เกมร้อนซ่อนรัก

## ???? ตอนที่ 10: ยิ่งยั่ว...ยิ่งเจ็บ

**หนึ่งสัปดาห์หลังการห่างกัน**

มุกดาเปลี่ยนไป

เธอกลับมาในลุคใหม่ — สวยจัด เซ็กซี่ และมั่นใจกว่าเดิม

เสื้อผ้ารัดรูป แต่งหน้าคม รอยยิ้มเยือกเย็น

เธอเดินผ่านหน้าห้องผู้บริหารโดยไม่แม้แต่จะหันไปมอง

แต่ทุกย่างก้าวของเธอ...

ทำให้ **เข้ม** ที่นั่งอยู่ในห้อง ต้องหยุดพิมพ์งาน

เขาหลุดจ้องนานเกินจำเป็๲ ลมหายใจขาดห้วงเล็กน้อย

---

**๰่๥๹บ่าย – ห้องประชุมใหญ่**

มุกดานั่งข้าง **ภีม** ที่ตอนนี้เริ่มกลายเป็๲คู่จิ้นประจำออฟฟิศ

เธอหัวเราะเบาๆ เวลาภีมกระซิบข้างหู

และทุกเสียงหัวเราะของเธอ...คือเข็มที่ปักเข้าไปในใจของเข้ม

> “ผู้หญิงคนนี้...จะยั่วให้ตายไปเลยใช่ไหม…”

หลังประชุม

มุกดาลุกขึ้นพอดี แฟ้มหล่นลงพื้น

ภีมก้มลงเก็บให้ มือเขาแตะแขนเธอเบาๆ พอดีกับที่เข้มเดินสวนมา

สายตาของเขา “แทบฆ่า” ทั้งสองคนนั้นได้

“ระวังหน่อยครับคุณมุก เดี๋ยวหัวใจคนบางคนจะสั่นเอา” ภีมพูดยิ้มๆ โดยไม่รู้เลยว่า…ใครกำลังเดือด

---

**เย็นวันนั้น – ลิฟต์อาคารที่จอดรถ**

มุกดาเดินเข้าลิฟต์ที่กำลังจะปิด และจังหวะนั้น...

ประตูลิฟต์เปิดออกอีกครั้ง พร้อมร่างสูงของ **เข้ม** ที่ก้าวเข้ามา

ไม่มีคำพูด

มีแค่ความเงียบ และแรงตึงระหว่างกัน

ลิฟต์เลื่อนลง

บรรยากาศร้อนระอุจนมุกดาแกล้งเปรยเสียงเบา

“ถ้าคุณจะมองฉันขนาดนั้น...จะจูบเลยก็ได้นะคะ”

เข้มเหลือบตามอง ก่อนพูดเสียงนิ่ง

“เธอไม่ใช่คนเดิม...”

“ใช่ค่ะ คนเดิมมันเจ็บจนจะตายอยู่แล้ว ต้องเปลี่ยนบ้าง”

เธอยิ้ม แล้วหันหน้าหนี

“หรือคุณหึง?” เธอหันกลับมา มองเขาแรง

“ฉันไม่มีสิทธิ์” เขาตอบช้าๆ

แต่มือของเขากลับ “ดัน” ตัวเธอติดผนังลิฟต์ในวินาทีนั้น

หน้าของเขาอยู่ห่างจากเธอไม่ถึงคืบ

**“แต่ก็ไม่ได้แปลว่า...ฉันไม่รู้สึกอะไรเลย”**

เธอจ้องตาเขา ไม่ถอย

“งั้นพิสูจน์สิคะ…”

เสียงเธอเบา…ร้อน…และท้าทาย

---

**ลิฟต์หยุดที่ชั้นล่าง แต่ไม่มีใครก้าวออกไป**

มุกดาถูกดันชิดผนัง ริมฝีปากเขาแตะแค่ปลายจมูก

ลมหายใจผ่าวร้อนใกล้เกินควบคุม

มือใหญ่ลูบต้นแขนเธอเบาๆ ก่อนเลื่อนขึ้นมาที่แก้ม

ดวงตาของเขามืดวาบราวกับยอมแพ้กับแรงดึงดูด

แต่ก่อนที่เขาจะจูบ…

**ติ๊ง!**

เสียงลิฟต์เปิดอัตโนมัติเพราะไม่มีการเคลื่อนไหว

และทั้งสองก็ผละจากกันทันที เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

---

**คืนนั้น – ที่คอนโด**

มุกดายืนมองตัวเองในกระจก

ริมฝีปากเธอสั่นน้อยๆ หัวใจเต้นแรง...เพราะเขา

> “เรากำลังทำอะไรอยู่…”

เธอยังรักเขา — นั่นคือความจริงที่เธอไม่อยากยอมรับ

และเข้ม…

ก็นั่งอยู่ในห้องของตัวเอง หยิบมือถือขึ้นมาลบข้อความที่จะส่ง แล้วก็พิมพ์ใหม่ ลบใหม่อีกครั้ง

> “คิดถึง”

> “ห้ามใจไม่ได้แล้ว”

สุดท้ายเขาก็แค่ถอนหายใจ…แล้ววางมันลง

---

**จบตอนที่ 10**