เทพมารกลืนโลหิต

ข้ามีนามว่าเฟยหลง" ตระกูลเฟยของเราเป็น1ใน4ตระกูลใหญ่ของฝั่งตะวันออกตอนกลางเเละมีคนในตระกูลมากกว่าหลายร้อยชีวิต ข้าเป็นลูกหลานที่เก่งกาจเเละน่าภาคภูมิใจของตระกูล ข้าอายุเพียง16ปีก็มีพลังฝึกตนที่รวบรวมลมปราณขั้นสมบูรณ์" อีกเพียงครึ่งก้าวก็สามารถฝ่าทะลุกลายเป็นนักพรตพื้นฐานลมปราน"
ข้าสามารถกำหลาบศิษย์พี่ศิษย์น้องในตระกูลทั้งหมด จนได้เป็นที่ยอมรับของคนทั้งตระกูลว่าจะเป็นว่าที่ผู้นำตระกูลคนต่อไป เเถมข้ายังหน้าตาดีสุดๆอีก จะพูดชมตัวเองก็กะไรอยู่ล่ะนะ สมบูณ์เเบบเกินไปก็ไม่ดีสินะ"เฮ้อ"เฟยหลงพูดไปพลางถอนหายใจไปพลางอยู่หน้ากระจก!
เเละวันนี้เป็นวันสำคัญของตระกูลเฟยของเราอีกวันหนึ่ง เพราะวันนี้เป็นวันสักการะบรรพบุรุษของตระกูล เเละจะมีการประลองฝีมือของลูกหลานในตระกูลอีกด้วย เเละทุกคนล้วนคิดว่าวันนี้จะมีการเเต่งตั้งผู้นำตระกูลคนใหม่ เเต่ข้ารู้ดีกว่าใครว่ามันไม่ใช้อย่างที่ทุกคนคิด
"ท่านปู่" ทำไมท่านไม่ยอมรับให้ข้าขึ้นเป็นผู้นำตระกูลเเทนท่านซักที่ล่ะ อีกไม่ถึงปีตบะของข้าก็ฝ้าทะลุได้เเล้ว เเละนี่คือท่านปู่ เฟยฉี"ท่านเป็นผู้นำตระกูลคนปัจจุบัน เเละเป็นปู่เเท้ๆของข้า
"เฮ้อ" หลานปู่เราคุยเรื่องนี้กันมาหลายรอบเเล้วนะ เรื่องนี้มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับตบะ เเต่เจ้าอายุยังน้อยต้องมีคนไม่เห็นด้วยมากมายเป็นเเน่เจ้าควรจะทำอะไรอย่างที่คนอายุพอๆกันเขาทำ อย่าเพิ่งเอาตัวเองมาผูกมันกับหน้าที่นี้เลย ถ้าพ่อเจ้าที่จากไปรู้เข้าเขาคงไม่สบายใจเเน่"
เเต่ข้าอยากเเบ่งเบาภาระหน้าที่ของท่านนี่หน่าท่านปู่ "เฟยหลงพูดด้วยสีหน้าโศกเศร้า
เฟยฉี"เอามือมาลูบหัวเฟยหลงอย่างอ่อนโยน เเละมองเขาด้วยสายตารักใคร่เอ็นดู ปู่รู้ว่าหลานเป็นห่วงปู่เเต่เหตุการณ์ในตระกูลเราตอนนี้ยังวุ่นวายกันอยู่ รอทุกอย่างเรียบร้อยเเล้วปู่ถึงจะให้เจ้าขึ้นเป็นผู้นำตระกูลได้อย่างสบายใจ เฟยฉีพูดไปพลางเอามือลูบหัวเฟยหลงไป เจ้าไปเตรียมตัวซะเถอะงานพิธีจะเรื่มเเล้วปู่เองก็ต้องไปทำหน้าที่ของปู่เหมือนกัน
"ขอรับท่านปู่ เฟยหลงตอบรับด้วยน้ำเสียงซึมเศร้า สองชั่วยามต่อมา ณ ลานกว้างตระกูลเฟย
ซุบซิบๆ...เห็นว่าวันนี้จะเเต่งตั้งผู้นำคนใหม่เเหละ ไม่จริงมั้งนายน้อยเฟยหลงอายุยังน้อยอยู่นะจะเร็วเกินไปหรือเปล่า ไม่หรอกถึงอายุจะยังน้อยเเต่พื้นฐานฝึกตนลึกล้ำมาก ถ้าจะมีใครเหมาะสมคงมีเเต่นายน้อยเฟยหลงเท่านั้นเเหละ เเถมท่านปรมาจารย์เฟยฉีก็อายุมากเเล้วยังไงก็ต้องมีการเปลี่ยนผู้นำกันเร็วๆนี้เเน่
