ในวันต่อมา เฉินเซี่ยกำลังเดินทางไปที่เมืองจิ้งจอกเพื่อจัดพิธีเเต่งงานกับหลี่ชิวสุ่ย เเต่ทว่า ณ ตอนนี้ที่เมืองจิ้งจอกนั้นพวกเขากำลังจัดงานเเต่งให้หลิวต้าถังกับหลี่ชางไห่อยู่นั่นเอง ซึ่งหลี่ชิวสุ่ยก็เพิ่งจะรู้เมื่อมาถึง
“จริงหรือท่านแม่ ที่นางหายไปเพราะนางไปเมืองวิหกอย่างนั้นหรือเ้าคะ”
“แม่ก็ไม่รู้รายละเอียดอะไรมาก แม่รู้แต่ว่าวันนี้เป็วันแต่งงานของนางกับหัวหน้าเผ่าวิหกหลิวต้าถัง หึย!! น่าเจ็บใจนัก นางได้เเต่งงานกับเ้าแห่งเผ่าใหญ่โตขนาดนั้น ว่าเเต่แล้วนี่เ้ากลับมาทำไม เกิดอะไรขึ้นหรือว่าแผนการไม่สำเร็จ?”
“ท่านแม่…ก็ที่ข้ากลับมาเพราะข้าต้องมาเตรียมงานแต่งของข้ากับท่านพี่เฉินเซี่ยยังไงล่ะเ้าคะ!!!”
“อะไรนะ! ท่านเ้าัยอมเเต่งงานกับลูกแล้วหรือ?”
“ต้องขอบคุณยาของท่านแม่นะเ้าค่ะ หึหึ” สองแม่ลูกยืนพูดคุยกันอยู่ที่สวนตามประสาไม่ได้พบกันนาน ในขณะนั้นเองหลิวต้าถังก็มาถึงพอดี แว๊บแรกที่ชิวสุ่ยปลายสายตาไปมองต้าถัง นางก็ตกหลุมรักต้าถังขึ้นมาทันที ชิวสุ่ยทำทีจะเดินเข้าไปเพื่อต้อนรับต้าถังและนางก็ทำเป็สดุดล้มเพื่อให้ต้าถังสนใจ เมื่อสุภาพบุรุษเห็นเช่นนั้นจึงเดินหุนหันเข้ามาช่วยสตรี
“ชางไห่ เ้าเป็อะไรมากหรือเปล่า? แล้วนี่ทำไมเ้ายังไม่แต่งตัวอีก พิธีจะเริ่มอยู่แล้ว” เมื่อเห็นว่าต้าถังจำนางกับชางไห่สลับกัน ชิวสุ่ยจึงเกิดแผนร้ายขึ้น เพราะนางกับชางไห่หน้าตาใกล้เคียงกัน จนทำให้ต้าถังเข้าใจผิดคิดว่านางคือชางไห่ พอเห็นเช่นนั้นแล้วนางจึงได้สวมรอยเป็พี่สาวทันที
“เรียนท่านพี่ ตัวข้านี้ไม่ได้พบกับท่านแม่เป็เวลานาน ข้าจึงได้ออกมาพูดคุยกับท่านแม่ก่อนและจากนี้ข้าก็จะรีบไปเตรียมตัวเ้าค่ะ ว่าเเต่ท่านพี่ไปไหนมาหรือเ้าคะ?”
“พี่ไปสั่งงานอาหนำมาน่ะ เวลานี้เ้าบ่าวกับเ้าสาวมิควรเจอหน้ากันก่อนเริ่มพิธี เช่นนั้นพี่ขอตัวก่อน ท่านป้าเหมยอิง…ข้าขอตัวก่อน”
“เ้าค่ะ ท่าเ้าวิหก!...ชิวสุ่ย ชิวสุ่ย! นี่เ้าคิดจะทำอะไรอีก เ้ากำลังจะเเต่งงานกับท่านเ้าัมิใช่หรือไง?”
“ถูกแล้วท่านแม่ คนที่จะเเต่งงานกับหวังเฉินเซี่ยคือชางไห่ยังไงล่ะเ้าคะ ข้าชื่อหลี่ชิวสุ่ยเพราะฉะนั้นข้าจะเเต่งงานกับท่านเ้าวิหกเองเ้าค่ะ”
“แต่ใจของเ้ามีแต่ท่านเ้าัไม่ใช่หรือไร เ้ายอมสลับตัวไปหาเขาที่วังั แล้วทำไมตอนนี้เ้าถึง….!!”
“ใจของข้ามีแต่ท่านเ้าั แต่ท่านเ้าัไม่เคยมีข้าอยู่ในใจเลย ฉะนั้นข้าจะแต่งงานกับคนที่มีใจให้ข้าเท่านั้นและข้าก็รับรู้ได้ว่าท่านเ้าวิหกรักข้าถึงเพียงใด”
“แล้วเ้าจะเอายังไงกับการเดินทางมาของท่านเ้าั?”
