Game Room

Room 34

ชายผู้กลับชาติมาเกิด

“ปาร์ตี้ล่าซอมบี้ ขาดสาม มีผู้ใช้พลังรักษา”

“หมู่บ้านแสงดาว ขาดสอง ขอดาเมจ”

“รับซื้อเซตเกราะกระดูกงู ราคาคุยกันได้”

“ขายคทาน้ำแข็งระดับห้า เสนอราคามา”

เสียงตะโกนโหวกเหวกของผู้เล่นฝั่งมนุษยชาติในค่ายผู้รอดชีวิตเขตสิบหกดังสนั่น ท่ามกลางผู้เล่นเหล่านี้กลับมีตัวละครหน้าตาธรรมดาใช้ชื่อว่า ‘ชีวิตมันก็แค่นี้’ กำลังเงี่ยหูฟังบทสนทนาของบรรดาผู้เล่นเพื่อเก็บข้อมูลเกี่ยวกับสิ่งผิดปกติอย่างใจจดใจจ่อ

“พวกกิลด์ผู้วายชนม์ปะทะกับท่านเทพรีเทิร์นอีกแล้วว่ะ น่าเสียดายไม่มีใครแพ้ใครชนะ” ผู้เล่นคนหนึ่งโพลงขึ้นหลังจากดูวิดีโอการต่อสู้ที่เพิ่งอัพลงในบอร์ดเกม

“หนึ่งปะทะสิบ สิบคนนั้นยังเป็นยอดฝีมือ ท่านเทพสมเป็นท่านเทพจริงๆ” ผู้เล่นอีกคนตาเป็นประกาย

“พี่ชายทั้งสอง พวกพี่เป็นแฟนคลับของท่านเทพรีเทิร์นเหรอ” ชีวิตมันก็แค่นี้สังเกตได้ว่าผู้เล่นสองคนนี้ค่อนข้างสนทนาง่ายและเก็บความลับไม่ค่อยอยู่จึงเลือกทั้งคู่เป็นเป้าหมาย

“ใช่แล้ว พวกเราคือแฟนคลับอันดับหนึ่งกับสองของท่านเทพ” ชายคนแรกกล่าว

“น้องชายเป็นแฟนคลับท่านเทพเหมือนกัน?” ชายอีกคนถาม

“พอดีผมเห็นวิดีโอของท่านเทพแล้วรู้สึกสนใจขึ้นมา พี่ชายทั้งสองช่วยเล่าวีรกรรมของเขาให้ฟังหน่อยได้ไหม”

“ไม่มีปัญหา” มีคนชื่นชอบไอดอลของตัวเอง มีหรือพวกเขาจะไม่ยินดี ทั้งคู่ต่างบอกเล่าเรื่องของท่านเทพรีเทิร์นอย่างละเอียด

รีเทิร์นเริ่มมีชื่อเสียงหลังจากเคลียร์ดันเจี้ยนครั้งแรกติดต่อกันหลายต่อหลายครั้งในช่วงเกมเปิด ตอนนั้นมีกิลด์มากมายพยายามชักชวนเขา แต่ถูกปฏิเสธทั้งหมด ต่อมากิลด์เหล่านั้นเปลี่ยนเจตนามาเป็นกดเขาให้จมดิน แต่กลับกลายเป็นถูกทำร้ายเสียเอง 

จากนั้นได้ข่าวมาว่าเขาครอบครองไอเท็มระดับสูงมากมาย ถึงขนาดคาดเดากันว่าเป็นไอเท็มระดับตำนานที่หาได้ยากยิ่งในปัจจุบัน ซึ่งไอเท็มเหล่านี้ล้วนได้รับมาอย่างยากลำบาก บางชิ้นดรอปจากบอสลับ บางชิ้นเป็นของรางวัลจากภารกิจลับ จากปริมาณไอเท็มที่เขาครอบครอง ผู้เล่นคนอื่นต่างพากันสงสัยว่าชายคนนี้สังหารบอสลับและทำภารกิจลับมากขนาดไหนกัน?

