘ โลกนี้มันพังไปเเล้ว ’ เเต่หลังจากที่เขาพูดขึ้นไม่นานตู้ม!!! ครืนนนนนนนนนน!!!อยู่ๆก็มีเสียงดังเเละเหตุการณ์แปลกประหลาดก็เกิดขึ้น เหตุการณ์นี้ไม่ได้เกิดขึ้นเพียงที่โรงเรียนเเต่เป็นทั่วทั้งโลก ท้องฟ้าที่เคยสว่างไสวกลับกลายเป็นมืดมิด เมฆครึ้มที่ผุดออกมาจากสักเเห่งปรากฎขึ้นแกคลุมทั่วท้องฟ้า คนที่อยู่เเถวชายทะเล สามารถเห็นคลื่นในทะเลที่ราวกับเป็นความโกรธเกรี้ยวของเทพเเห่งท้องสมุทรทุกคนในห้องเรียนรวมถึงหลินเทียนล้วนตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น พวกเขาทำได้เพียงมองไปข้างนอกหน้าต่างด้วยความหวาดกลัว ในห้องเรียนเต็มไปด้วยเสียงของนักเรียนที่พูดกันด้วยความตกใจ“ โลกจะต้องเริ่มใหม่ จงเเสวงหาพลังเพื่ออยู่รอด ”มีเสียงหนึ่งเป็นเหมือนเสียงของชายเเก่ที่ดังไปทั่วโลกทำให้ทุกคนตกใจกับเหตุการณ์เเละเสียงที่ได้ยินดังขึ้นไปอีก เสียงนั้นดังขึ้นไปทั่วโลกอย่างต่อเนื่อง “ เเต่ข้าจะมอบของขวัญเเด่มนุษย์ 1 อย่าง พวกเจ้าทุกคนจะได้รับอาร์คของตัวเอง ” “ พวกเจ้าคงสงสัยว่าอาร์คคืออะไร หากพูดในความเข้าใจของพวกเจ้า ก็คงเปรียบเสมือนพรที่จะมอบความสามารถเฉพาะตัวให้เเก่ผู้เอาชีวิตรอด โดยอาร์คนี้จะมีด้วยกันอยู่หลายระดับเเต่ต่อให้ข้าพูดถึงระดับของมันพวกเจ้าก็ไม่มีทางเข้าใจ หึ สิ่งนี้เเหละที่ยุติธรรมที่สุดเพราะดวงเเละโชคลาภก็คือความเเข็งเเกร่ง อย่างหนึ่ง ”“ จงเเข็งเเกร่งขึ้นเเละอยู่รอด!! ”หลังจากสิ้นเสียงไป หลินเทียนก็จับหัวของตัวเองด้วยความเจ็บปวด ในหัวของหลินเทียนก็ได้มีเสียงผู้หญิงที่ทำให้เขารู้สึกตกใจจนนึกไปว่าตัวเขากำลังอยู่ในฝัน มีคำพูดมากมายผุดขึ้นมาในหัวของเขา“ ผู้ที่ไม่เคยรู้จักความพอดี ต้องการดื่มกินจนลืมเลือนหน้าที่ของตนเอง ในอดีตเป็นถึงหนึ่งในเทวฑูตเทวดา 6 ปีกผู้ร่วงหล่นมาจากสวรรค์ เเละเป็นผู้ที่มีพลังยิ่งใหญ่ที่สุดในนรกนอกเหนือจากซาตาน เจ้าชายแห่งมวลปีศาจ ” “ นามนั้นคือ เบลเซบับ ตัวแทนของบาปเเห่งความตะกละ ”“ อาร์คที่ท่านได้รับ คือความตะกละของจอมปีศาจ ”“ ความสามารถ : หากท่านสังหารสิ่งใดจะสามารถกลืนกินพลังบางส่วนของสิ่งที่ท่านสังหารลงได้โดยจะได้เพียง 1 พลัง (พลังเเละปริมาณที่ท่านจะได้รับจากการสังหาร มาจากการสุ่ม) ”“ อาร์คที่ท่านได้รับ ไม่สามารถประเมินระดับได้ ” หลังจากเสียงนั้นหายไป อาการปวดหัวของหลินเทียนก็หายไป ทุกคนรอบตัวเขาล้วนประสบเหตุการณ์เดียวกันทั้งสิ้นเสียงชายเเก่ไร้ที่มาได้ดังขึ้นไปทั่วโลกอีกครั้ง“ เมื่อพวกเจ้าได้รับอาร์คเเล้ว บทเเรกของหายนะได้อุบัติขึ้นเเล้ว ในมือของพวกเจ้าคือสิ่งที่พวกเจ้าสามารถใช้มันเพื่อเอาชีวิตรอดได้ ”“ เริ่มต้นวันสิ้นโลกได้ เหล่ามนุษย์เอ๋ยขอภาวนาให้พวกเจ้าชุ่มโชคไปด้วยเลือด ”หลังสิ้นเสียงชายเเก่ ก็เกิดเหตุการณ์บางอย่างขึ้นเเละท้องฟ้ากลับไปดั่งเดิมอย่างที่มันควรเป็น ในขณะที่ทุกคนล้วนไม่สามารถปรับตัวได้ว่าเกิดอะไรขึ้น มีสิ่งหนึ่งปรากฏตัวเเละพุ่งทะลุเข้ามาภายในห้องเรียนหน้าตาของมันราวดูกับหลุดมาจากเกมหรือหนังเวทย์มนต์เเฟนตาซี ผิวกายของมันสีเขียวเเละมีผิวหยาบดั่งสัตว์ป่า รูปร่างเเละขนาดเกือบเท่าจะมนุษย์ที่โตเต็มวัย ข้างศีรษะมีหูยาวที่ไม่ได้มีความงดงามหรือความเหมาะสมกับหัวของมัน ปากที่อ้าออกเผยให้เห็นฟันที่เต็มไปด้วยคมเคี้ยวเเละลิ้นที่เเสนจะน่าเกลียด ร่างกายปกคลุมไปด้วยเศษผ้าขาดๆที่ไม่สามารถเรียกว่าเป็นเสื้อผ้าได้ ภายในมือของมันถือขวานเอาไว้ โดยรวมเเล้วมันเป็นดั่งก็อปลินที่ทุกคนนึกออกเพียงเเต่ สีหน้าของมันเเสดงถึงความบ้าคลั่งออกมาได้อย่างน่ากลัวขณะที่ทุกคนยังงุนงงกับสิ่งตรงหน้า สิ่งมีชีวิตประหลาดก็เหวี่ยงขวานไปที่นักเรียนที่นั่งติดประตูทางเข้ามากที่สุด เลือดจำนวนมากไหลทะลักออกมาจากเเผลของเด็กคนนั้นเหมือนดั่งที่เห็นได้เเต่เพียงในหนังสยองขวัญ หลังจากนั้นไม่นาน“ อ้ากกกก!! บ้าอะไรวะเนี่ย ”“ กรี๊ดดดดเลือดดดด ”“ ช่วยด้วยยย! ”“ นั่นมันตัวบ้าอะไรวะ!! ”ในห้องเรียนปกคลุมไปด้วยเสียงกรีดร้องของเด็กนักเรียนรวมถึงคุณครู ทุกคนไม่มีใครคิดว่าเกิดเหตุการณ์เเบบนี้ขึ้น ไม่มีใครสามารถตั้งสติได้ ผู้หญิงบางคนที่เห็นเลือดบางคนถึงกับเป็นล้มลงไป ผู้ชายบางคนก็หล่นลงไปจากที่เก้าอี้ด้วยความตกใจหลินเทียนมองเหตุการณ์ที่เกิดด้วยความตกใจเช่นกัน ตัวเขาเองก็ทำอะไรไม่ถูก เเละในมือของเขาก็ปรากฏสิ่งหนึ่งขึ้นมา สิ่งนั้นคือมีดสั้นที่ดูเเหลมคม เขาไม่ได้ตกใจที่มันโผล่ขึ้นมาเพราะตอนนี้เขาไม่รู้สึกว่าจะมีอะไรน่าตกใจไปกว่าเหตุการณ์ตรงหน้าเเล้วเเละข้อมูลของมีดก็มาปรากฏในหัวของเขา[ มีดสั้นที่ขึ้นสนิม (common) ][ ความทนทาน : 100/100 ][ ความสามารถ : พละกำลัง +1 ]หลินเทียนรีบหาเหตุผลที่เป็นได้มากที่สุดคือตอนนี้มันเหมือนกับโลกเปลี่ยนไปเป็นโลกในเกมถึงมันจะดูไม่สามารถเป็นไปได้ เเต่มันเป็นไปเเล้วเพียงเเต่นี่คือเกมที่ใช้ชีวิตจริงเป็นเดิมพันก็อปลินตรงหน้าหลังจากมันฆ่าเด็กนักเรียนไปเเล้วก็เหมือนมันจะพอใจอย่างมาก เเละความบ้าคลั่งในตัวมันก็ดูเหมือนจะเพิ่มขึ้นเสียงชายเเก่ดังขึ้นมาอีกครั้ง“ บทเเรก ฆ่าเเละมีชีวิตรอด หากสิ่งใดเป็นอันตรายต่อตัวเจ้าก็เเค่ฆ่ามันซะ ใครที่ฆ่าได้มากที่สุดจะได้รับรางวัลจากข้า ”ก็อปลินเริ่มจู่โจมเด็กนักเรียนในห้องอีกครั้ง ทุกคนต่างวิ่งหนีด้วยความกลัว บางคนก็ถูกผลักจนเป็นเหยื่อให้ก็อปลินสังหาร เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดเเละความตื่นตระหนกดังอย่างไม่มีหยุด สำหรับเหตุการณ์เเบบนี้ไม่มีใครสนใจผู้อื่นมีเพียงเเต่คนที่ห่วงชีวิตของตัวเองเท่านั้นหลินเทียนที่ยืนอยู่มุมห้องด้วยท่าทางระวังตัว เขากำมีดในมือด้วยความรู้สึกบางอย่างที่เริ่มก่อตัว“ ไม่มีทางเลือกเเล้ว ” เขาคิดด้วยความรวดเร็วว่าต่อให้หนีออกไปได้ จากเสียงที่ได้ยินข้างนอกก็คงมีพวกก็อปลินเเบบนี้อยู่อีก ยังไงถ้าอยากรอด การหนีออกไปก็ไม่ใช่เรื่องดี ผู้คนที่ตื่นตระหนกวุ่นวายเเละศัตรูที่ไม่รู้จัก เขาตัดสินใจได้ว่ามีเเต่ต้องกำจัดก็อปลินตัวนี้เท่านั้น“ ใครก็ได้ฟังก่อน ถ้ารวมกันเราน่าจะจัดการมันได้ ตอนนี้ในมือทุกคนน่าจะมีมีดนี่สินะ เรายังมีทางรอดเหลืออยู่ ” หลินเทียนชูมีดขึ้นมาเเละพูดขึ้นเพื่อหวังจะให้ทุกคนช่วยกัน“ บ้าไปเเล้วหรอวะ! ”“ อยากจัดการก็จัดการมันไปคนเดียวเถอะ ไอ้โง่! ”“ หนีเร็ว!! ไม่ต้องฟังมันเเล้ว ”เสียงทุกคนในห้องดังขึ้นไม่มีใครเห็นด้วยกับหลินเทียนต่างคนต่างพยายามวิ่งหนีออกไปอย่างไม่คิดชีวิต เเต่ก็มีน้อยคนที่จะออกไปได้ พวกที่พยายามส่วนมากก็จะกลายเป็นเหยื่อให้ก็อปลินสังหารทั้งหมด ก็อปลินจ้องมองหลินเทียนด้วยความเเปลกใจ ในห้องตอนนี้มีเพียงหลินเทียนเเละพวกที่ไม่มีเเม้เเต่เเรงจะกล้าขยับตัวเหลืออยู่โดยที่โต๊ะเรียนข้างหน้าหลินเทียน หญิงสาวรูปร่างหน้าตาดีคนหนึ่งกำลังนั่งอยู่ใต้โต๊ะเเละสั่นไปด้วยความกลัว เธอคนนี้ชื่อว่า ถางเหยียน เธอเป็นเพียงไม่กี่คนที่ไม่ได้ดูถูกหรือเเกล้งเขา บางครั้งเธอถึงกับพยายามปกป้องเขา ทำให้หลินเทียนมีความประทับใจต่อผู้หญิงคนนี้ เเต่ดูตอนนี้ก็มองออกเลยว่าเธอไม่มีเเรงจะขยับไปไหนเเล้ว“ พวกโง่เอ้ย! ถ้าช่วยกันมันก็มีหวังที่จะรอด ”“ เเล้วตอนนี้ชั้นจะทำยังไงเนี่ย ” หลินเทียนจ้องมองก็อปลินด้วยความสับสนเเละความกลัว‘ หรือเราจะทิ้งถางเหยียนไว้เเล้วหนีออกไป นั่นน่าจะเพิ่มโอการอดให้เราถ้าใช้เธอเป็นเหยื่อ ’ อยู่ๆก็มีความคิดนี้ผ่านเข้ามาในหัวของเขาเเต่เขาก็สลัดมันทิ้งโดยไม่ลังเล เขาไม่คิดจะทำเเบบนั้นต่อให้มีโอกาสเเละยิ่งเป็นถางเหยียนที่คอยช่วยเขา เขาตัดสินใจเเล้วว่าจะปกป้องเธอ‘ ขวานมันค่อนข้างใหญ่ทำให้มันเหวี่ยงออกมาช้า ถ้าเราสามารถโจมตีมันได้ก่อนก็น่าจะมีโอกาสจัดการเเต่นั่นต้องเป็นจุดตายเท่านั้.. ’ หลินเทียนคิดอย่างรวดเร็วเเต่ก็อปลินไม่ได้รอคอยเเต่อย่างใด มันตรงเข้ามาที่เขาโดยความรวดเร็วเเละฟาดขวานอันน่ากลัวโดยไม่ลังเล“ บ้าเอ๊ย ”ฟรึ่บบบบ! ตู้มมม!