ประเทศ XXX ปี XXXX
ติ๋ง..
หินย้อยเบื้องบนปลดปล่อยหยดน้ำตาลงสู่พื้นล่าง เป็กลไกธรรมชาติที่ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลง
อีกหมื่นปีแสนปีล้านปีนับจากนี้ อาจมีเสาธรรมชาติแห่งถ้ำหินเพิ่มขึ้นมาอีก... ถ้าตาม “ทฤษฎี” ล่ะก็นะ
แต่สำหรับโลกเสมือนแห่งนี้ จะมีเสาหินอีกสิบเสาเพิ่มขึ้นมาเมื่อใดก็ได้ ถ้าหากผู้สร้างสั่งให้มันเกิดขึ้น...
ผู้สร้างที่กำลังจะโดนปลดทรัพย์ยังไงล่ะ ฮี่ฮี่
รางวัลต้องเป็ของเรา!
ไปอีกแค่ห้องเดียว ชัยชนะอันหอมหวานแสนอร่อยรออยู่ใกล้แค่เอื้อม
เพลงฉีกยิ้ม
“พี่เพลงๆ ถ้าสไลด์ตัวลงไปตามเส้นทางเนี๊ยะ” พีทน้องชายร่วมสาบานพูด พร้อมชี้ไปที่อุโมงค์ถ้ำด้านขวา
พีทเป็หนุ่มไซส์มินิ เอวบางร่างน้อย
เมื่อพีทเห็นเพลงมองตามแล้ว เขาก็ถามต่อ“พี่ว่าเราจะเจอคำใบ้ปะ?”
เพลงกำลังหันไฟฉายไปตามทางที่พีทบอก มันเป็อุโมงค์แคบ ถ้าจะแคบขนาดนี้ต้องรอเธอลดความอ้วนก่อนถึงจะดันก้นลงไปได้
หินตะปุ่มตะป่ำทั้งบนเพดาน พื้นล่าง แล้วยังกำแพงด้านข้างที่เบียดจนน่าอึดอัดอีก แถมมืดตื๋อ
ไหนสัญลักษณ์ยะ! ยอดชายนายพีท
“ไม่น่าว่ะพีท ได้ดมก๊าซพิษชัวร์ ตัวลองสไลด์ไปโหม่งหินเล่นได้นะ”
เพลงยักคิ้วกวนๆ มะเหงกพีทด้วยไฟฉายไปที เธอย่อตัวลง แล้ววางเป้บนพื้น ส่องไฟฉายไปยังผนังหินรอบตัว ระวังตัวเองไม่ขยับไปทางซ้ายที่เป็เส้นทางน้ำ
กระแสน้ำแรงมากราวกับมีน้ำตกอยู่ใกล้ๆ
นี่เป็ห้องที่สี่ในถ้ำที่ทีม ‘โฟร์บอยแบนด์’ ได้เข้ามาสำรวจ
ระยะทางระหว่างแต่ละห้องกินเวลาสิบห้านาทีถึงครึ่งชั่วโมง กว่าจะไปถึงห้องถัดไปก็เล่นเอาเหงื่อซ่ก
เพลงหันไปหาภู เพื่อนชายในทีมที่ตอนนี้ถอดเสื้อเดินแล้วก็แสนจะอิจฉา-- อยากถอดบ้างวุ้ย
เพลงมองเสื้อตัวเองที่เริ่มมีไอน้ำลอยออกมา เนื่องจากความแตกต่างของอุณหภูมิ
อากาศอบ อุณหภูมิร่างกายสูงขึ้นจนเหงื่อเปียกเต็มหลัง สวนทางกับอุณหภูมิในถ้ำที่ลดต่ำลงเรื่อยๆ
ยิ่งทีมสำรวจเข้าไปลึก อุณหภูมิก็ยิ่งต่ำ สภาพโถงถ้ำห้องนี้เทียบไม่ได้เลยกับห้องก่อนหน้า มันเล็กกว่า แคบกว่า.. เดินไม่ระวังก็คงตกน้ำแล้วออกจากเกมนั่นแหละ แต่ถึงจะไม่ตกน้ำ หากปล่อยเวลาเดินไปอยู่อย่างนี้ ทั้งทีมก็ต้องถูกเตะออกอยู่ดี
ไม่ยอมหรอก! รางวัลแคปซูลอาหารสำหรับหนึ่งปีต้องเป็ของเธอ
คำใบ้อยู่ไหน?