“สลับตัวลูกกับชางไห่สิเ้าคะ!!” เมื่อสิ้นประโยคนั้นเหมยอิง ก็เริ่มแผนการทันที ไม่นานนักงานมงคลก็เริ่มขึ้น เ้าบ่าวเ้าสาวเข้าสู่พิธีวิวาห์ ในขณะที่อีกคนโดนวางยาสลบและถอดชุดแต่งงานออกไป ทิ้งไว้เพียงแค่ชุดสีขาวเนื้อในเท่านั้น ชางไห่โดนเหมยอิงวางยาแล้วนำไปทิ้งไว้ที่โรงเก็บผัก นางนำชุดเเต่ง งานกลับมาให้ชิวสุ่ยใส่เพื่อเข้าพิธีกับต้าถัง ทุกอย่างเหมือนจะผ่านไปได้ด้วยดีเพราะต้าถังไม่ได้สังเกตเลยว่าเ้าสาวของเขาเปลี่ยนไปเช่นไร ทุกอย่างล่วงเลยไปจนกระทั่งพิธีจบ ต้าถังได้ขอแยกตัวออกไปคุยงานกับอาหนำ ส่วนชิวสุ่ยก็รีบเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเตรียมตัวเดินทางกลับเมืองวิหกเพื่อไปเป็อัครชายาของเ้าแห่งเมืองวิหก
“คุณชาย คุณชายจะพาสตรีผู้นี้กลับเมืองวิหกจริงๆหรือขอรับ?”
“ทำไม?”
“แล้วพระชายาชูหลันล่ะขอรับ?”
“เ้าไม่รู้จริงๆหรอว่าข้าจัดพิธีแต่งงานมีขึ้นเพื่ออะไร?”
“เื่นั้นข้าทราบขอรับ แต่ตอนนี้นางกำลังจะเก็บข้าวของตามท่านกลับเมืองวิหกแล้วนะขอรับ”
“แล้วเ้าคิดว่า ข้าจะยอมให้นางกลับไปที่เมืองวิหกกับข้าง่ายๆอย่างนั้นเลยหรือ!! ในเมื่อเ้าก็รู้แต่แรกแล้วว่าข้าไม่ได้้าตัวนาง..แล้วเ้าคิดว่าข้าจะเก็บสตรีจืดชืดเช่นนั้นไว้เพื่ออะไร!!!” ต้าถังตั้งใจจะฆ่าปิดปากชิวสุ่ยกลางทางตั้งเเต่แรกและเขาก็ไม่ได้้าตัวนางเลยแม้แต่น้อย ที่จริงแล้วเขาแค่้าให้เื่งานแต่งงานของเขาได้ยินไปถึงหูของท่านเ้าัก็แค่นั้น เเต่เขาไม่รู้เลยว่าเฉินเซี่ยก็กำลังจะเดินทางมาที่นี่เช่นกัน ในเวลาต่อมาต้าถังเตรียมตัวกลับเมืองวิหกโดยมีชิวสุ่ยติดตามไปด้วย
“ท่านแม่…ท่านอยู่ที่นี่ดูแลตัวเองให้ดีด้วยไว้ข้าจะมาเยี่ยมท่านบ่อยๆนะเ้าคะ”
“ลูกแม่…ดูแลตัวเองให้ดีด้วย ท่านเ้าวิหก…ข้าน้อยฝากลูกสาวของข้าด้วยนะเ้าคะ”
“ ท่านแม่ไม่ต้องกังวล เวลานี้นางได้ชื่อว่าเป็ชายาของข้าแล้ว..ข้าจะดูแลนางให้ดีที่สุดจนกว่าชีวิตข้าจะมลายสิ้นไป ขอรับ” ต้าถังพูดจบเขาก็เอื้อมมือไปจับมือของชิวสุ่ยขึ้นมาจูบต่อหน้าทุกคน ทำเอาชิวสุ่ยเขินจนตัวบิดไปพร้อมๆกับแม่ของนาง ต้าถังรีบพยุงตัวชิวสุ่ยขึ้นเกี้ยว นางไม่ลืมที่จะหันมาโบกไม้โบกมือให้ทุกคนก่อนที่ม่านบางๆบนเกี้ยวจะปิดลง ไม่นานนักขบวนของท่านเ้าวิหกก็ออกเดินทางทันที ท่ามกลางเสียงแซ่ซ้องและคำยินดีตลอดการเดินทางจนกระทั่งออกจากเมืองจิ้งจอกไป ชิวสุ่ยนั่งมองหน้าต้าถังตลอดทาง ยิ่งมองนางก็ยิ่งหลงไหลในตัวเขา
“ท่านพี่ ข้าร้อนจังเลยเ้าค่ะ”
“เ้าร้อนอย่างนั้นหรือ…ข้าช่วยเ้าดีไหม?” ชิวสุ่ยเริ่มวาดลวดลายยั่วยวนต้าถังให้หลงไหลและมีหรือว่าเ้าวิหกผู้รักการสนุกกับนารีจะปล่อยให้เวลานี้พลาดไป ชิวสุ่ยเริ่มเปลื้องผ้าและเดินเข้าหาต้าถัง นางใช้เวลานั้นเข้าหอกับต้าถังบนเกี้ยวที่มีทหารหลายคนกำลังแบกพวกเขาอยู่ เสียงแห่งความสุขถูกโปรยปรายออกมานอกเกี้ยวให้ทหารทุกนายอิจฉาไปตามๆกัน ซึ่งตอนนี้ต้าถังก็สนุกกับเรือนร่างของชิวสุ่ย จนลืมไปว่าเขาต้องรีบสังหารนางก่อนที่จะถึงเมืองวิหก เเต่ด้วยมารยายั่วยวนบวกกับลีลารักที่นางปรนนิบัติแล้ว มันทำให้ต้าถังไม่มีช่องว่างในการลงมือเลย ทั้งคู่ร่วมรักกันบนเกี้ยวเป็เวลานาน จนอาหนำรับรู้ได้ว่าแผนการลอบสังหารคงต้องจบลงแล้วนั่นเอง…
14K
