ชี้แจงจ้าเรื่องคำผิดเยอะต้องขอโทษด้วยนะคะ---------------------
ฮูเล่อเจ๋อที่โดนทุบศีรษะค่อยๆหันหน้าไปทางฟ่านหยุนก่อนลุกขึ้นตบหน้าฟ่านหยุนจนหน้าหันล้มลง ฮูเล่อเจ๋อเดินไปจับขานั้นพยายามแยกออกรีบปลดชุดตน ซุนหงหยิบเศษแจกันขึ้นมาแทงด้านหลังนั้น จนฮูเล่อเจ๋อร้องออกมา ทหารที่เฝ้าอยู่ข้างนอกรีบวิ่งเข้ามา
ฮูเล่อเจ๋อโกรธมาก สภาพตอนเป็น ดื้อรั้นไม่น่ารัก งั้นคงต้องสภาพที่ไร้ลมหายใจถึงจะน่ารักสินะ ฮูเล่อเจ๋อบีบคอของซุนหง แต่ยังไม่ได้ทำอะไรก็มีทหารนายหนึ่งเข้ามา
"ท่านแม่ทัพ ท่านแม่ทัพ แย่แล้วขอรับ"ทหารนายนั้นรีบวิ่งเข้ามาก่อนรายงานสิ่งที่เกิดขึ้น ฮูเล่อเจ๋ออารมณ์เสีย เส้นเลือดนั้นเต้นปูดอย่างน่ากลัวด้วยร่างกายที่แข็งใหญ่กว่าคนของแคว้นฉีเป็นสองเท่า
"อะไร! เกิดอะไรขึ้นอีก"เสียงของฮูเล่อเจ๋อตระโกนออกมาอย่างโกรธเกรี้ยว ทหารต่างพากันก้มหน้าอย่างหวาดกลัว คนคนนี้เวลาอารมณ์จะจับพวกเขามาเป็นทาสระบายอารมณ์
"ม..มะ..มีคนมาล้อมค่ายของเราขอรับ พวกมันฆ่าทหารที่เฝ้าเสบียงและจุดไฟเผาขอรับ"สิ้นเสียงที่หวาดกลัวของทหาร ฮูเล่อเจ๋อที่ยังคงบีบคอของซุนหงก็หยุดลง จ้องมองทหารที่สั่นกลัว
"ไร้ประโยชน์ก็แค่พวกหนู รีบไปจัดการซะ"ฮูเล่อเจ๋อสั่งการ เหล่าทหารต่างรับคำรีบวิ่งออกไป อูเล่อเจ๋อพยายามปรับลมหายใจเข้าออก ก่อนหันมามองทั้งสอง เขาอยากปลดปล่อยมันซะ ด้านหลังของเขายังเลือดออกอยู่นิดหน่อยแต่เพราะร่างกายแข็งใหญ่จึงไม่เจ็บเท่าไหร่
ฮูเล่อเจ๋อรีบวิ่งเข้าใส่ซุนหงและฟ่านหยุน พวกเขาทั้งสองรีบกระโดดหลบ ฮูเล่อเจ๋อตื่นเต้นเล่นไล่จับกับทั้งสองอย่างหื่นกระหาย จู่ๆแสงเทียนก็ดับลง มันมืดมิดก่อนที่พวกเขาจะปรับสายตาตัวเองได้ ทันใดนั้นก็มีเสียงผ้าที่ฉีกขาดดังออกมา ฮูเล่อเจ๋อหยุดลงก่อนหันไปมองเสียงต้นทาง
แคว่ก
ผ้าของกระโจมนั้นถูกกรีดขาดเป็นรอยยาว ตรงผ้าถูกแหวกออก โผล่เพียงใบหน้าของชายที่เลือดท่วมเศษชิ้นเนื้อใบหน้าฉีกยิ้มให้เขาอยู่ ฮูเล่อเจ๋อใจกระตุกเล็กน้อยก่อนตั้งสติได้ ใบหน้านั้นที่ฉีกยิ้มให้เขาเหมือนปีศาจที่เฝ้ามองจับจ้องเขาอยู่ สายตาที่เปรอะเลือดนั้นเหมือนเปล่งประกายอย่างมีความสุข
