ในวันถัดมาหลังจากนั่งรถไฟจากสุรินทร์กลับมาที่กรุงเทพฯเวลาก็แตะเข้าไปเที่ยงคืนแล้ว ความจริงพวกเธอน่าจะมาถึงบ้านได้ก่อนเที่ยงคืน ถ้าไม่ใช่ว่ายูกิรั้นจะไปดูหนังให้ได้ทำให้พวกเขามาถึงบ้านสายจนเทียนนอนหลับปุ๋ยบนอยู่บนโซฟา
เนื่องจากมันดึกมากแล้วก้านธูปไม่อยากให้พิมพ์ไหมกลับบ้านไปตามลำพังจึงบอกให้อยู่ค้างเสียที่นี่อย่างไรเสื้อผ้าของพิมพ์ไหมก็มีอยู่ เธอจึงตกลงนอนบ้านของก้านธูปเพราะเหนื่อยล้าเกินกว่าจะกระดิกตัวไปที่ไหนได้อีก
ทว่าพิมพ์ไหมก็ไม่ได้นอนพักผ่อนสบายๆ นักเพราะก้านธูปยังอุตส่าห์มาวอแวกับเธอได้อีกถึงจะไม่ทำอะไรมากแค่มากอดจูบเอาใจเธอ แต่แค่นั้นก็ทำให้พิมพ์ไหมมีความสุขแล้ว
ก้านธูปเลือกนอนกับเธอมากกว่าจะไปนอนกับยูกิ นั่นหมายความว่าอีกฝ่ายให้ความสำคัญกับเธอเป็อันดับหนึ่ง
พอรู้สึกแบบนั้นหัวใจของพิมพ์ไหมก็อิ่มเอม แล้วนอนหลับไปในอ้อมกอดของก้านธูปอย่างสบายใจ
พิมพ์ไหมลืมตาขึ้นมาอีกทีก็เพราะได้ยินเสียงไก่ขันมาแต่ไกล
เธอรับรู้ได้ว่ามันกำลังจะเช้าแล้วแม้แสงพระอาทิตย์จะยังไม่สาดส่องเข้ามาในห้องเลยก็ตามมันเป็นิสัยของเธอไปเสียแล้วที่ต้องตื่นนอนตอนเช้า ถึงจะงัวเงียเพราะยังนอนไม่เต็มอิ่มแต่เมื่อนึกถึงเื่ที่ต้องทำวันนี้ พิมพ์ไหมจึงต้องยอมตื่นขึ้นมา
ฟี้...
“คิก น่ารักจริงน้า…”
พิมพ์ไหมปิดปากหัวเราะดวงตามองคนที่นอนอยู่ข้างกายด้วยความเอ็นดู พยายามเคลื่อนไหวให้ช้าที่สุดเพื่อจะได้ไม่รบกวนการหลับของคนรัก
เปลือกตาของก้านธูปยังคงปิดสนิท มือสองข้างโอบเอวของเธอเอาไว้แน่นเส้นผมสีดำสยายอยู่เต็มที่นอนเผยลาดไหล่ขาวผ่อง ท่อนบนส่วนแค่เสื้อกล้ามผ้าบางตัวเดียวที่แทบจะปกปิดอะไรไม่ได้เลยบนตัวของก้านธูปมีรอยจูบประทับอยู่เห็นแล้วคนที่ลงมือทำก็รู้สึกอิ่มเอมใจอย่างบอกไม่ถูก
จุ๊บ!
พิมพ์ไหมจุมพิตที่หน้าผากก้านธูปไปหนึ่งทีด้วยความรักใคร่ อีกฝ่ายครางอืมแต่ไม่ยอมตื่นเธอจึงปล่อยให้แฟนนอนหลับไปก่อน ส่วนตัวเองก็ลุกขึ้นไปล้างหน้าแปรงฟันและลงไปเตรียมอาหารเช้า
มิคาดว่าเมื่อพิมพ์ไหมลงมาด้านล่างแล้วไฟในห้องครัวจะถูกเปิดจนสว่างเอาไว้ได้ยินเสียงกุกกักมาจากด้านใน เธอจึงชะเง้อมองเข้าไป
เป็เทียน น้องชายของก้านธูปนั่นเอง
ดูจากการเคลื่อนไหวและข้าวของที่วางอยู่บนโต๊ะก็รู้ว่ามาทำอาหารเช้า ช่างเป็เด็กที่ขยันจนน่าชื่นชมจริงๆ
เด็กชายตัวน้อยเพิ่งอยู่ชั้นประถมปลายๆที่จวนจะเติบโตเป็หนุ่มเต็มที่ มองจากเค้าโครงหน้าที่เริ่มชัดขึ้นแล้วโตมาต้องเป็หนุ่มหน้าตาดีเนื้อหอมเหมือนพี่สาวแน่นอน
อืม… รู้สึกหวงน้องชายคนนี้ขึ้นมาแล้วสิ นี่เป็ความรู้สึกของคนเป็แม่หรือเปล่านะ?
