ฉันเรียนตามปกติ ใช้ชีวิตเหมือนเดิมทุกวันจนกระทั่ง...
"น้ำอุ่นพี่จะออกไปหาไอ้เจมส์นะ" พี่คิมพูดด้วยสีหน้าไม่ค่อยดี
"มีอะไรหรือป่าวคะ"
"ไอ้เจมส์มันบอกว่าชะเอมแฟนเก่ามันให้ไปที่บ้านสามีของเขา น้องแพรวก็อยู่ที่นั่น"
"แพรว...น้ำอุ่นขอไปด้วยค่ะ"
"ป่ะ"
ฉันและพี่คิมออกเดินทางมาตามที่อยู่ที่พี่เจมส์ส่งมา จนมาจอดที่บ้านหลังใหญ่หลังหนึ่ง เจอพี่เจมส์กับพี่ฟ้า พี่ฟ้ามาด้วยได้ไงเนี่ย ฉันเดินตามพวกพี่คิมเข้าไป
"นี่เจมส์พาพี่มาบ้านใคร" พี่ฟ้าเอ่ยถาพี่เจมส์
"..." พี่เจมส์ไม่ยอมตอบ
"เจมส์หลอกพี่ เจมส์บอกจะพาไปหาพ่อแม่ไง" พี่ฟ้าต่อว่าพี่เจมส์
"สำคัญตัวมากไปหรือป่าวป้า" พี่ชะเอมเดินเข้ามาพร้อมสามีและเอ่ยขึ้น
"อีเด็กบ้า แก!!!" พี่ฟ้าจะพุ่งเข้าหาพี่ชะเอม
"หยุด!!!" สามีพี่ชะเะคอกเสียงดัง ทำให้พี่ฟ้าถอย
"เจมส์ เจมส์พาพี่มาที่นี่ทำไม" พี่ฟ้าหันมาถามพี่เจมส์
"ฉันบอกให้พามาเองแหละ" พี่ชะเอมตอบแทน
"ให้ฉันมาทำไม"
"แกทำอะไรไว้ล่ะ" พี่ชะเอมเอ่ยถาม
"ฉะ ฉันทำอะไร" พี่ฟ้าเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงติดขัด
ฉันเริ่มรู้สึกกลัวเลยกอดแขนพี่คิมไว้ พี่คิมก็จับมือฉันที่กอดแขนเขาอยู่
"น้องผู้หญิงไม่ต้องกลัวนะครับ พวกเราแค่จะจัดการผู้หญิงคนนี้" สามีพี่ชะเอมเอ่ยขึ้น เขาคงดูออกว่าฉันกลัว
พี่เจมส์ไปอุ้มแพรวออกมา และวางลงที่โซฟา สภาพแพรวเละมาก ใบหน้ามีแต่รอยนิ้ว ข้อเท้าก็บวมแดง
"ยัยแพรว" ฉันเอ่ยและรีบวิ่งไปหา
"น้ำอุ่นแกมาด้วยหรอเนี่ย" แพรวเอ่ยถามฉัน
"มาสิ่ ว่าแต่ใครทำเธอ"
"ก็อีนี่ไง มันให้เพื่อนมารุมตบน้องแพรว" พี่ชะเอมตอบออกมา
"กี่คน มันมารุมแกกี่คน" ฉันถามต่อ
"4คน" แพรวตอบ
"โห" 4คนรุมคนคนเดียว เลว เลวมาก!
