หลิวซานเหอเดินทางกลับไปที่น้ำพุร้อนศักดิ์สิทธิ์ใน่เวลาที่ท้องฟ้าเริ่มมืดลง ความสลัวของค่ำคืนทำให้บรรยากาศรอบข้างดูเงียบสงัดและน่าหวาดกลัว ผู้คนในหมู่บ้านทิพย์ธาราต่างปิดประตูเข้าบ้านกันั้แ่ยังไม่ค่ำ เพื่อหลีกเลี่ยงความน่ากลัวของคืนที่ยาวนาน
เขาต้องเดินผ่านป่าที่เต็มไปด้วยความมืดมิดและมีความรู้สึกอึดอัด บรรยากาศในตอนกลางคืนแตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากความสดใสในยามกลางวัน ม่านหมอกแห่งความมืดคลุมทั่วพื้นที่ เสียงของธรรมชาติที่เคยคุ้นเคยกลายเป็เงียบงัน เหลือเพียงเสียงลมหรือเสียงกิ่งไม้ที่กระทบกันเบาๆ เป็ระยะ
หลิวซานเหอรู้สึกถึงความเย็นะเืที่แผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย เขาััได้ถึงความหนาวเย็นที่เล็ดลอดเข้ามาจากทุกทิศทาง เหมือนกับว่ามีสิ่งที่มองไม่เห็นติดตามเขาอยู่เื้ั ความรู้สึกนี้ทำให้เขาต้องระมัดระวังตัวมากขึ้น ขาทุกย่างก้าวของเขาถูกตรวจสอบอย่างระมัดระวัง ขณะที่เขาพยายามให้แน่ใจว่าไม่มีสิ่งใดที่อาจเป็อันตรายซุ่มซ่อนอยู่ในความมืด
แสงจากดวงจันทร์ที่สาดส่องผ่านต้นไม้ใหญ่และแสงสะท้อนจากน้ำพุร้อนสร้างบรรยากาศลึกลับและอันตราย ในเวลานี้ความสบายใจที่เขาเคยรู้สึกในตอนกลางวันกลายเป็เพียงความทรงจำที่ห่างไกล หลิวซานเหอรู้ว่าเขาต้องทำภารกิจให้สำเร็จและกลับไปหาตัวตนที่เขาได้สัญญาไว้ในเวลาอันรวดเร็ว
หลิวซานเหอ ไม่ได้รู้ตัวเลยว่าในยามนี้นั้นกำลังมีปีศาจตนหนึ่งคอยจับตาเขาอยู่มันคือเหล่าซางเป็ปีศาจชายที่มีลักษณะคล้ายกับคนแก่
ใบหน้าของเหล่าซางมีความเหี่ยวย่นและซีดเซียว ริ้วรอยลึกและรอยเหี่ยวย่นที่มีอยู่เต็มไปหมดบ่งบอกถึงอายุที่สูงและความยากลำบากที่เขาผ่านมา ใบหน้าของเขายังมีความหมองคล้ำ ราวกับถูกกาลเวลาและความโกรธแค้นกัดกร่อน
ดวงตาของเขามีสีหม่นและเปล่งประกายหมองคล้ำ เต็มไปด้วยความริษยาและความโกรธที่สะสมมายาวนาน ดวงตาของเขาสามารถมองเห็นได้อย่างแม่นยำในความมืด ทำให้เขาสามารถติดตามเหยื่อได้อย่างเงียบเชียบ
เขาสวมเสื้อผ้าเก่าแก่และสกปรก มักจะมีสีซีดและมีรอยขาด เสื้อผ้าเหล่านี้สะท้อนถึงชีวิตที่ยากลำบากและไม่สะอาด
