Stalker Mode ทำอย่างไรให้ได้รัก (อ่านฟรี)

        “สวัสดีจ้าน้องยี่! น้ำส้มเหมือนเดิมหรือเปล่า?” พี่ธัญญ่าส่งยิ้มหวานพลางโบกมือทักทายให้เธอ 

        “สวัสดีค่ะพี่ธัญญ่า! แหม่ รู้ใจจริงๆ” ยี่โถยกมือไหว้รุ่นพี่พลางเอ่ยออกมาเสียงหวาน ก่อนจะเดินนวยนาดไปนั่งเก้าอี้หน้าเคาน์เตอร์ 

        “วันนี้มีเรื่องเมาท์ไหมคะ?” พี่ธัญญ่าหัวเราะคิกคักแล้วถามออกมา ขณะที่มือกำลังรินน้ำส้มใส่แก้ว 

        “มีค่ะเจ้! แต่ก็ไม่ได้น่าสนใจอะไรขนาดนั้นหรอกค่ะ” ยี่โถ่ปัดมือไปมาพลางส่ายหน้าน้อยๆพี่ธัญญ่ายังไม่ทันได้ต่อความใดๆ พลันมีเสียงหนึ่งดังขัดบทสนทนาของคนทั้งสอง

        “เหมือนเดิมขวดหนึ่ง!” เสียงแข็งกระด้างของลูกค้าหนุ่มคนหนึ่งซึ่งยืนอยู่ไม่ไกลจากเธอนักเสียงนี้ฟังดูคุ้นๆ หูนะ ยี่โถคิดก่อนจะค่อยๆ ชำเลืองหันไปมองชายคนนั้น เขาเป็นคนขาวดวงตาของเขาแข็งกร้าว หนวดเครารกรุงรัง ผมยาวประบ่าดูยุ่งเหยิง...ยี่โถหรี่ตาลงทันทีริมฝีปากบางเม้มแน่น ใบหน้านวลบึ้งตึงขึ้นเมื่อภาพของเหตุการณ์ในอดีตอันน่าหงุดหงิดได้ผุดขึ้นมาในหัวอีกครั้งหมอนี่คือผู้ชายที่มาแย่งที่นั่งเธอในครานั้นอย่างไรล่ะ! 

        “สวัสดีครับคุณคริส” พี่ธัญญ่าส่งยิ้มทักทายลูกค้าคนนั้น แล้วหันไปหยิบขวดเครื่องดื่มจากตู้มาเสิร์ฟชายหนุ่มด้วยความคล่องแคล่ว

        “ต่อค่ะสาว!” หลังจากเสิร์ฟเครื่องดื่มให้ลูกค้าเสร็จ พี่ธัญญ่ารีบหันกลับมาคุยกับเธอต่อเป็นภาษาไทย น้ำเสียงกระตือรือร้นบ่งบอกว่าพร้อมเต็มที่ ยี่โถเบนความสนใจกลับมาหาพี่ธัญญ่าเช่นเดิมหญิงสาวหัวเราะเบาๆ กับท่าทางน่ารักของรุ่นพี่ชาวไทย ก่อนจะจีบปากจีบคอพูดต่อด้วยความคันปาก

        “ก็แม่สาว‘เอวา’ น่ะสิคะอยู่ดีๆ ก็โพล่งขึ้นมาให้หนูฟังประมาณว่า ‘ผู้ชายหวงฉันอ่ะ’ทั้งที่ยังไม่มีใครถาม นี่ก็อยากจะตอบไปอยู่นะว่า ‘อ๋อจ้า!ไม่มีใครดีเท่าแฟนเธอแล้วจ้า เอวา!’ ” ยี่โถเบ้ปากเล็กน้อยพร้อมกับยักไหล่ขึ้นเมื่อนึกไปถึงเหตุการณ์เมื่อตอนกลางวัน