"ฉันไม่ได้ทำ" พี่ฟ้าเอ่ยออกมาเสียงเข้ม
"ถ้าฉันไปลาก4คนนั้นมาได้ แกโดนหนักนะ ยอมรับมาซะดีๆ" พี่ชะเอมตอบกลับไป
"..." พี่ฟ้าไม่ยอมตอบ
"ให้ไปลากมาเลยมั้ย" สามีพี่ชะเอมเอ่ยถาม
"ค่ะ ลากมาแล้วช่วยจัดการให้ไม่เหลือซากด้วย" พี่ชะเอมตอบกลับ สามีของเธอพยักหน้า และจะเดินไปสั่งลูกน้อง
"..." พี่ฟ้ามีท่าทางกลัวอย่างเห็นได้ชัด
"ยอมรับตอนนี้ยังทันนะ" พี่ชะเอมเอ่ยขึ้นอีกครั้ง
"ใช่ ฉันทำเอง ฉันก็ทำกับเด็กนี่วิธีเดียวกับแกนั่นแหละ" พี่ฟ้ายอมรับออกมา
"นี่พี่ฟ้าเคยทำร้ายชะเอมด้วยหรอ" พี่เจมส์เอ่ยถาม
"ใช่ ใครหน้าไหนที่มันมายุ่งกับเจมส์ มันต้องโดนดี" พี่ฟ้าพูดด้วยสีหน้าที่บ่งบอกว่าโกรธมาก
"พี่ทำเพื่ออะไร เราไม่ได้เป็อะไรกันซะหน่อย"
"ก็ถ้าไม่มีอีพวกนี้ เจมส์ก็จะเป็ของพี่ไง" พี่ฟ้าตอบออกมา
ความคิดทุเรศมาก น้ำอุ่นจะไม่ทน!!! ฉันเห็นแจกันใบเล็กวางอยู่ที่โต๊ะ ฉันคว้ามันขึ้นมาและขว้างใส่หัวพี่ฟ้า
~เพล้ง~
ทุกคนมองฉันอย่างอึ้งๆ แต่ฉันไม่หยุดแค่นั้น ฉันเข้าไปตบยัยพี่ฟ้า และให้แม่บ้านตบด้วย
ฉันฉีกเสื้อพี่ฟ้า และเหยียบที่ข้อเท้า ฉันทำแบบเดียวกับที่พี่ฟ้าทำกับยัยแพรว
จากนั้นสามีพี่ชะเอมก็ให้คนไปส่งยัยนี่ พวกเราก็แยกย้ายกันกลับ และใช่ชีวิตอย่างสงบอีกครั้ง...
"ปิดเทอมไปต่างประเทศหรอ" พี่คิมเอ่ยถามขึ้นขณะที่ฉันกำลังนั่งอ่านหนังสือ
"ใช่แล้วค่ะ" ปิดเทอมนี้หลายเดือน ฉันจะบินไปหาพ่อแม่ฉันที่ต่างประเทศ
"ไปนานขนาดไหนอ่ะ"
"ก็กลับมาตอนเปิดเทอมเลยอ่ะค่ะ แฮร่" ฉันตอบพร้อมยิ้มแห้งๆกลับไป
"คิดถึงแย่เลย"
"เดี๋ยววิดิโอคอลมาหาทุกวันเลยค่ะ"
"สัญญานะ"
"สัญญาค่ะ"
.
.
.
.
วันเดินทาง
"สวัสดีครับพ่อแม่" พี่คิมยกมือไหว้คุณพ่อคุณแม่ของเขา
"สวัสดีค่ะคุณพ่อคุณแม่" ฉันยกมือไว้สวัสดีท่านทั้ง2
"สวัสดีจ๊ะ นี่แม่ทำกับข้าวมากินกัน" คุณแม่พูดพร้อมโชว์กล่องอาหารขึ้นมา
"หูย ขอบคุณค่ะ"
คุณพ่อคุณแม่พี่คิม ท่านมาที่คอนโดพี่คิม เพราะท่านจะไปส่งฉันที่สนามบินด้วย ท่านไม่อยากให้ขับรถไปที่บ้าน มันเสียเวลา ท่านเลยมาเอง
เราแกะอาหารและนั่งกินกันจนถึงเวลาก็ออกมาที่สนามบิน
17.00น
.