เหล่าซาง ปีศาจชายที่มีลักษณะคล้ายคนแก่แฝงตัวอยู่ในเงามืดและแอบติดตามหลิวซานเหอด้วยความแค้นเคืองและริษยาอย่างลึกซึ้ง ปีศาจสาวเซี่ย เหมยลี่คือความฝันและความ้าของเขาสาวงามที่เขาเฝ้าติดตามและหมายปองมาตลอดหลายร้อยปี
ในความรู้สึกของเหล่าซาง เซี่ย เหมยลี่ไม่ใช่เพียงแค่ปีศาจสาวที่งดงาม แต่เป็เป้าหมายที่ยากจะเข้าถึงได้ เนื่องจากคำสาปอันทรงพลังของนางที่ปกป้องตัวนางจากการััของปีศาจทุกประเภท คำสาปนี้ได้สร้างกำแพงที่ทำให้เขาไม่สามารถเข้าใกล้หรือััเรือนร่างของนางได้เลย
แต่เมื่อเหล่าซางพบว่าหลิวซานเหอชายหนุ่มที่เขาไม่เคยคาดคิดว่าจะสามารถเข้าถึงปีศาจสาวที่เขาหมายปองได้สามารถััและร่วมรักกับเซี่ย เหมยลี่ได้อย่างดื่มด่ำ และปราศจากผลกระทบใดๆ ต่อพลังชีวิตของเขา ความรู้สึกแค้นเคืองและริษยาในใจของเหล่าซางก็ทวีคูณมากขึ้น
ความอิจฉาริษยาและความแค้นของเขาที่มีต่อหลิวซานเหอจึงเป็สิ่งที่ขับเคลื่อนการติดตามของเขาในยามค่ำคืน ความรู้สึกที่มีต่อความสามารถของชายหนุ่มในการเข้าถึงสิ่งที่เขาไม่สามารถััได้ ทำให้เขาหมกมุ่นและเคียดแค้น
เหล่าซางโจมตีหลิวซานเหอจากความมืด ทันทีที่มือของเขาัักับร่างของชายหนุ่ม การโจมตีที่รุนแรงก็ทำให้หลิวซานเหอ
กระเด็นไปไกล แต่โชคดีที่ในขณะที่หลิวซานเหอร่วมรักกับเซี่ย เหมยลี่ ปีศาจสาวได้แอบเพิ่มเครื่องคุ้มครองไว้ให้เขา
ผลจากการโจมตีทำให้หลิวซานเหอรู้สึกถึงความเ็ป แต่เขาไม่ได้รับาแที่เห็นได้ชัด สัญชาตญาณและความรู้สึกในการคุกคามของเขาทำให้เขาลุกขึ้นยืนด้วยความยากลำบาก ท่ามกลางความมืดมิดและความตื่นตระหนก เขาพยายามรวบรวมความกล้าและวิ่งหลบหนีอย่างสุดชีวิต
การกระทำของเขาเต็มไปด้วยความเร่งรีบ จุดหมายปลายทางของเขาคือบ่อน้ำพุร้อน ซึ่งเป็ที่พักอาศัยของเซี่ย เหมยลี่
ระหว่างที่หลิวซานเหอวิ่งฝ่าความมืด ป่าที่มืดสนิทและเส้นทางที่ไม่รู้จักทำให้เขาต้องใช้ทุกความสามารถในการพาตัวเองไปยังที่ปลอดภัย ความตื่นเต้นและความวิตกกังวลกดดันเขา
"เ้าจะหนีไปไหน เ้าคิดว่ามนุษย์เช่นเ้าจะหลบหนีความโกรธแค้นของข้าไปได้? ข้าจะต้องฆ่าเ้าให้ตาย! เ้าต้องชดใช้สำหรับการที่ไปร่วมรักกับนางอย่างดื่มด่ำ!"