เพลงสะบัดผมเปียสภาพแบบขนไม้กวาดเน่าๆ อย่างกลัดกลุ้ม ขณะที่ไอ้พีทยังทำตัวเป็ชะโงกทัวร์ เดินงกๆ เงิ่นๆ จนเกิดเป็เงาวูบวาบบนผนัง เพลงเลิกสนใจ แล้วหันไปทางเหมย รุ่นพี่สาวสองร่างใหญ่หัวใจคิกขุ
เอ๊ะ! ตรงนั้นมัน… เพลงรีบลุกแล้วเดินไปทางเจ้เหมย
“ปิดไฟเร็ว เจ๊ว่าเจ๊เห็นอะไรวิบวับแถวนี้นะ” เจ้เหมยพูดรัวเร็ว เงยหน้าอ้าปากมองข้างบน แล้วหันมาเบิกตาโตใส่เพลงผู้เป็หัวหน้าทีมสำรวจ
“คำใบ้ คำใบ้แน่ๆ เจ้มั่นใจ”
เจ้เหมยหันกลับไปเงยหน้าปากอ้าค้างต่อ บนนั้นมีเม็ดสีดำเกาะกระจายเต็มไปหมด ต้องตีความแล้ว เหมยหรี่ตาแล้วหัวเราะหุหุ
เพลงเดินมาถึงตัวเหมยพอดี เธอแหงนหน้าสูงตาม ส่องไฟไปบนเพดานถ้ำ
“เจ๊อยากกินแคปซูลสูตรใหม่ปะ”
“อืม เจ๊ยังอิ่มอยู่นะ เมื่อเช้ากินไปครึ่งเม็ด แต่ถ้าเพลงเลี้ยงเจ๊ก็เอา” เหมยบอก เพ่งมองผ่านมือที่ทำเป็รูปกล้องส่องทางไกล
“ถ้าเจ๊ไม่ปิดปากอะได้กินแน่”
เหมยหันมาหารุ่นน้องสาว “เจ๊เต็มใจให้ป้อนนะ แต่ให้ดีก็สะกิดพี่ภูมาป้อนเจ๊หน่อย” เหมยบิดตัวเป็เลขแปด ชี้ไปทางภูที่เดินอวดซิก—เซเว่น—เอ้กแพค อยู่ใกล้ๆ เส้นทางน้ำ เขาก้มลงสำรวจอะไรบางอย่าง
เพลงเอามือจับนิ้วเจ๊เปลี่ยนทิศชี้ขึ้นไปข้างบน “เอาเลยเจ้ เดลิเวอรี่ถึงปาก--” เพลงหยุดพูดให้เหมยได้ลุ้นแล้วค่อยเฉลย
“แต่เป็แคปซูลขี้ค้างคาวนะ”
เจ้เหมยเอามือปิดปากทันที ทำหน้าหวาดๆ รีบหยิบแว่นทรงไข่ที่เก็บไว้ขึ้นมาสวม เพราะเหงื่อออกมากทำให้การมองผ่านแว่นลำบากไปบ้าง นาทีนี้เหมยถือคติ ยอมมองผ่านฝ้าดีกว่ากินขี้ค้างคาว พอเพ่งมองขึ้นไปอีกที ก็เห็นเป็กลุ่มค้างคาวพักผ่อนอย่างสงบ
พอมองลงมาหน่อย.. นั่นมีสัญลักษณ์อยู่จริงด้วย เหมยรู้เหมยเห็น ฮ่าๆ โฟร์บอยแบนด์รวยอาหารก็คราวนี้ล่ะ
“เพลง” เหมยสะกิด
“เพลงมองต่ำสิ ถอดรหัสเร็ว”
เพลงมองตามที่เหมยชี้ก็เห็นภาพวาดพู่กันงดงามดั่งจิตรกรรมชั้นเอก ทั้งสี่ภาพเรียงต่อกันเป็วงกลม ภาพแรกวาดด้วยหมึกดำ เป็รูปนกเหยี่ยวสยายปีกโบยบินอย่างเสรี ภาพถัดมาใช้หมึกแดงเืประทับเป็รูปพิราบตัวเล็กมีวัตถุทรงกระบอกเหน็บไว้ เพลงคิดว่าหากมันมีชีวิตต้องเป็พิราบสื่อสารสุดเท่แหง
ภาพที่สามเป็สีขาว เพลงสงสัยว่าต้องใช้หมึกอะไรจึงจะได้สีขาวบริสุทธิ์ขนาดนี้ ความสูงส่งกระแทกตาอย่างจัง ราวกับเห็นเป็เซียนนกกระเรียนร่อนลงมาโปรดมนุษย์เดินดิน ตัดกันกับภาพสุดท้าย ที่เป็แมงป่องเขียว ดูชั่วร้ายอะ จะว่าตัดสินจากภายนอกก็ได้ แต่มันเหมือนลูกสมุนวายร้ายเลยนะ เพลงผู้ไม่ถูกชะตากับสัตว์พิษทุกชนิดเบ้หน้าอย่างหวาดๆ
ว้ากกก------
เสียงร้องของเพื่อนร่วมทีมดึงสติเพลงและเหมยกลับมา
เป็เสียงของภู เขายืนเอียงสี่สิบห้าองศาตั้งท่าจะถลาบินสู่ผืนน้ำ ตรงหัวรองเท้ามีหินก้อนจิ๋ว.. ไม่สิ เพลงว่าสาเหตุหลักน่าจะอยู่ข้างๆ นั่น
มีแมงป่องอยู่ตรงนั้น !
