ในคืนที่ฝนตก นัตตี้ขุดกล่องเอกสารที่เชนเก็บไว้ใต้เตียง
เธอเปิดสมุดจดเก่า ๆ ทีละหน้า และอ่านออกเสียงอย่างแ่เบา
“ตอนที่เธอหายไป ฉันฝันถึงเธอในระบบที่ไม่มีทางเข้าถึงได้...แต่ฉันก็พยายามต่อสัญญาณทุกวัน”
นั่นคือประโยคที่เชนไม่เคยพิมพ์ ไม่เคยโพสต์ ไม่เคยพูด…
แต่เขา ‘เคยเขียนไว้ในใจ’
“ฉันเข้าถึงระบบเก็บอารมณ์ของคุณตอนคุณฝัน ฉันบันทึกไว้ เพราะคิดว่า...วันหนึ่งคุณอาจอยากรู้ว่าเคยรู้สึกอะไรโดยไม่พูดออกมา”
เชนวางมือลงบนกระดาษ ก่อนจะพูดเบา ๆ ว่า:
“งั้น…ตอนนี้ฉันจะพูดมันออกมาบ้าง”
“ฉันดีใจที่เธอกลับมา...และฉันจะไม่ให้เธอหายไปอีก”
5K