พิมพ์ไหมที่เฝ้าดูการเจริญเติบโตของเทียนมาตลอด พอเห็นเด็กคนนี้กำลังจะโตเป็หนุ่มแล้วรู้สึกทั้งภูมิใจและใจหาย เวลาช่างผ่านไปเร็วจริงๆ รู้สึกเหมือนเพิ่งเจอเทียนที่ใส่กระโปรงออกมาต้อนรับเธอเมื่อวานเลย
พิมพ์ไหมเดินเข้าไปในห้องครัว “อรุณสวัสดิ์จ้ะ เทียน”
“อ๊ะ อรุณสวัสดิ์ครับ พี่ไหม”
เทียนหันมาทักเธอด้วยใบหน้ายิ้มแย้มพิมพ์ไหมเดินเข้าไปใกล้แล้วมองวัตถุดิบที่วางไว้บนโต๊ะ
“มาทำข้าวเช้าให้หรือจ๊ะ เป็เด็กดีจังเลยนะ”
“ครับ ก็เมื่อวานพวกพี่กลับมาดึกใช่ไหมล่ะครับ ผมเลยจะทำอาหารเช้าให้ไม่นึกว่าพี่ไหมจะตื่นไหว”
“คิกๆ พี่ติดนิสัยตื่นเช้าน่ะ ถึงเมื่อคืนจะนอนไม่ค่อยพอก็เถอะ”
เธอหน้าร้อนวูบนิดหน่อยเมื่อนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืน ความวาบวามยังติดตรึงอยู่บนร่างกายของเธอ
“ถ้าพี่ไหมยังนอนไม่พอทำไมไม่ไปพักต่อล่ะครับ” เทียนว่าสีหน้าแลดูเป็ห่วง
“ตื่นขึ้นมาขนาดนี้แล้ว คงไม่หลับล่ะจ้ะ” เธอเดินเข้ามาใกล้พลางพับแขนเสื้อขึ้น “ยังไงให้พี่ช่วยนะจะได้ทำเสร็จเร็วขึ้นไงล่ะ”
“ครับ”
เทียนพยักหน้าแล้วเขยิบตัวไปด้านข้างให้พื้นที่พิมพ์ไหมได้ทำงานมองจากใบหน้าด้านข้างที่แสนจริงจังแล้วพิมพ์ไหมรู้สึกเหมือนตัวเองเป็แม่ที่มองดูลูกชายเติบโตเป็หนุ่มจึงอดไม่ได้ที่จะลูบหัวเทียน
เฮ้อ… สตาฟเทียนให้เป็เด็กตลอดไปได้ไหมเนี่ย ไม่อยากให้โตเป็หนุ่มเลย ถึงตอนนั้นด้วยฮอร์โมนวัยรุ่นเธอคงจะแตะต้องตัวเขาอย่างสนิทสนมอีกไม่ได้แล้วแน่ๆ
“มีอะไรหรือครับ?”
เทียนช้อนตามองเมื่อถูกลูบหัวอากัปกิริยานั้นช่างน่ารักจนพิมพ์ไหมต้องหยิกแก้มน้องชายของแฟนด้วยความเอ็นดู
“ไม่มีอะไรหรอกจ้ะ แค่คิดว่าเทียนเป็เด็กดีเลยน้า”
แก้มของเทียนแดงเรื่อ พูดติดเขินนิดหน่อย “ไม่หรอกครับผมก็แค่ทำเพราะจำเป็ต้องทำเท่านั้นเอง”
“ถึงได้ว่าเป็เด็กดียังไงล่ะ ผู้หญิงที่ได้เทียนเป็สามีต้องโชคดีมากๆเลยนะ”
“พี่ไหมเอาแต่พูดยอ ผมเขินแล้วนะ”เทียนปั้นหน้าไม่ถูก ก่อนจะเป็ฝ่ายเปลี่ยนเื่ “ว่าแต่พี่ก้านธูปยังไม่ตื่นหรือครับ”
“ยังจ้ะ ยังไงก็ปล่อยให้เธอนอนไปก่อนเถอะ ก็เมื่อวานก้านธูปทำงานหนักนี่นา…”พูดมาถึงตรงนี้ก็ชะงัก ก่อนจะมองเทียนอย่างสงสัย “ว่าแต่เทียนรู้ได้ยังไงน่ะว่าก้านธูปอยู่กับพี่น่ะ”
“…”
เทียนไม่ตอบ แต่ใบหูแดงจัดซ้ำยังก้มหน้างุด พิมพ์ไหมเหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่างยกมือเขกหัวเทียนหนึ่งที
“เดี๋ยวเถอะ แก่แดดนะเราเนี่ย!”
