"นายท่านเป็อะไรไปหรือเ้าค่ะ ?!"
นางถาม พระเอกของเราด้วยความสงสัย
เพราะั้แ่ตื่นขึ้นมาเขาทำตัวแปลก แปลก ใช้คำแปลกๆ ใช้ภาษาแปลกๆ ตลอดเวลา
"เน้นคำว่า แปลกๆ" เลยละ
เหมือนเขาสติฝั่นเฝือง ไม่เหมือนนายท่านคนเดิมที่นางรู้จัก
เพราะนายท่าน KANJi คนเดิมของนางนั้น
มีนิสัย สุภาพ อ่อนโยน (เหรอออออวะ ?!)
ถึงแม้ั้แ่ที่เสียพลังยุทธไป จะร่างกายอ่อนแอ ลงไปบ้าง
แต่นางก็อยู่กับเขามาตลอด
ั้แ่ออกจากตระกูล "แกจุน"
มาเป็ระยะเวลา 3 ปีแล้ว ที่นางใช้ชีวิตอยู่กับเด็กหนุ่มนามว่า "KANJi"
นางจึงรู้กิจวัตรประจำวันของเด็กหนุ่ม ลักษณการพูด ทัศนคติ นิสัย และ อื่นๆอีก
ที่เกี่ยวกับ "KANJi"
แต่ในวันนี้มันไม่เหมือนในทุกๆวันที่ผ่านมา
นางจึงกลัวนายท่านของนางจะป่วย... (ป่วยโรคกามอ่ะสิ !!!)
“หืมมม....ม...ม...มีอะไรหรือ…แม่นางเซี่ยงอี้ !!!”
"ทำไมแม่นางถึงมองหน้าข้าแบบนั้นละ....หรือมีอะไรติดหน้าข้า !?"
นางกลัวนายท่านของนางนึกถึงเื่แย่ๆ เหมือนเมื่อวาน...ไม่ใช่สิ
ต้องบอกว่าั้แ่ถูกตระกูลขับไล่ออกมาเลย เพราะในทุกๆวัน
นางจะเห็นนายท่านของนางดื่มสุรา...แล้วขับร้องบรรเลงเพลง
"ธรณีกรรแสง!?...เหมือนx่องมันตาย "
"อุ๊บ ไม่ใช่และ เพลงที่ พระเอก มันขับร้องออกมา
ชื่อเพลง "หนึ่งเดียวในใต้หล้า"
"โดดเดี่ยว เดียว ดาย ใน ท้องเล .... "

บ้านของบักพระเอกที่มันและแม่นางเซี่ยงอี้ใช้เงินที่พอหามาได้ไปซื้อมา
มันมักนั่งขับร้องเพลงอยู่ ข้างบ้าน ที่มันอยู่ ซึ่งจะให้เรียกว่าบ้านก็เรียกได้ไม่เต็มปากนัก
เนื่องจาก มันไม่มีส่วนไหนในที่ที่มันอาศัยอยู่เข้าหลักของ "สารานุกรม" ของ "บ้าน" ได้เลย
เพราะ หลังคา ก็มี แค่ 1/4 ของตัวบ้าน ผนัง ก็มี เพียง 2 ฝั่ง แถม ทะลุอีก

ทำให้คนที่เดินผ่านไปมานึกว่ามันเป็ขอทาน จึงโยนเศษเงินมาให้มัน
มันก็เคย โมโห คนที่เดินผ่านไปมา แล้วโยนเศษเงินมาให้มัน
ด้วยคำที่แสนหยาบคายและรุนแรงที่สุดที่มันเคยพูด
"พวกคนชั่ว...ผมไม่ใช่ขอทานนะครับ..." (นี้มรึงโกรธแล้วเหรอ ? อ่อลืมมันเป็นคนสุภาพอ่อนโยน)
.....................................