บทที่19: ระบำบนคมดาบ
ความเงียบอันน่าอึดอัดโรยตัวลงบนลานสังหารเล็กๆแห่งนั้น ผู้นำกลุ่มแมงป่องโลหิตแสยะยิ้มเย็น "ออกมาจากที่ซ่อนซะ...บางทีข้าอาจจะเมตตาไว้ชีวิตพวกเ้าสักคนก็ได้"
หลิวชิงอีรู้ดีว่าการหลบซ่อนต่อไปนั้นไร้ประโยชน์นางสูดหายใจเข้าลึก รวบรวมความกล้าทั้งหมดและก้าวออกมาเผชิญหน้ากระบี่คู่ใจของนางถูกชักออกมาจากฝัก แสงสีเงินของมันส่องประกายวูบหนึ่ง
"พวกเราคือศิษย์จากตระกูลหลิวแห่งเมืองเมฆาชาด!"นางประกาศด้วยน้ำเสียงที่พยายามจะให้มั่นคงที่สุด"พวกเ้าสังหารคนและชิงทรัพย์ในอาณาเขตของเราคิดจะเปิดศึกกับตระกูลหลิวรึ!"นางหวังว่าชื่อเสียงของตระกูลจะสามารถข่มขวัญคนเหล่านี้ได้บ้าง
แต่ผลลัพธ์กลับตรงกันข้าม
"ฮ่าๆๆๆ!"ผู้นำคนนั้นหัวเราะลั่นราวกับได้ฟังเื่ตลกที่สุดในโลก "ตระกูลหลิวรึ?ยิ่งดีเลย!ของบนตัวคุณหนูอย่างเ้าคงจะล้ำค่ากว่าพวกไพร่ไร้สังกัดเมื่อครู่เป็แน่!จัดการนางซะ!"
สิ้นเสียงคำสั่งลูกน้องสองคนก็พุ่งเข้าใส่หลิวชิงอีจากสองทิศทางทันที!
หลิวชิงอีตวัดกระบี่รับมือทันทีเพลงกระบี่เมฆาคล้อยของนางงดงามและพลิ้วไหวราวกับสายน้ำนางสามารถรับมือกับคนผู้หนึ่งได้อย่างสบายแต่การต้องรับมือกับนักฆ่าผู้ช่ำชองสองคนพร้อมกันนั้นเป็เื่ที่หนักหนาเกินไปนางถูกบีบให้ต้องถอยร่นอย่างต่อเนื่อง ตกเป็ฝ่ายตั้งรับอย่างสมบูรณ์
เฟยชินที่ยังคง "หมอบ"อยู่กับพื้นข้างๆ หลิวจูที่ตัวสั่นงันงก กำหมัดแน่นหัวใจของเขาเต้นรัวด้วยความขัดแย้ง เขาต้องช่วยนาง...ไม่เช่นนั้นแผนการหนีของเขาจะพังทลายลงทั้งหมดแต่เขาจะช่วยได้อย่างไรโดยไม่เปิดเผยตัวตน?
ในจังหวะที่นักฆ่าคนหนึ่งเงื้อดาบเล่มใหญ่เตรียมจะฟาดลงมาที่ไหล่ของหลิวชิงอีเฟยชินก็แสร้งทำเป็ "ใกลัว" จนเสียขวัญ เขาถอยหลังกรูดอย่างลนลานเท้าของเขา "บังเอิญ" ไปเตะเข้ากับรากไม้ที่ปกคลุมไปด้วยเถาวัลย์พอดี
พรึ่บ!
เถาวัลย์เส้นหนึ่งดีดตัวขึ้นไปในอากาศอย่างพอดิบพอดีพันเข้ากับข้อเท้าของนักฆ่าคนนั้นชั่วขณะ ทำให้มันเสียหลักไปวูบหนึ่งดาบที่ฟาดลงมาจึงเบี่ยงออกจากเป้าไปเล็กน้อยเปิดโอกาสให้หลิวชิงอีสามารถเบี่ยงตัวหลบและตวัดกระบี่สวนกลับไปได้
"อั่ก!"นักฆ่าคนนั้นร้องออกมาเมื่อถูกกระบี่ของนางกรีดเข้าที่แขน
หลิวชิงอีแปลกใจกับ "โชค"ที่ไม่คาดฝัน แต่ก็ไม่มีเวลาให้คิดมากนัก นักฆ่าอีกคนบุกเข้ามาจู่โจมอย่างต่อเนื่อง
เฟยชินยังคงแสร้งทำเป็หวาดกลัวแต่ดวงตาของเขากลับสอดส่องหาโอกาสต่อไปเขาเห็นว่าหลิวชิงอีกำลังจะเพลี่ยงพล้ำอีกครั้งจากการโจมตีประสานของศัตรู
เขาเห็นก้อนหินเล็กๆก้อนหนึ่งวางอยู่ข้างตัว...
