ตอนที่ 6.2
คุณนายขา
“แยกห้องกันก็ดีมั้ง” เพียงฝันเอ่ย เธอเห็นว่าชั้นนี้มีห้องนอนแขกอยู่ห้องหนึ่ง จะดีกว่าถ้าได้นอนแยกห้องกัน หญิงสาวไม่อยากนอนร่วมห้องกับคนบ้ากามรณ์แบบเขา กลัวใจตัวเอง เอ้ย! กลัวใจเขาต่างหาก
“ไม่ดี ไม่ดีแน่ๆ ผัวเมียกันก็ต้องนอนห้องเดียวกันสิ”
“อย่าเยอะ...เมื่อก่อนนอกแยกบ้านกันด้วยซ้ำ”
“เมื่อก่อนคุณไม่มีลูกผมอยู่ในท้องนี่ แต่ตอนนี้ยังไงผมก็ต้องคอยดูแลคุณลูกครับ”
“คุณลูกครับ?” ตั้งชื่อให้กันแล้ว?
“อืม...ฉายาลูกเราไง คุณลูกครับ” ศรัณย์ยิ้มให้เธอและเด็กในท้อง แล้วก็เหมือนนึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้แนะนำลูกสาวของตนให้รู้จัก “ที่จริงผมมีลูกสาวอยู่หนึ่งตัวนะ ตอนนี้คงนอนตากแอร์อยู่ในห้อง ลองเข้าไปสิ แต่อย่าเสียงดังนะ เดี๋ยวคุณนายขาใ”
ศรัณย์ค่อย ๆ เปิดประตูห้องนอนเข้าไป เขาจูงมือเพลงขวัญเข้ามาด้วยกัน ความเย็นจากแอร์ปะทะเข้าใบหน้าเป็อย่างแรก ภายในห้องแบ่งเป็ 3 โซน คือโซนเตียงนอน โซนห้องน้ำห้องแต่งตัว และโซน...ห้องแมว
เมี้ยวววว
เ้าเปอร์เซียสีขาวตัวอ้วนร้องทักทันทีเมื่อเห็นศรัณย์ มันยืดตัวบนเตียงนอนสีชมพูของตัวเองก่อนจะนวยนาดเข้ามาหา เขาย่อตัวลงช้อนอุ้มเ้าก้อนกลมมาไว้ในอ้อมแขนอย่างทะนุทนอม
เมี้ยวววว
“คุณนายขาคิดถึงพ่อมั้ย พ่อคิดถึงคุณนายขามากเลย” คนตัวโตกลายเป็เด็กน้อยทันทียามเมื่ออยู่กับเ้าแมว ทั้งเขาและมันต่างคลอเคลียกันด้วยความคิดถึง พาให้คนมองขนลุกไปกับความรักของพ่อลูก
รักอะไรจะปานนั้น
“คุณนายขา วันนี้พ่อพาแม่มาหา ต่อไปนี้เขาจะอยู่กับเราที่นี่นะ” เขาหันลูกสาวของตนมาให้เธอเห็นชัด ๆ “ลูกชื่อคุณนายขา เป็พี่สาวของคุณลูกครับ”
“สวัสดีคุณนายขา” เธอยิ้มทักแมว ไม่คิดว่าจะมาถึงวันที่ต้องสวัสดีแมวเลยจริง ๆ
ฟ่อ!!!!
โอเค รู้เื่ โดนแมวเกลียดแล้วหนึ่ง
“โอ๋ ๆ ไม่เอาลูกไม่ขู่ใส่คุณแม่สิครับ” ศรัณย์รีบลูบหัวลูบหางลูกสาว เขาตั้งใจจะทำเสียงดุ แต่ฟังแล้วดูขอร้องมากกว่า ลูกคงจะกลัวมั้ง? “ห้ามขู่แม่กับคุณลูกครับเด็ดขาด เข้าใจมั้ยลูก”
เมี้ยววววว กับพ่อร้องเมี้ยว แต่กับแม่่มองตาขวางใส่
“เดี๋ยวอยู่ไปก็ดีขึ้น ถ้าคุณนายเขาชินกลิ่นคุณเมื่อไหร่ เค้าจะหยุดขู่ไปเอง” คนเป็พ่อว่างั้น ก่อนจะอุ้มลูกสาวคนสวยไปวางลงบนคอนโดสีชมพูมุ้งมิ้งของมัน เขาแบ่งโซนแมวเป็ห้องกระจกติดแอร์อย่างดี ตามผนังมีทางเดินและคอนโดให้มันพจญภัยได้อย่างอิสระ อุปกรณ์ต่าง ๆ ก็ครบครัน ทั้งห้องน้ำแมว เครื่องอบแมว เครื่องให้อาหารแมวอัตโนมัติ ดูแลดีเสียยิ่งกว่าเมียอีกมั้ง
เธอเพิ่งรู้วันนี้เองว่า ประธานใหญ่ของพิภักดิ์ดาศรเป็ทาสแมวเต็มตัว
ศรัณย์เดินอุ้มคุณนายขาเข้าห้องแมว เขาเทอาหารเปียกให้ลูก จากนั้นก็นั่งเล่นกันคนสองคนกระหนุงกะหนิง ส่วนเกินอย่างเธอเลยใช้โอกาสเดินสำรวจห้องนอนตัวเองบ้าง มีข้าวของของเธอจัดวางไว้อย่างเป็ระเบียบแล้ว ราวกับอยู่ที่นี่มานาน หนูนาคงมาจัดไว้ให้ เพียงฝันรู้สึกเหนียวตัวจึงคิดว่าจะไปอาบน้ำ แอบมองดูศรัณย์ก็เห็นเขากำลังหวีขนให้ลูก
ฟ่อ!!