เเละบัดนี้ก็มีคนเดินออกมาเเละนั้งลงตรงเก้าอี้ประธาร ท่านผู้นำตระกูลมาเเล้ว" โอ้ววๆๆ คารวะท่านผู้นำตระกูล!! คารวะท่านผู้นำตระกูล!! เสียงคารวะดังก้องไปทั่วลานกว้าง เเละคนๆนั้นก็คือเฟยฉีผู้นำตระกูลคนปัจจุบัน!!
เฟยฉียกมือขึ้นอย่างไม่ใส่ใจทำท่าว่าให้หยุด ที่ลานกว้างตอนนี้เงียบกริบขึ้นมาทันทีหลังจากการทำท่าทางของผู้นำตระกูล
เมื่อทุกอย่างเงียบเเล้วเฟยฉีจึงเริ่มพูด"วันนี้เป็นวันดีอีกวันหนึ่งที่เราจะได้สักการะบรรพบุรุษเเละระลึกถึงวีชนรุ่นก่อนที่เสียสละเพื่อตระกูลเรา" เเละวันนี้ตามกฎของตระกูลจะมีการประลองฝีมือของลูกหลานในตระกูลเราขอให้เตรียมตัวให้ดี
หนึ่งชั่วยามต่อมา หลังจบการสักการะ!
ซุบซิบ"เจ้าว่าไงกับงานประลองครั้งนี้ได้ยินว่าของรางวัลสุดยอดมากเลยหนิ เรื่องของรางวัลไม่เท่าไหร่หรอกยังไงเราก็ไม่ได้ถูกเลือกลงเเข่งอยู่เเล้ว..ฮ่าๆๆ ที่สำคือพวกผู้อาวุโสจะทำอย่างไรกับเฟยหลง!! เพราะครั้งที่ผ่านมาเขาเเข็งเเกร่งเกินไปทำให้ลูกหลานคนอื่นหมดกำลังใจจะสู้กับเขากันเลยน่ะสิ!!
ปี้น..!!หลังจากนี้จะเป็นการจับฉลากการเลือกคู่ประลอง ผู้เข้าเเข่งขันมีทั้งหมด16คน ข้าเฟยฮุ่ยจะขอทำหน้าที่บรรยาในครั้งนี้เอง เเละนี้คือรายชื่อผู้ลงเเข่งทั้งหมดครับ!!!
หืม...หา!! อะ..อะไรกัน ทำไมถึงไม่มีชื่อเฟยหลงล่ะ ซุบซิบๆๆ" เกิดคำถามมากมายจากคนในตระกูล
เอ่อคือ..เอ่อนี่เป็นมัติจากพวกผู้อาวุโสกันนะขอรับข้ามีหน้าที่บรรยายเท่านั้นใจเย็นๆขอรับ!!
ปั้ง!! มีเสียงทุบโต็ะดังสนั่นหวั่นไหวดังขึ้น ทำให้ทุกคนที่มีตบะต่ำเกินเกิดอาการใจสั่นกันทั้งหมด เรื่องนี้พวกข้าผู้อาวุโสเป็นคนตัดสินใจเองใครมีปัญหา!! เฟยหลงเป็นถึงว่าที่ผู้นำ เป็นอนาคตผู้อาวุโสจะให้มาเเข่งขันกับเด็กรุ่นหลังได้อย่างไรเเละเรื่องนี้ท่านผู้นำตระกูลก็เห็นด้วยเเล้วพวกเจ้าคิดจะขัดขืนคำสั่งท่านผู้นำหรือ !!
ณ ลานกว้างเงียบกริบไม่มีเสียงพูดคุยให้ได้ยินอีก เเละก่อนจะนั้งลงผู้อาวุโสคนนั้นก็หันมายิ้มให้เฟยหลง มันเป็นลอยยิ้มที่มีเล่ห์ใน เเละมองเขาด้วยสายตาเย็นชา
เขาก็คือ" ผู้อาวุโสเฟยจู หลังจากเหตุการณ์เมื่อ8ปีก่อนที่พ่อของเฟยหลงผู้นำคนก่อนจากไป เขาคือผู้ที่มีสิทธิเป็นหัวหน้าตระกูลคนต่อไป ความเก่งกาจของเขานั้นเป็นรองเพียงพ่อของเฟยหลงในคนรุ่นเดียวกัน เเต่มันติดที่ว่าเขาไม่ใช้คนสายหลักของตระกูล จนมันเกิดข้อพิพากษ์ขึ้นในตระกูลว่าควรให้เฟยหลงที่เป็นลูกขึ้นเป็นผู้นำเเทน!!