ช่วงเวลานั้นผู้เชี่ยวชาญมากมายเริ่มท้าทายเขา แต่ไม่มีใครชนะได้สักคน ต่อมารีเทิร์นได้ก่อตั้งกิลด์และรวบรวมผู้เชี่ยวชาญได้หลายสิบคน แต่ละคนสามารถสู้หนึ่งต่อสิบได้อย่างสบาย เพื่อไม่ให้กิลด์ของเขาเติบโตมากกว่านี้ กิลด์อื่นเริ่มประกาศสงครามกับเขา แต่กิลด์ผู้หวนกลับแข็งแกร่งเกินไป ตั้งแต่ทำสงครามมาไม่เคยพ่ายแพ้สักครั้ง

ความสำเร็จของชายที่ชื่อรีเทิร์นมีมากมายยาวเป็นหางว่าว ยิ่งนพได้ฟังก็ยิ่งรู้สึกว่าเขาเหมือนตัวเอกจากนิยายเกมออนไลน์แนวเกิดใหม่ ชนิดถอดแบบกันออกมาไม่ผิดเพี้ยน มันทำให้เขาสงสัยว่าบางทีการเกิดใหม่อาจจะมีอยู่จริง

ใช่แล้ว ‘ชีวิตมันก็แค่นี้’ คือตัวละคร GM ของนพ มันเป็นตัวละครเลเวลสูงสุดสายพลังจิต ไอเท็มทั้งหมดเป็นไอเท็มดีที่สุดซ้ำยังผูกมัดกับไอดี จึงไม่ต้องกังวลว่าไอเท็มจะดรอปหลังจากเขาตาย

หลังทราบข้อมูลเบื้องต้นเกี่ยวกับรีเทิร์น นพรีบสอบถามเกี่ยวกับกิลด์ผู้วายชนม์ต่อทันที ซึ่งทั้งคู่ก็เล่าออกมาอย่างไม่ปิดบัง

กิลด์ผู้วายชนม์เป็นที่รู้จักเมื่อเดือนก่อน สมาชิกหลักของกิลด์มีทั้งหมดสิบสองคน ตั้งชื่อไอดีตัวละคนว่าสุสานที่หนึ่งจนถึงสุสานที่สิบสอง โดยสุสานที่หนึ่งเป็นหัวหน้ากิลด์ สุสานที่สองและสามเป็นรองหัวหน้า ที่เหลือคืออาวุโสของกิลด์

ภายในกิลด์มีสมาชิกทั้งหมดแสนกว่าคน ในจำนวนนี้มีหนึ่งพันคนเป็นผู้เชี่ยวชาญซึ่งเรียกตัวเองว่ากองทัพเสียงเพรียกแห่งความตาย เป็นกองกำลังแข็งแกร่งที่สุดในกิลด์

ปัจจุบันกิลด์ผู้วายชนม์คือผู้นำฝั่งซอมบี้ซึ่งได้ต่อสู้กับกิลด์ผู้หวนกลับของรีเทิร์นมาสองสัปดาห์แล้ว แต่กิลด์ผู้วายชนม์มีความแข็งแกร่งโดยรวมมากกว่ากิลด์ผู้หวนกลับ ทำให้ฝั่งมนุษยชาติถูกบีบพื้นที่ปกครองจนเหลือไม่ถึงครึ่งหนึ่งของตอนแรก

สถานการณ์ตอนนี้กำลังร้อนระอุ ผู้เล่นระดับสูงของฝั่งมนุษยชาติต่างพากันลงหลักปักฐานอยู่พื้นที่ชายแดน ทุกชั่วโมงมักจะมีการปะทะกันของผู้เล่นทั้งสองฝั่งเกิดขึ้นเสมอ

หากต้องการติดตามสถานการณ์อย่างใกล้ชิด จำเป็นต้องเดินทางไปยังชายแดน นพครุ่นคิดสักพักก่อนจะส่งข้อความหาวันเทเพื่อขอตำแหน่งติดตามของรีเทิร์นและสุสานที่หนึ่งถึงสิบสอง

