ความทรงจำที่หายไป

ตอนที่ 2 - โลกคู่ขนาน !...นี่เราย้งไม่ตื่นจากฝันอีกเหรอ? ไอ้ฝัน 6 มิติของเราเนี่ยทำไมมันยาวนานจัง....ไฟอาคารที่เรียงต่อกัน กับทางเดินทอดยาวไปยังห้องเรียนเก่า พื้นที่เหยียบอยู่ก็ดูเหมือนจริง การก้าวเดินแต่ละก้าวหยังกับเราย้อนกลับมาในอดีต บรรยากาศริมระเบียงตรงทางเดิน เพื่อนห้องอื่นๆ กำลังคุยเล่นกัน ห้องเรียน โต๊ะเรียนที่คุ้นตา .อ่า... เราเคยนั่งตรงนี้สินะ ล็อกเกอร์ยังเป็นที่ห้อยพวงกุญแจที่เราทำเล่นตอนปิดเทอมอยู่เลย ถ้าจำไม่ผิด เปิดล็อคเกอร์มาจะเจอ ขนมที่เราชอบกินในสมัยก่อน .นั่นไง ! เจอจริงๆ ด้วย ! ถึงจะประหลาดใจและแทบไม่น่าเชื่อ ว่าตอนนี้เรากำลังใส่ชุดนักเรียน และนั่งที่โต๊ะที่เคยนั่งประจำ มองเพื่อนร่วมห้องที่กำลังคุยกันจอแจ ."ไฮ่ ! ซอลมี มาเร็วเหมือนเดิมเลยนะเธอ พวกเราซื้อขนมช็อกโกแลตที่เธอชอบมาให้ด้วย อ่าววว... เธอซื้อมาแล้วหนิ แต่ไม่เป็นไรอันนี้เก็บไว้กินตอนไปเชียร์รุ่นพี่กับพวกชั้นก็ได้ อิอิ" .นี่มัน ! เพื่อนสนิทเราเองนี่นา ยูจอง ฮองมิน มิเร ..เสียงที่คุ้นหู ชัดใส่แจ๋วอย่างกับลำโพงพรีเมี่ยม เหมือนจริงซะจนงง แถมได้กลิ่นแชมพูอ่อนๆ จากฮองมินที่นั่งข้างหน้าด้วยแฮะ .รู้สึกดีจัง เหมือนไม่เจอเพื่อนมานานแสนนาน ถึงมันจะเป็นแค่ฝัน แต่ก็เป็นฝันที่ไม่อยากรีบตื่น ..อยู่ๆ ก็มีเสียงกรี๊ดกร๊าดดังมาจากข้างนอกห้อง พร้อมเสียงคนวิ่งตามๆ กันมา.ตึกๆๆ กรี๊ดดด กร๊ากดดด ."เขากรี๊ดอะไรกัน !" ยูจองเอ่ยถาม "เอ๊ะรุ่นพี่....หนิ พี่ ซองฮุน ฉายาหล่อทะลุแว่น สุดฮ๊อตของโรงเรียนเราไงเธอ เขายิ้มมาทางนี้ด้วย ว้ายๆ" มิเรรีบตอบอย่างตื่นเต้น .."นายหลบไปหน่อยได้ไหม"เราขอให้เพื่อนผู้ชายเดินถอยไปหน่อย จะดูหน้ารุ่นพี่ชัดๆ บ้าง แต่เขาก็ไม่ยอมหลบไปซักที ทั้งๆ ที่ตอนแรกบอกเขาดีๆ จนฉันเริ่มโมโห ! ."นายได้ยินฉันไหมเนี่ย" เพื่อนชายในห้องเดียวกัน ที่ดูหน้าตากวนๆ นั่งพิงโต๊ะอยู่ไม่ยอมไปไหน แถมยังมามองหน้าด้วยหางตา ทำหน้าไม่สบอารมณ์ใส่ไปอีก ."อ่าว ! รุ่นพี่เดินผ่านไปซะละ อดเห็นหน้าชัดๆ เลย"เพราะอีตานี่แท้ๆ หลบไปหน่อยก็ไม่ได้ แร้งน้ำใจซะจริง นี่ขนาดอยู่ในฝันนะ ยังน่าหงุดหงิดขนาดนี้ เดี๋ยวแม่ฟาดซะทีดีมั้ยเนี่ย .