"'คิด' 'ถึง' 'ข้า' ไหม"เสียงนั้นเย็นยะเยือกพร้อมกับใบหน้าที่เปื้อนยิ้มฉีกปากกว้าง ก่อนที่ชายผู้นั้นจะยกมือขึ้นฉีกผ้าของกระโจมออกเผยให้เห็นร่างทั้งตัว แสงเทียนที่ดับลงก็จุดติดขึ้นมาอีกครั้ง ให้เห็นร่างของชายร่างสูงที่ท่วมด้วยเลือดทั้งตัว แต่ที่ทำให้ฮูเล่อเจ๋อตื่นเต้นก็คือมีไส้ยาวนั้นพันรอบคอของชายคนนั้น
"มีเรื่องสนุกๆทำไมไม่ชวนข้าด้วย"ฟ่านเว่ยยิ้มแย้ม เขาตื่นเต้น เลือดในกายพลุ่งพล่านอย่างกระหาย ฮูเล่อเจ๋อเห็นใบหน้าที่เปื้อนเลือดน่าเกลียดเขาก็ขมวดคิ้ว เขาชอบเพียงชายงามเท่านั้น
"อ้ะๆ ดูสภาพพวกเจ้าสิกำลังทำเรื่องน่าสนุกอยู่ไม่นึกเลยว่าพวกเจ้าจะมีร่างกายที่น่าดึงดูดแบบนี้"ฟ่านเว่ยเลียริมฝีปาก ตัวสั่น เขามีความสุข เขาพึ่งฆ่าทหารของฝูตวน เนื้อกายมันตื่นเต้นไปหมดจนกระตุ้นอารมณ์
ฮูเล่อเจ๋อเห็นแบบนี้ เขาก็รับรู้คนคนนี้เป็นคนประเภทเดียวกับเขา แต่คนผู้นี้กำลังเล็งชายงามทั้งสองของเขา ก็โกรธแค้นมองอย่างเย็นชา ฟ่านเว่ยเหลือบมองลงช้าๆจ้องตรงมังกรที่ชี้โด่เด่
"ฮาฮา นั้นหนอนน้อยของเจ้ารึ ฮาฮา ไม่เท่าตัว ไม่เท่าตัว"ฟ่านเว่ยหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง อารมณ์ในกายปลดปล่อยออกมา เขาส่ายหัวไปมา ก่อนเหลือบไปมองมังกรนั้นอีกรอบก็หัวเราะต่อจนตัวงอ
ฮูเล่อเจ๋อเห็นท่าทางน่าโมโหนั้นเขาก็รีบพุ่งไปที่ร่างอาบไปด้วยเลือดนั้น ฟ่านเว่ยอยากหยุดหัวเราะแต่ทำไม่ได้ สองตานั้นยังจับจ้องมังกรที่ห้อยโตงเตงนั้น ที่จริงมันก็ไม่ได้เล็กอะไร เขาหัวเราะจนเอนหลังลงไปด้านหลัง น้ำตามันไหลออกมา
ฮูเล่อเจ๋อหยิบทวนขึ้นมาก่อนง้างมันเล็งไปที่ฟ่านเว่ยที่ยังคงหัวเราะ เส้นเลือดบนหัวและแขนของเขามันปูด ฟ่านเว่ยรีบหลบอย่างเซไปด้านข้างอย่างกับคนจะล้ม ฮูเล่อเจ๋อส่งแววตาอาฆาตให้มาให้
"อ้ะ ก..กลั๊วกลัวจังเลย"ฟ่านเว่ยร้องออกมาบิดเนื้อบิดตัวส่ายตัวไปมา น้ำเสียงที่ยียวนมันไปจุดประทุความอยากฟันให้ขาดเป็นสองท่อน รีบยกมันขึ้นฟาดลงไปทางฟ่านเว่ย ฟ่านเว่ยตื่นตระหนกรีบส่ายก้นวิ่งออกกระโจมไป ซุนหงและฟ่านหยุนที่ยังเปลือยท่อนบนต่างมองหน้ากัน อย่างมึนงง