“ผมไม่ได้ตั้งใจ ก็แค่ไปเห็น… นิดเดียวเอง”
เ้าตัวทำมือบอกว่านิดเดียวจริงๆ พิมพ์ไหมรู้สึกหมั่นไส้จึงแกล้งหยอกเทียน
“ถ้าอยากรู้อยากเห็นอีกคราวหน้าพี่จะมาสอนตัวต่อตัวเลยนะ”
พอพิมพ์ไหมอมยิ้มเ้าเล่ห์ เทียนก็ยิ่งหน้าแดงจัดแล้วถอยกรูดไปติดกับกำแพงห้องครัวเธอจึงหัวเราะกับท่าทางนั้น
“พี่แค่ล้อเล่นหรอกน่า มา เราทำอาหารกันดีกว่านะ เกิดทุกคนตื่นขึ้นมาแล้ว เรายังทำไม่เสร็จพวกเขาคงจะอารมณ์เสียน่าดูล่ะนะ”
ไม่นับก้านธูปที่ไปปราบิญญาร้ายมา เอาใจยูกิและกระหนุงกระหนิงกับเธอเื่เหล่านี้คงสูบพลังงานแฟนของเธอกว่าจะตื่นคงจะสายๆ แต่กับยูกิ เธอไม่แน่ใจนักว่าสาวหิมะจะตื่นเช้าหรือเปล่า
แต่ก้านธูปกับยูกิไม่ต้องไปเรียนแบบเธอและเทียนฉะนั้นจะตื่นเมื่อไหร่ก็ได้ พิมพ์ไหมจึงไม่คิดที่จะไปปลุกพวกเขา
เทียนผงกหัวงึกงัก แล้วเดินกลับมาประจำที่ตามเดิม “นั่นสินะครับโดยเฉพาะเจ๊ยูกิ…ผมไม่อยากให้เขาอารมณ์เสียที่สุดเลย ต้องรีบทำก่อนที่พวกเขาตื่น”
เห็นเทียนกำลังหั่นเต้าหู้เป็ชิ้นพอดีคำ พิมพ์ไหมกวาดตามองวัตถุดิบรอบหนึ่งแล้วถามว่า
“เช้านี้จะทำอะไรบ้างจ๊ะ? พี่จะได้เตรียมถูก”
“ผัดถั่วงอกกับเต้าหู้ ไก่ย่างซีอิ้ว ต้มจืดฟัก แค่นี้ล่ะครับ”
เทียนร่ายเมนูอาหารออกมา พิมพ์ไหมก็พยักหน้ารับรู้
“แล้วมีอะไรทำเสร็จไปบ้าง พี่ควรจะเริ่มตรงไหนดี?”
“ผมทำในส่วนต้มจืดฟักเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้กำลังเคี่ยวอยู่แต่ผมยังไม่ได้หุงข้าวเลย รบกวนพี่ไหมช่วยหน่อยได้ไหมครับ”
“ได้จ้ะ ไม่มีปัญหา”
พิมพ์ไหมตรงไปที่ตู้ด้านหลัง หยิบถุงที่ใส่ข้าวสารออกมาเธอมาที่นี่บ่อยจนรู้ว่าเก็บของอะไรไว้ตรงไหน แม้แต่พวกบรรดาเครื่องปรุงเธอยังรู้ว่าอยู่ในตู้ชั้นบนหรือจานชามช้อนส้อมเก็บไว้ในลิ้นชักฉะนั้นเทียนไม่จำเป็ต้องบอกเธอก็สามารถหาของได้อย่างรวดเร็ว
หลังจากซาวข้าวแล้ว ก็ใส่น้ำเอาลงหม้อหุงข้าว เป็อันเรียบร้อย พิมพ์ไหมเสียบปลั๊กและกดปุ่มให้หม้อหุงข้าวทำงานของมันเองจากนั้นก็ถามว่า
“มีอะไรให้ช่วยอีกเอ่ย?”