เพลง พีท เหมย รีบแจ้นไปหา ภูตีปีกเลิ่กลั่กแล้วร่วง สติแวบสุดท้ายสั่งให้เขากดที่ข้างหู เป็ตำแหน่งควบคุมเครื่องเล่น VR (Virtual reality - การจำลองสภาพแวดล้อมเสมือนจริง)
ทันทีที่ภูกดปุ่ม เสียงประกาศนุ่มนวลของกรรมการ AI ไม่ระบุสัญชาติก็ดังขึ้น เธอใช้ภาษากลางของโลกในการสื่อสาร (AI - Artificial Intelligence หรือปัญญาประดิษฐ์)
“ผู้เล่นภูออกจากการแข่งขัน ทีมโฟร์บอยแบนด์เหลือสมาชิกสามคน”
ภูหายวับ แต่ความชุลมุนของมนุษย์ที่เหลือยังดำเนินต่อไป เหมยที่จะะโกอดภูกลับคว้าได้อากาศ เพลงกับพีทะโหัวโขกกัน
เมื่อเพลงเงยหน้าขึ้นมาอีกครั้ง
เห้ย !
สัตว์บนผนังลึกลับหายไปหนึ่งตัว
เพลงขยี้ตา คาดว่าหัวไอ้พีทมันแข็งเกินไปจนทำให้เธอสมองรวน พอลืมตาอีกที เพลงก็เห็นแมงป่องบนผนังยังอยู่ดีที่เดิม-- อืม คงคิดมากไปจริงๆ นึกได้ดังนั้น เพลงก็เอ่ยเตือนสมาชิกว่า
“ทุกคนระวังแมงป่องที่พื้น เพลงเห็นตอนที่ภูสะดุด”
“เพลง ในการแข่งขันไม่มีสัตว์พิษหรอกนะ” พีทบอกอย่างไม่เชื่อ
“เจ้ก็ไม่เห็น แมงป่องอะไร มีแต่ภูสะดุดรักหินก้อนเล็ก” เหมยบอกแล้วพึมพำอย่างแสนงอนว่า “มีคนงามอยู่ตรงนี้กลับไม่ยอมให้กอด”
เหมยเม้มปากอย่างเศร้าๆ ขอตั้งชื่อฉากเมื่อกี้ว่า นายแซ่บลืมสะดุดรักยัยก้อนหิน “สุดหล่อไปแล้ว เรารีบจบเกมกันเถอะ”
ไม่มีใครเห็นแมงป่อง เพลงคิดว่าตัวเองเริ่มอาการหนัก เห็นภาพหลอนซ้ำซ้อน
หันไปที่เส้นทางน้ำอีกครั้ง ก็ได้ยินเพลงขลุ่ยจีนแว่วหวาน สาวเพลงนิ่งเหมือนโดนสะกด
เสียง เสียงมาจากไหน— หลอนแล้วนะโว้ย
หันซ้าย
เพลงหน้าซีด มีควันลอยมาจากผนังถ้ำ ราวกับเวทมนตร์ วูบเดียวก็ปกคลุมไปทั่ว ไอเย็นครอบคลุมทั่วบริเวณ เพลงแสบจมูก
หันทางขวา
ไม่.. ไม่มีใครเลย มีแต่ควันขาวลอยฟุ้ง
“ไอ้พีท เจ้เหมย! อย่าแกล้งเพลงนะ--ออกมาเดี๋ยวนี้เลย” เพลงร้องเสียงสั่นอู้อี้ “…เพลงกลัว”
มองข้างหน้า
ผืนน้ำที่เคยเคลื่อนไหว กลับนิ่งงันลงกลายเป็น้ำแข็ง
ติ๋ง.. หินย้อยเบื้องบนปลดปล่อยอีกหนึ่งหยดน้ำตา ในพริบตาที่จิ้งจอกเงินตัวใหญ่ปรากฏขึ้นอย่างเลือนลางบนผืนน้ำแข็ง เพลงเห็นภาพเด็กหนุ่ม คนแก่ ซ้อนทับกับภาพจิ้งจอกตัวนั้น มันแย้มมุมปากอย่างเ้าเล่ห์อวดเขี้ยวขาวราวมุก
จิ้งจอกเงินขยับอุ้งมือ
เพลงตัวแข็ง ก้าวถอยอย่างยากลำบาก เข่าทรุดอย่างไร้แรง ยกมือสั่น ๆ ไปที่ตำแหน่งข้างหูอย่างที่ภูทำไปก่อนหน้า
วูบ!
เพลงหายตัวไป พร้อมกับเสียงละมุนจาก AI สาวที่ดังขึ้นอีกครั้ง.. หากแต่ไร้ผู้ฟังเสียแล้ว
“ผู้เล่นเพลง ได้รับคำเชิญจากภูติจิ้งจอกเงิน กลับสู่ยุทธภพที่จากมา...”
--------------------------------------
เปิดเื่มาก็กลับยุทธภพแล้วเ้าค่ะ
แถมกลับแบบยิ่งใหญ่ต้องมีจิ้งจอกเงินมารับด้วยน้าา
ปล. นิยายเื่นี้จบแล้ว มี Ebook ใน Meb นะค้า
#โปรโมชันงานหนังสือที่บ้าน
#โปรโมชันสุดพิเศษจำนวนจำกัด
[มี QrCode ที่หน้าแรกนะคะ]
TB