เเต่ตอนนั้นเฟยหลงยังเยาว์นักจึงไม่เหมาะเเก่การเป็นผู้นำ"จึงเกิดความขัดเเย้งกันขึ้นระหว่างตระกูลสายหลักเเละสายรองตั้งเเต่นั้นมา"
เเต่เรื่องทั้งหมดก็ยุุติลงได้โดยการให้เฟยฉีปู่เเท้ๆของเฟยหลง ผู้ที่ตอนนั้นดำรงตำเเหน่ง ผู้อาวุโสระดับสูงของตระกูลกลับมารับตำเเหน่งผู้นำอีกครั้ง เรื่องทั้งหมดจึงคลี้คลายลงได้
ฮึ"เฟยหลงเค้นเสียงเย็นเเละนั้งอยู่ที่เดิมอย่างไม่ใส่ใจ เเต่ในใจกลับลำพองใจกับตัวเอง
เฮ้อ"ข้านี่ก็จริงๆเล้ย ยอดเยี่ยมถึงกับต้องให้พวกผู้อาวุโสสายรองพวกนั้นรวมหัวกันโกงข้า ตาเเก่เฟยจูนี่ก็ลำบากเหมือนกันนะ ต้องคอยคิดสารพัดวิธีเพื่อมาเอาเปรียบข้าจะได้ให้คนสายรองของตัวเองมีหน้ามีตาขึ้นมาบ้าง
เฟยหลงเเอบยิ้มน้อยๆกับตัวเอง เเต่รอยยิ้มนั้นก็หายไปอย่างรวดเร็วเเทนที่ด้วยมาดนิ่งสงบไม่สะทกสะท้านต่อสิ่งใดสมกับเป็นผู้ถูกเลือก!
เมื่อเฟยฉีเห็นรอยยิ้ม เเละมาดนิ้งของเฟยหลงก็ยิ้มเจื่อนกับตัวเอง ทำไมเขาจะไม่รู้นิสัยของหลานเเท้ๆของตัวเองล่ะ ถึงร่างกายเเละตบะจะโตขึ้นเเต่นิสัยยังคงเหมือนเด็กไม่เปลี่ยน เเต่เพราะเป็นอย่างนี้เฟยฉีจึงรักเเละเอ็นดูเฟยหลงที่สุด"
เเละตอนนี้ข้าจะประกาศรางวัลสำหรับอันดับต่างๆ ณ บัดนี้ ผู้ที่เข้ารอบ5คนสุดท้ายจะได้คุณความดีห้าหมื่นคะเเนนเเละ3อันดับเเรกก็จะมีสิทธิเข้าไปในเขตต้องห้ามเเห่งบรรพชนของเราอีกด้วย!!
โอ้วๆๆ..อะไรกันของรางวัลขนาดนี้มากกว่าครั้งที่เเล้วตั้ง2เท่า เเถมยั้งมีพื้นที่บรรพชนอีกครั้งที่เเล้วต้องเป็นผู้ที่ชนะเท่านั้นถึงจะได้เข้าไป เเต่นี่3อันดับเเรกก็ได้เข้าไปเเล้ว! เเล้วผู้ชนะครั้งนี้จะได้ของรางวัลเป็นอะไรกัน อ้ากๆๆ..ทำไมข้าถึงไม่ได้รับเลือกกันน่ะ"
"เกิดเสียงดังเซ็งเเซ่ไปทั่วลานกว้าง"
อะเเฮ่มๆ ข้าเข้าใจความรู้สึกของพวกท่านน่ะ เเต่อย่างเพิ่งตกใจไปทีเด็ดของงานนี้อยู่นี่เเล้วสิ่งของปริศนาที่มีผ้าคลุมไว้ก็ถูกเคลื่อนย้ายออกมาเเละนี่ก็คือรางวัลของผู้ชนะ!!

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 2 เฟยหลง

นิยายแนะนำ

เทพมารกลืนโลหิต

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 2 เฟยหลง

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้