ไม่นานตำแหน่งก็ถูกส่งมา ชายหนุ่มเปิดแผนที่แสดงตำแหน่งเหล่านั้น พบว่าตอนนี้รีเทิร์นกำลังทำภารกิจลับ ‘หัวใจแห่งไฟ’ อยู่ในดันเจี้ยนลับพร้อมกับพรรคพวก ส่วนเหล่าสุสานที่หนึ่งถึงสิบสองกระจายกำลังกันทั่วสนามรบ

ดันเจี้ยนลับอยู่ไม่ไกลจากค่ายผู้รอดชีวิตเขตสิบหก มันคือคุกใต้ดินบนเขาที่มีทางเข้าลึกลับซับซ้อน และบริเวณตีนเขาก็เต็มไปด้วยผู้เล่นฝั่งซอมบี้ คาดว่าอีกไม่นานคงเกิดการปะทะกัน นพจึงตัดสินใจไปดูสถานการณ์

ชายหนุ่มเดินออกจากเมืองก่อนจะหาที่ลับตาเพื่อใช้สกิลเทเลพอร์ต แม้ตัวละครนี้จะเป็นสายพลังจิต แต่ก็มีพลังมิติ และพลังอื่นๆ เพื่ออำนวยความสะดวกสบายในหลายด้าน

พริบตานพมาโผล่ตีนเขา ชายหนุ่มใช้ทักษะล่องหนเพื่อเข้าใกล้สมาชิกระดับสูงของฝั่งซอมบี้ ซึ่งมาจากกิลด์ที่มีชื่อว่าจอมโจรไร้ใจ 

เนื่องจากมันคือทักษะล่องหนของ NPC ระดับจึงสูงกว่าทักษะผู้เล่นหลายเท่า หากนพไม่ต้องการ อีกฝ่ายจะไม่มีทางรู้ตัวสักนิด

“ครั้งก่อนมันทำกับพวกเราไว้แสบมาก”

“ต่อให้ผู้เล่นอันดับหนึ่งก็ไม่มีทางสู้คนเป็นร้อยได้หรอก”

“อันดับหนึ่ง? นั่นมันสมัยไหนแล้ว ตอนนี้พวกสุสานต่างหากที่เป็นอันดับหนึ่ง”

สมาชิกจอมโจรไร้ใจสนทนากันอย่างออกรส นพยืนนิ่งฟังพวกเขาราวกับผู้ชมที่ดูละครเวที ขณะเดียวกันก็ลอบสังเกตคนกลุ่มนี้อย่างใกล้ชิด

แต่ละคนเป็นผู้เล่นซอมบี้ระดับ 7 ไม่ก็ 8 ซึ่งถือว่าเป็นผู้เล่นชั้นนำของฝั่งซอมบี้ และในบรรดาพวกเขา ซอมบี้ชายผู้ใช้พลังธาตุโลหะระดับ 8 ขั้นปลายเป็นผู้นำปฏิบัติการครั้งนี้

“พี่แบดบอย พวกมันหายไปนานมากแล้วนะ” สมาชิกกลุ่มคนหนึ่งพูดกับผู้เป็นหัวหน้า

“ตอนนี้ก็ผ่านมาหกชั่วโมงแล้ว อีกไม่นานพวกมันน่าจะออกมากัน” แบดบอยบอก “วันนี้จะเป็นวันตายของไอ้บัดซบรีเทิร์นนั่น”

ใบหน้าชายที่ชื่อแบดบอยเปลี่ยนเป็นเหี้ยมโหด นพเห็นดังนั้นก็นิ่งเงียบไม่พูดไม่จา ไม่รู้คิดไปเองหรือเปล่า แต่นี่มันคล้ายบทพูดตัวประกอบเกรด C ที่จะต้องตายภายใต้ความเทพของพระเอกไม่ผิดเพี้ยน

