“ไม่ทราบว่าคุณชื่ออะไรครับ “ริมฝีปากสีส้มอ่อน ๆ ไม่รู้ว่าเป็สีธรรมชาติหรือสีที่เติมแต่งจากลิปมันที่ใช้ไว้สำหรับคนที่มีริมฝีปากแห้ง
“ฉันชื่อ ฟ้างาม ค่ะ” ฉันตอบกลับไปพร้อมกับรอยยิ้มที่มุมปากอย่างเป็มิตรให้เขา
“ชื่อน่ารักจังครับ” เขาเอ่ยปากชมชื่อเล่นของฉัน
“ขอบใจนะ เป็ชื่อที่พ่อกับแม่ฉันตั้งให้” จริง ๆ ก็ไม่อยากบอกหรอกนะ เห็นแก่ความหล่อละกัน อิอิ
“ส่วนผมชื่อ คริส ยินดีที่ได้รู้จักครับ” เขามีท่าทีที่เขินอาย ผิดกับรูปลักษณ์ภายนอกที่เห็น เป็ผู้ชายที่ขี้อายเหรอ
“ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะ” ฉันโน้มตัวไปข้างหน้าเพียงเล็กน้อย พอเป็พิธี
“ผมเห็นคุณยืนอธิษฐานอยู่ใต้ต้นซากุระ คุณอธิษฐานขอพรว่าอะไรเหรอครับ”
“นายเห็นด้วยเหรอ ว่าฉันยืนอธิษฐาน แต่ฉันอธิษฐานว่าอะไร ฉันขอไม่ตอบคนที่เพิ่งรู้จักอย่างนายได้ไหม” ฉันเอียงคอถามออกไป ในขณะที่ตัวเองยืนเอามือกอดอก
“ขอโทษครับ ที่ผมเข้าไปยุ่งเื่ส่วนตัวของคุณ” เขาเอ่ยปากขอโทษฉัน ทั้งที่ตัวเองไม่ได้ทำอะไรผิด
“ไม่ต้องขอโทษหรอกค่ะ ฉันเคยอ่านประวัติของต้นซากุระ ก็เลยลองอธิษฐานดูว่าคำที่ขอไปมันเป็จริงตามที่ประวัติได้กล่าวไว้รึเปล่า” เมื่อฉันพูดจบก็เดินนำหน้าเขาออกไป ส่วนเขาก็เดินตามหลังฉันอย่างว่าง่าย
“ไม่ทราบว่าคุณมาเที่ยวที่นีีกี่วันแล้วครับ”
“ฉันเพิ่งบินมาถึงเมื่อวาน และก็เริ่มเที่ยววันนี้เป็วันแรกค่ะ” ใช่ ตอนนี้เป็ต้นปี ฉันอยากจะเริ่มท่องเที่ยวญี่ปุ่นเป็ที่แรก ก่อนจะเริ่มไปท่องเที่ยวที่ประเทศอื่นต่อ
“คุณมาชมดอกซากุระั้แ่ต้นปีเลยหรือครับ”
“ใช่ เพราะ่เดือนมีนา เมษา ฉันไม่ค่อยว่าง อีกอย่างเดือนเมษายน เป็เดือนของครอบครัว ฉันอยากอยู่กับครอบครัวใน่สงกรานต์มากกว่า”
ที่ที่ฉันอยู่คือที่โอกินาว่า วันที่ซากุระของที่นี่เริ่มเบ่งบาน
223
