ราชาไร้บัลลังก์

ทั้งหมดที่อยู่ในอาการตกใจค่อยๆฟื้นสติขึ้นมา เป็นอสูรหมื่นพิษที่พูดขึ้นหลังจากนั้น
''เจ้าทำได้ยังไง พิษนี้แม้แต่ข้าก็หาทางแก้มันไม่ได้''
''ข้าแค่โชคดีได้เรียนรู้เรื่องพิษและการรักษามานิดหน่อย ว่าแต่พวกเจ้าอยากจะอยู่ที่นี่ต่อไปหรือจากไปข้าพอจะมีที่ที่สงบให้พวกเจ้าอยู่และพิษในตัวพวกเจ้าข้าสามารถสลายมันออกไปได้โดยระดับพลังของพวกเจ้าจะยังอยู่เท่าเดิม''มิคาเอลพูดกับอสูรหมื่นพิษเสร็จจากนั้นจึงหันไปถามเหล่าสัตว์อสูรต่อด้วยนิสัยของสัตว์อสูรพวกนี้มิคาเอลจึงตั้งใจนำกลับไปไว้ที่ค่ายฝึก เด็กๆและคนอื่นๆในค่ายจะสามารถเล่นกับพวกมันหรือแม้กระทั่งซ้อมการต่อสู้ก็ได้
''เอ่อ...ถึงจะไม่สงบก็ไม่เป็นไรขอแค่มีเพื่อนเยอะๆก็พอ ส่วนเรื่องพิษรบกวนสลายมันออกไปเลยเป็นเพราะพิษเหล่านี้พวกข้าจึงไม่สามารถมีเพื่อนได้''มิคาเอลได้ยินแบบนั้นก็ยิ้มจากนั้นจึงไปจับที่ตัวเหล่าสัตว์อสูรแล้วดูดแก่นพิษที่ใช้ในการผลิตพิษในตัวสัตว์อสูรเข้ามาไว้ในตัวเองจนหมด
''เรียบร้อย เอาหละตามข้ามาตอนนี้ข้าค่อนข้างรีบเพราะมีหลายเรื่องให้ทำ เอ่อ...ใช่ท่านอสูรหมื่นพิษสำนักของท่านอาจจะล่มสลายในเร็วๆนี้เพราะฉะนั้นทำใจไว้ด้วยล่ะ''มิคาเอลใช้ข้ามมิติพาสัตว์อสูรและอสูรหมื่นพิษไปที่ค่ายฝึกของตัวเอง เมื่อมาถึงทั้งหมดได้ลอยอยู่บนอากาศเหนือค่ายฝึกโดยมิคาเอลค่อนข้างพอใจกับผลงานในการสร้างครั้งนี้มาก มีพื้นที่ต่างๆกว้างพอสมควรแต่ก็ยังมีสิ่งที่ทำให้มันหงุดหงิด เพราะโดยรอบป่ากลับมีสิ่งก่อสร้างเต็มไปหมดมิคาเอลเห็นแบบนั้นจึงตัดสินใจทำบางอย่าง โดยมิคาเอลลอยลงไปในค่ายฝึกของมันอย่างช้าๆส่วนที่เหลือยังคงลอยอยู่บนอากาศโดยที่ไม่มีใครเห็นและสัมผัสถึงพวกมันได้เมื่อมิคาเอลลอยลงมากลับไม่มีใครสนใจมันเลยทุกคนต่างเดินผ่านมันไปมาราวกับมันไม่มีตัวตนมิคาเอลยังคงเดินไปรอบๆเพื่อหาโล้นน้อย เฟรมมิ่งเฮลหรือไม่ก็แบร็ค จนมันเดินมาเจอโล้นน้อย
''โล้นน้อย สิ่งก่อนสร้างโดยรอบป่านั่นมันอะไรกันทำไมไม่จัดการให้เรียบร้อย''โล้นน้อยที่เห็นมิคาเอลเดินเข้ามาและพูดกับมัน แต่มันกลับขมวดคิ้วพลางเดินสำรวจรอบตัวมิคาเอลไปมาจากนั้นจึงยกมือมาลูบหัวโล้นๆของมันแล้วพูดขึ้น
''เจ้าเป็นใครกันอย่ามาตีสนิทกับข้าด้วยวิธีแบบนี้''เพี๊ยะ! มิคาตบโล้นน้อยด้วยเทคนิคพิเศษทันที
''นายน้อยนี่ไม่ใช่ความผิดข้า ท่านเปลี่ยนไปแบบนี้แล้วจะให้จดจำท่านได้ยังไง''หลังจากโดนตบมันก็รู้ทันทีว่าคนคนนี้คือมิคาเอล มันก็นึกอยู่ว่าในตอนแรกทำไมเวลาเห็นคนคนนี้แล้วถึงรู้สึกคันหัว
''เหอะ...ไปจัดการสิ่งก่อนสร้างโดยรอบป่าซะ เอาออกไปให้หมดใครที่ไม่ฟังก็เป่ามันทิ้งไปข้าจะเริ่มฝึกคนแบบจริงจังแล้ว''มิคาเอลใช้งานโล้นน้อยเสร็จมันก็ตะโกนเสียงดังลั่นค่ายทันที