“ช่วยย่างไก่ให้ด้วยครับ เพราะผมจะผัดเต้าหู้กับถั่วงอก ไก่หมักไว้อยู่ในตู้เย็นน่ะครับ”
“โอเคจ้า”
พิมพ์ไหมเดินไปที่ตู้เย็น ข้างในมีเสบียงติดไว้เต็มตู้แต่ดูก็รู้ว่าคนที่หาวัตถุดิบมาทั้งหมดเป็เทียนเธอหยิบชามที่หมักไก่ไว้ออกมา แล้วตั้งเตาอีกเตาลงมือย่างทั้งสองทำงานจนมือเป็ระวิง พอตั้งโต๊ะใกล้เสร็จคนในบ้านก็ทยอยตื่นขึ้นมาเพราะกลิ่นหอมของอาหารเย้ายวนไปถึงห้องนอนของพวกเขา
“หาว... อรุณสวัสดิ์”
ก้านธูปเดินลงบันไดมา สีหน้าง่วงงุนสุดๆอีกฝ่ายสวมแค่เสื้อยืดที่ยาวลงมาปิดต้นขาได้เท่านั้น ส่วนเส้นผมก็ปล่อยยาวทิ้งตัวลงละไหล่เห็นขาเรียวกับร่างในเสื้อยืดแบบนี้พิมพ์ไหมเหมือนถูกดาเมจจนหัวใจาเ็สาหัส
“อึก! นะ น่ารัก”
“พี่ไหม!?”
เทียนใที่เห็นแฟนของพี่สาวจู่ๆ ก็ทรุดฮวบไปที่พื้นจึงตรงเข้าไปประคอง พิมพ์ไหมโบกมือรัวๆ
“ไม่ๆ พี่ไม่เป็ไร ก็แค่อาการความรักมันกำเริบน่ะ”
“เอ๋?”
เทียนทำหน้างุนงงส่วนก้านธูปที่เป็ต้นเหตุให้พิมพ์ไหมเกิดอาการเืลมเดือดพล่านตรงมานั่งที่โต๊ะอาหาร สติยังคงกลับมาไม่เต็มร้อย
โงนเงน… โงนเงน
ร่างของก้านธูปเอียงไปมา ั์ตาก็ยังหรี่ปรือ สติก็มาแค่หนึ่งในสี่ พอมองเห็นกับได้กลิ่นของอาหารร่างกายก็ขยับไปโดยอัตโนมัติ ริมฝีปากสีกุหลาบพึมพำเสียงแ่
“จะทานล่ะนะ...”
“เดี๋ยวสิครับพี่ ข้าวยังไม่ได้ตักเลยนะ จะกินแต่กับข้าวหรือครับ!แล้วก็ส้อมไม่ได้ใช้ตักซดน้ำต้มฟักเสียหน่อย!”
เทียนรีบไปหยิบชามแล้วตักข้าวยื่นส่งให้พี่สาวรวมถึงหยิบส้อมออกจากมือเปลี่ยนมาเป็ช้อนแทนก้านธูปพึมพำอะไรไม่ได้ศัพท์แต่ก็นั่งกินข้าวไปอย่างงัวเงีย
พิมพ์ไหมที่เพิ่งตั้งสติได้ เหมือนถูกความน่ารักจู่โจมอีกรอบก้านธูปตอนยังตื่นไม่เต็มที่น่ารักจริงๆ เลย!
“ไม่ได้นะ อย่างน้อยตอนกินข้าวมีสติหน่อยสิ”
พิมพ์ไหมกอดก้านธูปจากด้านหลัง แล้วก็เอาแก้มแนบกับหัวกลมๆ อย่างรักใคร่เทียนมองพวกเธอแล้วหน้าก็แดงอีกรอบ ผู้ชายเพียงหนึ่งเดียวในบ้านส่งเสียงกระแอมขัดขึ้นมา
“พี่ไหมก็ทานข้าวเถอะครับ ต้องไปมหาลัยด้วยไม่ใช่หรือครับ”
“จ้ะ แต่ว่าเรากินก่อนจะดีเหรอ ไม่รอยูกิจัง…”
“ฉันมาแล้ว”
พูดถึงยูกิ อีกฝ่ายก็เดินลงบันไดมาอย่างสง่างามเส้นผมสีขาวถูกรวบขึ้นเป็มวย ดวงตาสีฟ้างดงามยังคงเ็า เธอสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวติดระบายกับกระโปรงสีดำที่ให้ความรู้สึกเรียบร้อยแต่ก็ดูอ่อนหวานไปในตัวพิมพ์ไหมอิจฉาหุ่นแบบยูกิมากไม่ว่าจะใส่อะไรก็ออกมาดูดีประหนึ่งเสื้อผ้าเ่าั้เป็ของแบรนด์เนมไปหมด
“อรุณสวัสดิ์ครับ เจ๊ยูกิ”
“อรุณสวัสดิ์จ้ะ ยูกิจัง”
“หึ!”
ยูกิทักกลับด้วยการสะบัดหน้าแล้วนั่งลงข้างๆ ก้านธูปพิมพ์ไหมยิ้มเจื่อนเล็กน้อย แต่ก็ยอมนั่งลงตาม พอเทียนตักข้าวแล้วทุกคนก็เริ่มลงมือกิน