ฟ่านเว่ยที่วิ่งออกจากกระโจมแล้ว ฮูเล่อเจ๋อก็รีบวิ่งตาม เขาจะฆ่ามัน เขาจะสับมันเป็นชิ้นๆ ถึงใบหน้าน่าเกลียดนั้นจะปกคลุมไปด้วยเลือด เขาก็จะฆ่ามันก่อนที่มันตายจะทรมานมัน กระแทกบั้นท้ายนั่นและฆ่าแล้วกินเนื้อของมันซะ
ทันทีที่ฮูเล่อเจ๋อวิ่งออกกระโจมก็เห็นร่างของฟ่านเว่ยที่หยุดลงหันหลัง ฮูเล่อเจ๋อยิ้มอย่างเหี้ยมโดยที่เขายังไม่สังเกตุบริเวณรอบๆ ฟ่านเว่ยค่อยๆหันมาช้าๆ แสงจันทร์ที่สาดส่องมาสะท้อนกับใบหน้าที่อาบเลือด
ฮูเล่อเจ๋อรู้สึกว่าบริเวณรอบๆมันเงียบแปลกๆ เพราะเขามุ่งความสนใจไปที่ฟ่านเว่ยอย่างเดียว จึงไม่รู้สภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนไป เขาค่อยๆตั้งสติ ก่อนเหลือบสายตาไปมองรอบข้างของเขา ร่างที่ไร้ศีรษะนอนทับกองกัน เขาหรี่ตาก่อนเหลือบไปมองชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาที่ฉีกยิ้มฟันขาวออกมาอย่างสดใส
ฮูเล่อเจ๋อรู้สึกเย็นชาในหัวใจ เขาค่อยๆยกทวนขึ้นวิ่งไปทางฟ่านเว่ย ฟ่านเว่ยใช้ไส้ที่พันคอเหวี่ยงไปทางฮูเล่อเจ๋อ ก่อนรีบหันหลังวิ่งออกไป วิ่งรอบค่ายของฝูตวนอย่างสนุกสนานเหมือนเล่นไล่จับ
"คุณยักษ์ มาสิมาสิ มาจับข้าเร็ว"ฟ่านเว่ยที่วิ่งเล่นเหมือนเด็กๆหัวเราะไปมาอย่างสนุกสนาน ฮูเล่อเจ๋อได้ยินก็หงุดหงิด เขาจะฆ่ามัน ฟ่านเว่ยรีบวิ่งอย่างรวดเร็วจนลับหายไป ฮูเล่อเจ๋ออารมณ์เสียเขาหาตัวของฟ่านเว่ยแต่ก็ไม่เจอใครเลย เหมือนกับจู่ๆมันก็หายไป หรือว่ามันมีปีศาจจริงๆหรือ ไม่ เขาใจไม่ดีรีบวิ่งกลับค่าย ทหารของเขาหายไปอย่างลึกลับแต่ก็มีบางส่วนแต่เหลือเพียงแต่ร่างที่ไร้ศีรษะเท่านั้น
ฮูเล่อเจ๋อกัดฟัน รีบไป ทันใดนั้นเขาก็ได้เจอชายรูปงามที่ทั้งชายหญิงต่างเฝ้าฝัน ช่างงดงามอะไรขนาดนี้ เขาเหม่อลอยใบหน้าที่ซีดเซียวนั้นยังไม่สามารถปกปิดความงามได้ ดูสิตอนนี้คนงามมาหาเขาถึงที่ ฮูเล่อเจ๋อเลียริมฝีปากอย่างหื่นกระหาย มังกรที่ยังไม่ได้ปกปิดก็ชูชันขึ้น รีบเดินเข้าไปหา