''ทั้งหมดมารวมตัวกันเดี๋ยวนี้''หลังเงียบเสียงลงไปทุกคนก็มารวมตัวกันโดยที่ไม่รู้ว่าใครเป็นคนสั่งแต่ที่พวกมันมาเพราะเสียงนั้นทรงพลังอย่างมาก
''เจ้าเป็นใครแล้วเข้ามาในนี้ได้ยังไง รีบๆออกไปซะ''เฟรมมิ่งเฮลตะโกนออกมาอย่างเดือดดาลมันคิดว่ามิคาเอลแอบเข้ามาโดยไม่มีใครรู้ผิดกับแบร็คที่รู้ได้ทันทีแต่มันก็เลือกที่จะเงียบเอาไว้
''เป็นแค่ตัวทำเงินของข้าแต่กลับพูดจาซะใหญ่โตเชียว ห่างกันไม่กี่เดือนฝีปากก้าวหน้าขึ้นเยอะ''เฟรมมิ่งเฮลที่ได้ยินมิคาเอลพูดมันถึงกับพูดไม่ออก ตอนนี้มันรู้แล้วว่าคนตรงหน้าคืออาจารย์ของมันมันกำลังหาข้อแก้ตัวแต่แล้วมันก็เหลือบไปเห็นแบร็คที่กำลังยิ้มเยอะเย้ยมันอยู่'บัดซบ! ไอ้นี่มันรู้ว่าคนคนนั้นคืออาจารย์แต่มันไม่บอกข้า'
''เอ่อ...ข้าพูดเล่นเฉยๆน่ะอาจารย์ ข้ารู้อยู่แล้วว่าเป็นท่าน แฮ่ะ แฮ่ะ''เฟรมมิ่งเฮลพูดออกมาขณะยิ้มเจื่อนๆ
''พอก่อน หลังจากโล้นน้อยกลับมาข้าจะพาเจ้าไปวางอักขระรอบป่างานนี้คงใช้เวลานานหน่อยส่วนที่เหลือ อืม...การพัฒนาพอใช้ได้ฝึกกันต่อไปก็แล้วกันตอนนี้ข้าได้เตรียมอาจารย์ที่เหมาะสมเอาไว้แล้วข้ารับรองได้เลยว่าพวกเจ้าจะต้องดีใจจนร้องขอชีวิต''มิคาเอลพูดพลางนึกถึงฉากที่ตนเองโดนแฟนธ่อมอัดจากนั้นจึงส่ายหัวไปมาเพื่อไล่ความคิดนั้นทิ้งไป
หลังจากจัดการเรื่องต่างๆในค่ายไปพอสมควรมิคาเอลจึงให้สัญญาณอสูรอื่นพิษและสัตว์อสูรทั้ง10ลอยลงมา โดยสัตว์อสูรทั้ง10ไม่ต้องย่อตัวลงเพราะมันมีขนาดเท่ากับสัตว์ปกติทั่วไปเพียงแต่รูปร่างออกจะน่ากลัวและแปลกกว่านิดหน่อยทั้งหมดถูกพาไปที่ที่พักของมิคาเอลที่เพิ่งสร้างเสร็จ เมื่อเข้ามาด้านในมิคาเอลก็ยิ้มขึ้นทันทีเพราะการออกแบบเรียบง่ายทุกอย่างทำมาจากไม้หายากที่ส่งกลิ่นหอมออกมาจางๆทำให้รู้สึกผ่อนคลายตำแหน่งของการวางโต๊ะเก้าอี้เองก็ดูไม่เกะกะสายตาทำให้เดินได้สะดวกสัตว์อสูรทั้ง10ที่เข้ามาพวกมันกลับไม่ได้ทำอะไรเลยเพียงหามุมดีๆแล้วนั่งดมไม้เหล่านั้นอย่างสบายใจส่วนอสูรหมื่นพิษหลังจากนั่งลงมันก็ถามมิคาเอลเกี่ยวกับเรื่องสำนักทันที
''เจ้าช่วยบอกสาเหตุที่สำนักของข้าจะล่มสลายให้หน่อยสิ หากข้ารู้ข้าจะได้ไปหยุดการล่มสลายทัน''อสูรหมื่นพิษถึงจะไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับสำนักมานาน แต่มันก็ยังมีความผูกพันอยู่เพราะสำนักหมื่นพิษเป็นสำนักที่มันสร้างมากับมือ
''ท่านมั่นใจนะว่าว่าอยากรู้ แต่ข้าบอกไว้ก่อนเลยถึงเป็นท่านก็ยากที่หยุดได้เพราะข้าไม่คิดจะปล่อยไปง่ายๆ''มิคาเอลตัดสินใจเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นตั้งแต่ต้นให้ฟังโดยไม่ได้บอกรายละเอียดที่ก้นเหวเมื่อเล่าเสร็จมิคาเอลได้สังเกตเห็นใบหน้าที่บูดเบี้ยวของอสูรหมื่นพิษ อสูรหมื่นพิษในตอนนี้เหมือนกลืนหนอนเข้าไปนับหมื่นตัว มันเป็นความรู้สึกที่ยากจะอธิบายเพราะสำนักที่ตัวเองสร้างมากลับเน่าจนไม่มีชิ้นดี
