3ปีก่อนหน้านั้น....
@ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง
หลังเลิกเรียน ผมและพวกเพื่อนได้ขับรถกันมากินข้าวที่ห้างแห่งนี้
“พวกมึง วันนี้กินชาบูกันดีกว่า อย่างหิวเลย”สายฟ้าพูดพร้อมเดินนำเข้าไปในร้านชาบูทันทีและผมที่กำลังก้มหน้าเล่นเกมส์อยู่พร้อมกับเดินตามหลังพวกเพื่อนเข้าไปนั้นก็ดันชนกับร่างเล็กบอบบางเข้า
“อ๊ะ” เธอล้มลงทันที พวกเราชนกันแรงอยู่พอสมควรผมรีบเก็บโทรศัพท์เครื่องหรูแล้วรีบเข้าไป่พยุงเธอขึ้นมาทัน
“เป็ไรมั้ย พี่ขอโทษด้วยนะพี่มัวแต่เล่นเกมส์ ไม่มองทางเองอ่ะ”ผมพูดพร้อมกับขอโทษน้องคนนั้น
“พี่วิน มะไม่เป็ไรค่ะพี่พราวก็มัวแต่คุยกับเพื่อนด้วย ไม่ได้มองทางเลยค่ะ ถือว่าหายกันนะคะ”ร่างบอบเงยหน้าขึ้น เมื่อเห็นใบหน้าของชายหนุ่มตรงหน้าที่เธอชนเข้าก็ใบหน้าเริ่มแดงแล้ว
“รู้จักพี่ด้วยหรอครับ”
“พราวเป็รุ่นน้องของพี่ค่ะ พวกเราเคยเรียนโรงเรียนเดียวกัน”
“อ๋อ งั้นถ้าไม่มีอะไรแล้ว พี่ขอตัวนะ”
“เดี๋ยวค่ะพี่วิน พราวขอคุยด้วยสักครู่ได้ไหมคะ”
“หื้ม ได้สิ”
“ว่ามาสิ”
“คือพราวอยากจะบอกพี่ว่า เอ่อ พราวชอบพี่อยากจะขอไลน์ขอ..ง” ยังไม่ทันที่น้องจะพูดจบ ผมก็พูดส่วนขึ้นทันที
“พี่ไม่ชอบเด็กครับ!! พี่ขอตัวนะ”
ปัจจุบัน
ทางด้านสาวๆปี1
“หิวข้าวแล้วอ่ะ ไปหาข้าวกินกันคณะนี้เขาว่ามีของอร่อยหลายร้านเลย” ฉันพูดกับเพื่อนสาวของฉันตอนนี้กลุ่มของพวกฉันมีกันอยู่สี่คน ฉันชื่อพราวมีเพื่อนสนิทที่เรียนกันมาั้แ่ตอนเรียนมัธยมต้นนั้นก็คือยัยมายูและก็ได้เพื่อนสาวในคณะมาเพิ่มอีกสองคนคือ อลิส กับ ชะเอม
“ไปๆอลิสหิวแล้วเดี๋ยว่บ่ายรุ่นพี่นัดเรียกรวมอีก เห้อ “อลิสพูดพร้อมทำหน้าเศร้าแต่มันก็น่าเบื่อจริงนั่นแหละ เรียกรวมปี1ทุกคณะแล้วอากาศก็ร้อนเหลือเกิน
จุดนัดรวมปี1ทุกคณะ..