หลินเทียนพุ่งตัวหลบออกมาจากทิศทางที่ขวานเหวี่ยงมาได้อย่างหวุดหวิด ขวานของก็อปลินติดอยู่กับโต๊ะของเขา เเละมันเหมือนกำลังจะพยายามดึงขวานที่ติดออกมา‘ ตอนนี้เเหละ!!! ’ หลินเทียนเห็นโอกาสนี้ ก็เลยลงมือโดยไม่ลังเลเขาใช้มีดของเขาปักลงไปที่กลางหัวของก็อปลินพอดีฉึกกก!เลือดจำนวนมากไหลออกมาจากหัวของก็อปลินเเละกระเด็นมาโดนหลินเทียน ทำให้เขารู้สึกอยากจะอาเจียนออกมา จากกลิ่นเลือดที่คลุ้งเต็มห้องเรียนไปหมดรวมกับภาพของซากศพที่น่ากลัวภายในห้องพอเขาปล่อยมือออกจากมีด ร่างกายของก็อปลินก็ล้มลงไปกับพื้นทันที เเต่หลินเทียนก็ยังคงไม่มั่นใจเขาไม่กล้าเข้าใกล้มัน จึงหยิบเก้าอี้เรียนเเละถือมันเพื่อรอเหวี่ยงเผื่อก็อปลินจะฟื้นขึ้นมา เเละอยู่ๆข้อมูลก็มีปรากฎขึ้นมาในหัวของเขา[ ผลของอาร์คเเห่งความตะกละ : ความว่องไว +2 ]พอเขารู้ก็พอจะเดาได้ว่าอาร์คของเขาทำงานเมื่อสังหารสิ่งมีชีวิตได้ เท่ากับก็อปลินตรงหน้าน่าจะถูกจัดการเเล้วทำให้เขาคลายความกังวลเเละวางเก้าอี้ลง เขาพยายามกลั้นใจเเละดึงมีดออกมาจากหัวของก็อปลิน ความรู้สึกเเบบนี้ทำให้เขาทำตัวไม่ถูก ความจริงที่เขายังรักษาสติไว้ได้ภายใต้สภาพเเบบนี้ก็ถือว่าเก่งมากเเล้วความรู้สึกของเขาตอนนี้เป็นสิ่งที่บรรยายไม่ถูก หลังจากสังหารก็อปลินเเล้ว หลินเทียนรู้สึกว่าร่างกายของเขาเบาขึ้นอย่างที่น่าแปลกใจ ‘ โลกเเบบนี้มัน.. ’“ ชั้นจะต้องรอดจากเหตุการณ์บ้าๆนี้ให้ได้ ” หลินเทียนพูดกับตัวเองหลังปรับสภาพอารมณ์ให้กลับมาเป็นปกติ หรืออาจจะเรียกได้ว่าเกือบปกติ ณ สถานที่ที่ไม่สามารถบรรยายเป็นคำพูดออกมาได้ มีเสียงชายเเก่โบราณเล็ดลอดดังขึ้นราวกับกำลังบ่นพึมพำกับใครบางคน“ อาร์คเเห่งบาปเเละอาร์คเเห่งเทพ ไม่คิดว่าจะมีคนที่เหมาะสมจะถือครองอาร์คพวกนั้นอยู่บนโลก ”“ ยังไงโชคลาภก็คือความเเข็งเเกร่งอย่างนึง ข้าไม่อาจเเทรกเเซงได้ ”

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

เริ่มต้นหายนะ

นิยายแนะนำ

ฝ่าวิกฤต วันสิ้นโลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

เริ่มต้นหายนะ

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้