อี้หลงที่แอบตามฟ่านเว่ยมายืนอยู่กลางซากศพ ได้เสียงคนเดินมาเขาคิดว่าเป็นฟ่านเว่ยในใจก็เบิกบานแต่พอหันกลับไป ใบหน้านั้นก็เย็นสุดขีด สายตาไปเห็นบางสิ่งที่ห้อยโตงเตงแต่บัดนี้กลับชูชี้โด่ง สายตาของอี้หลงเย็นลง
"คนงามเจ้ามาหาข้าหรือ"ฮูเล่อเจ๋อรู้สึกซู่ซ่า เลือดในกายพลุ่งพล่าน ตื่นเต้นไปหมดมองตั้งแต่หัวลงเท้าก่อนเลื่อนมาจ้องใบหน้าของอี้หลงอีกครั้ง เลียริมฝีปากอย่างหื่นกระหาย เดินเข้าไปใกล้
"คนงามมากับข้าดีกว่า ข้าคนนี้จะทำให้เจ้ามีความสุขเหมือนอยู่บนสวรรค์เลย"ฮูเล่อเจ๋อยืนต่อหน้าอี้หลง เขาเป็นชายร่างใหญ่ที่สูงกว่าพวกคนแคว้นฉี ผู้ชายแคว้นฉีที่ว่าสูงที่สุดในแคว้นก็เตี้ยกว่าเขาถึงครึ่งหัว ฮูเล่อเจ๋อฉีกยิ้มอยากลิ้มรสชาตินั้น
"ท่านแม่ทัพ! ท่านแม่ทัพ!"เสียงตื่นตระหนกของชายผู้หนึ่งดังขึ้น ชายร่างเล็กแต่งกายชุดอิสตรียั่วยวนรีบวิ่งมาหาฮูเล่อเจ๋ออย่างตื่นกลัว รีบกอดร่างใหญ่กำยำอย่างออดอ้อน ก่อนที่สายตาจะเหลือบไปเห็นชายรูปงามนั้นและร่างกายที่ไร้สิ่งปกปิดท่อนล่าง ชายร่างเล็กกอดร่างฮูเล่อเจ๋อแน่นมองอี้หลงอย่างเกลียดชัง
ฮูเล่อเจ๋อที่โดนชายร่างเล็กที่แต่งกายยั่วยวนกอดก็ยิ่งตื่นเต้นมองไปที่อี้หลงอีก มังกรยิ่งตื่นตัวจับร่างชายร่างเล็กมาฉีกกางเกงนั้นก่อนจะสอดใส่เข้าไปอย่างรวดเร็ว
"อ๊าา ท่านแม่ทัพ~"เสียงของชายร่างเล็กครวญครางอย่างมีความสุข ฮูเล่อเจ๋อที่ได้ยินก็ยิ่งคึกคักมังกรที่อยู่ข้างในตัวของชายร่างเล็กยิ่งพองใหญ่ขึ้น เขาสวนกระแทกเข้าไปอย่างรวดเร็ว ชายร่างเล็กก็กรีดร้องอย่างมีความสุข ฮูเล่อเจ๋อที่กระแทกเข้าไปก็มองหน้าของอี้หลงอย่างหื่นกระหาย
ฮูเล่อเจ๋อสุขสมกระแทกกระทั้นมังกรเข้าออกรูถ้ำนั้นของร่างบาง เสียงครวญครางของทั้งคู่กระหน่ำดังไปทั่ว ฮูเล่อเจ๋อจ้องมองทุกส่วนของอี้หลงเลียริมฝีปาก กดหัวร่างบางลงก่อนกระแทกรูนั้นอีก จินตนาการว่าร่างบางคือคนงามที่เขากำลังกดกอด
ฮูเล่อเจ๋อดึงมังกรออก ก่อนที่จะเดินมาทางอี้หลง ชายร่างเล็กที่ยังคงทำได้นิดเดียวก็หยุดค้างเมื่อจู่ๆฮูเล่อเจ๋อก็เอามังกรออก จ้องมองฮูเล่อเจ๋อที่ไปหาอี้หลงอย่างเกลียดชัง กัดฟันกระทืบเท้าของตน อีตัวนั้นบังอาจนักมาแย่งความโปรดปรานของเขา อี้หลงไม่แสดงสีหน้าออกมาเขายังคงเพิกเฉยอยู่ ฮูเล่อเจ๋อคิดว่าอี้หลงคงต้องการมังกรของเขาก็ยิ่งดีดตัว รีบวิ่งไปจู่โจมร่างงามนั้นที่ยังคงนิ่ง
