แก้วมนตรา

     ในขณะที่กำลังโกรธสุดๆอยู่นั้นเขาก็เงยหน้าขึ้น ทันใดนั้นเขาก็สะดุ้งเพราะตรงหน้าของเขาคือเด็กสาวที่เขาไม่รู้จัก

     " เ๽้าคือใครแล้วคู่หูของข้าอยู่ที่ไหน " ข้าพูดแล้วมองซ้ายมองขวา

     " พูดอะไรของเ๽้า ก็ข้านี่แหละกรีน " เธอยืนยันตนเอง

     " อย่าพูดบ้าๆน่า คู่หูของข้าคือเ๽้าดักแด้ ข้าจำไม่เห็นได้ว่ามีคู่หูเป็๲มนุษย์หรือถ้าว่าไม่ใช่เ๽้าคงเป็๲แฟนคลับของข้าสินะ บอกก่อนเลยว่าในใจข้ามีแค่ยูอิเท่านั้นถึงเ๽้าจะสวยและน่ารักขนาดไหนข้าก็ไม่ชายตามองหรอกเพราะข้ารักเดียวใจเดียวเท่านั้น " ข้าพูดอย่างหนักแน่นแล้วเ๽้าก็คงจะเข้าใจสินะ

     แต่แล้วอยู่ๆกรีนก็ต่อยโคโคะจนกระเด็น

     " นี่เ๽้าทำอะไร! ทำไมไม่หาคนที่ดีกว่าข้า "

     " พูดจบแล้วใช่ไหม "

     กรีนโกรธจนลุกเป็๲ไฟ

     " พูดแบบนี้แล้วเ๽้าก็ยังไม่เชื่อสงสัยคำพูดคงจะเบาไป งั้นก็คงต้องใช้กำลังหนักๆซะแล้ว "

     " เอ๊ะ! " ทำไมข้ารู้สึกร้อนวาบๆ

     " เอาไปกิน " (หมัดทะลวงต่อเนื่อง) ผัวะๆ

     " อ้าก! "

     ต่อมา

     " เ๽้าคงเป็๲กรีนจริงๆสินะ " เขาพูดในตอนที่ใบหน้าบวมเป่ง

     " หึ! ในที่สุดก็เข้าใจสักที ไม่เสียแรงที่ข้าใช้กำลัง "

     " แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ.. " เขาพูดเสียงเบา " เ๽้าจะเอาข้าถึงปางตายเลยรึไง! "

     " อย่าพูดเป็๲ไก่อ่อนเลยน่า หมัดของข้าสู้กับของยูอิไม่ได้เลยด้วยซ้ำ " เธอพูดแล้วถอนหายใจ

     " หนังเหนียวอย่างเ๽้าไม่ตายง่ายๆหรอก "

     " ไม่รู้ข้าจะต้องดีใจหรือเสียใจกันแน่กับคำพูดของเ๽้า "

     " จะอย่างไหนก็แล้วแต่เ๽้า " เธอพูดแบบสบายๆ

     " เอาล่ะ กลับเข้ามาประเด็นแรกดีกว่า " เขาทำหน้าเคร่งเครียด

     " อะไรของเ๽้าหน้าตาแบบนั้น " กังวล

     " ถ้าเ๽้าคือกรีนที่ข้ารู้จัก งั้นข้าก็จะถามเ๽้าว่าเกิดอะไรขึ้นกับร่างกายของเ๽้า ทำไมถึงได้กลายเป็๲แบบนี้ "