“ฉันไปอาบน้ำก่อนนะ” เธอแค่ชะโงกหน้าเข้ามาในห้องแมว เ้าเปอร์เซียขี้หวงก็ขู่ฟ่อต้อนรับ เชอะ ไม่อยากจะเข้านักหรอกห้องคุณนายขาน่ะ
“อื้ม ห้องน้ำอยู่ทางขวานะ ไปถูกมั้ย หรือจะให้ผมไปอาบน้ำเป็เพื่อน” ชายหนุ่มหยอก
“บ้า! ใครจะอาบน้ำกับคุณกัน”
“เปลี่ยนบรรยากาศไง เบื่อโรงบาลแล้ว มาลองห้องน้ำกันดูมั้ย”
“ปะ...เปลี่ยนบรรยากาศอะไร อย่ามาทะลึ่งนะ” เขาพูดเหมือนกับว่าที่่โรงพยาบาลเธอกับเขาทำอะไรกันอย่างนั้นล่ะ ไอ้บ้ากามณ์เอ้ย!
“ฮ่า ๆ” ศรัณย์หัวเราะชอบใจที่ทำให้อีกฝ่ายเขินจนรีบวิ่งหนีไปห้องน้ำ ไม่วายะโแซว” ทำเขินเป็สาวเวอจิ้นไปได้ ลูกหนึ่งแล้วนะคุณ”
“ไม่สิ ต้องลูกสองต่างหากเนอะคุณนายขา”
เมี้ยววว คุณนายขาเลียขนทำความสวยอย่างสบายใจเฉิบ อารมณ์ดีกว่าปกติเพราะพ่อกลับบ้านแล้ว
ในส่วนของเพียงฝันหลังจากอาบน้ำเสร็จก็รีบเข้านอน เธอจำต้องนอนเตียงเดียวกับศรัณย์ แต่ก็ยังไม่วายเอาหมอนข้างมากั้นกลางไว้ สำหรับเพลงขวัญเป็คุณแม่ลูกหนึ่งแล้วก็จริง แต่เธอไม่ใช่ เธอยังไม่อยากถวายตัวให้เขา พระเ้าได้โปรดเห็นใจบ้างเถอะ ช่วยเสกให้เขาตายด้านไปเลยได้มั้ย
ครอกกก...
ว้าวุ่นใจได้ไม่นาน พอหัวถึงหมอนก็หลับไปโดยไม่รู้ตัว ั้แ่ตั้งท้องก็เหมือนจะเป็คนนอกง่าย ตื่นยาก ยังไม่ถึงสามทุ่มดีก็หลับปุ๋ย ลืมสิ้นกังวลเื่นอนร่วมเตียงกับคนอื่น
ครอกกกก...
“หลับหนีกันแบบนี้เลยเหรอ” เ้าของห้องยืนมองเมียนอนกรน กางแขนกางขาเป็ปลาดาวเกยตื้น หมดสิ้นสภาพคุณหนูเพลงขวัญคนสวย ศรัณย์มองดูคนหลับพลางเช็ดผมไปด้วย เห็นหมอนข้างที่วางกั้นกลาอยู่ก็ยกยิ้ม ไม่รู้ทำไม ยิ่งเห็นเมียคอยหนี เขายิ่งอยากเข้าใกล้ หรือจะไอ้บ้าการมณ์จริง ๆ ว่ะ
ศรัณย์ส่ายหน้ากับอาการตัวเอง พอผมแห้งแล้วจึงเดินไปปิดไฟแล้วเข้ามาล้มตัวนอนข้างเมีย ด้วยความรำคาญจึงโยนหมอนข้างทิ้งไปแล้วขยับมาเป็หมอนข้างให้แทน ชายหนุ่มนอนมองคนหลับตาพริ้ม ปากอิ่มสวยเผยอออกอย่างยั่วยวน ทนไม่ไหวเข้าในที่สุดก็จูบเบา ๆ ลงบนปากนั้น
“อืม...”
จูบครั้งที่หนึ่งประกบอยู่เพียงแค่เสี้ยววินาทีจูบครั้งที่สองก็เริ่มขึ้นอีกครั้ง ครั้งนี้คนหลับอ้าปากกว้างขึ้นโดยไม่รู้ตัว จึงทำให้ศรัณย์ได้โอกาสสอดลิ้นร้ายเข้าไป ร่างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามค่อย ๆ เขยิบเข้าหาร่างบอบบางทีละน้อย ทีละน้อย จนในที่สุดก็กักเธอไว้ในอ้อมกอด จูบอ่อนหวานยังคงดำเนินต่อไปเรื่อย ๆ มือหนาช้อนหลังคนใต้ร่างให้แนบชิดเขามากขึ้น ลูบไล้แผ่นหลังอย่างยั่วยวน ขาสองข้างกอดเกี่ยวขานุ่มนิ่มน่าเพลิดเพลิน ทิ้งเวลานานกว่าปากชายหนุ่มจะถอนออกมาสูบอากาศเข้าปอด แล้วเคลื่อนไปกระซิบอ้อนเสียงหวาน
“ที่รักขา...คืนนี้ผมขอรักได้มั้ย”
.......................................................................
โอ้ยยยย ประโยคนี้เขินแทน ตายๆๆๆ