        ปึง! “เธอพูดว่าเอวา?!นี่เธอพูดถึงเอวาอยู่ใช่ไหม?”ขวดเครื่องดื่มถูกวางกระแทกบนเคาน์เตอร์เสียงดังสนั่น ตามมาด้วยเสียงตะคอกของชายขี้โมโหที่นั่งอยู่ข้างเธอ ยี่โถสะดุ้งสุดตัวเมื่อมือหยาบกร้านคู่นั้นกระชากไหล่ของเธอให้หันไปประจันหน้าเขา ดวงตาแข็งกระด้างของคริสเบิกโพลงมันจับจ้องมายังเธอไม่วางตา พาให้หัวใจของยี่โถพลันหล่นวูบลงถึงตาตุ่ม

        “ใจเย็นๆ ก่อนนะครับคุณคริส” พี่ธัญญ่ายื่นมือมาจับแขนคริสเอาไว้อย่างร้อนรน พลางพูดเกลี้ยกล่อมซ้ำๆ สีหน้าของรุ่นพี่ชาวไทยเต็มไปด้วยความกังวลและตกใจไม่แพ้กัน

        “คุณ...รู้จักเอวาด้วยเหรอ?” ยี่โถถามความสงสัยออกไปหลังจากที่หญิงสาวเริ่มเรียกสติของตนเองกลับมาได้ 

        “เอวา...คือแฟนฉันเอง” เสียงของคริสอ่อนลงเขาปล่อยมือออกจากไหล่ของเธอแล้วหันไปยกขวดขึ้นมากระดกต่อ คำตอบนั้น ทำให้ยี่โถและพี่ธัญญ่าหันมามองหน้ากันด้วยความตกตะลึง

        “ประเด็นคือใช่เอวาคนเดียวกันกับเราหรือเปล่าแก?” พี่ธัญญ่าเอียงหน้ามากระซิบข้างๆเธอเป็นภาษาไทย

        “ต้องลองถามดู” ยี่โถกระซิบตอบก่อนจะหันหน้าไปยังคริส ทว่าพี่ธัญญ่ารีบยกมือขึ้นมาแตะไหล่ห้ามเธอไว้พลางส่ายหน้าน้อยๆเป็นสัญญาณให้เธอ

        “ไม่เป็นไรค่ะเจ้”ยี่โถยกมือขึ้นมาแตะแขนพี่ธัญญ่า เธอส่งยิ้มบางๆ ให้พร้อมกับพยักหน้าเพื่อสร้างความเชื่อมั่นให้กับรุ่นพี่

        “ใช่ผู้หญิงที่ชอบนั่งตรงมุมนั้นไหมคะ?” ยี่โถหันไปถามคริสแล้วชี้มือไปยังมุมประจำของเอวา คริสพยักหน้าเล็กน้อยเป็นคำตอบ

        “เป็นใครไม่ได้นอกจาก เอวา! ยัยหัวขโมยแพศยา! ขโมยทุกสิ่งทุกอย่างไปจากชีวิตฉันแม้กระทั่งหัวใจก็ไม่เหลือไว้ให้!” ดวงตาคู่นั้นของคริสเต็มไปด้วยไฟโทสะลุกโชนทว่าน้ำเสียงที่เปล่งออกมานั้นกลับสั่นเครือจนคนฟังรับรู้ได้ถึงความเศร้าหมองยี่โถหันกลับไปมองหน้าพี่ธัญญ่าอีกครั้ง สีหน้าของพี่ธัญญ่าตอนนี้เต็มไปด้วยความตะลึงงันซึ่งคงไม่ต่างกันกับเธอมากนัก

        “เกิดอะไรขึ้น?ทำไมเธอถึงทำกับคุณแบบนั้นล่ะคะ” ยี่โถถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล แววตาเป็นประกายหญิงสาวพยายามตีสีหน้าเรียบนิ่งเอาไว้ แม้ว่าในใจตอนนี้เธอกำลังกระโดดโลดเต้นอย่างระริกระรี้อยู่ก็ตาม คริสคือกุญแจสำคัญสำหรับเรื่องนี้!