จะว่าไปเหตุการณ์ตรงหน้าทำให้เขานึกถึงนิยาย ‘เกิดใหม่อีกทีฉันจะเป็นราชา’ โดยไม่ทราบสาเหตุ ตัวเอกในเรื่องกลับชาติมาเกิดใหม่ เขาใช้ความรู้จากอนาคตเพื่อก้าวนำผู้เล่นในเกมออนไลน์ฟอร์มยักษ์จนกลายเป็นอันดับหนึ่งของเกม ต่อมาสะสมพรรคพวกสุดเทพ สร้างกิลด์ มีสาวงามข้างกาย มีชื่อเสียงโด่งดัง จากนั้นมักจะมีคนมาหาเรื่อง ตัวเอกต่อสู้กลับ สู้ไม่ไหวหนีไปฟาร์มหาของ กลับมาสู้ชนะ แล้วก็มีคนมาหาเรื่องอีก สู้ไม่ไหวจนไปฟาร์มหาของอีก กลับมาสู้ชนะอีก วนลูบไม่มีที่สิ้นสุด

นพส่ายหน้าให้กับจินตนาการของตัวเอง ถึงเหตุการณ์จะคล้ายกันแต่ผลลัพธ์ของการต่อสู้ย่อมไม่เหมือน ในฐานะนักออกแบบเขารู้ดีว่าเกมไม่อนุญาตให้เกิดความห่างชั้นมากจนเกินไป ไม่มีทางที่ ‘ตัวเอก’ จะโชว์เทพอะไรขนาดนั้นได้

นั่งฟังบทสนทนาของผู้เล่นอยู่พักใหญ่ ในที่สุดทางฝั่งกิลด์ผู้หวนกลับก็มีการเคลื่อนไหว นพมองจุดบนแผนที่กำลังเคลื่อนตัวมายังเส้นทางดักซุ่มของกิลด์จอมโจรไร้ใจ เขารู้ทันทีว่ากำลังจะได้ดูละครฉากใหญ่

ไม่นานคนกลุ่มใหญ่นำโดยชายหนุ่มคนหนึ่งเดินลงมาจากเขา ชายคนนี้มีสาวงามหลายคนประกบซ้ายขวา นพหรี่ตาตรวจสอบพวกเขาโดยละเอียด รู้สึกว่าสายตาแต่ละคนเทิดทูนบูชารีเทิร์นราวกับเทพเจ้า เขาขมวดคิ้วด้วยความประหลาดใจ ต่อให้เก่งแค่ไหนก็ไม่ควรถูกคลั่งไคล้ขนาดนี้ ยกเว้นอีกฝ่ายสามารถสู้หนึ่งต่อร้อยได้จริงๆ

เรื่องนี้พิสูจน์ไม่ยาก รอจนกระทั่งเกิดการปะทะกันก็รู้แล้วว่าทำไมคนรอบกายรีเทิร์นถึงคลั่งไคล้เขาขนาดนั้น

นพถอยออกมาหาจุดที่สามารถมองเห็นการปะทะได้ชัดเจนโดยไม่โดนลูกหลง ไม่นานกลุ่มกิลด์จอมโจรไร้ใจได้รับรายงานว่าพวกกิลด์ผู้หวนกลับกำลังมุ่งมาทางนี้ แบดบอยสั่งการทุกคนเริ่มกระจายกำลังล้อมโจมตีทันที

ในตอนแรกสมาชิกกิลด์ผู้หวนกลับยังไม่ทันสังเกต ทุกคนกำลังอารมณ์ดีที่วันนี้ได้รับไอเท็มดีๆ มามากมาย แต่ละคนพูดคุยกันอย่างนึกสนุก แต่พอเห็นกลุ่มคนหลายร้อยมาล้อมโจมตี ทุกคนพลันตื่นตระหนก

“พวกซอมบี้?” รีเทิร์นขมวดคิ้วเป็นปม

“พวกแกมาจากกิลด์ไหน” หญิงสาวผิวแทนรูปร่างเซ็กซี่ถามน้ำเสียงเจือความหงุดหงิด อย่างไรนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่พวกเธอถูกซุ่มโจมตี

“จอมโจรไร้ใจ วันนี้จะมาเอาชีวิตไอ้รีเทิร์น” แบดบอยตอบขณะมองสาวงามตรงหน้าตาเป็นประกาย “ถ้าน้องสาวไม่อยากโดนฆ่าไปด้วย เราสามารถใช้ช่วงเวลาดีๆ ด้วยกันสักสองสามวันได้นะ”