เฟยชินใช้นิ้วเท้าของเขา "ดีด"ก้อนหินก้อนนั้นออกไปอย่างรวดเร็วและเงียบเชียบ มันไม่ใช่การขว้างที่ใช้แรงแต่เป็การดีดที่อาศัยความแม่นยำและการควบคุมพลังที่สมบูรณ์แบบก้อนหินพุ่งเรียดพื้นไปกระทบกับพื้นดินโคลนที่ชื้นแฉะตรงหน้าของนักฆ่าอีกคนพอดี
แผล็บ!
นักฆ่าคนนั้นที่กำลังจะก้าวเท้าไปข้างหน้าเพื่อฟันดาบปิดฉากเหยียบลงบนจุดที่ก้อนหินกระทบพอดี ทำให้พื้นโคลนลื่นกว่าปกติเท้าของเขาไถลไปข้างหน้าเล็กน้อย ทำให้การทรงตัวเสียไปชั่วพริบตาดาบที่ควรจะฟันคอนางจึงพลาดเป้าไปอย่างฉิวเฉียด เปิดช่องว่างมหาศาล
หลิวชิงอีไม่ปล่อยโอกาสทองนี้ให้หลุดลอยนางแทงกระบี่สวนกลับไปที่ช่องว่างนั้นทันที!
นักฆ่าอีกคนได้รับาเ็ไปอีกราย!
"พวกเ้ามันไร้ประโยชน์!"ผู้นำกลุ่มแมงป่องโลหิตคำรามลั่นด้วยความโกรธ"จัดการเด็กผู้หญิงคนเดียวยังทำไม่ได้!"
เขากระชากลูกน้องของตนเองออกไปก่อนจะก้าวออกมาเผชิญหน้ากับหลิวชิงอีด้วยตนเองพลังลมปราณอันหนักหน่วงและดุดันของขั้นหลอมรวมกายาถูกปลดปล่อยออกมาเต็มที่กดดันจนหลิวชิงอีหน้าซีดเผือดนางรู้ดีว่านางไม่มีทางเอาชนะชายผู้นี้ได้อย่างแน่นอน
เฟยชินเองก็รู้เช่นกัน...การช่วยเหลือเล็กๆ น้อยๆ ของเขาใช้ไม่ได้ผลกับยอดฝีมือระดับนี้อีกต่อไปแล้วเขาต้องเปลี่ยนแผน!
เขาหันไปตบหน้าหลิวจูที่ยังคงตัวแข็งทื่ออยู่"วิ่ง!" เขากระซิบสั่งก่อนจะผลักร่างของหลิวจูให้วิ่งหนีกลับไปทางค่ายพักเพื่อสร้างเป้าล่อ
จากนั้นในจังหวะที่ทุกคนกำลังตกตะลึงกับการกระทำของเขา เฟยชินก็ทำในสิ่งที่ไม่มีใครคาดฝันเขาใช้ความเร็วทั้งหมดที่เขามีพุ่งตัวไปยังจุดที่พวกแมงป่องโลหิตวางกระเช้าเห็ดหลินจือไว้แล้วคว้ามันขึ้นมา!
"อยากได้ของล้ำค่ารึ!ก็ตามข้ามาสิ!" เฟยชินะโใส่กลุ่มแมงป่องโลหิตด้วยน้ำเสียงที่ต่างไปจากเดิมก่อนจะหันหลังและวิ่งหนีเข้าไปในป่าลึก... ในทิศทางตรงกันข้ามกับค่ายพัก!
การกระทำของเขาทำให้ทุกคนตกตะลึง...แม้แต่หลิวชิงอี
"เ้าทาสบัดซบ!"ผู้นำกลุ่มแมงป่องโลหิตคำรามอย่างบ้าคลั่ง สำหรับเขาแล้วเห็ดหลินจือมีค่ามากกว่าชีวิตของคุณหนูตระกูลหลิวคนนี้ "อย่าให้มันหนีไปได้! ฆ่ามันแล้วเอาเห็ดหลินจือคืนมา!ส่วนนังเด็กนี่ปล่อยมันไว้ก่อน!"
สิ้นเสียงคำสั่งกลุ่มแมงป่องโลหิตทั้งหมดรวมถึงผู้นำของพวกมันก็พุ่งทะยานตามร่างของเฟยชินเข้าไปในป่าลึกทันทีทิ้งหลิวชิงอีที่ยังคงยืนสับสนและตกตะลึงไว้เื้ั
ทาสที่นางเคยดูแคลน... ทาสที่นางสงสัย...บัดนี้ได้ล่อศัตรูทั้งหมดไปหาตัวเอง เพื่อช่วยชีวิตนางอย่างนั้นหรือ? หรือว่าเขามีแผนการอื่นกันแน่?ไม่ว่าเหตุผลจะเป็อะไรก็ตามตอนนี้เฟยชินกำลังตกอยู่ในอันตรายที่ร้ายแรงที่สุด... เพียงลำพัง