ฉึก
สัญชาติญาณของฮูเล่อเจ๋อสั่งให้รีบหลบ เขาหลบอย่างเร็วที่สุด ก่อนที่จะเห็นเลือดที่พุ่งกระจายในอากาศ ก่อนจะเห็นใบหน้างามนั้นเงยหน้าขึ้นมาสบตากับเขา ดวงตาที่เย็นชาจนทำให้เขาหนาวเหน็บ ฮูเล่อเจ๋อหยุดลงก่อนมองลำตัวที่ถูกฟันอีกนิดถ้าเขาหลบไม่ทัน มันคงไปโดนมังกรที่ชี้โด่จนขาด แทนที่ว่าฮูเล่อเจ๋อจะหวาดกลัว ไม่เลย เขากลับตื่นเต้นสุดขีด มังกรของเขายิ่งพองขึ้นจนมีน้ำปริ่มออกมา คนงามของเขาชอบใช้กำลังเสียจริง ถูกใจเขายิ่งนัก
"ฮาฮา คนงาม ข้าคนนี้ ฮูเล่อเจ๋อจะเป็นคนพิชิตเจ้า"ฮูเล่อเจ๋อไม่เจ็บปวดที่โดนอี้หลงฟัน เพราะร่างเขาใหญ่ เขารีบวิ่งเข้าใส่อีกครั้ง อี้หลงก็ใช้ดาบนั้นฟัน ฮูเล่อเจ๋อหลบดาบได้อย่างเฉียดชิว ตื่นเต้นรีบยื่นมือไปจับคนงาม แต่อี้หลงหลบไปก่อนถีบฮูเล่อเจ๋อจนกระเดน
ฮูเล่อเจ๋อที่โดนถีบก็ตื่นเต้น คนงามของเขาแรงเยอะเสียจริง มังกรของเขาพ่นน้ำจนเลอะไปหมด ชายร่างเล็กที่เห็นก็เกลียดชัง วิ่งไปจับดาบที่ตกพื้นมาจะฟันใบหน้างามนั้นของอี้หลง ฮูเล่อเจ๋อรีบลุกขึ้นก่อนสาดทรายที่อยู่ในมือใส่เข้าตาของอี้หลง
ทรายนั้นกระเดนไปเข้าตาอี้หลง อี้หลงรีบหลับตาลง ชายร่างเล็กวิ่งมา ถึงอี้หลงจะตามองไม่เห็นแต่หูของเขาก็ได้ยินชัดเจน รีบหันไปรับดาบนั้นก่อนกำหมัดพุ่งตรงชกลงไปท้อง จนชายร่างเล็กตัวงอล้มลง ฮูเล่อเจ๋อใช้โอกาสนั้นรีบไปโอบหลังของอี้หลงแน่น ดมหอม ลิ้นร้อนลากคอไปมา ด้านล่างถูไถไปด้านหลังของอี้หลงไปมาอย่างมีความสุข
อี้หลงที่รับรู้สิ่งที่มาถูไถเขาอยู่ด้านหลังมันมีน้ำเปียกๆ อี้หลงกระทุ้งศอกลงท้องของฮูเล่อเจ๋ออย่างแรง แต่ด้วยความที่ฮูเล่อเจ๋อตัวใหญ่เหมือนยักษ์มันเจ็บแต่เขาไม่ยอมปล่อยเด็ดขาด ยิ่งกอดรัดร่างนั้นแน่น มังกรถูไถไปมา แสงในดวงตาอี้หลงเย็นจัดเขาหยุดนิ่ง