ใบหน้าสาวผิวแทนเผยความรังเกียจ พลังไฟพุ่งออกจากฝ่ามือโจมตีใส่แบดบอย ทว่ามันถูกป้องกันโดยกำแพงน้ำของสมาชิกจอมโจรไร้ใจ

“คิกๆ พี่สาวเปลวเพลิงใจเย็นๆ ก่อน” สาวน้อยหน้ารักผู้เป็นดั่งรักแรกของใครหลายคนหัวเราะพลางเดินเข้ามาเกาะแขนข้างหนึ่งของรีเทิร์น “ขยะพวกนี้ไม่ต้องให้พี่สาวเปลวเพลิงกับพี่ชายลงมือหรอก”

“หลิงหลิงอย่าประมาท” สาวงามอีกคนปราม “คนพวกนี้เตรียมการมาดี เราจะประมาทไม่ได้”

แววตารีเทิร์นฉายแววเย็นชา เขาปรายตามองสมาชิกกิลด์จอมโจรไร้ใจโดยไร้ซึ่งความกดดัน ก่อนจะหันมาสั่งการลูกน้อง

“เดธแมน แคนดี้ กลับใจไม่ทัน อีเกิ้ล พวกนายนำสมาชิกหน่วยที่สองไปจัดการ”

“ได้เลยหัวหน้า ผมอยากลองอาวุธใหม่พอดี” เดธแมนหยิบกริซออกมาจากช่องเก็บของ มันเป็นไอเท็มที่ดรอปจากบอสถ้ำอเวจีซึ่งเป็นถ้ำที่พวกเขาเพิ่งไปทำภารกิจลับมา

“ฉันก็อยากรู้เหมือนกันว่าพลังสายฟ้าของฉันจะแข็งแกร่งขึ้นแค่ไหนเมื่อใช้กับอาวุธใหม่” กลับใจไม่ทันสะบัดค้อนยักษ์ในมือจนทำให้เกิดประกายไฟฟ้า

“ก็แค่อาวุธใหม่” น้ำเสียงอีเกิ้ลเต็มไปด้วยความอิจฉาเมื่อพูด

“พวกนายอย่าพูดมาก รีบจัดการให้จบๆ เถอะ” สาวสวยแคนดี้กล่าวจบก็โบกมือสั่งให้สมาชิกหน่วยสองเริ่มตั้งขบวนจู่โจม

แบดบอยใบหน้าเขียวคล้ำเมื่อถูกดูถูก เขาตะโกนสั่งการลูกน้องให้เริ่มโจมตีทันที พริบตาทั่วทั้งสนามรบถูกปกคลุมไปด้วยแสงจากการใช้สกิล

นพมองการต่อสู้ตรงหน้าพลางขมวดคิ้วเป็นปม เขาสัมผัสได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ ยิ่งเวลาผ่านไปพลังการต่อสู้ของฝั่งจอมโจรไร้ใจก็ยิ่งลดลง แต่ผลของมันไม่เด่นชัดนัก ทุกคนจึงไม่ทันได้สังเกต

ชายหนุ่มมองท่าทางไม่ทุกข์ร้อนของรีเทิร์นแล้วอดไม่ได้ที่จะใช้ทักษะตรวจสอบของ GM ไม่นานก็พบต้นตอของความผิดปกติ

นพหางคิ้วกระตุก บนตัวผู้เล่นคนนี้มีไอเท็มสุดโกงอยู่สามชิ้น ไอเท็มเหล่านี้ไม่ปรากฏในช่วงเริ่มต้นเพราะมันจะทำให้สมดุลพังทลาย ไม่รู้ว่าทีมงานของเกมนี้คิดอะไรอยู่ถึงไม่ทำการแก้ไข ปล่อยให้มันกลายเป็นตัวทำลายสมดุลอยู่ได้

และน่าจะเป็นเพราะไอเท็มเหล่านี้ รีเทิร์นถึงกลายเป็นผู้เล่นอันดับหนึ่งที่สามารถต่อกรกับคนนับร้อยอย่างง่ายดาย

ความหวังของมวลมนุษย์ (ตำนาน)