        คำถามจากหญิงสาวทำให้คริสขมวดคิ้วมุ่นชายหนุ่มนิ่งงันไปสักพักก่อนจะเอ่ยออกมา 

            “ฉันรักเอวามากเธออยากได้อะไรฉันก็หามาให้ทั้งหมด ปฏิบัติปรนเปรอเพื่อเธอเป็นอย่างดี ฉันมีความสุขทุกครั้งที่ได้เห็นรอยยิ้มอ่อนหวานนั่น”ไฟโทสะในดวงตานั้นเริ่มอ่อนลง คริสแสยะยิ้มเย็นออกมาเป็นรอยยิ้มที่ชวนให้ยี่โถรู้สึกขนลุกซู่ขึ้นมาแปลกๆ 

        “ฉันตั้งใจไว้ว่าจะขอเธอแต่งงานหลังจากคบกันได้ 7 เดือน แต่อยู่ๆ เธอกลับเงียบหายไป ปิดช่องทางการติดต่อทุกอย่างย้ายที่อยู่หนี แถมยังหอบทรัพย์สินมีค่าของฉันติดตัวไปด้วยหลายชิ้นรวมถึงบัตรเครดิต” น้ำเสียงของคริสกลับมาแข็งกระด้างอีกครั้ง ไฟโทสะในดวงตาที่กำลังทำท่าจะดับมอดพลันลุกโชนขึ้นมาฉับพลันยี่โถได้แต่อ้าปากค้างกับสิ่งที่ได้ยิน  

        “กว่าจะรู้ตัวฉันก็ได้สิ้นเนื้อประดาตัวไปแล้วเรียบร้อย ฉันต้องขายบริษัทตัวเองทิ้ง!” คริสตะคอกออกมาอย่างเดือดดาลในประโยคสุดท้าย พาให้คนที่นั่งบริเวณนั้นสะดุ้งไปตามๆกัน เขากำขวดในมือแน่นจังหวะการหายใจถี่เร็ว ดวงตาคู่นั้นเริ่มแดงก่ำ ร่างกายของเขาสั่นเทิ้มราวกับคนเสียสติ    

        “แต่ฉันก็ยังรักเอวาเหมือนเดิม ฉันขาดเธอไปไม่ได้! ฉันออกตามหาเธอแล้วก็ได้เจอที่เมืองนี้” น้ำเสียงของคริสกลับมาอ่อนลงทันทีทันใดเขาฉีกยิ้มกว้างออกมาอีกครั้งทั้งที่ดวงตาคู่นั้นยังวาวโรจน์อยู่ อารมณ์ที่แกว่งไปมาของชายตรงหน้าได้สร้างความหวาดหวั่นให้แก่ใครหลายคนที่อยู่ใกล้ๆ ยี่โถเองก็เป็นหนึ่งในนั้นเช่นกันหญิงสาวกุมมือเข้าหากันแน่นเพื่อข่มอาการสั่นเทาเอาไว้ เธอสูดหายใจเข้าลึกก่อนจะพูดขึ้นว่า

        “รู้ได้เลยว่า ความรักของคุณที่มีต่อเธอนั้นมากมายเหลือเกินแต่การมาที่ผับแห่งนี้ แสดงว่าคุณได้เห็น...เอ่อ” อยู่ดีๆยี่โถก็รู้สึกกระอักกระอ่วนขึ้นมาทันใด มันคงเถรตรงเกินไปถ้าจะเอ่ยออกมาภาพของเอวากับผู้ชายไม่ซ้ำหน้ายังคงติดตาสำหรับคนนอกอย่างยี่โถแล้วถ้าคนรักเก่าอย่างเขาล่ะจะรู้สึกอย่างไร?

        “เพราะความคิดถึง ทำให้ฉันต้องทนทรมานกับภาพบาดตาพวกนั้นทุกวันเพราะฉัน...ฮึก! เพราะฉันมันขี้ขลาดเกินไป ไม่มีความกล้าเลยสักนิด! ฉันกลัว...กลัวว่าเธอจะหนีฉันไป!”คริสฟุบหน้าลงกับเคาน์เตอร์เสียงสะอื้นไห้แห่งลูกผู้ชายยังคงดำเนินต่อเนื่องไม่ขาดสายร่างผอมแห้งนั้นสั่นเทิ้ม ยี่โถยกมือขึ้นมาแตะไหล่เขาเบาๆ