''นี่...ข้ารู้ว่าข้าสู้เจ้าไม่ได้และข้าจะไม่ขัดขวางเจ้า แต่ข้าขอแค่เรื่องเดียวอย่าทำลายสำนักหมื่นพิษทิ้งเลยเจ้าแค่เปลี่ยนเจ้าสำนักและอาจารย์เอาก็ได้นี่''อสูรหมื่นพิษพยายามขอร้องมิคาเอล แต่การขอร้องครั้งนี้กลับทำให้มันอับอายมากเพราะอีกฝั่งได้ช่วยชีวิตมันเอาไว้ แต่สำนักที่ตัวเองสร้างกลับทำเรื่องน่าอายทั้งดูถูก ขดขี่ รุมสังหาร แต่คำตอบของมิคาเอลกลับทำให้มันเบาใจลงได้หลายส่วน
''ก็ได้ข้าเห็นว่าท่านเป็นคนดี ข้าจะจัดการกับคนที่สมควรโดนเท่านั้นและครั้งนี้ข้าจะให้ท่านมีส่วนรับผิดชอบเรื่องนี้ท่านเตรียมเอาตัวไว้ หลังข้าจัดการเรื่องตระกูลอิกเนสเสร็จเราจะไปทันที''
''ขอบคุณเจ้ามาก''ขณะที่ทุกอย่างในห้องเงียบลงโล้นน้อยที่ออกไปจัดการเรื่องสิ่งก่อสร้างรอบป่าก็เข้ามาหามันหันไปมองอสูรหมื่นพิษและสัตว์อสูรที่อยู่ในนี้ด้วยมันจึงลังเลที่จะพูด แต่เมื่อมิคาเอลพยักหน้ามันก็เริ่มรายงานผลสิ่งที่มิคาเอลสั่งให้ไปทำทันที
''เรียนนายน้อยข้าได้จัดการสิ่งก่อสร้างส่วนใหญ่ไปแล้ว บางกลุ่มก็ยอมถอยกลับไปอย่างว่าง่ายแต่ก็มีบางกลุ่มที่ไม่ยอมโดยพวกมันใช้ชื่อตระกูลอิสเนสมาข่มขู่ ข้ารู้สึกว่าจะมีหลายตระกูลเลยที่ไปเข้าร่วมกับพวกมันแต่ข้าก็ไม่ได้สนใจข้าจัดการพวกมันไปหมดแล้ว แต่ไม่นานพวกมันคงยกคนมาเอาคืนเรื่องนี้แน่''
''ช่างพวกมันเถอะ คิดว่าพวกมันคงไม่มีโอกาสได้มาที่นี่อีกแล้วเพราะพวกมันต้องเข้าร่วมงานประมูลและต้องเก็บกำลังคนเอาไว้หลังจบงานประมูล ตอนนี้ข้ามีงานใหม่ให้เจ้า ออกไปแล้วตีป้ายเหล็กซะเรื่องนี้ไม่ต้องรีบร้อนตีไปเรื่อยๆให้ได้จำนวนมากๆเข้าไว้''
''ได้ครับนายน้อยถ้าแค่ป้ายเหล็กข้าสามารถสร้างพวกมันได้อย่างรวดเร็วเพราะมันไม่มีรายละเอียดมาก''ถึงโล้นน้อยจะสงสัยว่ามิคาเอลจะนำไปทำอะไรแต่มันก็ไม่ได้ถามออกมา มันจึงหันหลังกลับและไปทำหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายทันที ส่วนมิคาเอลเองก็เดินออกไปตามเฟรมมิ่งเฮลแล้วเริ่มลงอักขระโดยรอบป่าแห่งนี้โดยอักขระที่ลงไปจะมีความสามารถสร้างบาเรียคลุมทั้งป่าป้องกันการโจมตีจากภายนอกและป้องกันไม่ให้คนที่ไม่มีกุญแจสามารถเข้ามาได้โดยกุญแจที่ใช้เข้ามาก็คือป้ายเหล็กที่มิคาเอลสั่งให้โล้นน้อยทำโดยมิคาเอลจะลงอักขระที่ใช้ในการเปิดทางบาเรียเพื่อให้คนที่มีป้ายเหล็กเหล่านั้นเข้ามาในที่แห่งนี้ได้

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่60:การจัดการ

คล้ายกับเรื่องราชาไร้บัลลังก์ ที่คุณอ่าน

ราชาไร้บัลลังก์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่60:การจัดการ

คล้ายกับเรื่องราชาไร้บัลลังก์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้