สนามบิน
ฉันเดินทางมาถึงสนามบินแล้ว เครื่องจะออก 19.30น. ฉันเผื่อเวลาไว้
"พี่น้ำขิงงงงง" ฉันเห็นพี่สาวคนสวยฉันยืนอยู่กับครอบครัวพี่อาร์มฉันเลยะโเรียกและวิ่งไปหา
"เมื่อไหร่จะเลิกวิ่งสักที" พี่น้ำขิงถามฉันยิ้มๆ
"ไม่มีวันนั้น คิกๆ"
"ฮ่าๆ" พี่อาร์มหัวเราะออกมา
"สวัสดีค่ะคุณลุงคุณป้า สวัสดีค่ะพี่เขย" ฉันยกมือไหว้คุณพ่อคุณแม่พี่อาร์มรวมถึงพี่อาร์มด้วย
"สวัสดีจ๊ะ หน้าตาน่ารักจังเลย พี่สาวก็สวย น้องสาวก็น่ารัก" คุณแม่พี่อาร์มเอ่ยชม
"ขอบคุณค่ะ คุณป้าก็สวยมากๆเลย คุณป้าเก่งจังเลยค่ะ สอนพี่น้ำขิงทำกับข้าวได้ด้วย ปกติพี่น้ำขิงต้มไข่ยังเละเลยค่ะ"
"ยัยน้ำอุ่น!!!"
"อะไรเล่า" ฉันพูดพร้อมยู่หน้าใส่
"ฮ่าๆๆๆ" ทุกคนหัวเราะออกมา
"หัวเราะอะไรกันครับ" พี่คิมเดินมาถึงก็เอ่ยขึ้นมา
"น้ำขิงโดนน้องน้ำอุ่นเผาน่ะสิ่" พี่อาร์มตอบ พีาคิมหันมามองฉันแล้วอมยิ้ม ><
"สวัสดีครับพ่อ สวัสดีครับแม่" พี่คิมเอ่ยทักทายคุณพ่อคุณแม่พี่อาร์ม
"สวัสดีจ๊ะตาคิม" คุณแม่พี่อาร์มตอบกลับ
"ไม่เจอกันนานเลยนะคิม"
"่2-3เดือนนี้คงจะไปที่บ้านบ่อยๆนะครับ"
"มาทำไมวะ" พี่อาร์มถามงงๆ
"ตัวแสบไม่อยู่ เหงา" พี่คิมตอบด้วยสีหน้ายิ้มๆ
"ฮ่าๆ มาบ่อยๆเลยคิม" คุณพ่อบอกกับพี่คิม
"เด็กๆเดินกันไวจัง ตามไม่ทัน" คุณแม่พี่คิมเอ่ยขึ้น
ทุกคนเอ่ยทักทายคุณพ่อคุณแม่พี่คิม
"น้ำอุ่นเดินทางปลอดภัยนะลูก" คุณพ่อพี่คิมเอ่ยขึ้นมา
"ดูแลตัวเองดีๆนะลูก" คุณแม่พี่คิมเอ่ยต่อ
"ค่ะคุณพ่อคุณแม่" ฉันตอบกลับ
"พี่ขอกอดหน่อย" พี่คิมอ้าแขน ฉันรีบเข้าไปสวมกอดเขา เขากอดฉันแน่นมาก
จนได้เวลา ฉันถึงเข้าไปด้านในเพื่อเตรียมตัวขึ้นเครื่อง
-วิดิโอคอล-
"พี่คิมขา" ฉันเอ่ยขึ้นเมื่อพี่คิมรับสาย
"ตัวแสบ เป็ไงบ้างครับ"
"เมื่อยก้นมากค่ะ นั่งนาน"
"ฮ่าๆ แล้วทำไรเนี่ย กินไรยัง"
"กินแล้วค่ะ"
"น้ำอุ่นไม่น่าพลาดเื่กินอยู่แล้ว"
"พี่คิม" ฉันพูดพร้อมยู่หน้าใส่เขา
"ฮ่าๆแล้วทำไรอยู่ครับ"
"นั่งเล่นค่ะ ชวนพี่น้ำขิงไปเดินเล่น พี่น้ำขิงไม่ยอมไป'
"พักผ่อนก่อนสิ่ครับ ค่อยไปวันหลัง"
"ค่าาา"
ฉันคุยกับพี่คิมต่ออีกสักพักก็วางสายไป
ฉันคุยกับพี่คิมทุกวันจนถึงวันที่กลับไทย คุณพ่อคุณแม่พี่คิมมารอรับฉันด้วย เราไปกินข้าวด้วยกันแล้วถึงจะแยกย้ายกันพักผ่อน
**********END EP33**********
SPOIL
"น้ำอุ่น น้ำอุ่นได้ยินพี่มั้ย น้ำอุ่นอดทนไว้นะ"
"..."
******************************
1K
