ระบบนักล่า (Hunter System)

เสียงเตือนดังต่อเนื่อง

ไซเรนสีแดงสาดไปทั่วห้องทดลอง

กำแพงเริ่มแตกร้าว

กระจกหลายร้อยบานแตกกระจาย

แต่คิรันไม่ขยับ

สายตายังคงมองประตูบานเดียวตรงหน้า

ประตูสีดำ

มีคำเพียงคำเดียว

จุดเริ่มต้น

—

[ภารกิจหลักอัปเดต]

ค้นหาความจริงของโครงการผู้ล่า

ความคืบหน้า: 5%

เป้าหมายใหม่: เข้าสู่ศูนย์ต้นกำเนิด

ระบบเงียบไปครู่หนึ่ง

ก่อนขึ้นข้อความเพิ่ม

[คำเตือน]

พื้นที่นี้ถูกปิดผนึก

อัตราการรอดชีวิต: 0.7%

คิรันเดินต่อ

“๻ั้๹แ๻่ตื่นระบบมา”

“ยังไม่เคยเห็นเลขสวยเลย”

เขาผลักประตู

ครืด—

ประตูเปิดออกช้าๆ

ลมเย็นพัดออกมา

อีกฝั่ง—

ไม่ใช่ห้อง

แต่เป็๲เมือง

—

คิรันหยุด

เบื้องหน้าคือเมืองสีขาวขนาดมหึมา

ตึกสูง
ถนน
ระบบราง

แต่ไม่มีคน

ทุกอย่างหยุดนิ่งเหมือนภาพถ่าย

ไม่มีฝุ่น

ไม่มีเวลา

ตรงกลางเมือง

มีเสาสีดำขนาด๾ั๠๩์ทะลุขึ้นไปบนฟ้า

และมีเส้นพลังงานนับไม่ถ้วนไหลเข้าไป

ระบบตอบสนองทันที

[ตรวจพบต้นกำเนิดระบบ]

[ห้ามเข้าใกล้]

[สิทธิ์ผู้ใช้ไม่เพียงพอ]

คิรันเงียบ

ก่อนเดินต่อ

ทันใดนั้น—

มีเสียงฝีเท้าดังขึ้น

ตึก…

ตึก…

มีคนอยู่

ชายคนหนึ่งเดินออกมาจากถนนด้านหน้า

ใส่เสื้อกาวน์สีขาว

ผมดำ

อายุประมาณสามสิบปลาย

และ—

ไม่มีหน้ากาก

เขายิ้ม

“เร็วกว่าที่คิด”

คิรันหยุด

ชายคนนั้นมองเขาเหมือนกำลังดูงานทดลอง

ก่อนยิ้มอีก

“โตแล้วนะ”

คิรันจ้องนิ่ง

“…นายคือใคร”

ชายคนนั้นยืนเงียบ

ก่อนตอบ

“ฉันมีหลายชื่อ”

เขาเดินเข้ามาช้าๆ

“บางคนเรียกฉันนักวิจัย”

“บางคนเรียกผู้สังเกตการณ์”

เขาหยุด

ก่อนมองตรงเข้าดวงตาคิรัน

“แต่สำหรับนาย”

รอยยิ้มจางลง

“ฉันคือคนสร้างระบบ”

ลมทั้งเมืองหยุด

ระบบของคิรันส่งเสียงดังทันที

[ตรวจพบผู้ดูแลสูงสุด]

[สิทธิ์ระดับ: ศูนย์]

[ล็อกฟังก์ชันทั้งหมด]

ทันใดนั้น—

หน้าต่างระบบทั้งหมดดับ

ครั้งแรก๻ั้๫แ๻่ได้รับระบบ

คิรันไม่เห็นอะไรอีก

เหลือเพียงโลกจริง

ชายคนนั้นยิ้ม

“แปลกไหม”

“พอไม่มีระบบ”

“นายยังเหลืออะไร”

คิรันนิ่ง

ผู้สร้างเดินต่อ

“นายจำวันที่ตื่นพลังได้ไหม”

“จำวันที่เสียพลังได้ไหม”

“จำวันที่เกือบตายได้ไหม”

เขาส่ายหัว

“ไม่ใช่โชค”

เขายกนิ้วขึ้น

กลางอากาศปรากฏภาพ

เด็กหลายพันคน

หมายเลขจำนวนมหาศาล

001

024

102

311

777

ผู้สร้างพูดต่อ

“นายไม่ใช่คนเดียว”

ภาพเปลี่ยน

เด็กทุกคนล้มลง

ตาย

เหลือเพียงหนึ่งคน

777

ผู้สร้างมองคิรัน

“นายคือผู้รอด”

คิรันกำหมัด

“…ทำไม”

ผู้สร้างเงียบ

ก่อนตอบเรียบๆ

“เพราะมนุษย์กำลังแพ้”

เขาหันไปมองเสาสีดำกลางเมือง

“สัตว์ร้าย”

“มิติ”

“การล่มสลาย”

“โลกเดิมไม่มีทางชนะ”

เขาหันกลับมา

“ฉันเลยสร้างผู้ล่า”

คิรันถามทันที

“แล้วคนที่ตาย”

ผู้สร้างตอบโดยไม่ลังเล

“ต้นทุน”

ความเงียบตกลงมา

ผู้สร้างยิ้ม

“แต่ตอนนี้ฉันมีคำถาม”

เขาชี้มาที่คิรัน

“นายแข็งแกร่งขึ้นแล้ว”

“งั้นตอบฉัน”

เขาเดินเข้ามาจนห่างเพียงไม่กี่ก้าว

แล้วถาม

“ถ้าวันหนึ่งต้องฆ่าคนหนึ่งล้านคน”

“เพื่อช่วยโลกทั้งใบ”

“นายจะทำไหม”

คิรันเงียบ

ผู้สร้างยิ้ม

“…ตอบไม่ได้สินะ”

ทันใดนั้น—

เงาดำใต้แขนของคิรันขยับ

เสียงดังขึ้นในหัว

“…ฆ่า…”

“…กลืน…”

ผู้สร้างมองเห็น

แล้วยิ้มกว้างขึ้น

“ดี”

“เริ่มเหมือนฉันแล้ว”

ในวินาทีนั้น

ดวงตาของคิรันเปลี่ยน

เขาก้าวออกไป

แล้วต่อยทันที

ตูม!!!

พื้นถนนทั้งเส้นแตกกระจาย

แต่—

หมัดหยุดกลางอากาศ

ผู้สร้างใช้มือเดียวรับไว้

ก่อนพูดเบาๆ

“…ยังอ่อนเกินไป”

แล้วดีดนิ้ว

โลกทั้งใบแตก

—

คิรันลืมตาขึ้น

เขากลับมายืนอยู่ในห้องทดลอง

คนเดียว

เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

แต่มีข้อความหนึ่งปรากฏขึ้น

[ได้รับสิทธิ์ใหม่]

[ผู้เล่นหมายเลข 777]

[ปลดล็อก: โหมดผู้ล่า]

คิรันมองข้อความนั้น

ก่อนกำหมัดช้าๆ

สายตาเย็นลง

“…ครั้งหน้า”

“ฉันจะไม่ถามแล้ว”

ตอนต่อไป: ตอนที่ 19 — โหมดผู้ล่า