ประเภท : แหวน

คุณสมบัติ : All Stat +40

เอฟเฟคพิเศษ : บรรจุพลังธาตุทั้งเจ็ด ประกอบด้วยดิน น้ำ ลม ไฟ ไม้ สายฟ้า และน้ำแข็ง ผู้สวมใส่จะสามารถใช้พลังของธาตุทั้งเจ็ดอย่างอิสระ

สกิล :…

ออร่าแห่งจักรพรรดิ (ตำนาน)

ประเภท : ฉายา

คุณสมบัติ : All stat + 10

เอฟเฟคพิเศษ : เพิ่มพลังป้องกัน โจมตี และความเร็วฝ่ายตัวเอง 20% ลดพลังป้องกัน โจมตี และความเร็วฝ่ายศัตรูลง 20%

ดาบต้นกำเนิด (ตำนาน) (อัพเกรดได้)

ประเภท : อาวุธ

คุณสมบัติ : Str +300  Vit +200 Agi +250 Luk +100 Hp +20% Mp +20%

เอฟเฟคพิเศษ : เมื่อสังหารสิ่งมีชีวิตจะได้รับบัพเพิ่มพลังโจมตี 0.1% ความเร็ว 0.2% สะสมได้ 1,000 ครั้ง

สกิล :…

ด้วยไอเท็มสามชนิดนี้  เมื่อไหร่ที่รีเทิร์นลงมือ กิลด์จอมโจรไร้ใจย่อมถูกทำลายในพริบตา ตอนแรกนพไม่เข้าใจว่าทำไมผู้ชายคนนี้ถึงไม่ยอมลงมือ แต่พอลองตรวจสอบไอเท็มและทักษะบรรดาสมาชิกคนสำคัญของกิลด์ผู้หวนกลับก็ได้คำตอบ

โคตรโกง…

ชายหนุ่มส่ายหัว บทสรุปของละครฉากนี้ถูกกำหนดตั้งแต่ยังไม่เริ่ม เขารู้สึกว่ามันน่าเบื่อเกินไป หลังไตร่ตรองอย่างละเอียด เขาตัดสินใจลองยื่นมือช่วยผู้เล่นฝั่งจอมโจรไร้ใจดูสักหน่อย เผื่อจะเปลี่ยนผลลัพธ์อะไรได้บ้าง

เดิม GM ไม่สามารถแทรกแซงผู้เล่นได้ แต่นพไม่ใช่ GM จริงๆ และเขาอยากลองทดสอบความสามารถของรีเทิร์นเพื่อหาเบาะแส ถ้าไม่ลงมือเอง ด้วยไอเท็มสุดโกงในตัวผู้ชายคนนั้น คาดว่าคงไม่มีผู้เล่นคนไหนสามารถทำให้อีกฝ่ายเอาจริงได้

ทันทีที่มีความคิดนี้ พลังของทั้งสองฝั่งก็กลับคืนสู่สภาวะปกติ ราวกับว่าเอฟเฟคพิเศษของออร่าจักรพรรดิไม่แสดงผล ตอนแรกรีเทิร์นยังไม่เอะใจอะไร แต่พอเห็นความได้เปรียบในตอนต้นหายไป เขาอดขมวดคิ้วอย่างครุ่นคิดไม่ได้

วิ้ง…

พลังพลังจิตปกคลุมสนามรบ ผู้เล่นฝั่งกิลด์ผู้หวนกลับชะงักไปวินาทีหนึ่ง แต่วินาทีนั้นกลับทำให้หลายคนต้องตายลง คราวนี้รีเทิร์นรับรู้ได้ทันทีว่ามีศัตรูร้ายกาจซ่อนตัวอยู่ที่ไหนสักแห่ง

เขากวาดสายตามองหาตัวการ แต่ไม่ว่าจะหาเท่าไหร่ก็หาไม่พบ นอกจากนี้ลูกกิลด์ของเขามักจะแสดงความผิดพลาดเล็กๆ น้อยๆ ตลอดเวลา... มันไม่ชัดเจนนัก แต่โดยรวมสามารถทำให้พวกเขาเริ่มเสียเปรียบทีละเล็กละน้อย