“สวัสดีครับน้องๆนักศึกษาปี1 กิจกรรมรับน้องของวันนี้ยังไม่ถือว่าเสร็จสิ้นนะครับทางพวกพี่ยังมีกิจกรรมสุดพิเศษมาให้น้องได้ร่วมสนุกกัน”
“อะไรอ่ะ/ น่าตื่นเต้นจัง” เสียงบรรดาเหล่านักศึกษาปี1ต่างพูดขึ้น ดูสนุกครึกครื้นตื่นเต้นกันต่างจากฉันที่อยากกลับคอนโดไปนอนเปิดแอร์ฉ่ำๆแล้ว
“เงียบครับน้องๆ ”รุ่นพี่ปี4ะโพูดขึ้นด้วยเสียงดังเด็ดขาด เพราะเหล่านักศึกษาปี1ต่างพากันส่งเสียงดังวุ่นวายและเมื่อเสียงของน้องๆเงียบลงแล้วพี่ปี4ก็เริ่มพูดขึ้นอีกครั้ง
“งั้นเรามาเริ่มเล่นเกมส์ทำกิจกรรมกันดีกว่า ” เหล่ารุ่นพี่ปี4นำลูกบอลขนาดเท่าฝ่ามือสีต่างๆออกมา มันมีทั้งหมดห้าลูกด้วยกันและรุ่นพี่ปี4ก็เริ่มอธิบายการเล่นเกมส์
“คือแบบนี้นะครับน้อง พี่จะเปิดเพลงและให้ส่งต่อลูกบอลกันไปเรื่อยๆจนสุดท้ายเพลงหยุดและลูกบอลอยู่ที่มือของน้องคนไหนคนนั้นก็ต้องออกมายืนหน้าแถวนะครับ รุ่นพี่ปี4เริ่มแจกบอลตามคณะได้เลยนะครับ”
เสียงเพลงบรรเลงจังหวะเร้าใจสนุกสนานได้เริ่มเปิดขึ้นแล้วบรรดาเหล่ารุ่นน้องปี1ต่างพากันส่งเสียงวี๊ดว๊ายตื่นเต้นต่างพากันส่งลูกบอลไปให้เพื่อนด้านข้าง ลูกบอลใกล้จะมาถึงมือของฉันกับกลุ่มเพื่อนของฉัน
พรึ่บ
ยัยชะเอมส่งลูกบอลมาให้ฉันและฉันที่กำลังจะยื่นมือส่งลูกบอลจะไปยังเพื่อนอีกคน เสียงเพลงก็หยุดบรรเลงพอดีลูกบอลยังอยู่ที่มือของฉัน ฮือออ
“น้องปี1 คนไหนที่มีลูกบอลอยู่ในมือ เดินออกมาที่ด้านหน้าเลยครับเร็วๆด้วยครับ” ฉันนี่อยากจะร้องไห้เลยฉันไม่ชอบทำกิจกรรมใด้ๆทั้งสิ้น สิ่งที่ฉันชอบที่สุดในตอนนี้ก็คือการนอนแต่ฉันก็ต้องลุกเดินออกไป
“แต่ละคน แนะนำตัวด้วยครับ” รุ่นพี่ปี4บอกให้น้องปี1ที่มีลูกบอลอยู่ในมือแนะนำตัวต่อหน้าเพื่อนๆทีละคนและ5คนนั้นล้วนแต่เป็ผู้หญิงทั้งหมดซะด้วยนะ
“สวัสดีค่ะ เบลล์ วิศวะค่ะ”หูย คนนี้น่ารักๆ เสียงแซวออกมาเป็รอบๆ พร้อมเสียงปรบมือ
“สวัสดีค่ะ แอมมี่ การโรงแรมนะคะ”คนนี้ก็ดี คนนั้นก็ใช่
“สวัสดีค่ะ จูน การท่องเที่ยวค่ะ” ว้าววคนนี้สวยจังอ่ะ เสียงยังคงดังอยู่เรื่อยๆ
“สวัสดีค่ะ มิ้นท์ ธุรกิจการบินนะคะ” หึยมิ้นท์น่ารักจังอ่ะ เสียงปี1วิศวะผู้ชายแซวขึ้น และสุดท้ายคือฉัน
“สวัสดีค่ะ พราว บริหารค่ะ”แต่คนนี้น่ารักที่สุด สีผมสวยจังอยากได้บ้างๆ ดูหุ่นสิกินขาดเลยสิ วี๊ดดดด
ฉันยังคงเฉยๆไม่ได้แสดงอาการว่าดีใจออกแต่อย่างใดไม่ทำหน้าเบื่อโลกออกมาก็ดีแค่ไหนแล้วเพราะว่ามันน่าเบื่อฉันไม่ชอบกิจกรรมแบบนี้