\ /." .."นักเรียน นั่งประจำที่กันได้แล้วจ้า" เสียงครูประจำชั้นมาช่วยไว้ ถือว่านายยังมีบุญนะ ไอ้หน้าแหลม ! .วันนี้เหมือนจะเป็นวันเปิดเทอมวันแรกแฮะ พอไม่ได้ไปโฟกัสเรื่องเรียน เวลาก็ผ่านไปไวมาก ฟังครูสอนเพลิน ดื่มด่ำกับบรรยากาศเก่าๆ อีกครั้ง.."เย่.... เลิกเรียนซักที" เสียงยูจองแหลมโผล่นำมาเลย ."เร็วๆๆ รีบเก็บของกัน ไม่ได้ละต้องเติมแป้งกับปากกันซะหน่อย" มิเรรีบเอากระจกออกมากาง พร้อมทั้งทาปากไปด้วย."อ้าวฮองมิน ซอลมี เธอรออะไร รีบทาปากด้วยสิ" มิเรถามอย่างสงสัย?."จะรีบไปไหนกันเหรอเธอ เรามีประชุมหัวหน้ากันหรือไง?"ฉันถามอย่างสงสัย? ."อ่าวเธอ เพลานี้จะมีอาไร๊ๆๆ ก็ต้องรีบไปจองที่นั่งข้างหน้า เชียร์รุ่นพี่ ซอนฮุนสุดหล่อกันยังไงล่ะจ๊ะ" เสียงยูจองเล่ารัวๆพร้อมเติมแป้งที่หน้าไปด้วย."ช่าย วันนี้เห็นจะมีแข่งกันด้วยนะ" มิเรตอบไปพรางหวีผมไป ."มานี่ๆ ไม่ได้การเลยพวกเธอสองคน เดี๋ยวพวกเราแต่งหน้าให้" แล้วทั้งคู่ ก็มาหวีผมกับทาปากให้เราและ ฮองมินอย่างไว..อืม... เอาน่ะถือว่ามานั่งดูหนุ่มคลายเครียดละกัน พอเรียนจบไปละก็ไม่มีโมเม้นนี้อีกเลย เสียงลูกบาสกระทบพื้นดังเป็นจังหวะ กองเชียร์ก็เชียร์กันสนั่นจนแสบแก้วหู ทำให้การแข่งยิ่งสนุกไปกันใหญ่ ."เย่ๆๆ รุ่นพี่ ซองฮุน ๆ" เสียงบรรดา Fc และเพื่อนสนิทเราตะโกนเชียร์ สลับชูผ้า และอักษรจากแทบเล็ต..ว่าแต่... .รุ่นพี่นี่หน้าคุ้นจัง เราเคยเห็นที่ไหนกันนะ.....อยู่ไกลไปนิดมองไม่ถนัดเลยแฮะ.ซอลมี ! ระวัง ! .สิ้นเสียงมิเรตะโกนบอก ลูกบาสก็พุ่งมาใส่หน้าเราอย่างจัง .ย๊ากกกกก !!!!!!##&%"**@%-&.....โปรดติดตามตอนต่อไป >>..........☆ จากใจผู้เขียน ☆อันยองแวะทักทายทุกคนนะคะ อยากให้ช่วยกันคิดหน่อยว่าหน้าอีตาเพื่อนร่วมห้อง จะเหมือนดาราดาคนไหนดี เดี๋ยวพี่มิกกี้จะได้วาดภาพประกอบถูก อยากให้หล่อเหมือนใครว่ามา นะจ๊ะ ^^

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 2 - โลกคู่ขนาน !

นิยายแนะนำ

ความทรงจำที่หายไป

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 2 - โลกคู่ขนาน !

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้