“วันนี้พวกแกทั้งหมดต้องตาย!” แบดบอยตะโกนน้ำเสียงฮึกเหิม ไม่รู้ทำไมตอนนี้ถึงรู้สึกว่าร่างกายของเขาเต็มไปด้วยกำลังวังชา สภาพจิตใจก็ดีเยี่ยม ความรู้สึกสามารถฆ่าสมาชิกกิลด์ผู้หวนกลับพลุ่งพล่านไม่หยุด

ไม่ใช่แค่เขา สมาชิกกิลด์จอมโจรไร้ใจทุกคนก็รู้สึกแบบเดียวกัน…

พลังโลหะของแบดบอยปะทะกับพลังลมของเดธแมนจนทำให้เกิดระเบิดขนาดย่อม ทั้งสองผลัดกันรุกผลัดกันรับอยู่นาน ทว่าทุกครั้งที่เดธแมนกำลังจะได้เปรียบกลับเกิดข้อผิดพลาดเล็กน้อยจนกลายเป็นเสียเปรียบเสมอ ตอนแรกเขานึกว่ามันแค่บังเอิญ ต่อมาเมื่อเกิดความผิดพลาดซ้ำแล้วซ้ำเล่าเขาก็รู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากล

“ไม่ดีแล้ว!” เดธแมนร้องลั่นเมื่อแบดบอยปล่อยแท่งเหล็กหลายอันโจมตี เขาดีดเท้าคิดจะเบี่ยงตัวหลบแต่ชั่วพริบตาสมองกลับว่างเปล่า รู้ตัวอีกทีคือตอนที่หัวหน้ากิลด์ยืนอยู่ด้านหน้าพร้อมใช้ดาบปัดแท่งเหล็กทั้งหมดทิ้ง

“ถอยไป” รีเทิร์นสั่งน้ำเสียงดุดัน เขากวาดตามองรอบสนามรบพร้อมขมวดคิ้วแน่น 

ทำไมสกิลตรวจสอบถึงใช้ไม่ได้ผล ศัตรูมีระดับสกิลที่สูงกว่า? 

ความตรึงเครียดปรากฏในจิตใจชายหนุ่ม ตัวเขาคือผู้ย้อนเวลากลับมาเกิดใหม่ ที่ผ่านมาใช้ความได้เปรียบของการล่วงรู้อนาคตในการก้าวสู่จุดสูงสุดและครอบครองไอเท็มสุดโกงมากมาย ดังนั้นมันจึงเป็นไปไม่ได้ที่จะมีผู้เล่นคนไหนเหนือกว่าเขา

“แกคิดจะหลบซ่อนไปถึงเมื่อไหร่?” พูดจบรีเทิร์นก็ปลดปล่เอยพลังธาตุความมืดโดยไม่เก็บซ่อนความแข็งแกร่ง พลังดังกล่าวแผ่ขยายจนทำให้บริเวณโดยรอบตกอยู่ในความมืดมิด และในอาณาเขตนี้เขาสามารถสัมผัสได้ถึงชีวิตทุกชีวิต ทว่าแม้จะตรวจสอบกี่ครั้งกลับไม่พบคนที่ลอบโจมตี

ทางด้านนพเมื่อได้ยินรีเทิร์นตะโกนประโยคนั้นก็ตัดสินใจใช้เทเลพอร์ตถอยห่างออกมา โชคดีที่เขาเชื่อในสัญชาตญาณตัวเองทำให้รอดพ้นจากอาณาเขตความมืด

“ถ้าแน่จริงก็มาดวลกันสิ อย่าทำตัวเป็นเต่าหดหัว” 

รีเทิร์นยังตะโกนต่อ นพมองอีกฝ่ายด้วยแววตาเหยียดหยาม มีแต่คนโง่เท่านั้นแหละที่จะเชื่อคำพูดนี้แล้วละทิ้งความได้เปรียบเพื่อโผล่หัวออกไปสู้กันอย่างเท่าเทียม

“หัวหน้า?” เดธแมนมองชายหนุ่มด้วยความสงสัย ไม่เข้าใจว่าทำไมหัวหน้ากิลด์ไม่ย่อมลงมือฆ่าพวกผู้เล่นในอาณาเขตความมืด แต่กลับตะโกนปาวๆ เพื่อท้าใครบางคนสู้

หรือจะมียอดฝีมือซ่อนตัวอยู่?