        “เชื่อว่า คุณจะต้องเข้มแข็งขึ้นในสักวัน” หญิงสาวส่งยิ้มบางๆ ให้เขาคริสเงยหน้าขึ้นมามองเธอด้วยสายตาเรียบนิ่งเขามองอยู่อย่างนั้นเนิ่นนานแทบไม่กะพริบตา พาให้คนถูกมองเริ่มรู้สึกร้อนๆ หนาวๆทว่าอยู่ดีๆ เขาก็หัวเราะในเวลาต่อมา

        “ใช่!ฉันต้องเข้มแข็ง!ถ้าเอวามาที่นี่ครั้งหน้า ฉันจะไปขอคืนดีกับเธอ คิดว่าดีไหม?”คริสโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ๆ ยี่โถ พร้อมกับถลึงตาลุกวาวรอยยิ้มอันน่าสะอิดสะเอียนผุดเผยบนใบหน้าซูบผอมนั้น

        “เอ่อ...คือ...กะ...ก็ดี” ยี่โถได้แต่ส่งยิ้มแห้งให้เขาโดยที่ใจยังเต้นตึกตักแทบผิดจังหวะ เธออยากจะเป็นลมเสียตรงนี้ให้ได้

        “ดี!ดีใช่ไหม! แต่ว่า...ช่วงนี้เธอหายไปไหน เอวาคงไม่ได้หนีไปอีกใช่ไหม?”คริสย่นคิ้วเข้าหากันพลางบ่นพึมพำกับตัวเอง เขาเริ่มอยู่ไม่นิ่งกระสับกระส่ายไปมาท่าทางดูกระวนกระวายขึ้นชัดเจน

        “เอ่อ...เธออาจจะ...อยากพักชั่วคราวก็ได้”หญิงสาวตอบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา คงไม่เป็นการดีแน่ถ้าจะบอกความจริงเขาไป

        “ฉันก็คิดอย่างนั้น ฉันจะเตรียมของที่เอวาชอบรอไว้ เธอคงจะมีความสุขมากถ้าได้ใส่ชุดเดรสแบรนด์ดังของฝรั่งเศสแน่นอนว่าของขวัญสุดพิเศษสำหรับเธอคือ หนังสือปรัชญายุคคลาสสิกเอวาหลงใหลในรสชาติของสเต็กเนื้อริบอายที่ฉันทำมาก เธอจะได้ทานคู่กันกับไวน์อิตาลีหลังจากนั้นเราทั้งสองก็จะร่วมรักกัน เอวาชอบที่จะเป็นฝ่ายคุมเกมและเธอก็ให้ฉันแสดงท่าทีขัดขืนด้วยเล็กน้อย เพราะเธอบอกว่า น่าตื่นเต้นดี”คำพร่ำเพ้อจากปากของคริสทำให้ยี่โถนั่งนิ่งตัวแข็งทื่อไปนี่เป็นคำพูดที่คล้ายคลึงกันจนน่าขนลุกเงาสะท้อนตัวตนของเธอจากอดีตได้ฉายชัดขึ้นมาในตัวคริสหญิงสาวรู้สึกเหมือนกำลังนั่งอยู่กลางห้องโล่ง รอบกายมีแต่ความว่างเปล่าเธอเริ่มเข้าใจถึงอะไรบางอย่างแล้ว...

        “เอวาจะหนีไม่ได้อีกต่อไปเพราะฉันจะใช้เชือกมัดทั้งแขนและขาเล็กๆ นั้นตรึงไว้กับเตียงประตูทุกบานจะต้องถูกล็อกให้แน่นหนา และฉันก็จะกกกอดเธอเอาไว้ทั้งวัน!” คริสแสยะยิ้มร้ายแล้วหัวเราะออกมาอย่างเสียสติ

        ยี่โถตาเบิกโพลงไปกับสิ่งที่ได้ยิน เขาเป็นหนักกว่าที่เธอคิดความรู้สึกกลัวปรากฏขึ้นภายในใจหญิงสาว ยี่โถไม่ได้กลัวชายตรงหน้าแต่เธอ...กลัวตนเองมากกว่า ในอนาคตเธอจะกลายเป็นแบบเขาหรือเปล่า?คำถามนี้ยังคอยหมุนวนในห้วงความคิดของเธอซ้ำๆ