เสียงของเขาแสดงถึงความโกรธและความริษยาที่สะสมมานานหลายร้อยปี ขนาดการถูกปฏิเสธและคำสาปจากเซี่ย เหมยลี่ไม่สามารถทำให้ความแค้นของเขาลดน้อยลงได้
เหล่าซางเร่งฝีเท้าไล่ตามหลิวซานเหอ โดยไม่ยอมให้เขาหลุดพ้นจากการไล่ล่าและการคุกคาม ภาพของเขายิ่งทำให้คืนค่ำในป่าดูมืดมิดและน่ากลัวมากขึ้น ร่างกายของเขาเปล่งพลังอำนาจที่น่าสะพรึงกลัวออกมา ขณะที่หลิวซานเหอวิ่งฝ่าความมืดเพื่อไปยังบ่อน้ำพุร้อนอย่างหมดหนทาง
ขณะที่หลิวซานเหอวิ่งอย่างสุดชีวิต ความรู้สึกของการถูกไล่ล่าที่เต็มไปด้วยความตึงเครียดและความหวาดกลัวทำให้เขาต้องใช้ทุกแรงที่มีในการทำให้ตนเองไปถึงที่ปลอดภัย หัวใจของเขาเต้นแรงด้วยความกลัว
หลิวซานเหอรู้ดีว่าเขาไม่สามารถเอาชนะปีศาจเฒ่าด้วยตนเองได้ ความหวังเดียวของเขาคือการเรียกหาความช่วยเหลือจากเซี่ย เหมยลี่ ปีศาจสาวที่เขารู้ว่ามีความสามารถและพลังที่น่าทึ่ง
เขาะโออกไปด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความหวัง "เซี่ย เหมยลี่! เซี่ย เหมยลี่! เ้าช่วยข้าด้วย!" ชายหนุ่มร้องะโชื่อของนางอยู่หลายครั้งเสียงของเขาก้องกังวานในความเงียบของค่ำคืน
ในขณะที่หลิวซานเหอยังคงวิ่งต่อไป ปีศาจเฒ่าที่มีความโกรธแค้นยังคงตามติดเขาอย่างไม่ลดละ สายตาของเหล่าซางเต็มไปด้วยความเกลียดชังและความริษยา ขณะที่หลิวซานเหอเดินทางไปยังบ่อน้ำพุร้อนที่เป็ที่พักอาศัยของเซี่ย เหมยลี่
เสียงะโของหลิวซานเหอเปลี่ยนเป็การร้องขอความช่วยเหลือที่เต็มไปด้วยความตื่นตระหนก "เซี่ย เหมยลี่! ข้าไม่สามารถสู้กับปีศาจนี้ได้! โปรดช่วยข้าด้วย!"
ภายในถ้ำที่ลึกเข้าไป เซี่ย เหมยลี่ ััถึงอันตรายที่คุกคามหลิวซานเหอ ความรู้สึกนี้ทำให้ดวงตาของนางสว่างเจิดจ้า นางไม่ลังเลที่จะออกไปช่วยเหลือชายหนุ่ม ผู้ที่้าความช่วยเหลืออย่างเร่งด่วน
เซี่ย เหมยลี่ รีบเร่งออกจากถ้ำ และพลังของนางเริ่มเปล่งประกายคล้ายกับแสงสว่างที่เปลี่ยนคืนให้เป็วัน ดวงตาของนางเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและความเข้มแข็งในการปกป้องหลิวซานเหอ
ทันทีที่เซี่ย เหมยลี่ ปรากฏตัวออกมา การโจมตีของปีศาจเฒ่าถูกหยุดลงอย่างทันที คลื่นพลังอำนาจจากเซี่ย เหมยลี่ ทำให้ปีศาจเฒ่าถูกบีบคั้นและต้องถอยกลับไป
หลิวซานเหอที่เห็นความช่วยเหลือจากเซี่ย เหมยลี่ รู้สึกถึงความโล่งใจอย่างมหาศาล เขาพยายามตั้งสติและฟื้นคืน
เซี่ย เหมยลี่ ก้าวไปที่หลิวซานเหอและให้การปลอบใจ "เ้าปลอดภัยแล้ว ข้าจะดูแลเ้าเอง"
ด้วยการช่วยเหลือของเซี่ย เหมยลี่ หลิวซานเหอรู้สึกถึงความอบอุ่นและความมั่นคง