ไม่ใช่แค่เดธแมนที่สงสัย สมาชิกกิลด์ผู้หวนกลับและจอมโจรไร้ใจก็เช่นกัน ทั้งสองกลุ่มมองมาทางรีเทิร์นด้วยความรู้สึกแตกต่างกันออกไป

“ไอ้ห่านี่!” แบดบอยกัดฟันกรอด เขาระเบิดพลังอันรุนแรงออกมา ร่างทั้งร่างปกคลุมด้วยโลหะจนกลายเป็นมนุษย์เหล็ก มือทั้งสองข้างกลายเป็นดาบ ด้านหลังมีอาวุธคล้ายขาแมงมุมเหล็กอันคมกริบงอกออกมาแปดข้าง ทำให้เขากลายเป็นสัตว์ประหลาดน่าพรั่นพรึง

นพสัมผัสถึงความโกรธของอีกฝ่าย ชายหนุ่มจึงใช้สกิลกระตุ้นจิตใจทำให้แบดบอยตกสู่ในสภาวะบ้าคลั่ง

โรคระบาดทางจิต

สกิลนี้เป็นสกิลหมู่ ที่มีทั้งผลดีและผลเสีย เมื่อใช้สกิลกับใคร คนนั้นจะบ้าคลั่งชั่วขณะ พลังทุกอย่างเพิ่มขึ้น 50% ไม่กลัวความเจ็บปวด แต่แลกมาด้วยสติสัมปชัญญะที่ลดลง และที่สำคัญมันจะติดต่อคนข้างเคียง โดยผลบัพจะลดหลั่นลงไป

ไม่นานสมาชิกกิล์จอมโจรไร้ใจก็เริ่มบ้าคลั่ง อาณาเขตความมืดถูกพวกเขาทำลายลงในพริบตา รีเทิร์นร้องด้วยความประหลาดใจ แต่ไม่มีเวลาคิดมากนัก เพราะทุกคนกำลังเล็งเป้ามาที่เขา

ชายหนุ่มยกดาบขึ้นฟาดฟัน พลังธาตุต่างๆ จากเอฟเฟคของความหวังของมวลมนุษย์ถูกใช้ออกมาโดยไม่ปิดบัง พวกสมาชิกกิลด์ผู้หวนกลับก็ไม่อยู่เฉย ทั้งหมดเริ่มเข้าสู่สมรภูมิรบ ยกระดับการต่อสู้ไปอีกขั้น

นพยืนมองสงครามตรงหน้าด้วยความชื่นชม เขารู้สึกว่ายิ่งเวลาผ่านไป ความช่างสังเกตยิ่งพัฒนาอย่างก้าวกระโดด จนมีความรู้สึกว่าสามารถคาดเดาความคิดและวิเคราะห์สถานการณ์ได้แม่นยำยิ่งขึ้น

ขณะเดียวกันหากไม่มีปัจจัยเกี่ยวข้องมากเกินไป ชายหนุ่มเชื่อว่าสามารถชักนำผลลัพธ์ให้เป็นไปตามความต้องการของตัวเองได้ น่าเสียดายรีเทิร์นและพรรคพวกมีความไม่แน่นอนมากเกินไป สุดท้ายเขาไม่อาจชักนำให้กิลด์จอมโจรไร้ใจชนะการต่อสู้

ไม่รู้ความรู้สึกพวกนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร นพมีความสงสัยแค่เล็กน้อย เดิมเขาไม่ใช่คนชอบยุ่งเรื่องชาวบ้าน แต่หลังจากเปิดรูมแล้วเผชิญกับสภาวะไร้ลูกค้า เขาก็เรียนรู้ที่จะสังเกตและชักนำลูกค้าให้สนใจใช้บริการ

คาดว่าสิ่งเหล่านี้คงพัฒนามาจากตอนนั้น ส่วนทำไมเขาถึงมีความสามารถในการสังเกต อ่านสถานการณ์และอ่านใจคนได้น่ะเหรอ… ก็เพราะเขามีพรสวรรค์ยังไงล่ะ!