ฮูเล่อเจ๋อคิดว่าคนงามใต้ร่างเขาคงสมยอม ฉีกกระชากชุดออก ร่างกายที่มีกล้ามเนื้อสวย พลิกร่างหันมาก็แทบตกใจใบหน้านั้นที่ซีดเซียวยิ่งซีดกว่าเดิม ตามร่างกายมีเส้นเลือดม่วงขึ้นเต็มไปหมด แต่ฮูเล่อเจ๋อไม่สนใจเขาคงเพียงคนงาม ฮูเล่อเจ๋อยื่นหน้าไปจะจูบริมฝีปากนั้น รู้สึกตัวอีกทีก็ตัวลอยออกไปจนลมลง
"ท่านแม่ทัพ!"ชายร่างเล็กที่ยังคงกุมท้องเรียกร้องหาฮูเล่อเจ๋อที่ลอยออกไป ในใจรู้สึกหวาดกลัว ฮูเล่อเจ๋อมึนงง ก่อนหัวเราะออกมา
"คนงามเจ้าชอบการใช้กำลังหรือ ได้ ฮูเล่อเจ๋อคนนี้จะจัดการกับเจ้า"ฮูเล่อเจ๋อเลียริมฝีปากจ้องมองร่างที่โดนเขาฉีกกระชากจนขาด บรรยากาศรอบข้างเย็นลง ฮูเล่อเจ๋อรีบวิ่งจะจับอี้หลงกดลง เขาจะให้มันครวญครางใต้ร่างเขา แค่คิดมังกรก็พองตัวอีกครั้ง
อี้หลงใช้ดาบพุ่งไปแทงฮูเล่อเจ๋อ ฮูเล่อเจ๋อรีบหลบแต่ไม่ทันโดนอี้หลงแทงลงไปโดนท้อง เขาจับดาบที่อี้หลงแทงลงมาก่อนหักดาบนั้น ท้องของเขาถูกแทงจนเลือดออกจำนวนมาก อี้หลงใช้เข่าพุ่งไปที่แผลที่ท้องนั้นก่อนใช้ด้ามดาบที่หักมาแทงที่หัวใจแต่ฮูเล่อเจ๋อหลบทันมันไปโดนไหล่ของเขา ฮูเล่อเจ๋อเจ็บปวด เงยหน้ามองคนงามที่มีใบหน้าเย็นชา ดวงตานั้นสามารถกรีดลึกลงไปในหัวใจของเขา
ฮูเล่อเจ๋อรีบผลักอี้หลงออกไป แต่เหมือนอี้หลงจะมีแรงมาจากไหนไม่รู้ทำให้ตัวเขาขยับไม่ได้ อี้หลงดึงดาบออกก่อนแทงลงไปใหม่ ยกยิ้มที่มุมปากอย่างเย็นชา เสียงฮูเล่อเจ๋อร้องดังออกมาอย่างเจ็บปวด
ชายร่างเล็กที่เฝ้าดูก็หวาดกลัว แต่ถ้าหากฮูเล่อเจ๋อตายแล้วเขาละ เขาไม่รอช้าหยิบก้อนหิวขนาดใหญ่ไปทุบที่ศีรษะอี้หลงอย่างจัง ชายร่างเล็กดีใจที่ได้ฟาดอี้หลง ดีใจได้ไม่นาน ร่างนั้นควรล้มลงนอนแน่นิ่งบนพื้นไป แต่มันกลับยืนนิ่งเหมือนไม่มีไรเกิดขึ้น
อี้หลงที่หยุดนิ่งค่อยๆหันหัวมาอย่างช้า ดวงตาที่เย็นชาเหมือนมีดนั้นหันมาสบตากับเขา ดวงตาดำนั้นแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงก้ำที่น่ากลัว เส้นเลือดสีดำปรากฎขึ้นบนร่างที่ซีดเซียวอย่างกับกระดาษ ชายร่างเล็กขาสั่นเขาจนล้มลง-------------คำผิดเยอะจนระแวงไปหมดแล้วค่ะ หวังว่าตอนนี้จะไม่ผิดเยอะนะ ตรวจจนตาลายแล้วค่ะ แต่ถ้าผิดอีกก็ขอโทษด้วยนะคะ